Recentste filosofische traktaten, schetsen…

Filosofische traktaten,  psychologische schetsen, gedichten…                 

Kruis aan wand

Het kruis dat op de kist van het einde van m’n vader hing, hangt in de woonkamer tussen onze kunst.    Haar Beelden, mijn teksten.  Een fijne gouden kleur heeft het, het slanke magere lijden van een man in lendendoek.  Miljoenen ondergingen na hem op één of andere manier, hetzelfde lot.  Omdat haat en wapentuig, angst en onwetendheid, schaarste of overvloed regeerde, het blinde geloven in dwaze dingen.  Dagelijks ben ik bezig met het indijken er van, met alle middelen die ik verworven heb sinds ik hier in dit reeds menigmaal om zijn oorlogsellende beschreven dorp Wittebeek op de dag van de socialisten en de moeder van de man op het kruis in 1956 op de wereld kwam. In feite was ik er reeds veel langer, zoals in vorig werk in alle literaire stijlen beschreven al van eerder dan de eerste cel en zo ver terug dat je maar kan gaan.  Eigenlijk hoef je zo ver niet terug te gaan daar alles eeuwig NU is, maar dan in een andere staat van evolutie alles wat is bevat. Het zijn is er omdat zijn tegenpool ‘het niet zijn’ niet kan ‘zijn’.  In het zijn heeft het ene ook altijd zijn tegenpool, het andere…de positieve emoties de negatieve en omgekeerd bijvoorbeeld.  Wie de wetenschappen onderzoekt snapt veel van het zijn en het alles bepalende van de simpele vaststelling dat iets zonder inhoud niet kan zijn. ‘Niks’ kan nu eenmaal niet. Maar dat leerde ik niet in de lagere school en ook niet in de kerk.  Ik weet nog hoe men ons trainde om bij de eerste communie, waar je blinkende, zwart gelakte schoentjes moest voor hebben; stapje voor stapje naar het altaar te gaan voor het enige spiritueel mogelijke snoepje : de hostie.  We namen het heel serieus op, zo’n ritueel midden de nazaten van de oorlogsslachtoffers die op die moment, 18 jaren verder druk met het begin van de opbouw van de welvaartstaat bezig waren.  Men praatte niet meer over de oorlogsgruwelen, en ik wist nauwelijks wat er zich op onze mooie planeet eigenlijk al altijd ook aan gruwelijks had voltrokken.  Aan iedere ideologie leek me later wel wat te haperen en het woord God was een heel misleidend iets dat weeral eens voor verdeling tussen de mensen zorgde. Niet alleen binnen kringen van aan God gelovigen, maar ook daarbuiten.  Vooraleer ik mijn verhaal begin, nog even wat info rond die dingen.           Over generaties heen is er een evolutie bezig om van mensen meer sociale, culturele en spirituele wezens te maken.  Volgens mij is de oorsprong van materie inderdaad van spirituele aard, straling, ook een soort materie.     Zie mijn tientallen essays op één van mijn blogs (‘de blogfilosofen).         We evolueerden van straling tot cel tot ons eigen, maar in essentie zijn we dat allemaal nog alles te samen, steeds onder andere composities.            De ‘witte’ draad in deze evolutie van fysica en chemie naar biologisch leven is Darwins evolutieleer, de collectieve, rode draad het economische, het sociale en het politieke, in die volgorde.  De ‘blauwe’, centrale draad in het verhaal is wat er met mensen als individueel bewustzijn midden het samenleven met anderen gebeurt.  Of hun weg langs veel of weinig lijden zal gaan of niet, sommigen zullen meer levensvoldoening bereiken dan anderen.  Waarom ? Waarvoor ?  De persoonlijke levensverhalen van mensen zijn voor een stuk domino’s van wat er vóór hen gebeurde.         De nieuwkomers zijn eigenlijk een compositie van genen van allerlei oorsprong die vaak de passende puzzelstukken zijn op de verhalen die nog niet af waren en de nieuwe verhalen met andere gegevens en deze trekken dan weer de tegenpolen of zelfde polen aan om hun lessen te leren, door te geven, dingen, dialogen en zo verder op te starten.  In alles zit een soort hiërarchie die er eigenlijk geen is, het octaaf : do, re, mi, fa, sol, la, si, ; de kleuren in wit licht door een prisma, het leven : mineralen, cellen, verbanding, proeven, ruiken, zien, denken…en het geestesoog dat meer doet dan zien.  Het alles en het eigen.  Instincten, emoties, gevoelens, psychologisch evenwicht, denken, intuïtie en innerlijke communicatie…allemaal werktuigen van ons gedeeltelijk individuele geestesoog dat wel een eenheid met het collectieve bewustzijn vormen zal…maar dat is iets dat moeilijk langs de literatuur om aan te tonen valt.  Je kan zo maar niet bewijzen waar nu juist de spirituele energie zit, in sommige poëzie wordt ze gedragen door het licht, de lucht, het lichaam en zo meer dingen die met ons lichaam interageren.  Je kan niet bewijzen dat we bij de dood ook straling worden en niet alleen mineralen achterlaten, je kan niet weten wat er met je bewustzijn gebeurt. Daar gaat het niet om, het gaat om de wegen dewelke we nemen om tot meer bewustzijn te komen, niet alleen via de kennis, maar ook via de gevoelswereld, en het sociale.  Het lijkt wel of we voor een deel toch altijd geduwd worden in de richting naar waar we moeten toe evolueren en naar waar we nog ergens een rol te spelen hebben.  Bewustzijn, Geweten, Plannen en Lef hebben we nog meer nodig dan voeding.  ‘Ligt alles voor een stuk vast’ ? is een vraag die vele mensen zich stellen.  Hopelijk brengt m’n verhaal hier meer inzicht in.  Dagelijks werken aan inzicht en innerlijk evenwicht, een opdracht die niet voor eenieder het zelfde is, hoe meer bewust je je bent van het geheel, hoe intensiever het zijn op je inwerkt en je via een spiritueel positief onverschillig evenwicht en een psychologisch evenwicht moet zien ‘boven’ te blijven als observator van al hetgeen in je kleine en grote omgeving gebeurt.  Zelfs onze cellen weten wat ze doen en waar en waarom ze zich ergens bevinden…dus waarom zouden wij dat als besturend collectief van al die individuele cellen niet kunnen ?   De maatschappij op zich is ook zo een collectieve verzameling, ze rechtvaardig en wijs kunnen besturen en beheren hangt ook van U af.

Neem nu iets zoals het woord ‘democratie’…je kan democratie volgens een aantal verschillende wegen organiseren.  Onze democratie is een ‘burgerlijke’ via politieke partijen die een aantal groepsbelangen verdedigen maar in hoofdzaak speculatieve, geldelijke belangen; het woord ‘burgerlijk’ komt niet voor niets van het woord ‘bourgeois’ , ‘bevoordeeld’ eigenlijk, want diegenen met het grote geld bepalen wie werkt en wie niet en hoeveel de verloning daarvoor is.  Democratisch gezien zouden mensen geen oorlogskredieten stemmen om andere landen mee aan te vallen, de grote economische machten bepalen die agenda en zelfs de parlementen hebben weinig zeggenschap over militaire productie of ten oorlog trekken.  De dag van vandaag is het mogelijk om een aantal democratische eisen eindelijk door het volk zelf (via de telematica) van de politiek doen af te dwingen : internationale militaire reconversie (alleen de politie wapens), simpele sociale zekerheidssystemen, eenvoudige en rechtvaardige taks systemen, zinvol werk of basisinkomen, ecologische productie, afschaffing speculatie met bankproducten en…meer tijd voor een culturele en spirituele invulling van het leven.  Om hier deel te kunnen aan nemen moet men ook de moeite toen om het sociaal politieke reilen en zeilen te volgen en weten welke lessen men uit de geschiedenis moet trekken.  Politiek is de dag van vandaag verworden tot een spelletje mekaar verwijten zonder dat men weet wat men zegt.  “Gij bent een communist” bijvoorbeeld.  Hoeveel mensen weten dat dit voorlopig een soort utopie is, want zijn wij klaar om alleen te produceren en verdelen zonder loonarbeid en uiteindelijk na het administratief gebruik van geld zonder geld zelf ?  Nee…en waarom niet ? Omdat we via het geld nog aan ’t leren zijn van hoe we onze negatieve emoties best zoveel mogelijk in positieve gevoelens moeten omzetten, niet alleen via ’t geld trouwens, via de liefde, de vriendschap en vele fenomenen meer.  Toch probeert de geschiedenis ons het pad van het meer sociale op te krijgen en we moeten mekaar niet liggen uitmaken voor socialist of nationalist of wat ook, daar al deze ingesteldheden gewoon met meer of minder egoïstisch zijn te maken hebben, sommige verkiezingsuitslagen hoeven je dan ook niet te verwonderen.  Indien de politiek niet via een referendum en andere acties kan gedwongen worden van een koers voor de wereldvrede te volgen en een sociale politiek internationaal te veralgemenen zullen we van koers moeten veranderen en internationale stakingen of bezettingen voor reconversie in de wapenfabrieken moeten organiseren.  Daar moet ernstig over worden nagedacht want de ‘bourgeoisie’ heeft ons enorm verdeeld (en wij hebben ons laten verdelen) en heeft zo een lange armen dat een burgeroorlog of welke tegenreactie ook, vlug georganiseerd is.  Het is niet toevallig dat het begrip ‘oorlog’ altijd aan klasse- en groepsbelangen gebonden is geweest, nooit met het algemeen belang.  Alle verenigingen en partijen die wel voor het algemeen belang gaan en de wereld als een geheel zien, zouden zich moeten afvragen of ze niet dringend verder moeten gaan dan de standpunten die ze innamen en de methoden die ze gebruiken om hier en daar correcties op sociale verworvenheden of beperking van de wapenarsenalen te eisen.  Aangepaste drukkingsmiddelen dringen zich op, ook voor de vakbonden, meer overkoepelende eisen, minder werken per dag, de consumentenbonden kunnen aanraden geen producten meer te kopen van landen die andere landen aanvallen.  Mooi in theorie, maar wie durft er zijn nek nog uitsteken met het risico zijn welvaartspeil te zien dalen ?        Er zijn er, en er zijn er meer en meer, maar de overmacht van de macht van de klassieke media en het grootkapitaal, de aan de heersende ideologie aangepaste ontspanning overheersen nog altijd. Dat ligt voor een groot stuk aan ons. Indien we onze gewoonten veranderen en geen geweldfilms meer kijken bijvoorbeeld, maar leerrijke dingen met menselijke inhoud volgen.

Illusies loslaten, vaak een heel lang proces

Leren lossen. Illusies in mensen en hun systemen, wat hen wordt verteld voor waarheid maar een masker voor stoffelijke belangen is.  Ook die stoffelijke belangen hebben hun deel in het verhaal van wijs worden te spelen.  De bezielde belangen echter, de belangen van de ziel zijn gedeeltelijk van een andere aard, verbonden met onze bio, zoekend naar geluk al stort men zich daarvoor in zijn ongeluk bij wijlen.    De spirituele dingen, zijn nog moeilijker te beschrijven dan deze van de ziel. Ze hebben te maken met de gewone vertakte composities en her -composities van genen.  Een soort niet klassieke reïncarnatie via de genetische vertakkingen. Indien klassieke reïncarnatie op de één of andere manier ook zou kunnen ; zou deze wel bijna helemaal niet na te trekken zijn of bij momenten of bij momenten van helderziende intuïtiviteit  misschien ? Vaak op momenten van alleen maar concentratie na een zalige slaap met trage hersengolven en de dingen en mensen van de dag of jaren er voor die in een helderder perspectief voorbij komen als het ware.  Je kan zo wel tot een paar uur bezig zijn soms, lukt niet altijd, wie weet gebonden aan voeding, stress, telepathische factoren en zo meer.  Als je schrijver bent en je hebt schrijfuren in de dag ingebouwd lukt meditatie en terugblikken en vooruitlopen op de muze beter. In een wereld met een minimum aan werk zou hier meer tijd voor kunnen zijn.  Hoe bereik je zo een wereld ? Werktijdverkorting gekoppeld aan recht op werk systemen of zelf een manier zoeken om aan de helse superwinst machine te ontsnappen ?    Daar mensen dit soort behoeften in zichzelf onderdrukken scheppen ze ook spanning tussen hen.  Niet alleen het negatieve deel van de emoties van kinderen, vrienden, mannen, vrouwen, ouderen beïnvloed de kwaliteit van relaties tussen mensen, ook de werkdruk, de angst om niet voldoende inkomen te hebben en zo meer.  De schrik ook dat iemand met je zou breken op emotioneel vlak…je kan wel veilig schuilen onder elkaars vleugels en dat is maar best ook in vele gevallen, doch je eigenwaarde niet verbinden met het feit of iemand je nog ziet zitten of niet, dat leer je door je innerlijke sterkte en innerlijke vreugde weer te vinden en door de pijn te gaan.  Zo een beetje als stoppen met roken, achteraf vindt je het maar een vergifreuk, die niks met echt genot te maken heeft, al kan er wel eens goeie reuk uit een peuk of pijp komen…je wil niet meer op een droevige manier door de liefde ingepakt worden…al zijn er voor veel mensen de dag van vandaag veel meer niet te missen dingen dan de liefde in al zijn gradaties, vormen en verleidingen met eigenlijk, spiritueel gezien een educatief doel.   (uit mijn roman ‘het Leven gaat nooit dood’ onderdeel van http://hetvoortiijdigtestament.skynetblogs.be

 

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin had

…en heeft.  ’t Zit toch allemaal in één punt samen en het blijft duren, je merkt het niet alleen aan je eigen leven.  Ook aan dat van anderen, niet alleen wanneer alles peis en vree is.  Maar vooral zie je het aan de kinderen die er bij komen en de ouderen die plaats maken, het leven dat blijft stromen.  Daar zouden we het met mekaar meer kunnen over hebben, gewoon over wat je van het leven vindt.

“Ga zitten en vertel me je verhaal Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.  Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.  Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos.  Wil er in komen van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan.  Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen.  Wil voelen wat er je echt beroerd.  Wil geen prijzen of lonen bespreken.  Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”.  Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen.  In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af.  Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.

                   Het leven gaat nooit dood. Filosofisch Verzet is mijn naam.  Verzet betekent zowel weerstand als ontspanning en versnelling, doe ons Nederlandstaligen dat maar eens na.         Ik zal jullie dat proberen brengen.      Ik ben zo oud als jullie, van vóór de Big Bang zelfs, zijn we vertrokken en we hebben ons gigantisch vertakt onder al die handtekeningen dat het licht via haar regenbogen zette.  Hoe laat is het ?  Vijftien miljard jaar na bijna nul.    Nog altijd dat ene moment waarop alles in cyclussen van oer ontploffingen weer ontstond om weer aan evolutie te beginnen : straling, fotonen, cel, celdeling, organen, organismen, soorten, wij.  Ieder nieuw wezen doorloopt heel dit toneelstuk telkens weer voor het ter wereld komt.  Omdat we heel deze natuurkundige, chemische, biologische, maar vooral spirituele (straling) erfenis zélf zijn, hebben we geen andere keuze dan het in het nu opgeloste verleden in het dagdagelijkse heden voor te zetten (toekomst).  Verleden, heden en toekomst is ook een gedachtenconstructie, daar ze eigenlijk in het eeuwige punt nu zitten, ze helpen ons alleen maar bij het denken.  Oorspronkelijk deelden cellen zich niet en moest hun opbouw altijd van bijna zero beginnen, later, volgens mij via de intuïtie van de afgestorven stralingsmateriaal, later ook volgens het vrouwelijke XX principe, tot één X een Y werd.  Op alle mogelijke manieren die de literatuur, de fotografie, de filmkunst, het internet, en het leven tussen mensen ons aanreikt probeerde ik deze dingen en alle andere deelfacetten van het zijn over te brengen. U kan dit allemaal terugvinden http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be .  Vandaag gaan we weer via dit schrijven een stap verder. Nee, het leven gaat nooit dood, het IS.  Het veranderd van vorm en inhoud en energie en mogelijkheden en bewustzijnsniveau.  Maar waarom dan, zal U zich afvragen?  Om het negatieve zo veel mogelijk uit onze individuele relaties en het collectieve bestaan te krijgen.  Oorlog, armoede (geestelijke en andere).       Hoe dit allemaal op natuurkundig en sociaal-politiek vlak in mekaar zit, daar is al genoeg over geschreven en ik schreef er al heel veel over, zowel de theoretische als de praktische aspecten liet ik in mijn werk de revue passeren, letterlijk als figuurlijk (tentoonstellingen, vergaderingen, voordrachten).   Nu beginnen we bij de vraag die eenieder van zich eens moet stellen : zit er een leidraad in je leven, een soort voorbestemming ?  Ligt omwille van de persoonlijke domino’s en de omstandigheden uit de geschiedenis alles of veel reeds vast én in welke mate hebben we een keuze in dit theater van het leven.  Met andere woorden, reageren we gewoon op de factoren in de buitenwereld zoals spelers die hun eigen lot bepalen of zich noodgedwongen door mensen en omstandigheden moeten laten manipuleren of is alles een toneelstuk waarbij alles op voorhand geschreven is ?  Even praktisch duidelijker maken ?

Brief aan de toen 59 jarige vader van toen

Geschreven door de zoon die er nu zestig is, door de ogen van toen.  De  vader is intussen overleden, maar dit schrijven en het kloppen van mijn hart en zo meer getuigt nog altijd van het feit dat hij van het NU deel blijft uitmaken.

“Het is niet makkelijk om een beschouwing te wijden aan iemand waarvoor ik een heel apart soortbewondering en respect koester : U, onze vader.  Ik heb je altijd gekend als enorm hardwerkend en als iemand met een zeldzaam rechtvaardigheidsgevoel.  Je bent bovendien iemand  die zeer nauw met de natuur verbonden leeft gebleven. Een praktisch denker ook, een gevoelsmens ook, maar dat laat je niet gauw toe.  Ik ben je dankbaar pa dat ik zo een gelukkige jeugd had.  Al had ik misschien op veertien best te voet de wereld in getrokken, heb ik geen spijt dat ik in de schoolvakanties thuis hard gewerkt heb.  Hoeveel beroepen heeft het me niet aangeleerd, de boerderij van je vader heb ik nog helpen afbouwen toen de mens ziek werd en de schapen en koeien van je schoonvader, daar had je weinig tijd voor om dat allemaal alleen te doen met die binnen-en buitenlandse handel van jou en je broer er nog bij”.  Ik heb de hele evolutie meegemaakt, opgegroeid in een omgeving met veel ruimte rond de kapel van Spikdoorn, later de watertorens met zicht op Bekkevoort in het Oosten , ATTenrode in het Zuiden, Binkom in het Westen en Winge in het Noorden, Meensel, Mensela, ons dorp als gemeenschappelijke woning in het Midden.   (Mensela betekende tien eeuwen terug bij de stichting al ‘gemeenschappelijke woning’.  Ik zou daar met de titel “Kiezen voor Mensela”, de aarde als gemeenschappelijke woning, zeven jaar na deze brief nog een theaterstuk over geschreven).  Al wilde je naar Congo emigreren, vanwege de Bourgeois hun crisis en eerst werk zocht in de staalfabrieken van de Walen (het boerderijtje van je ouders was te klein voor drie zonen en twee dochters)  je bleef in Meensel, ook na het behalen van je diploma koloniale landbouw.  Had ma meegewild, dan zou ik in Congo aan een betere wereld aan het werk geweest zijn. Maar toch maar beter hier achteraf gezien.  Ach het leven, uit het Bekken komt het Voort, het wordt bepaald door de Verbindende Rode wetten van de natuurkunde en chemie , bij je biologische BINnenkomen verwelkomt de groene natuur je met koeien of andere melk opdat je sterk zou worden en de obstakels in het leven zou ‘overWinnen’ .

“Boomgaarden, velden, frigo’s, magazijnen, tractors, camions, sorteermachines…dat alles heeft mede mijn karakter gevormd, leerde me initiatief te nemen, vol te houden, respect voor medearbeiders te hebben, niet vies te zijn van de handen vuil te maken.  Ik denk nu aan al die keren dat ik samen met U naar Duitsland en terug reed van in de jaren zestig, twintigste eeuw.  Alhoewel je er op die momenten zelf niet van bewust was, keek ik dikwijls naar jou terwijl je reed.  De expressie die je altijd op je gezicht had, is onvergetelijk voor mij.  Het was het gezicht van iemand die 100 percent geloofd in wat hij deed en die daar 100 percent mee tevreden was.  Wat kan je nog meer wensen in ’t leven ?   Deze gemotiveerdheid ging bij jou gepaard met een doorzetting en uithoudingsvermogen dat ik tot op heden nog niet tegengekomen ben.  Het is daarom des te meer te bewonderen dat je ondanks je harde leven op je 59 jarige leeftijd overwegend nog dezelfde energieke uitstraling hebt.

Toch ben ik van mening dat je een aantal aspecten in je herbergt die je benadelen.  Ten eerste treedt je door te hoge werkdruk soms te hard op tegenover je omgeving.  Jij die in feite een zachtaardig iemand bent.  Die buien choqueren me eigenlijk nog zelden, daar ik en de rest van de onderneming het gewoon zijn gaan vinden.  Koelt wel af denken we dan begrijpelijk.  Daar staat dan soms tegenover dat je soms té toegevend bent en te zeer bereid bent om compromissen te sluiten als mensen soms door eigen toedoen in de problemen geraakt zijn.  Dit komt omdat, denk ik, je op je rustige momenten in eenieder alleen een bron van onbegrensde goedheid ziet.  Ik moet daar ook mee opletten, wij zijn eigenlijk niet sluw genoeg voor deze wereld.  Maar langs de andere kant, heb je over mensen een scherp inzicht, maar ook onnodige vooroordelen…laat ons gewoon zeggen dat je geweldig op je hoede bent.  Het is daar, denk ik, dat je rechtvaardigheidsgevoel botst met de alledaagse realiteit.

Een zaak die ik mij, als ik subjectief, gevoelsmatig voel, verwijt; is dat ik niet in jullie firma blijven doorwerken ben.  Dit houdt mij bezig omdat ik niet weet of het je pijn doet of dat je er gelukkig mee bent.  Objectief, rekenkundig denk ik dan weer dat het op termijn, omdat er al een paar andere kinderen in de zaak werken, economisch niet haalbaar is; we leven nu eenmaal in een speculatieve geldwereld, gebaseerd op handel en niet op gewoon produceren en verdelen zonder te veel druk leven gewoon.  Eén ding weet ik echter zeker : het gedeelte landbouwbedrijf dat  je op een dag zal achterlaten, gaat verder gezet worden. Ik heb ander werk gezocht, niet omdat ik niet graag aan fruitteelt en alles wat er bij hoorde deed, maar ook om de andere kanten van het leven te leren kennen en de dingen te doen die MIJ in het leven te doen stonden. Bovendien, de marktsituatie voor de tussenhandel in de fruitteelt gaat achteruit, de kleine winkeliers, net als de kleine boeren verdwijnen meer en meer en de grote warenhuizen gaan hun fruit zelf opkopen in de veilingen, de grote kapitaalgroepen gaan met de grote winsten lopen en de grote boeren worden er een soort moderne slaaf van, net als van de banken.

En waar sta ik nu ?  Gelukkig getrouwd, al twee kinderen waar ik ook al dingen van hun grootouders in ontwaar, én toch verschillend, alsof zoals in maatschappijevolutie de thesis de antithese oproept.”  (Het slavernijsysteem  ging over in het feodale systeem en dan kwam de bourgeoisie dank zij de strijd van het proletariaat aan de macht…en zullen ‘de laatsten ooit de eersten zijn’).

“Materieel heb ik weinig tekort, maar ik heb het gevoel dat jij denkt dat het belangrijkste dat je mij hebt willen meegeven, de godsdienst, dat ik dat niet in me heb.  Het feit dat ik weinig  naar de mis ga, wil niet zeggen dat ik over die kant van de zinnen van het leven niet denk en voel”.  Ik stel me enkel maar neutraal op tussen ‘godsdienst’ en wetenschapen zou dat woord godsdienst maar gewoon vervangen door het woord ‘spiritualiteit’.  Zelf de tegenstelling atheïsme -theïsme vindt ik voorbijgestreefd omdat de moderne wetenschap eigenlijk deeltjes ontdekt heeft die bijna van uit het niets materie kunnen scheppen. Zie mijn 56 essays daarover in de blog ‘de blogfilosofen’.

“Vader, de evolutieleer verklaart het leven als een groeiproces van minuscule ééncellige organismen tot meer ontwikkelde vormen van leven.  Ik vind dat ik mij meer dan de meesten als Christenmens gedraag door overal de maatschappijvisie die ik verworven heb te verkondigen en te verdedigen.  Daar ligt nu juist mijn geweten.  Ik moet voor meer rechtvaardigheid in de wereld opkomen omdat een flink deel van de mensheid van welk geloof of overtuiging dan ook dit niet doet, of niet weet hoe ze het moeten doen of in het moderne mediacircus of in negatieve emoties en gewoonten gevangen zit.  Zich achter een abstract beeld van een god of nihilistische vormen van filosofie verschuilen, heeft geen zin. Ik hoop dat ik je door dit schrijven meer plezier doe dan met een klassiek cadeau voor je verjaardag.  Door tijdsgebrek hou ik nu op en wens je in naam van je kinderen een gelukkige verjaardag”.

Toen wist ik nog niet dat ik een heel oeuvre ging bijeen schrijven, in alle mogelijke literaire vormen, lezingen en tentoonstellingen zou geven, opkomen bij verkiezingen en zo meer.

Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid

Een dikke vijftig en veertig jaren geleden, begon ik aan een ontdekkingstocht. De wereld was al wel verkend en hij bleek tegelijk simpel en complex in mekaar te zitten. Voor een dikke ronde sik (kauwgom), had je een groot stuk metaal met een gaatje in het midden nodig, ‘geld’, noemde men het. Voor een pak slaag moest je zo’n geldstuk nemen en betrapt worden nadat je het zonder vragen genomen had. Was je een zoon van zelfstandigen, dan moest je in je vrije tijd heel hard werken, terwijl andere kinderen konden shotten en ravotten.

Ging er iemand dood, werd hij nog in zijn eigen huis opgebaard, want begrafenisondernemers, waren nog geen multinationals. Nu mag je, zoals in Leuven nog geen schop aarde meer zelf op de kist werpen en vindt haast niemand het nodig om nog een bloempje op de neergelaten kist te werpen, zo haast men zich naar de koffietafel…waar vreemd genoeg, haast niemand meer over de overledene spreekt. Zalig erfgenamen die geen ruzie om het achter gelaten maken, want die snappen er helemaal niks van.  Maar ja, wat er nu eenmaal ter evolutie van de menselijke karakters gebeuren moet, gebeurt nu eenmaal.

Alle vragen die door mij aan onderwijzers en pastoors werden gesteld, kregen altijd wel een antwoord, …niet altijd heel bevredigend en vaak nieuwe vragen oproepend. Waar men die antwoorden  dan wel vandaan had gehaald, was mij ook niet altijd duidelijk.  Veel touw kon ik niet knopen aan die visie van alle doden die op de dag van het laatste oordeel uit hun graven gingen komen. Ik ben dus noodzakelijkerwijze meer in mezelf gaan geloven en hopen. Wat was, zo vroeg ik me af, de zin van het bestaan, buiten al dat ‘gewerk’ om centen en de ‘dood’ die ik bijvoorbeeld in essays en theaterstukken, met hulp van de wetenschap ‘dood’ verklaarde, om ?

Gedreven betrad ik de paden der wetenschap en kon dus geleidelijk, hopelijk de eerste helft van mijn leven, op meer en meer vragen een antwoord geven. Voor diegenen die mijn theoretische uitleg te moeilijk vonden, schreef ik al eens een gedicht, een theatermonoloog, enkele romans, brieven of korte verhaaltjes. Was er veel oorlog en sociale onrust, spitste ik me meer op de geschiedenis en actualiteit toe dan op psychologische studies en items, dingen  die me dan weer meer aantrokken toen ik merkte dat mensen meer met emotionele dan met sociale problemen bezig waren. Ook op dat vlak was er een voortdurende wisselwerking tussen theorie en praktijk waar uit te leren viel.  Zoveel, dat je er best niet alles van onthoudt, want het leven zet niet altijd aangename scenario’s in de steigers en niet iedereen kan niet alle ‘waaroms’ en waarvoors’ in zijn eigen leven aan.

Een mens moet altijd verder immers, en gelukkig is de mens die weet dat wanneer de liefde voor de medemens geduldig is, dat die dan op termijn zijn of haar vruchten draagt. Ook een beetje filosofisch met de mensen omgaan en hun diepere zelf leren kennen en er al relativerend kunnen mee omgaan, helpt al wel eens.  De andere praktijk, de opvoeding van kinderen, was er destijds dan ook nog dagelijks, jaar in , jaar uit weer, om me eraan te herinneren dat je daar zeker nog het meeste uit de praktijk leren kan.

Natuurlijk zijn er dingen waar een mens niet altijd aan uit kan. Als het om persoonlijke, menselijke contacten gaat, zie je onder invloed van steeds wijzigende omstandigheden , steeds weer dat mensen hoe dan ook het negatievere tussen hen achter zich willen laten, breken met het donker, op naar het licht-ere. Het zwaardere van anderen en jezelf lichter maken, de ontstane vreugde delen.

Je kan  dit niet altijd met je verstand alleen. Het hart en de geest in zijn totaliteit werken ook langs andere wegen. Als je honderd bomen hebt, kan je die in rijen van tien planten, of je laat de bomen op een braakliggend, ontboste grond, zelf het werk doen om te beslissen waar ze naar het licht zullen zoeken…nooit zullen ze in rijen van tien staan…zo een manier van denken is goed voor mensen in een koekjesfabriek misschien, maar zuiver persoonlijk, kom je er niet ver mee om mensen in hokjes in te delen en op voorhand te oordelen en veroordelen.

‘Voedsel voor de Geest’, het leitmotief van filosofisch verzet, is in onze maatschappij voor te veel mensen iets bijkomstig aan het worden. We riskeren alleen consumenten te worden, wezens zonder eigen mening en gedachtengoed…zelfs de weerbaarsten onder ons. Net zoals je met van die straffe lantaarns in het donker kunt schijnen, kunnen we best af en toe ons licht eens laten schijnen op al wat er in onze grote en kleine wereld op ons afkomt. Weerbaarder worden verhoogd de immuniteit tegen een aantal kwakzalverijen en is biologisch ook wel heel gezond als je tenminste de kunst onder de knie of maag krijgt, van je niet teveel aan dingen en mensen te ergeren. Doe je dat toch, dan heeft dat vaak wel een reden, waarvan je als je ze door hebt, ook zelf beter van kan worden.

 

 

 

Dagboekreeks eind 2017-2018

-In alle stijlen van de literatuur en ook via de visuele kunsten biedt ik als ‘blogfilosoof’ via een 24 tal voor een stuk vertaalde blogs objectieve en subjectieve antwoorden voor diegenen die naar alle mogelijke zinnen van het leven op zoek zijn.  Naast de tentoonstellingen in open lucht (spandoeken) en binnen (canvassen) samen met kunstfotografe Thea Swinkels (teksten mezelf), geef ik ook lezingen rond waarom we niet van het fenomeen ‘oorlog’ af raken.  Voor de lezing in de Bottelarij ben ik van plan dit onderwerp beperkter in tijd te brengen en het aan te vullen met de filosofie achter ons ‘filosofisch verzet’ project Fotofilosofie  en een aantal gedichten en vertelsels rond elk domein van ons individuele en collectieve bestaan.  Zo zal U hopelijk merken dat ‘Verzet’, niet alleen ‘weerstand’, maar ook ‘ontspanning’ en ‘versnelling’ (van bewustwording) betekenen kan.  Hopelijk tot genoegen.  Centrale Blog  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be   Octaaf Coeckelberghs

-Keek van de morgen van uit mijn bed naar de zoveelste, telkens andere zonsopgang en zag hoe het Oosten ook in ’t Zuiden zijn lichtnuances bracht.  Bedacht dat er toch een verschil is tussen landschappen in ’t echt en op TV scherm.  Prima aanzet voor een opstart van mijn ochtendlijk denken dat dra oversprong naar al die mensen die vandaag opstaan en niet gaan doen wat ze willen doen.  Omdat winkels in kleine dorpen niet ‘leefbaar’ meer gemaakt zijn, omdat we meer naar een wereld gaan die de werkgelegenheid automatiseert, soms niks mis mee ware het dat ons niet aangeleerd wordt onze tijd aan zinnige dingen te besteden.  Zoals ?  Meer filosofisch te denken en ook ons sociaal geweten te volgen en ons af vragen waarom op een planeet waar 99,9% van de mensen tegen oorlog is; we daar toch niet van af raken.  Even een wereld referendum organiseren rond militaire reconversie, mogen en doen we niet.  En wat onze sociale bescherming betreft, indien we ons laten doen, zullen we mekaar meer en meer moeten ondersteunen aan de basis van de sociale piramide.  Het oude speculatiesysteem heeft immers geen geweten.  Zie mijn zeven eisen rond een andere aanpak van aan politiek doen.   23/11/2017 donderdag

-Eén van reeds zovele van m’n woorden in het Gelaatboek voor de vrienden geplakt : -communisme : de vraag is of een pak mensen er klaar voor is, want eigenlijk betekent het afschaffing van loonarbeid en handel, gewoon productie en distributie——zonder vrijheid om buiten de grote in gemeenschap gebrachte sectoren te ondernemen en zonder wil om zijn deel van het werk te doen zal het niet lukken…de telematica kan hier een erg ruime objectief bestuurlijke rol in spelen///////bijkomend probleem : de 1 percent zal alles doen, desnoods burgeroorlog organiseren en invallen van uit het buitenland, economische sabotage om de boel te saboteren —mijn plan voor een wereldreferendum, afdokken wie stinkend rijk is, wereldwijd dezelfde arbeidsvoorwaarden en sociale zekerheid, zinvol werk, ecologische productie en afschaffing van alle speculatie, lijkt me een veilige tussenoplossing; dan hebben we eindelijk meer tijd om bezig te zijn met relaties, spirituele dingen, filosofie, kunsten, literatuur, reizen, basisinkomen … .

de zeven G’s :  Geloven, Geluk, Genieten, Geweten, Graaien, Geweld, Genoeg

Wat een wereld. Al die G’s helpen om ons voor een groot deel om ons hopeloos verdeeld te maken.

Geloven, in de wetenschappen geloven, gekoppeld aan het feit dat daarin in feite ook een prachtige wereld en eventueel oneindigheid in te ontdekken is, zou al genoeg moeten zijn.  Echt spiritueel goed bezig, ben je indien je een goed mens probeert te zijn en niet indien je haatpredikers tegen muziek toch zo ok vindt. Om een goed mens te zijn moet je de kracht van de vreugde in jezelf vinden en die met anderen delen.  Dat kan alle kanten uit.  Je kan in je gezin op je werk, met je vrienden echt menselijke waarden waar maken, je kan je ageren tegen allerlei soorten wereldproblemen, oorlog bijvoorbeeld.

Dan ben je klaar voor Geluk en kan je Genieten want je zal ontdekken dat dingen voor een ander doen je zeer bevredigen kan.  Het probleem met genieten is dat het tegenwoordig zo een door het grote geld opgefokt gedoe is dat genieten meer iets zuiver stoffelijk wordt…waarom moet er zoveel geproduceerd worden eigenlijk, terwijl we het met veel minder kunnen doen indien we de samenleving anders zouden beheren.  Het moet geen dogma blijven dat er steeds meer jobs geschapen worden, want dat anders de economie in mekaar stort.  Binnen dit systeem wel natuurlijk.  Genieten is ook iets dat binnen een zekere moraal moet gebeuren; de omgang tussen mensen is geen mechanisch iets, maar een fenomeen van de ziel, en indien we de band met spiritualiteit niet inbouwen krijg je zo van die toestanden zoals op TV : programma’s over ‘spuiten, slikken, doe maar op seks…’ en geweldfilms en onzinprogramma’s à volonté.  Dan komt het Geweten om de hoek kijken…we moeten meer gaan bestuderen waarom er nog her en der oorlogen zijn en armoede en ook daar onze verantwoordelijkheid opnemen, het Graaien indijken…en heel het systeem dat uiteindelijk Geweld in gedurende heel de Geschiedenis  voortbrengt…daar Genoeg tegen zeggen.  Het kan anders !

dessertje :   En dan is er weer de Hagelandse Wijnen Feestdag.  Wij hebben hier een prachtig landschap voor Noordelijker wijnen, niet alleen willen wij eigenlijk zoals het onderbemande comité “het Hageland wil niet meer voor oorlog betalen” geen twee procent van de nationale productie aan de steenrijke aandeelhouders van de wapenfabrieken of de NATO burocratie en de politiek overdragen of aan diegenen die de commissies onderweg opstrijken; wij hebben alle soorten behalve exotisch fruit in deze met allerlei weer en spelingen van licht en wolken gezegende streek.  Als je er om achten toekomt “s avonds, zie je een pak mensen al en een zevental standen van wijnboeren waar je voor een euro een proevertje in een speciaal voor de gelegenheid ontworpen Hagelands wijnglas kan nuttigen, voor twee euro heb je een heel glas, maar dat is niet te doen op den duur, vooral niet als je met vier wielen komt.  Naarmate de tijd er zonder te bestaan verstrijkt, hoor je de babel babbel in crescendo gaan van aanvankelijk een zacht gezoem tot iets wat lijkte op de drukte in een bijenkorf.  Aanvankelijk ben je nieuw toegekomen buitenstaander, langzamerhand wordt je via enkele vertrouwde gezichten en het openen van de hekjes naar onbekenden toe deel van het collectieve gebeuren dat een eigenlijk een feest van dankbaarheid is naar wat dit deel van de aarde dees deel van de wereldbevolking schenkt. Dat eenieder er zijn brood en zijn deugd maar aan heeft.   Zaterdag 25 november

-Dromen kunnen toch zo een zegening zijn, gezonden of verzonnen beelden van alles wat een deel van je leven niet in ’t echt kan zijn soms; om miljoenen redenen die je niet moet achterna zitten; want totaal begrijpen is iets voor wiskundigen en boekhouders van de ziel en ik persoonlijk heb er niet veel aan. Ze laten het deel fantasie dat niet in dag zelf geboren werd even vluchtig of in droomreeksen aan het woord of proberen in beelden die gevoelens oproepen stukken van je eigen leven of én dat van anderen te scheppen.  Maken ze eigenlijk ook geen deel uit van het telepathische geheel van gelinkte relaties die zich tussen de mensen voortdurend blijft vertakken zoals bloedvaten zowel als boomkruinen dit doen, zichtbaar vooral in hun winterse naaktheid.   Zonnige zon Dag  ! op nummer 26 van maand elf

onderzoek naar de zin van veranderingen

We vertrekken van uit de aarde als geheel.  De natuur, zijnde het universum heeft de techniek van de celdeling ontworpen en heeft van uit zijn energie en dynamiek altijd al geweten dat een verdere groei naar organismen en soorten onmogelijk zou zijn zonder steeds herorganiseren van zijn kunnen. De natuur, zichzelf baserend op zijn eigen eigenschappen, de fysica en chemie in haar heeft zichzelf dus biologisch leren voortplanten; eerst volgens het vrouwelijke XX principe, dan via de mannelijke ent ervan,  XX-XY.

De oer-kern van wat en wie wij nu zijn; bestond toen al.  Achteraf bekeken is  het alsof de energie van de materie (laat ons die gerust de ‘bezieling’ van de natuur noemen…altijd al naar ons bewustzijn op zoek geweest is.  Net zoals dat bewustzijn van ons nu hartstochtelijk op zoek is naar ons geweten : het uitkienen van hoe we met zijn allen aan een humaner wereld kunnen werken.  Zover waren we nog niet : de natuur moest zich  eerst  van zijn diverse dierlijke krachten bewust worden en via allerlei mutaties en door zijn eigen energie gerichte toevallen gaan werken aan een ander model van bestaan.  De natuur had uit nieuwsgierigheid het water al verlaten en ondervond dat het beter was een vogel te worden, dan een dinosaurus te zijn.  Het zijn der natuur zat tenslotte ook in de aapachtige wezens en werd het een beetje beu van alle dagen tegen het klimaat en tegen andere individuen en groepen te moeten vechten om te kunnen overleven en besloot telkens na vaak vele bloedige omwegen toch maar om als groep de strijd om de overleving voort te zetten.

Duizenden jaren van evolutie verstreken.  De mens in wording had het vuur bedwongen en het gebruik van metaal en het leven in permanente nederzettingen ontdekt.  De filosoferende mens kon aan zijn ontwikkeling beginnen.  Uit emoties en kreten en machtsverhoudingen werd langzaam de taal geboren.  Kreten werden woorden, woorden zinnen, zinnen verhalen, verhalen tekeningen.  De sterren, de zon, de maan, de ‘elementen’ waren de ‘Goden’; een woord  voor dingen uit het leven en de dood die hij niet begreep.  De natuur volgde zijn eigen logische politiek al sinds ZIJN, ontstaan uit ruimte die niet NUL wou worden ontplofte.  Wij zijn de natuur, maar hoe vaak voelen wij die enorm belangrijke band met wie en wat voorafging en in feite nog is, nog aan ?  ‘Tijd’ is een mathematisch iets dat ons toelaat van te begrijpen, maar in feite is er alleen steeds evoluerende inhoud van materie en al wat deze aan bezieling voortbracht.

Wij werden in geschiedenis onderwezen van uit de stelling dat het gewoon een opeenhoping van gebeurtenissen was, zeker geen evolutie van productiemethoden die steeds nieuwe klassen voortbracht én God had de natuur geschapen en aldus zaten we met een nieuwe ons verdelende tegenstelling, atheïsten tegen theïsten; eigenlijk gewoon een oorlog van denkbeelden; één van de technieken om de bovenste laag oorlogen en armoede en rijkdom en aldus zijn gezag in stand te laten houden.  De wetenschap heeft de deeltjes ontdekt die materie kunnen scheppen, de ‘godsdeeltjes’, wil iedereen daar alstublieft mee tevreden zijn en het levensbeschouwelijke vooral toespitsen op de kwaliteit van zijn of haar persoonlijke relaties ?  Daar ligt pas, naast de sociale dingen echte persoonlijke en collectieve zingeving in…om daar te geraken, laat het ons zo stellen, hoefde de natuur ons zelfs niet te scheppen, wij zijn natuur; eeuwig op zich, we komen van straling en wat er daarmee mee gebeurd na de dood, wel: niemand die het weet; gewoon een intuïtieve energie zoals in de tijd van die allereerste cel die niet meer telkens het lange proces van cel te worden moest herbeleven door zich gewoon te delen, voort te planten.  We zijn sinds toen nog één genetisch vertakt wezen eigenlijk met ten gevolge van onze collectieve geschiedenis en andere domino’s de uitdagingen waarvoor we vandaag de dag staan.   In onze natuur ligt het van van uit de puinhoop die onze wereld op tal van plaatsen op verschillende manieren is te werken aan verbetering van de kwaliteit van levensomstandigheden op aarde, niet alleen stoffelijk, maar ook materieel. We hebben een persoonlijk en een sociaal geweten, dat sociale geweten vooral, wordt door de huidige culturele omstandigheden te veel opgeofferd aan de belangen van een piepklein percent die de wereld wie weet naar nog erger oorlogen voert dan deze heeft gekend.  Laat ons hopen van niet.  Maar blijf U informeren en organiseren, gebruik Uw stem.  Zie ook http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     en de er aan gelinkte wereldreferendumblog   http://bloggen.be/conscience2008                      7/12/2017 donderdag  (herwerkte tekst van 17/04/2002)

Gedicht voor cellen & gameten  (een symbolisch filosofisch gedicht)

15 miljard jaar geleden, na de jongste big-bang.

Vanuit één punt; weer een explosie van belang.

Stralingsdeeltjes herkenden, zochten  mekaar.

Die van jou en mij in mekaars buurt voorwaar.

Ze werden vaste materie, ons eerste atoom was klaar.

Onze stukjes verspreiden, op zoek naar ’t eeuwige nieuwe waar.

We hebben zo op de duur sterren en planeten bij mekaar gekregen.

Toen wilden we weer ergens met zijn tweetjes bijeenkomen.

Zijn van de bouw van de eerste cel beginnen dromen.

Weer wilden we ons in stukjes delen.

Om uiteindelijk verspreid in planten en dieren te leven.

Wat was dan daarna de zin van ’t leven als Sapiens ?

We gingen op zoek naar beschouwing, ‘mens’.

Via de verbonden genetica ook van anderen dan onszelf,

Kwamen we vaak in de buurt van kennis, gevoel, hemels gewelf.

Menige muze hebben we ondertussen overal door gestraald,

uiteindelijk het na miljoenen jaren het leven in een dorp gehaald.

Weer jaren later zijn we volgens universele wetten andere banden aangegaan.

Samen leven op grotere schaal werd vaak chaotisch, misbruikt door hebzucht !

Uiteindelijk komt alles wel goed met een opwaardering van het sociale geweten.

Zodat onze persoonlijke levens wat makkelijker om te leiden worden.

Zie ook    http://snarenenwoorden.skynetblogs.be                                             voor andere gedichten en thema’s http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  overkoepelende blog 

 

 

Even alles maar weer op een rijtje zetten

Altijd permanent is alles nieuw doordat het verleden naar de toekomst verlangt

Vermits tijd een meetkundig iets is, een verstandelijk instrument om ons te helpen te interpreteren, kan je van uit het punt NU het beste observeren.  Indien je aanleg en kennis genoeg hebt om te volgen wat er allemaal op elk domein aan evoluties aan het gebeuren zijn is het nog de kunst om daar heel rustig kunnen onder te blijven.  Terwijl de bommen om je hoofd tot op je TV ontploffen, X bij Y weg gaat en je de onzin uit allerhande media haalt, bedrijven mekaar stuk concurreren en vele mensen in een sleur op allerlei vlakken zitten; heb je ook nog het persoonlijke stuk in je leven te begrijpen en er emotioneel invulling (in-voeling) aan te geven; te werken om den brode, te schrijven, de artistieke vruchten van anderen te volgen…en gelukkig te genieten van de natuur en alles wat dit stuk van jezelf eigenlijk, te bieden heeft.

Op velerlei domeinen in het persoonlijke leven van mensen is ingaan op de achtergronden van de negatieve emoties die men met zich draagt, veel te zwaar.     Er zouden veel minder emotionele problemen in mensen hun innerlijk en tussen mensen onderling zijn indien men de vreugde in zijn eigen innerlijk zou ontdekken en van daar uit de kracht zou vinden om met mekaar van uit goede wil om te gaan.  Mekaar te vergeven en het positieve in mekaar aan te moedigen. Soms is dat bijna helemaal onmogelijk dat vergeven bijvoorbeeld omwille van het feit dat men in de eigen leugens ter bescherming van de eigen fouten blijft geloven.  Fouten zijn beslissingen die niet in de lijn liggen van wat positief voor je is…als je er niet van leert dan ga je gewoon verder leven in functie van het jezelf fout afreageren tegen over anderen. Nu kan het zijn dat de oorzaak van je negatieve attitude een paar generaties of langer terug gaat en zich op een genetische en opvoedkundige manier door de soms barre omstandigheden van de geschiedenis in stand houdt. Goed met mekaar omgaan is de beste garantie op een eerlijk en gelukkig leven vol goeie herinneringen.  Terugdenkend aan sommige ervaringen uit mijn leven tussen mensen en hun persoonlijke emotionele problemen merk ik wel dat niet alles met innerlijke tevredenheid en goede wil op te lossen is.  Soms is de aversie, de tegengoesting in bepaalde mensen nauwelijks te overwinnen, alhoewel in het geval van diegene die er qua wijsheid en groei het meeste baat bij zou hebben er op zou voor uit gaan indien hij de dingen beter zou snappen.  Het lijkt dan wel of er genetisch onafgewerkte verhalen bezig zijn waar je als goedwillend mens toch niet tegen op kunt.  Dan heb je gewoon te maken met een wezen met bij wijze van spreken een DNA combinatie die nu eenmaal zo in mekaar zit en de erfenissen uit het verleden vertegenwoordigt en tegelijkertijd de evolutie in de relaties van de verwekkers symboliseert. In conflicten iedereen wel zijn waarheid meegeven, maar hen er toch op wijzen dat er altijd nog hoop is, indien ze zelf zouden willen.

Al zouden mensen indien ze door de samenleving meer kansen op een zinvolle job en goed inkomen geboden werden er ook op emotioneel vlak op vooruit gaan…dat zou zelfs niet altijd toereikend zijn.  Mensen moeten op alle vlakken meer leren samenwerken…of ze zullen blijven uitgebuit worden door de zweep van het systeem van het speculatiekapitaal en zijn in meerderheid onzinnige bezigheden.  Om te kunnen leven heb je geen miljarden auto’s, 95 soorten mayonaise, militaire industrie, honderden financiële producten en een Star Wars games cultuur nodig.  Geen politiek systeem dat de mensen wil doen blijven geloven dat er niet genoeg ‘geld’ is, terwijl het eigenlijk om de digitale waarden 0 en  I gaat die je kan aanwenden en verdelen zoals je wil.  Mensen worden eigenlijk afgehouden van te doen wat ze graag willen.  Zonder dat de ecologische grenzen overschreden worden is er heel veel mogelijk.  We kunnen geen struisvogels blijven terwijl Baron Oorlog en Master Grote Poen regeren.

Ach wat.  Vergeet het negatieve, rakel het niet op en richt je op toekomstige positieve projecten.  Persoonlijk en Collectief.

Het leven is voor een groot stuk het beheren en leren uit innerlijke, intermenselijke en samenlevingsconflicten

We steken daar zoveel tijd in dat er minder tijd voor genieten over blijft.  Terwijl ik geniet van de 44ste of zo, leesbril van vijf euro en onlangs meer, want de twee vorige zijn niet scherp genoeg meer ga ik eens samen vatten hoe dit denkmoment met schrijfmotief in mekaar zit en welke uitdagingen het me stelt. Telkens je uit de stroom van dingen die je emotioneel aangrijpen stapt en alles van uit een onverschillig evenwicht probeert te benaderen en er voor de zoveelste keer versterkt uitkomt en kijkt hoe het verder moet, kom je als schrijver filosoof op een moment als dit dat het bewustzijn van het al je weer omarmt en je je laat drijven op een intuïtie, een muze, een moeten en toch een ontmoeten met die kracht in je die wil mededelen wat zal meegedeeld worden aan iedereen die oprecht naar de zinnen van ’t bestaan zoekt. Indien je daar niet te abstract wil over blijven doen moet je ook van je hogere bewuste ingevingen naar de oppervlakkige verstand- en gevoelsverhoudingen tussen mensen afzakken en zo weer naar boven of omgekeerd.

Op tijd een aantal illusies laten varen. Zelfs als het om diegenen gaat die normaal het kortste bij je staan.  Zijn ze niet, familieleden bijvoorbeeld of zogenaamde vrienden; bij gebrek aan levensvreugde te zeer in de ban van de god van de moderne samenleving, het ‘geld’ en zien ze hun medemensen niet teveel als middelen om hun eigen kleinburgerlijke doeltjes te bereiken ?  Vele artiesten bijvoorbeeld kennen dat, een categorie mensen rondom hen die geen oog hebben voor hun kunstenaars bezigheden; voor zinvolle politieke boodschappen, geen zin ook in verdieping van de dingen waar ze zelf emotioneel mee zitten en die hen belet van het leven echt op een waardevoller manier te gaan beleven. Vele familie bijeenkomsten op ’t eind van ’t jaar verzanden in een soort dialogen of zwijgzaamheid waar een normaal mens van goede zijn warm hart naar anderen toe dreigt van te verliezen.   Wees toch gewoon de aardige man of vrouw in jezelf en wordt weer wat meer kind in de beste betekenissen van het woord.

Wat ons overkomt is een Aaneenschakeling van gelinkte dominosystemen, vertrekkend van meerdere personages, ook van jezelf;  met als doel inzicht voor sommigen meer dan voor anderen ’t Rare van het leven is dat alle dingen die je overkomen, ook de minder aangename je toch in veel gevallen op de weg zetten die je eigenlijk te gaan hebt. Al voor de eerste straling het eerste atoom maakte, was de innerlijke vreugde er misschien al en als het dan toch moet, laat ons die in onze strijd tegen eigenlijk dierlijk verdriet, maar ‘God’ noemen als je die naam in Uw filosofische wereld dan toch nodig hebt.

Ik herhaal even, zin zoeken via vraagstelling kan je via de volgende vragen uit één van mijn teksten, velen stellen ze zich, maar te weinig of te oppervlakkig (gelukkig maar in sommige gevallen)

Mijn grootmoeder :  “Heb je nog maïs voor je duiven jongen” ?  Zij betaalde de zak duiveneten en regelmatig smeet ik dan maïs of gemengde granen over de vloer van ’t geleig voor een pak door mekaar dwarrelende pikkende, met de vleugels slaande vredessymbolen.  Het geld dat ik voor hun jongen kreeg was voor mijn spaarpot.  Heb er nog warme herinneringen aan.  Veel van geleerd van het boerenleven van mijn grootouders, keihard gewerkt in fruitkwekers middens en de eraan verbonden handel.  Te lang gedacht dat ik die moest verder zetten, terwijl de hele opzet eigenlijk was dat ik op termijn zou kunnen doen wat ik al zo lang doe, werken aan http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  en al zijn blogs over alle domeinen van het leven en de hellen en hemels die je soms door moet om alle facetten er van te verstaan. Je kan natuurlijk ook tevreden zijn met een Vaag Vuurtje, geen avontuur en risico’s, de tien geboden volgen helpt ook al heel veel. Ik heb er twaalf moeilijker. Samengevat : objectieve kennis opdoen en solidair zijn en volgens je geweten handelen, de tijd nemen om in de natuur te zijn en geld bijzaak te vinden, maar vooral de vreugde in je eigen te vinden en je deel van het werk te doen onder meer. De zes anderen komen vanzelf, zoek ze maar een op via

 

108 JAAR !  ’t Schijnt dat ik de oudste mens ter wereld werd vorige week, 1 mei 2064.        Wat een viering.  Nee, niet zoals vroeger met tientallen cameraploegen van over de hele wereld die het bergpad naar mijn Zweedse dorpschalet in vroeger tijden zouden hebben geblokkeerd, nee, de wereld is nu veel efficiënter georganiseerd.  Elke gemeente in de wereld maakt deel uit van één wereldwijd verbonden medianet.  Alle mensen die daar in een gemeente willen aan meewerken sturen bepaalde niet tot de regio beperkte onderwerpen door naar een centraal mediapunt in Zweden dat voor de verdere verspreiding zorgt.  Tegenover de twintigste eeuw en de eerste decennia van de volgende eeuw, is het  verschil met hoe mensen de samenleving van nu besturen enorm.   Eenieder die dat wil is aan één of meerdere projecten van het samenlevingsbestuur verbonden.  Ieder project heeft zijn deelsectoren.  Voor een job kan je terecht bij : Huisvestiging, Energie, Telecom, Voedsel, Onderwijs, Leefmilieu, Cultuur, Gezondheidszorg, Grondstoffen, Goederenproductie, Goederendistributie, Geld, Ontspanning, Veiligheid, Transport  en Media.  (H.E.T.V.O.L.K-gggggOVTM).  ‘Het Volks GOVernemenTm’ maakte er men in Vlaanderen van.                         Het ‘overnemen’ van de klassieke macht.  Zal hieronder later eens vertellen hoe dat ik dat aankomen zag, die omwenteling.

Elk project heeft trouwens zijn eigen opvolging binnen het project Media.  Het project ‘Samenlevingsbeheer’ coördineert de 17 projecten al sinds de internationale omwentelingen rond 2024 die een einde maakten aan alle heersende vormen van onderdrukking en barbarij en andere absurditeiten; koersveranderingen die de mensheid de kans gaven meer menswaardige levens te leiden.  Bijna was de aarde ten prooi gevallen aan de hebzucht van een kleine groep miljardairs en hun politieke en militaire bondgenoten die de wereld weer aan hun oorlogszucht wilden overleveren.

Ons huidig besturingssysteem maakt het voor ieder mogelijk de job van je keuze uit te oefenen.  Wij hoeven niet steeds meer economische groei te hebben opdat het economische systeem zou overleven, wij produceren geen miljoenen vervuilende auto’s meer bijvoorbeeld, de meeste straten zijn net als de intercontinentale snelwegen via een magnetisch aangedreven systeem van openbaar vervoer verbonden.  Een onkreukbaar computerprogramma berekent per project hoeveel banen aangevraagd zijn en alleen op basis daarvan wordt de prijs van de abonnementen op veertien van de zeventien projecten berekend.   Grondstoffen zoals water, gas,…en voedselgrondstoffen zijn gemeenschappelijk bezit kunnen worden bijvoorbeeld onder meer omdat de boeren een goed door het systeem gegarandeerd inkomen krijgen.  Zo zijn er wereldwijd weer vele mijloenen boeren bijgekomen in een wereld waarvan de landbouw en veeteelt bijna aan schaalvergroting ten onder aan ’t gaan was.  Privé grondstoffen eigenaars zijn nu al of niet medewerkers in één van de vele sectoren van het project Grondstoffen.  Het belangrijkste evaluatiecriterium is in de eerste plaats niet hoeveel je presteert, maar hoe goed je je in je job voelt.

Qua goederenproductie en distributie van goederen bestaat er geen abonnementensysteem en de ondernemers en grootwarenhuizen zijn aan een strikt rechtvaardig wereldwijd taxatiesysteem gebonden.  Gewone zelfstandige kleine winkeliers zijn ook in aantal toegenomen en krijgen vanwege hun sociale functie ook een loon.  Producenten zijn verplicht van per product één kapitaalgroep te vormen en hebben dus geen concurrentie meer.  Fabriekssluitingen zijn dan ook een anachronisme geworden, niet meer van de tijd.

Internationaal verbonden computersystemen berekenen de vraag en de prijs houdt rekening met het loon van de loontrekkenden.  De echte loonarbeid in zijn oorspronkelijke betekenis zelf hebben we dus in de sectoren productie en distributie van goederen niet kunnen afschaffen.  Het proces om de grote multinationals en de in gemeenschapsbezit gebrachte bankwereld tot reorganisatie per aard van product te dwingen, leidde immers tot teveel risico op uitgelokte sociale gewelddadigheden van uit de conservatiefste hoeken van het oude systeem.  De afschaffing van het oude speculatiesysteem via de beurzen en financiële beleggingen hebben ze wel moeten slikken !  De begrippen ‘loonarbeid’ en ‘handel’ hebben dus wel een hele andere betekenis gekregen.  De loonarbeid en het geld dus aanschaffen, daar zijn we nog niet aan toe.  In het onderwijs leggen we al wel de nadruk op het feit dat het afschaffen van de loonarbeid alleen kan indien de overgrote meerderheid van de bevolking al van kindsbeen beseft dat overmatig consumeren zelfs een ecologisch ingesteld productiesysteem kan vernietigen en dat producten zonder de basis van het fenomeen ‘geld’ eerlijk verdelen, niet zo makkelijk is, je zou dit wel digitaal kunnen regelen via een computersysteem dat digitaal bijhoudt wat een individu of een wooneenheid zich al heeft aangeschaft, maar zoiets is meer menselijk en waardevol indien het uit het gevoel en de houding zelf van de inwoners voortkomt.   Om kort te gaan, geld gebruiken we hier alleen nog voor onze aankoop van goederen, voor al de rest hebben we een abonnement, zelfs voor de door de overheid betaalde sociale huren voor diegenen die geen huiseigenaar zijn.   De overheid maakt zelf het geld aan, het bestaat alleen nog in digitale vorm en daarom heeft de overheid ook geen tekorten meer.

Militaire productie bestaat gewoon niet meer, alleen de politie heeft wapens.  Zo is de omwenteling in de jaren voor 2024 eigenlijk begonnen, de mensen hadden wereldwijd de buik vol van diegenen die hen in naam van de grote bourgeoisie van de wereld regeerden.  Steeds meer groepen klaagden de miljarden verslindende oorlogsindustrie en de parasitaire praktijken van de miljoenen verdienende groepen en individuen aan.  Temeer omdat ze bijna overal het hele staatsapparaat en niet alleen de wereld van de multinationals  in hun macht hadden en de wereld met zijn enorme productiemogelijkheden al decennia in oorlog en armoedetoestanden hielden.  Meer en meer collectief geld ging naar de zakken van de bankwereld die alle taken van de overheid wou overnemen, pensioen, ziekteregelingen en zo meer.  De privatisering van instellingen voor oude van dagen werd onder privébewind een financiële ramp voor de gepensioneerden.  Meer en meer deed men voor taken in de gezondheid -en verzorgingssector, zelfs voor de veiligheidsdiensten en zovele andere diensten meer een beroep op onderbetaalde ‘vrijwilligers’.  Het uitgespaarde geld vonden de regeerders en industriëlen handig om aan militaire wapens en andere onzin te besteden.  Recht op werk was toen een lachertje.  Iedereen werd op de één of andere manier tegen mekaar opgezet om toch maar de verdeling tussen mensen in stand te houden.   Na de bankencrisis in 2008 raakte de imperialistische belangen van de meest tot de tanden bewapende regimes steeds meer met mekaar in de clinch via oorlogen in andere landen. Bezuinigingen en allerlei absurde oplossingen van schijnproblemen konden de ware aard van de toestand van de oude vormen van democratisch bestuur niet meer redden.  Armoede, oorlog en de drang naar meer welvaart joegen miljoenen mensen richting US en Europa vooral.  Deze situatie was de conservatieve burgerij niet onwelgevallig, daar ze voor een verrechtsing van de verkiezingsresultaten zorgde.  Ook oorlogsstoker nummer één, de United States onderhandelde van oudsher liever met rechtse regimes, niet met naar het socialisme neigende zeg maar.  En links ?  Links beperkte zich tot defensieve voorstellen binnen het systeem van het grote uiterst kapitalistische denken.  Veronachtzaamde de subjectieve redenen die de moderne mens van het zich rebbeleren afhielden en bood niet echt een filosofisch antwoord aan diegenen die niet voor links kozen om bijvoorbeeld het feit dat dit tegen hun godsdienstige wereldbeschouwing inging of omdat ze dachten dat geen enkel ander systeem dan het systeem van de speculatie met het grote geld en het kapitalisme hen op het welvaartsniveau van na de tweede wereldoorlog kon brengen.

Allerlei groepen waren wel met tal van deeloplossingen bezig, maar niemand bood een globaal alternatief aan.  Van betogingen waren de machthebbers niet bang genoeg.  Het was wachten op meer en meer mensen die, gewapend met een groot sociaal geweten zich echt wilden engageren om een organisatie te vormen die via de moderne middelen het gemiddeld sociaal bewustzijn van de massa’s omhoogtrekken kon.  Meer en meer mensen zagen in dat die gruwelen der oorlog stokers en die bezuinigingen op en afbraak van al wat sociaal al bereikt was een halt moest toe geroepen worden.  Ze organiseerden zich in plaatselijke groepen die een wereldreferendum rond de voornaamste wereldproblemen eisten…

zoals ik dit reeds in mijn blogwerk eind 20ste begin 21ste eeuw aan hen voorstelde.

Foto http://fotofilosofie.skynetblogs.be   http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

Ik kon sommigen van hen ook overtuigen van hun versnipperde krachten te bundelen in een organisatie die ik CONSCIENCE doopte.  De Engelstalige afkorting voor ‘Groepen voor een ander soort van verkiezingen , internationale projectverkiezingen, nodig voor meer gelijkheid en progressieve vooruitgang’.

De idee was van meer en meer mensen in hun vrije tijd actief  betrokken te krijgen rond sociale en politieke problemen. En meer en mee mensen hadden vrije tijd, uitgespuwd door het superwinsten systeem als ze waren.  Ze uit hun game cultuur weer aan het lezen en organiseren krijgen was niet makkelijk maar de politieke context van sociale achteruitgang en armoede stond aan de zijde van de doorzetters.  Het politieke establishment kreeg meer en meer argwaan voor de vernieuwers en bond meer en meer in en de aanhang van diegenen die voor een omwenteling waren steeg niet alleen in de rangen van links van klassiek centrumlinks maar ook bij meer en meer  niet politiek gebonden mensen die meer en meer begonnen geloven in het soort democratie van eerst de programma’s  te verkiezen en dan de dirigenten.  Toen dit idee meer en meer populair werd probeerden de klassieke burgerlijke partijen hun soort van oude verkiezingen nog te redden door coalities van nationale eenheid te vormen en de bevolking te beloven dat voortaan alle partijen in de regering zouden worden opgenomen en rekening zouden houden met een aantal DOOR HENZELF te houden referenda.  Maar het hek was van de dam.  Waarom indien mensen met hun gsm de uitslag van een Eurosong festival bijvoorbeeld konden bepalen, zouden ze dat niet doen met eindelijk hun zeg te hebben over thema’s als bijvoorbeeld ‘militaire productie’.   Het referendum van CONSCIENCE had een dusdanig succes dat het uiteindelijk leidde tot een internationale ontwapeningsconferentie van de militaire productie, inclusief plannen om goederen te maken die de armste delen van de wereldbevolking direct ten goede zouden komen.  Uiterst linkse partijen namen de ideeën voor een andere vorm van samenlevingsbeheer over en wonnen er wereldwijd verkiezingen mee, waarna van na 2024 vooral, ze mede de fundamenten legden voor onze wereld anno 2064.

xxxxx-found about a hundred anti-military sides of organisations and send the above text by mail during the week up to ChristmasWar : what to do about it ? but what to do about it? to allow the workers in the arms industry to strike comfortably for worldwide reconversion of the arms industry … or wait until the world is ruled by a strong left … and start a telematic world referendum … or all three at once … and how and by who ? well start by yourself —    I translated a text into ten languages ​​— (translated the first into English and the translation into other languages ​​is quite good these days) I wrote it in Dutch originally, translated it in English, French, German, Spanish, Italian, Greek, Turkish, Russian, Chinese, Arab and Portugees. See  : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

I wrote a little futurist story of three pages to explain a new approach in dealing with the main world problems :

main tool : international referendum on military reconversion –hope you will find some inspiration–Greetings from Belgium   referendumblog http://bloggen.be/conscience2008

Zie ook http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be  en ook wel de delen     A. Geloven is een Zoektocht  (B. Filosofisch Verzet) C.  Gedichten  D. Kortverhalen

  1. Herinneringen en zo            F. Ach ja, de Liefde     G. Filosofische Achtergronden
  2. (English Texts)                         ( K.Theatermonologen)

Levens en symboliek

Er is een hele symbolische betekenis te ontdekken, schuil gaand, soms zich openlijk tonend, achter de mensen en gebeurtenissen, als ook  via de dieren en het reilen en zijlen van het al in de micro -en macrowereld.  Achter verzonnen en echte verhalen.  Opduikend uit leugens en verzinsels, fictie en realiteit.  Verzinsels zijn van een hele andere aard dan leugens.  Aan U om de symboliek van het leven te ontdekken, onderscheiden te maken, verbanden te zien.  Je bent vaak meer of minder vlug in de ban van een bepaalde illusie of ze je nu korter of verder van inzichten brengt. Voorbeelden :

Het herdenken van de oude oorlogen

Een dorp met reeds twee museums om de doden van de door hen naar buiten toe nooit openlijk als een imperialistische slachtpartij van het grootkapitaal voorgestelde zoveelste wereldoorlog te herdenken.  Als je hen uitnodigt voor kunst, info, actie rond de voorbereidingen van de huidige oorlogen, zie je ze niet.  Hoe verdienstelijk ze de 70 doden in ’t kleine dorp ook hebben herdacht met een eigen film, jaarlijkse missen, tentoonstellingen, onderricht naar scholen toe, internationale bezoeken aan concentratiekampen, en veel meer…ze vertegenwoordigen de zwijgende meerderheid die zich maar wat laat wijsmaken via de klassieke opvattingen over de wereldoorlogen bijvoorbeeld.  Het woord ‘socialisme’ wordt voornamelijk genoemd als het over de benaming van de nazi’s van vroeger hun partij ging, daar stond dat woord toen ook in samen met het woord ‘arbeiders’, gewoon omdat de sociaal democraten en de communisten heel populair waren in het Duitsland van na de eerste wereldoorlog.  Handige zit om als fascistische partij de burgerlijke democratische verkiezingen te winnen en door de stommiteit van  het niet samenwerken van de twee andere genoemde partijen, de fascisten de kanselier te laten leveren.  Er komt dus een nieuw museum op 150 meter van mijn deur.  Ben altijd bereid nieuwsgierigen naar het fenomeen ‘oorlogen van nu’ te woord te staan, wel zodanig dat ze zich realiseren dat de partijen die zij gewoonlijk meestal aan de macht brengen al decennia lang de oorlogen steunen die voornamelijk door landen als de VS, Engeland, het Saoedisch koningshuis en anderen in gang worden gestoken.  De welvaart maak intellectueel lui !  Indien België en andere landen de grootmachten niet in hun militaire avonturen en hun bewapeningsmanie hadden gevolgd, waren we nu voor een stuk een betere weg aan ’t bewandelen dan diegene die leidt naar uitputting en verkeerde aanwending van menselijke middelen en grondstoffen.  Met hulp van het Westers imperialisme werden bijna alle lekenregimes in Noord Afrika en in de Arabische wereld geliquideerd, om van Afrika en Zuid Amerika maar te zwijgen.  We zitten met een gigantische ‘collectieve erfzonde’, veroorzaakt door militairen en de misdadige hebzucht van een deel van de elite met de grote poen die het om maximale winst te doen is, niet om sociaal geweten.  Zij bepalen grotendeels wat U leest en ziet en hoort.  Ze zouden wat graag hun ideologie aan U opdringen, en dat hebben ze voor een groot stuk ook gekund.  De meerderheid verzet zich niet meer via de stembus tegen gigantische lonen en rijkdom al protesteert men wel via een aantal klassieke en nieuwe wegen.  De oorlogen van onze elite hebben vluchtelingen en terrorisme gebracht, net wat de leidende klasse nodig heeft om zodanig te blijven regeren dat men kan verdelen en heersen en nog het liefst van al de onderste lagen blijft aanvallen, wat in één op twee gevallen tot verrechtsing leidt.  Indien we onze persoonlijke geschillen (ook vaak een soort erfenissen van vroeger)niet gewetensvol oplossen en ons verenigen…gaan we steeds nieuwe oorlogen moeten blijven herdenken en museums bijbouwen.  Mijn initiatief is gratis, ik heb er geen 100.000 euro ‘crowdfunding’ en 200.000 euro steun van de overheid voor nodig.  Alleen Uw goeie wil en bereidheid tot minder tijd verliezen aan het soort dwaze cultuur waarmee onze schermen overspoeld worden.  Wij, onderaan, hebben na eeuwen van verzet nu wel een goed leven, algemeen gesproken en we hebben het na al die armoede en ontbering wel verdiend.  Het is de hebzucht aan de top die alles om zeep helpt !  Di26/12/17

Feestdisjes

Mensen organiseren graag eetfeestjes.  Je koopt een cadeau en gaat knabbelen en iets drinken.  Niks mis mee, bevorderlijk voor communicatie en inzichten…als het maar geen doordrammen en tateren en kwetteren en aanklagen van prijzen wordt of het zonder inzicht over politiek willen praten. Soms krijg je de vraag “wanneer organiseer jij eens iets” of “daaraan zou die groep  van jullie toch iets kunnen aan doen ? Gewoonlijk van iemand die je nooit zag op een van jullie eigen exposities of lezingen of vergaderingen.  Zo is het leven inderdaad.  Ik las ergens dat je om gelukkig te zijn iedereen en de wereld moet accepteren zoals hij of zij is.  Als je dat allemaal wil doorgronden of je bent er grotendeels achter gekomen hoe de wereld en zijn mensen in mekaar zitten, dan moet je het zware stuk van dat alles nog leren meedragen, loslaten ook voor je het lichter kan maken, misschien verbeteren kan…medewerking krijg je niet altijd !

Oer Noorkaap Steen met mos

Op de modem voor mijn telefoonsysteem in ’t huidige kwadraat daarvan, ligt hij, de steen met kleurrijke resten van zij, ‘mos’ op.  Hij en zij, overal in ‘het’ aanwezig.  Ik vond de combinatie tussen heel oud en huidig zo fascinerend.  Vandaar zijn huidige locatie.  Al zijn beiden verwant en even oud eigenlijk.  Maar dat heb ik al voldoende al schrijvend en vertellend uitgelegd op zovele manieren.  Zoals alles moet je hem echt komen zien, zelfs een foto bij deze woorden op een blog zeggen niet alles…er steekt een heel verhaal achter over mijn vijfde, onze tweede, reis naar Scandinavië, die keer dat we bijna helemaal boven geraakte.

Het altijd opnieuw willen beginnen

Op een blanco blad.  Maar dat is het nooit.  Het is altijd beschreven en uit het één volgt het ander.  “Laat dit niet zozeer een politiek, dus economisch schrijven worden”, zeg ik tegen mijn eigen onder de lamp die ons ma maar wat té zacht schijnen vond vroeger, ze was eerder voor klaar licht dan dat donkerder gezellige. ‘Gezellig was trouwens een woord dat uit Holland komt, niks voor mensen die alle dagen hard moesten werken…waarmee ik niet wil zeggen dat Hollanders niet werken…of ik zou vervallen in de aard van discuteren die menig mens nog aankleeft…veralgemenen.  Wat zou ze denken van de kerstboom van mijn partner, met het mooie blauwe kerstbollen ensemble vol meetkundige figuren, kristalstructuren achterna ?  Jaren heb ik geabsorbeerd hoe schrijvers, denkers, journalisten en opportunisten van allerlei slag de wereld en wat er gebeurde zagen; maar qua concrete alternatieven doen ze er weinig mee.  Ze zijn ook niet geneigd te luisteren naar mensen met een filosofisch spiritueel aanvoelen, de wereld is kil geworden op dat gebied; minder plaats voor poëtisch en prozaïsch aanvoelen, nee, dat vinden ze te idealistisch…tenzij het van een aan de bourgeois heerschappij doordrongen nihilisme getuigd.  Voor diegenen die het woord ‘nihilisme’ niet begrijpen, in dit geval  betekent het zoveel als ‘niks heeft zin, alleen zoveel mogelijk geld hebben en materieel profiteren tot de dood er op volgt’.  Ik ben niet echt een romanticus, verre van, al kan ik die tak van de literatuur ook wel aan, nee, voor romantiek is dit een té rauwe wereld geworden.  Denken en voelen literair verwoorden, ligt niet zo goed in de markt, maar doe het toch maar.  Het wordt niet echt als een beroep gezien, maar als het in je zit…doen, spiritueel is het een belangrijk middel tot groei, al doen mensen het soms voor hele beperkte kringen…het veranderd de kringen der spirituele golven, zoals de manier waarop je een steentje in het water gooit.  Maar in het huidige klimaat vindt men met de graafmachine een paar ton in het water gooien koeler !

Het boekje van Multatuli

Ooit vond ik een klein boekje van hem in een verwoestte bibliotheek in een vakantie centrum van de Post in Barvaux dacht ik.  Allemaal bedenkingen van een regel of tien, genummerd.  Door het verhuizen, zoek geraakt.  Ook een klein boekje nam ik mee, met uitleg over de getallen 888 en 666, maar dan door een auteur die alleen de Bijbel als inspiratiebron had.  De 666 als duivels terwijl het getal eerder de verbondenheid met het aardse illustreert, veel zwaarder, maar minder zwevend dan de 9 die dan wel meer licht is dan de zes, maar teveel rekenen (of juist niet ?) en te weinig gevoel.  De mens lijkt precies dat heerlijke spel van aantrekken en afstoten nodig te hebben…maar het spelletje eindigt veelal met ‘niet kunnen uitstaan’.  Nog maar even van genieten van dit leven voor ook mijn verhaal stopt zoals de trein in Oostende.  Maar daar begint weer een andere dimensie waarschijnlijk, of wellicht is die al bezig voor sommigen die meer aanvoelen kunnen, een dimensie met nog bewuster dingen dan diegene(n) die je altijd al hebt willen overbrengen.    Maar zelfs de reuk van doorgezaagde houtsoorten, de frisse lucht, het speelse van jonge honden en het bezadigde van een oudere hond is me al genoeg.

Zie ook http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

Voor de nieuwjaar zangers

Binnen enkele dagen staan ze weer voor de deur.  In de streek rond Keerbergen, Tremelo…, liep al zo ons ma rond met een zakje rond haar nek om de mandarijntjes of appels en koekjes in te doen. Het prangde nogal op ’t laatst naar ’t schijnt.  Hier, onder de Kempen zingt men voor centjes, al is het gebruik bijna verdwenen precies.  Dit jaar zou ik eigenlijk de kinderboeken die ik hier nog liggen heb willen weggeven of lege ongebruikte schriftjes om de jeugd op een ander been te helpen zetten dan de geweldgames industrie de wereld in het verlengde van een verkeerde, verouderde wereldpolitiek te bieden heeft. “Çoit”, zegt de Waal.  Zing maar kinderen en vindt een nieuwer, zachter, simpeler wereld uit; waar werken om den brode niet het voornaamste is en ’geld’ een administratief ding, niets speculatiefs.  Waar je je niet in de schulden moet steken om te wonen en je te verplaatsen en zo meer.

Heimwee naar vulpen en inktpot

Het stiftje van de Hema doet zijn best.  Ik zie de inkt zienderogen slinken.  Het is van plastiek, zoals vele andere rest dat moeilijk kan zinken.  Waar is de tijd van het houten stokje en de ijzeren pluim om er in te steken.  De lekkere geur van Pelikaan inkt.  De juf met de grote borsten die je schrift met groen inkt toen nog prees, de houten lessenaar met een inktpot in ’t midden.  Voor jezelf en je buur.  Gewoonlijk een jongen, want meisjes waren nog uit ‘den boze’.  Ik schrijf dit rechts, bevolen door mijn linker breinhelft naar dat het schijnt.  Logica en gevoel versmelten bij mij nochtans samen.  Leunend met mijn linkerarm op de gesloten computer.  Amaai, wat een weg legde ik nogal af.  Ondertussen 10 boeken af, talrijke blogs, foto’s, tekst voor filmmuziek, alle facetten van de literatuur beoefend, soms in meerdere talen, nog niet via E-reader of grote drukkerij.  Het leven, wat een les in lessen krijgen en geven.

Lessen te geven

Over hoe ingewikkeld en mooi en toch simpel alles is.  Over die mix van figuren die je telkens in andere omgevingen in hun punt van evolutie ontmoet.  Zoals in de tijd in Sint Joris Weert aan mijn voor 648 euro onteigende chalet (prijs van de bosgrond) .  Zie er me nog zitten, weergekeerd nadat iemand er twintig jaar gratis mocht wonen na bijna afbetaling van een klein prijsje voor de chalet.  Als gasten had ik toen de dappere overlevenden van de uitdrijving van wat eens een toffe camping was, maar met wanbeheer en obstructie door de Staat vooral die het op de illegale bewoners er van gemunt had.  Berooide mensen, welstellender mensen, konden het wel over ’t algemeen best met mekaar vinden, sommigen geen geld om huur te betalen, anderen een tweede woonst; ’t viel daar wel mee als je de negatievere uitwassen tussen hen wegdenkt; het waren niet dusdanig de sociale verschillen maar de emotionele negatievere kanten die al eens voor hommeles van de bijna homeless zorgden.  En ‘jij’ , zo noem ik mijn eigen nu even moest daar eens aan de witte Michel en Michel de Waalse Normandiër en hun wederhelften of vrienden en vriendinnen gaan uitleggen dat het leven niet dood gaat, ook wetenschappelijk gezien niet en dat er meer in ’t leven is dan je over zakelijke dingen druk te maken.  Ze hadden dat idee al veel te lang in henzelf begraven, vreesde ik.  Toch ligt er iets echt waardevols kunstzinnigs in het leven dat ze daar soms in afzondering leden.  Clochard of parvenu, beiden sjiek om volgen.  De echte verhalen zijn beter dan die van TV soms.  Zo zag ik gisteren nog iemand afscheid nemen van zo van die steunen die muziekpartituren dragen omdat hij na een operatie niet goed meer kon zingen en symbolisch zijn vroegere hulpmiddelen in een onderdeel van een tv programma letterlijk de lucht in liet vliegen…waarom verdorie niet weggeven aan iemand in plaats van te vernietigen ?   Minder kijkcijfers ?  Toch bedankt voor de mooiere momenten hoor programmamakers.

Wandelend door de fruitboomgaarden

Er is veel werk aan geweest.  Kan er van meespreken, heb alle handelingen zelf nog als beroep gedaan.  Wat vroeger in de ‘oude tijd’ hoogstambomen met koeien er onder waren of akkers weid en zijd, zijn nu op vele plaatsen in ’t Hageland plantages vol met laagstammen, in tientallen soorten, rijen lang, berg op berg af en vlak wisselen af met steeds weer andere panorama’s op weg naar Uw boodschappentas.  Zoals de druiven in bijvoorbeeld ‘de Provence’, wachtend op de smaak  in uw mond.  Heerlijk je te bevinden in een landschap en op tijd terug denken aan al die plekken in ’t echt beleefd of via TV.  Ontelbare indrukken, iedere dag weer opnieuw.  Je vertelt ze door op allerlei manieren, die van vroeger en die van de beeldtechniek van nu.  Toch, het innerlijke beleven in die grote en zoekende tocht die het leven is, geeft je veel intenser vleugels en zet je telkens weer veilig neer op momenten dat je weer alles aan het leven relativeert, in je zoeken naar het ‘meer’ en het ‘er achter’.

Reptielenbrein erfenissen

Al enkele of wie weet al niet hoeveel meer keren, mensen tegengekomen die je hun problemen vertellen en vermits zelf ook al heel veel echt doorleed en van vele wateren thuis, vertel je dan ook dingen die ook over wat zij vertellen gaan.  Op dat ze zich niet zo alleen met hun probleem zouden voelen, vertel je dan gelijkaardige dingen, je leeft je in, je leeft mee, je geeft een stuk van je ziel mee en waar je soms best een oordeel zou over uitspreken, veroordeel je zelfs niet om hen te sparen.  Verkeerd in vele gevallen.  Zoals ook het geval met teveel ondersteuning aanbieden of teveel geduld hebben.  Als response uiteindelijk in vele gevallen, blijkt  dat het hun toch maar te doen is om jouw info in hun praktische kader te gebruiken.  Ze spelen gewoon van achter hun maskers al eens een spel, of ze nu jong of oud, man of vrouw zijn; ’t is niet altijd echt gemeend.  Ze gebruiken nog teveel het deel reptielenbrein waar wij allen nog mee rondlopen van in dat tijdsbestek van onze evolutie.  Ze zoeken zich een prooi in feite, niet voor hun spirituele groei, maar veelal voor hun stoffelijke gewin of voor een troost bij het verwerken van de dingen die ze zich eigenlijk door zo te leven op de hals hebben gehaald.  Armen van geest.

Blijven doordenken

Geen evidentie.  Misschien stopt het wel eens !  Ons bloed moet blijven pompen en 10 000 dingen meer.  De ziel op zoek naar zijn eigenlijke spirit.  Wat tof eigenlijk en dat allemaal in zo een gehaaste, door oorlog en armoede overschaduwde wereld om van die akelige relatieproblemen maar te zwijgen.  Oef, wat geven landschappen en innerlijke rijkdom toch een rust midden die lompheid, onnozelheid en ijdelheid der dingen !  Voortdurend moet je je eigen en anderen blijven motiveren, animeren, soigneren… .   Zien dat alles betaalt raakt is voor velen bovendien iets dat zoveel spanningen meebrengt dat ze niet meer aan het leuke van het denken  over henzelf en de wereld toekomen.  Neem je tijd en denk er eens over na !  Bemin het leven ! Maar vooral :  ontdek of herontdek je innerlijke vreugde !!

Zicht op bebouwing.  Kortbij.  Veraf

Je ziet de boerderijen van ver , de huizen.  Bewoond door deelnemers aan ’t leven.  Allen mensen, gelijktijdig levend.  Uit mekaar al eeuwen voort aan ’t komen.  Vroeger meer onder mekaar levend.  Er was nog geen tv, wel 27 cafees per dorp. Zomeravonden om te buurten. Al waren er ook al eenzaten en eenzamen, eenzaam zijn was moeilijker, met te velen is dat altijd al geweest.  Vervreemd van je werk en de mensen ? Niet zoals vandaag, ’t moest allemaal meer plaatselijk gedaan worden en met meer handen, dus aan de slag !  Vrije tijd en werk liepen nog door mekaar.  Het was allemaal niet beter, het was anders.  Anders dan in Egypte of waar dan ook.  Anders dan in nog vroeger tijden.  Anders dan bij de buren.  De ene deed het zus, de ander zo of maar zo.  Houten karren werden rijdende fabrieken.  Paarden werden een soort nieuwe gigantische locomotieven.  In de hooimijt met een meid ?  Hopelijk bestaat dat ten minst nog.  Wie weet ?

Ik zet me schrap

Maak gezonde combinaties van dingen der aarde klaar.  Beetje afwisselen, ene dag met friet dan spagetti of rijst, een falaffel en eens uit eten of vasten.  Sinaasappelvruchten uitpersen, beter dan fabrieksdingen.  Zal toch waarschijnlijk nog een aantal jaren voor de boeg hebben, vandaar er beter gezonde jaren van maken. Ik zeg dank aan de dingen die ik verorber en aan diegenen die ze maakten.  Vergelijk in gedachten een appel met moeder en vader ‘zon’.  Mijn belastingen betaal ik met plezier, behalve de 1,6% voor ‘defensie’, maar in feite voor oorlog, want we werden niet aangevallen.  Die belastingen toch, je moet hun berekeningen eens zien, hoe ze tot een uitkomst komen zeg, te gek voor woorden in deze tijden waarin alles simpeler kan.  Niet te doen.  Maak het toch eenvoudig en gestandaardiseerd voor heel de planeet zodat we op termijn niet alleen het speculatieve maar ook het administratieve gebruik van geld kunnen afschaffen.  Werken kan leuk zijn, maar de mens heeft gewoon te weinig tijd om met kunst, letteren, communicatie met anderen, de natuur, reizen en zo meer bezig te zijn.  Het openbare en privébeleid ziet ons te veel als productieve dingen, minder als mensen soms.  So be it.  Heb mijn weg gevonden, nu U nog.  Zie ook http://philosophicalresistance.skynetblogs.be     In 12 talen vertaald.  Smiley.

 

Woord zoekt beeld  (foto’s T.S. 2015-2017; teksten ’filosofisch verzet’, blogfilosoof

De essentie waar mijn huidige levensgezellin-fotografe en ik naast het praktisch leven mee bezig zijn, hebben we proberen te vatten in een tentoonstelling ‘woord zoekt beeld’.  Ook te zien via de link op het einde van dit werk.  Onze canvas reeks schetst het ontstaan van het zijn van af de oerknal en zo verder de schepping in, Fysica die Chemie en die dan weer Biologie deden geboren worden.   De mensheid is op een punt gekomen dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is.  Het is allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse voor.  Terwijl er nog zoveel wereldproblemen aan een oplossing toe zijn; is een te groot deel van de wereldbevolking om allerlei redenen niet echt bezig met de oplossing er van, gevangen ook in hun subjectieve situaties.

Wat hebben ze aan mijn bij de foto’s horende woorden veelal ?  Indien er geen woorden bij hoorden zouden ze nog minder hun belangstelling trekken.

ZIN.  Zin, als jij Onzin tot zijn ware proportie kan herleiden zal ik je soms ‘God-te-ergens’ noemen en je vragen of je die hele reis van straling tot atoom en cel wél nodig gehad had voor een bewustzijn als het onze”.  Hiermee probeer ik gewoon te zeggen dat de tegenstelling tussen theïsten en atheïsten eigenlijk maar een ‘denk’-tegenstelling is…te verkiezen valt een neutraal beschouwen en observeren van wat nu eigenlijk de bedoeling van het leven is…door veel kennis op te doen en zelf te ervaren wat het leven nu met het heelal en ons wou, wil, zal willen.   De theorie heb ik in deze al voldoende behandeld, de praktijk al op tal van manieren proberen aan te tonen.  Ik zal via de teksten die bij de canvassen horen nog het één en ander op een rijtje proberen zetten en nog wat bijhorende uitleg geven, voor dat ik met het verhaal van dit schrijven concreet doorga; want als je wil lezen, moet je wel weten wat letters zijn.

De volgende teksten of delen van teksten, gedichten,  zijn zo van die axioma’s, letters, woorden die veel studies en wijsheden samenvatten en die helpen bij beeldvorming rond de zin van het leven.  Best probeer je bij filosofische vragen door te dringen tot de kern van wat iets is, wie iemand is, wat van waar komt, wie wat achter de rug heeft, wat er met wie nog te leren valt.  Op de achtergrond van wie we nu zijn, speelt tegelijk de melodie van wat was.  Collectief bezien betekent dat :

“Vader Fysica en Moeder Chemie : opa Big Bang keek naar dochter Straling, verliefd op het atoom, Fotonen vlogen om haar oren er kwamen Moleculen van.  Oma Mater, vond haar draai rond Ster Zon.  Ze smolten hun goedjes in mekaar, de eerste celletjes waren klaar.  Ma Organo deed het in zee volgens XX.  Organos werden Organisimos en toen kwam ’t voortplantingssysteem systeem van Pa XY.  Samen kropen ze aan land om aan recentere kunst te beginnen.  Nu is alles precies af dacht de familie natuur.  Er is genoeg voor iedereen.  Maar zie het grote geld daar en daar toch oorlog voeren om meer.  Gedenk het principe van de Cel, was oorspronkelijk DELEN.”  De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er deel van uit, wij zijn het !  We zijn ondertussen al veel minder de aap die de anderen domineert (alhoewel) maar toch, ondanks al onze ontwikkeling staan we nog maar aan het begin van het totale plaatje van onze collectieve maar ook vooral individuele evoluties te begrijpen.  De mate waarin we verstrikt zitten in allerhande dingen die onze persoonlijke relaties geen goed doen en daardoor soms uiteindelijk wel; bepaald onze zin om daar allemaal mee bezig te zijn, ook met ons sociale betrokkenheid naar het sociale en politieke stuk van die relaties met de buitenwereld toe.  In feite is er nog oorlog tussen multinationale firma’s eigenlijk en landen in de tweede plaats omdat velen onder ons geen weerbaarheid aangeleerd hebben tegen de heersende ideologie van plat brood en spelen; waardoor we ons hoogstens in verspreide slagorde organiseren om de grote wereldproblemen aan te pakken.  Later meer hier over.

Een volgende canvas : “Filosofische Invalshoek.  Niet-bestaan is onmogelijk.  Alles bestaat.  Niks kan niet bestaan.  Als een situatie, iets, iemand, van veel bijna niks wordt, ontploft ze.  Big-Bang van materie en relaties.  Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen onzin…inhoudsloosheid.  Doordat alles iets en niemand niet ‘iemand’ wil zijn…is er ook veel venijn.  Teveel willen bezitten, te jaloers, te ego, te vol zelfbeklag, teveel angst, te rijk, te arm…en te arm van geest.   Niet waarom denk of doe ik dit of dat…maar ‘heb ik al genoeg van dit of dat gehad’…beheersen ons leven.  Sta soms eens even stil bij wat een mens als nu eigenlijk gewoon wil. “  Een mens als nu, de heden ten dage mens, produceert en distribueert niet gewoon logischer wijze in functie van wat nodig is, hij zit in een systeem van loonarbeid gevangen; een speculatief systeem dat de arbeidende bevolking, de zelfstandigen en middelgrote ondernemingen tot en met tegen mekaar opzet en tot overconsumptie en oorlogen om grondstoffen en strategische posities leidt.  Nooit wort hem in een telematisch referendum gevraagd of hij militaire productie en onrechtvaardige belastingen wil.  In feite wil hij op zijn gemak werken, een beroep doen wat hij graag doet, afwisseling, reizen, leren in ’t beste geval…maar het oude korset van de dingen maakt hem oh zo afhankelijk van misschien volgens onder meer Oxfam en andere studiebureaus 1% van de wereldbevolking hun bankrekeningen.  Eigenlijk speelt hij dat domme spel mee omdat het zich uitstekend leent tot mekaar domineren en onderdrukken en zich afreageren op diegenen die het zogezegd ‘beter’ hebben.  Het is ook een filosofisch niet begrepen gevecht met de eindigheid van het persoonlijke bestaan, genieten, genieten maar, tot zuipen en zwelgen en geld over de balk gooien toe: zo min mogelijk lezen, relaties uitdiepen, de wereld helpen verbeteren.

“In order to …Feel what life is about…have a love for matter and it’s history.  One has to use all one’s senses, obtain knowledge as well to feel.  To see how everything is alive.  One has tob e in close encounter with all the living, dating back to radiation and our cells.  In order to… Be alive, one has to understand a great deal about each and everyone’s role and evolution.  One has to have an idea of further stories to be prepared.  One has to be prepared for future developments.  In order tob e happy one has to give and enjoy the receiving.  In order to be eternal one has to know a lot of the stuff… eternity is made of.”  Dus, “ Om te voelen wat het leven is, ontwikkel een liefde voor de ontstaansgeschiedenis van de materie, die uit de eterie, straling…voortkwam.  Men moet al zijn zinnen gebruiken, kennis verwerven ook om te kunnen voelen hoe zeer alles van leven doordrongen is.       Men moet in nauw contact staan met al het levende, teruggaand tot de straling en onze cellen.  Om echt te collectief en individueel het leven te verstaan moeten we een groot stuk van de evolutie van alles en de rol van velen in ons huidige nu daarin begrijpen; want alles heeft zin tot het onzin dreigt te worden.  We moeten onze intuïtie  verfijnen en toekomstige evoluties kunnen aanvoelen en ze met geduld leren voorbereiden.   Men weze best op toekomstige ontwikkelingen voorbereid.  Om gelukkig te kunnen zijn moet men kunnen geven en genieten van het ontvangen.  Om eeuwig te kunnen zijn moet men veel weten van de materie en eterie waar de eeuwigheid van gemaakt is en dat allemaal leren aanvoelen. “

“Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt”   Toen ik  een jaar of negentien was schreef ik de volgende tekst, waarvan ik mij nu ik verleden week zestig geworden ben afvraag, ‘hoe dat ik dat toen al kunnen weten had, met bergen kennis en ervaring minder. Nu begrijp ik hem ten volle eerst.  Leg dat maar eens uit :

“Ode aan een punt. Vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven in het punt van waarheid, echtheid, waarrond alles cirkelt, dacht ik zo…behoed het willen weten van verscheurd raken…behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven…kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant.  Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren, sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling, kijk uit naar een brug naar ergens, vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen, leef, mens leef, weef mens weef, te midden het stille, eenvoudige en goede; dankbaar voor al het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen kortzichtige onwetendheid. “  Bewustzijn is iets  alom tegenwoordigs dat wie weet te maken heeft ook met vergane biologische energie, terug te herleiden tot straling, mineralen, de microwereld… .  Daar bij komt dan nog eens de wisselwerking met het individuele bestaan en zijn relaties en het voortdurend inschatten hoe een situatie is en wat je er mee kan doen.  Het spel van logica en intuitie, de gevoelswereld, de positieve en nog te overwinnen negatieve emoties bepalen het bewustzijn voor een groot stuk.  Wit kan opeens troebel worden, luisteren moet je leren. Weten wat je te doen staat, woorden wikken en wegen…je zou er voortdurend beter in moeten worden, dan ga je minder in onzinnige gedachtengangen gevangen zitten.  Over de moeilijker lagen van dit gedicht later in het verhaal zelf meer.

“Doorgeven.   Wat licht aan mekaar…om kunnen blijven verder te leven…van dat licht, verwant met de glans in ogen die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt.  Doorgeven.  Wat lucht aan mekaar…om ons blijvend fris te houden.  Van die lucht, vol van geesten die nog graag beneden mee feesten. Doorgeven.  Wat stilte, weinig of veel; om onze kalmte te bewaren.  Van die kalmte, verwant aan het alles, verstrikt in het niets.  Doorgeven.  Wat water en mineralen…om ons te laven en ‘ t overbodige weg te spoelen.  Van dat laven, niet te veel of te weinig, juist wat nodig is. “   Zelf leren beseffen op welke wijzen je best bij dit soort mediteren over al die wondere constataties die er bij het leven te maken zijn, raakt.  Je gaat er het dagelijkse leven intenser door beleven.

“Roodborstje noem je Veel meer dan met je naam.  Duik je al eens op.  Op een uitgekozen moment.  Op een tafeltje in herfstzon.  Maar elders ook, altijd onverwacht.  Lijkt wel of je blijft staan of hangen.  Om dialoog aan te gaan.  Die korte momenten tussen ons.  Even geluk in mij en jou vangen.  En vrijer kan niet.  Je staart en pikkebekje zo  fijn.  Met al je opgepoetste kleuren.  Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.  Je lijkt wel een postbode uit de hemel.  Spaarzaam met ook jouw unieke lied.  Ons aan domheid van onrust herinnert. Ons met je danspasjes op een andere voet zet.  Voor je weer je hoofdje draait.  Om je volgende luchtduik uit te meten. “ Dichten is het resultaat van én mediteren…zoals een fotograaf de lens op het juiste moment open zet.

“Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad” zo van die momenten dat alles in mekaar lijkt te passen, des te beter observeerder je wordt, des te meer van die momenten ge je hebben en des te kalmer je wordt…en hoe meer kalmte, des te betere inner-communicatie, meditatie, wijs geluk en binnenpretjes.

“Dit is ons leven Dit is jouw leven.  Teruggeven onmogelijk.  Zijn heeft vele redenen.  Er doorheen en beleven.  Het zware op tijd achterlaten.  Omvormen tot het ware van binnen.  Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.  Afzondering en reünie.  Maar steeds uitwisseling.  Zij het met wijsheid gewogen.  Zij het uit toorn geboren.  Terecht of onterecht.  Uit liefde en blesserend zegen. Bless your blessings. “

“Ga zitten en vertel me je verhaal”  (bis)- Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat.  Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd.  Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos.  Wil er in komen van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan.  Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen.  Wil voelen wat er je echt beroerd.  Wil geen prijzen of lonen bespreken.  Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”.  Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen.  In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af.  Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.

“Speels tussendoortje Zacht roffelend met vingertoppen.  Langs kleurige tepelvelden.  Stroompjes welven naar het buikje.  Maken even een ommetje langs ruggenmerg.  Om via de geest uiteindelijk.  Op de Venusberg aan te landen.  Alwaar wie weet alweer. Wat zal doen branden. “Caresses érotiques. Elle l e rend si fort si doux.  Me veut dans son corps.  Pour sentir encore et encore. Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore.  Il veut, désire qu’elle vient.  Sur cent façons avec ses mains.  Aussi les pensés, pensées jouent avec.  Quelle femme, quel mec.  C’est plus que se faire plaisir.  C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir.  Ce n’est pas banale. C’est comme un grand orchestre et un bal.  Passé et présent tout, toutes, tous uniuies.  Cherchent à se combiner dans un lit. “   Ook een pak erotische gedichten geschreven ooit,  gedichten over dieren, mensen, fysica, filosofie, doden, natuur, spiritualiteit, politiek, wereld van de arbeid… .  Over de eigenlijke en symbolische zin van de erotica later en in een aantal linken via de link achteraan meer.  Als je ’t allemaal door hebt schrijf je een gedicht als dit maar weer : “Zonneschijn schijn maar zon, op het schijnbare en het echte, op de herwonnen deugdzaamheid van de hij en zij ziel, op alle onnodige en nodige omwegen, op het niet opofferen van integriteit, op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen”.

“Na de dood Stilte, is allen die niet meer bestaan, is opkomen en overgaan, is terug naar onze essentie, in stille beelden blijven we voor de levenden achter, wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt, wat blijft, onze menselijke waarde; licht, schijnend in licht, Licht, is ook die die er niet meer zijn…Lucht, doet niemand pijn. Tijdens de zwaarte van het leven reeds even stilte, lucht en licht zijn, ze zijn wie de heengeganen waren”.  Ruimte en Tijd, relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen.   Waar kosmologen en andere wiskundigen en fysici, biologen,filosofen en zo meer mee bezig zijn…ze vergeten te vatten dat ze eigenlijk het bestaan van het eeuwig leven aan ’t bewijzen zijn.  En wat dan de achterliggende bedoeling is :  Je kan iemand tips geven, maar het stuur van je leven heb je zelf vast. Een aantal wijsheden moet je via je eigen leven zelf zien te beleven en vatten.  Hoe meer mensen dit doorhebben, hoe meer bereidheid er gaat komen om problemen zoals oorlog en armoede en vervuiling en uitbuiting aan te pakken; omdat de ideologie die zegt dat leven tot produceren en winst maken te herleiden is, dan onzinniger wordt.

“Questions for workers  Waarom worden we nog altijd door de wereld van de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen anderen niet aan de slag ?  W is  recht op werk geen recht ?  W kunnen we niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ?  W geen productie gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig ecologisch verantwoorde productie ?  W hebben sommigen onder ons de ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ?  W moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet speculatief te gebruiken wereldmunt ?  W is armoede een officiële vorm van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ?  W bevelen enkele politiekers en militairen hele legers ?  W zijn godsdiensten niet zo spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ?  Waarom noemt imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’ brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ?  W worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te doden ?  W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ?  W de technologie en technocratie niet gebruiken om een mooier wereld te maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag  er naar op wereldgebied toch nog groot is ?  W worden er boeren betaald om niet te produceren terwijl er zoveel honger is ?  Waar om worden boeren verplicht tot het kopen van niet hun zaden ?  W is er zoveel tekort aan woningen .  W eten onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ?  W overleeft Hun systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting en speculatie…en hoe lang nog ?  W blijven we colaboreren via de klassieke stembus terwijl het moderne fascisme zo sterk is ?  W berichten de grote media in Hun voordeel ?  W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA te zeggen tegen het oude systeem ?  W leggen we geen eigen programma ter stemming voor ?  W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken, kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan.  W de joblozen niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen?  W geen nieuwe strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doen ? http://filosofischverzet.skynetblogs.be    http://bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsblog)///de bij de teksten horende foto’s en meer niet afgedrukte teksten zoals hierboven ?   http://fotofilosofie.skynetblogs.be  en 24 ANDERE blogs

Gedichten : http://snarenenwoorden.skynetblogs.be

Voor wie nu nog niet, …na mijn selectie van 1418 A4 bladzijden doorheeft dat het leven de moeite is en ons van alles wil zeggen   : google de blogfilosoof skynetblogs en lees dan hier verder                                  Wereldgenoten,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals het deel ‘filosofisch verzet’ voornamelijk columns tussen 2006 en 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe.  Dat deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be met actueel werk en archieven, is raadpleegbaar via de internet linken van mijn blogs (een deel ook in het Engels vertaald), niet alleen sociale analyses maar ook vooral artikels en essays rond zingeving van het leven; niet van uit een godsdienstige maar van uit een filosofisch-wetenschappelijke benadering, die ruimte laat voor de geestelijke en psychologische noden van de mens, vertaald in alle literaire stijlen met eigen foto en videowerk. Na 2010 heb ik het schrijven van columns aan anderen overgelaten en nu verspreid ik naast eigen korte commentaren via Facebook en Philosophical Resistance (Google pagina) een aantal progressieve auteurs, werkzaam rond de chaos van de huidige wereldpolitiek en alternatieven ook, naast diegenen ter linkerzijde van klassiek links ook mijn toekomstgerichte  alternatief http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be Het totaalwerk geeft een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die soms door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil . Religie, ‘van relier’, ‘verbinden’, is veel breder dan filosofieën die op een Godsbeeld steunen. Wat de termen ‘atheïsme’ en ‘theïsme’ overbodig maakt eigenlijk. Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project.                   Ook raadpleegbaar via een andere overkoepelende blog met andere lay-out, die ook naar de 24 andere bloggen leidt. http://blogfilosoof.skynetblogs.be               De verzamelblog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  1148 pagina’s, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & eigen bloglinken daarnaar met honderden eigen columns, artikels, essays en honderden linken, foto’s, film…,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.         Als blogfilosoof op sociale media brengt ‘Filosofisch Verzet’ het verslag van  een meer dan vier decennia lange speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden.  Over hoe filosoferen ook persoonlijke emotionele en spirituele zingeving wordt. Over hoe ‘graag leven’ meer mogelijk wordt.  De sinds enkele jaren haar omgeving met kunstfotografie verblijdende fotografe Thea Swinkels vond een deel van haar inspiratie voor haar werk van de paar laatste jaar in citaten uit het bovengenoemde werk van Octaaf Coeckelberghs.       Tot op heden stelden ze op een meerdere plaatsen tentoon, alsook bereiken ze via de sociale media en al reizend een ruim publiek.  Onder andere op Facebook Fotofilosofie  kan U hun tot op heden tachtigtalwerken bekijken.  Een 28tal is op spandoek afgedrukt.  En meerdere op canvas. Geniet ook van de tentoonstellingen.                Filosofeer er over !

Het veranderende uur

Een rare uitvinding van een dertig jaar geleden laat het plots een uur vroeger en vlugger donker en bij ochtend vroeger klaar zijn.  Zes maand later volgt dan de omgekeerde beweging.                                                 We hadden niet alleen die tijdsaanpassing maar ook bijna al die heiligen en al die zielen te vieren ook al, ’t is te zeggen morgen en overmorgen.  Dan die Halloween bedoening nog links en rechts maar weer laten voorbijgaan voor wat het is…gewoon in dankbaarheid om de warme oktoberzon de fiets op naar de surf put en verder op naar de steigertjes.  Lang uit lagen we aldaar, beurtelings op buik en rug en zijdelings, rustend van de zeil garage voor de oude camper te maken en zij van het bezoek aan de herstellende moeder, tijdelijk ver aan zee.  Ze praten en ze praten, over honderd dingen die ze zagen, kleuren van wel twintig verschillende soorten inheemse, noordelijke en zuidelijke bomen.  Over  insecten een ietsje pietsje groot die als kleine motorvliegtuigjes over het water zweefden of er tot eetlust opwekkend plezier van de vissen in vielen.  Spijtig dat ze hun visnetje van een abrikozen plastic potje niet bijhadden om zoals die dag in Noorwegen of Zweden toen al  te ‘hengelen’.  Onder hen wat witte zandkorrels, kwarts, wereldberoemd als grondstof voor glas en glasvezelkabels onder meer, bijna zo oud als het universum, men blaast het van in Dessel naar Lommel door reuze stalen pijpen.  Het zand lag er in de streek gewoon te wachten tot de mens de vensters en het transporteren van computergegevens en zo uitvinden zou.   Ach dat veranderende uur, laat er ons gewoon twee nieuwe feestdagen van maken dan !  Ongewoon veel wandelaars langs de steigers en verder op in het bos.  Misschien een idee om met de Fotofilosofie tentoonstelling aan de boorden van het glimmende water hier te komen staan, dachten we.  We reden tot aan de fabriek richting het vijfde Sas waar de waardin met bijna dezelfde naam met het traditionele ronde dienblad in de deur stond aan de overkant van één van de kanalen.  Drankjes, voor sommigen een teveel aan spirit waardoor ze gaan verloederen, voor de gebruikers met mondjesmaat een even wat vlotter bij een dieper gevoel raken, voor nog anderen gewoon lekker en uitkijken voor teveel er van.

Wat nog bijblijft van het verhaal van gisteren ? De voorspellingen van de non over wachten op de diegene met een aparte roeping en wat ze zei rond de dood van een vriendin en haar geliefde die haar dan een maand later volgde.  De gesprekken met de andere boerendochter en haar vriend over streek gewoonten onder meer, verschillen tussen Kempen en Hageland en hun mensen.  En dan weer onder ons alleen, reflecties over het hebben van kinderen en van waar en waarom ze hier komen en hun verhouding en reacties tegenover mijn filosofische en intellectueel artistieke zoektochten.  Over wanneer ze kwamen ook, over zij die eventueel nog komen gaan… .  Te koesterende conversaties op deze veranderde uur dag. Op naar de toekomst ! De meerpalen voor de boten waren juist Guinness pinten, wit vanboven en donker beneden en de waard, waardin en hun helpster hun rust kwam er weer bijna aan.  Het juiste medicijn bij de juiste patiënt brengen, haha…gelukkig waren de meesten per fiets en was er ook veel soep en frisdrank en…paprika !  Er werd niet alleen Sint Bernard en ander Belgisch lekker verzet, er wandelen ook honden met die naam door, de wereld, het leek wel of hij overal in vrede was…terwijl het land zelf werd bestuurd door onverstandige lieden die de desastreuze interventie avonturen van de vertegenwoordigers van de big business wereld onderschreven en al zo vluchtelingen stromen op gang brachten en steden en dorpen tot puin herleiden… en alleen groepen fanatiekers de schuld gaven, … en het belang van hun stemgedrag met betrekking tot het buitenlands beleid… vergaten !  Morgen weer een dag

Mag ik eens een paar uur uw kerk lenen padre ?

Allemaal goed en wel en dwaas die Halloween toestanden die én willen vieren én willen verbergen dat de dood een onbegrepen taboe is.  Maar er was rond deze Allerheiligen en Allerzielen ook weer een herdenking mis voor de overledenen van dit jaar. Vier foto’s van een doodsprentje met ongeveer leeftijdsgenoten, mensen die in een oorlogsdorp van weleer eenzelfde bestaan deelden in goede en minder goede dagen.  Ik was er voor eens stuk getuige van, het deel na de tweede wereldoorlog dan, zij waren tieners of een jaar of kind van toen.  Je kan dat allemaal literair niet verwoorden want je zou al die mensen en hun omgeving en levensomstandigheden en de tijdsgeest moeten gekend hebben.  De priester, een autoriteit in ethische vraagstukken aan de universiteit, vroeg of er heiligen in de kerk zaten, ze mochten opstaan.  De kerk heeft een andere definitie van heiligen dan ik, dacht ik, vele zielen overkomen hele moeilijke dingen en ondanks alles blijven ze in de heiligheid van het leven zelf geloven, niet dat ze hun moeten opofferen, maar ze doen het dan toch maar !  Ze verdedigden niet zo maar het instituut Kerk; maar vooral de lijdende naaste…het waarom van het lijden, een hele multidisciplinaire aangelegenheid, die men in de Kerk te eenzijdig benadert. Op mijn terugweg naar huis  passeerde ik in Averbode een kerkhof voor en van een paar honderd paters, allen bijna minstens zeventig, tachtig of meer geworden…een tiental hadden een bloempje gehad.  Interessant gegeven weer, er passeren er dagelijks niet weten hoeveel door een mens zijn hoofd, dingen van dagelijkse mensen met hun problemen, dingen uit de wereld van de TV, onrecht allerhande waar hier en daar mensen dan toch iets proberen aan te doen,…zoals die Nederlanders die de politie in Manilla hielpen van een begin te maken met oprollen van netwerken van cybercriminaliteit (in dit geval prostitutie van kinderen !!!).  Chapeau voor die mensen en de mensen van de politie ginder.

Even de Eerwaarde aanschrijven  Sta mij toe je een link te sturen, die zich vertakt in een 24 tal linken die allen met de zin van het leven te maken hebben. Van uit Uw publicatiedomein, is de link ‘de blogfilosofen’, waar ik zoals Teilhard de Chardin verbanden tussen wetenschappen en het spirituele naspeur misschien interessant.  Maar minder theoretische lectuur vindt je op tal van plaatsen, allen onder de noemer ‘geloven is een zoektocht’ en ‘herinneringen’.  Ook een hele brok verzet tegen oorlogen en politieke onzin onder de noemer ‘filosofisch verzet’, titel die ik ontleende van wijlen een collega van U die mijn grootvader in een publicatie rond de oorlog tegen het fascisme zo omschreef.  Gisteren wisselde ik een paar woorden met U aan de uitgang van de kerk waar ik de herdenking van onder meer mijn moeder bijwoonde.  Ze was een hele goed buur en vriendin van uw nicht denk ik.  Ze vertelde mij vroeger hoe zij met haar vroeger per fiets naar ‘den Heinkesberg’ in Wever reden voor een gunst voor de klein mannen .    Mooie kapel trouwens, nog gebouwd in opdracht van een Dyonisus Vicca waar van onze tak van de familie gedeeltelijk van afstamt volgens onderzoekwerk van een overleden oom van mij.  Mijn vader, fruitteler en fruithandelaar zoals U wel bekend ook vaak te vinden, niet alleen op de camions maar ook op de tractor zoals uw broer geloof ik.  Bon genoeg gesitueerd, hopelijk heeft U iets aan dit 1418 bladzijden tellend werk, met U er bij gisteren 1419.  U had het over heiligen en opstaan…ik dacht aan een zus van mij die ons ma jarenlang verzorgd heeft, ons ma die samen met een oud Boerenbond man de bejaarden vroeger altijd ging bezoeken.  Negen jaar heeft je nicht het op haar ziekbed volgehouden en wij kregen bij bezoek aan ons ma altijd een verslag.  Deze dingen maken het leven echt de moeite.  Bedankt nog voor de mooie herdenking van gisteren; aangepast aan het soort reflectie dat ten gevolge van onze tijdsgeest nog steeds doet.  Tijd om de parochianen eens ten volle op hun ook sociale en politieke verantwoordelijkheid te wijzen vind ik zelf. Dank U voor de aandacht.  Octaaf Coeckelberghs (die met zijn lange haren)…al in oorlogsverzet van in de tijd van Vietnam versus USA…en nu nog altijd in de tijd van 66 legers tegen Syrië en bondgenoten… veel over geschreven, eerlijke journalistiek, zoals ik gisteren bij terugkeer bij een stop in Averbode las op een affiche.  Hier is de link  :    http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be/  Beleefde Groeten, Uw werk is heel heel nodig, het is wraakroepend en hemeltergend dat er onder meer medicamenten van embryo’s zouden worden gemaakt !!  (en dat de overgrote meerderheid zich niet actiever met binnen-en buitenlandse anti-oorlogspolitiek inlaat !

Droomtoestanden      

Zag ze in enkele scènes terug, niet in de tijd, maar in het nu eerder…of een nu dat ergens aan een andere kant wordt opgebouwd.  ’t Kwam erop neer dat er eerst nog wel die felle lot- band van onze onderscheiden voorouders ook vroeger was, bindingen die we destijds rond 2006 meer tot de krijtlijnen van het realisme terug brachten; het soort realisme dat mensen die vroeger buren waren, later bed deelden en nu weer buren.  Maar reeds na deze enkele seconden durende droomopname kwam er al een verkoeling, teweeg gebracht door de illusies waar haar leven haar had laten in verzeilen.  Je kan iemand wel in ’t leven wel laten proberen van wezenstoestanden doen te vatten (en andersom) maar je reist gewoonlijk verder naar een andere bestemmeling of bestemmelinge die het volgende deel of het definitieve deel van de puzzel is.   Over generaties heen blijven eerst emotionele evoluties naar spirituele inzichten verlangen.  Ging iemand té patriarchaal met zijn kinderen om gaan reageerden die kinderen anders, weg gaan, zich te soft opstellen of al wel eens als frustratie bij stress zich zelf van zijn te kwade kant laten zien…en dan een generatie daar achter ga je dan weer een toestand hebben waar kinderen te veel vrijheid krijgen en de ouders navenant een pak problemen er bij.  In het geval van de droom was het niet zo zeer iets van vorige generaties, maar eerder iets tussen haar en haar te strenge ex…hij, te streng, zij later te zacht.  Ingewikkelde droom, bij het opstaan wist ik er nog weinig van, maar na een fietsrit in het bos met de honden kon ik dit blad toch wel weer iets verkonden.

Nog een wonder dat ik niet van iemands schoonmoeder droomde, nadat ik in de week iemands verhaal daarover had gehoord.  De schoonmoeder kon niet luchten dat de man van haar dochter haar niet totaal gehoorzaamde zoals haar eigen man dat uit schuldgevoel over het zich vergrijpen aan de jeugd van zijn dochter deed.  Zij maakte de dochter en later haar kleindochters wijs dat de hun man en pappa niet naar vergaderingen of sporten ging maar op café zat of een ander had of zelfs voor anderen betaalde, geweldige tactieken om mensen uit mekaar te krijgen.  En dan moet dat allemaal achteraf vergeven worden ?  Dat moet dan bovendien dan nog allemaal opwegen tegen de goede dingen die ze wél deden ?  “Wat er dan wel van waar was “, zei me de vriend, “toen mijn vrouw een andere vrijer had en door hem onder druk kwam te staan en onze ménage achteruit ging, heb ik ooit eens gezegd bij het aanvoelen dat er iets loos was “zal ik dan maar naar de bar gaan” ?  Dat ene zinnetje zal na onze scheiding wel opgeblazen geweest zijn en een eigen leven gaan leiden zijn, met weinig stichtelijks tot gevolg…. “.   Wat een ellende er soms uit mooie dingen kan komen, het lijkt wel of de liefde in vele gevallen gebruikt wordt om ons met de neus op de feiten te drukken.  Heb genoeg van die dingen die men doorheen een toegeven aan negatieve gevoelens… toch zoooo  complex maakt in plaats van gewoon te doen. Tegenstrijdigheden ook als aanvulling te zien, net als gewoon goed bij mekaar passen.          De kaarten liggen niet voor iedereen hetzelfde op vlak van emotionele evolutie en hoe anderen daar al of niet in passen. Gekoppeld aan de leefomstandigheden en het tevreden zijn met gewoon genoeg of het nooit tevreden zijn en geconfronteerd met die en die personages die wel lijken ‘op het lijf geschreven te zijn’ in hele mooie soms tragische soms komische theaterstukjes of stukken (naargelang tijd en inhoud); loopt het persoonlijke  leven voor eenieder anders, maar vertaald zich ook voor een stuk naar de sociale en politieke leefwereld toe : met hoe velen gaven we om het feit dat er teveel armoede en al die oorlog is en hoe sterk waren we er mee bezig opdat dat zich in een gunstiger kiesgedrag of een andere manier om aan verkiezingen te doe, zou vertalen ?

Het leven en wie het is    Vindt sterkte in de vreugde in U zelf.

Kon me de voornaam niet herinneren, van de koster in ’t dorp, goed in de negentig, oudste man in het dorp, al koster sinds zijn zestien, zoals zijn vader Constant in de negentiende eeuw geboren vóór hem al was.  De rijzig kalme organist-zanger stond op de oprit van zijn herenboerderij van weleer, hoedje op, licht hemdje met korte mouwen.  In dorpen anno 2017 leven de meesten buiten het verenigingsleven om toch wel  veel op zichzelf en met grote broer Media die hen veelal een vertekend beeld van de  werkelijkheid geven.  Toch weer toevallig dat hij daar stond toen ik op één van mijn tweewielers aangereden kwam.  Ik had net twee bejaarde dorpsgenoten bezocht in twee verschillende geprivatiseerde homes waar je op zondag hooguit drie personeelsleden tegenkomt.  De verpleegster die ik er over aansprak, stond er van halfzeven ’s morgens en het was halfzes ’s avonds reeds. Oud worden, sterven…alles moet maximum opbrengen.  Gewoonlijk als ik me iemands naam niet meer kan herinneren komt die ’s anderendaags wel in de loop van de dag weer naar boven.  Je hoeft iemands voornaam eigenlijk niet te kennen, je kent immers de mens, je hebt hem in je ingeleefd en waardeert hem om hoe en wie hij of zij is.  Vertelde hem over mijn reis naar Scandinavië met mijn vriendin en onze camper.  De meest voor de hand liggende dingen, de Noordkaap, de 8000 kilometer, de prachtige soorten kerken, de ruimte tussen huizen en dorpen, de dingen die er anders zijn, maar ook over het poollicht bij wijlen en het verschil tussen de golven van de heuvels van het Hageland en de zuid Deense bolle korenvelden.  Ook over het feit dat die heerlijk koerende dikke bosduiven slechts voorkomen tot boven in Zuid Zweden omdat daar de graanvelden ophouden.  De koster genoot duidelijk van mijn uitleg.  Zelf had hij ooit per cruiseboot een reis naar de ontzaglijk mooie fjorden gemaakt, van uit Hamburg aan de Elbe, de Elbe een stroom met vertakkingen richting een concentratiekamp waar een zeventigtal mensen uit het dorp nooit van weerkeerden.  Toen ik hem zei dat ik daar bijna altijd nog eens langs ga, want het is ondertussen een herdenkingsplaats en museum geworden, herinnerde hij zich waarschijnlijk de dingen die hij tijdens de laatste jaren van de oorlog zelf meegemaakt had net op het moment dat ik gelukkig over die prachtige natuurdocumentaires op TV begon, want over de oorlog wilden we beiden eigenlijk niet praten die moment…de oorlogsverzakers van vroeger en nu hun diabolische invloed moest niet op deze mooie ontmoeting doorwegen.  Herhaaldelijk benadrukte de koster de oneindigheid van die schoonheid van de natuur, het wonderbaarlijke in alles.  “Dan moet je zeker eens naar onze reisfoto’s komen kijken”, maande ik hem aan “of naar onze tentoonstelling in mijn tuin, mijn vriendin haar foto’s op canvassen en spandoeken; met teksten om over na te denken van mij”.  Benieuwd of hij gaat komen.  Weinigen doorbreken hier hun huiselijke cocon, zo merkte ik al na enkele jaren gedeeltelijke en een paar jaar volledige afwezigheid in mijn eigen huis.  Na mijn opknapbeurt aan mijn huis vond ik het dus wel tijd dat er een filosoof in ’t dorp kwam, er is haast geen bank meer, geen coiffeur, geen winkel, nauwelijks een café, gelukkig een frietkot, geen pastoor, geen horlogemaker of noem maar op meer, van de vele kleine fruitbedrijven en fruithandel zaken en de tientallen kleine boeren, blijven er in elk dorp gemiddeld nog een drietal grote ondernemingen over.  Maar de koster blijft zingen, niet meer om de pastoor te begeleiden, maar een ploeg leken die de mis doet volgens de richtlijnen van Rome, hun goed recht; maar afgezien van de ethische en morele waarde van sommige teksten uit de testamenten die we hebben geërfd uit streken waar men nu nog mekaar militair naar het leven staat…is het niet hoog tijd dat we onze horizon gaan verbreden met wat de wetenschap en het niet wiskundige gebruik van de filosofie ons te bieden heeft ?  Ik vertelde de koster over de geschiedenis van de Denen, Zweden, Finnen, Noren…die mekaar ook meermaals tijdens hun vorstendommen periodes de kop hebben ingeslagen…en dat ik mezelf wenste zo oud te worden als hij en dan te mogen meemaken dat er een zelfde vrede in de wereld zou heersen als nu in Scandinavië bijvoorbeeld. Tijdens mijn reizen in Europa liet ik me vaak ontvallen dat Brussel het verdiende hoofdstad van Europa te zijn, want heel Europa heeft onze regio’s tijdens dit of ’t gene tijdperk aangevallen, wij zijn er nooit gewapenderhand op uitgetrokken op het familiebedrijf van koning Leopold de tweede in Congo na en de meer recente deelname aan die absurde NATO oorlogen van eind vorige eeuw en begin deze na.  Niet de oorzaken daarvan worden als een op te lossen probleem voorgesteld, haast alleen over de vluchtelingen heeft men het.

’s Anderendaags, bij ’t ontwaken lig ik weer te denken over de voornaam van de koster en laat een reeks klassieke voornamen van mannen van die generatie in mijn hoofd passeren : Jef, Jos, Karel, Gust…en nog enkele anderen. Ineens propt er daar toch wel een vraagstelling in me op : ‘’’hoe heet je ex schoonvader’’’?. Het was niet precies een gedachte van me zelf, maar eerder een vraag in mijn geestelijke zijn aan mezelf gesteld, door een stuk van de combinatie van al die genen van overal die mij tot mezelf maakten. Daar die ex schoonvader zijn naam met A begint, wist ik ineens dat de koster Alfons heette, Fons, maar voor iedereen ‘de koster’.  Fons, net als iemand anders in ’t dorp die de bezoeken aan de mensen in ’t dorp die in een home zit organiseert, of nog een andere met die naam die in de fusiegemeente mee aan de basis ligt van talrijke sociale woningen.  Zo onthoudt je van iedereen wat en “als je overal in Europa reist”, zo vertelde ik de koster nog, kom je gezichten tegen die je aan iemand hier bij ons doen denken.  Met al die bezettingen en andere economische omstandigheden, kom je hier ondertussen de hele wereld tegen.  “Zeker in Brussel” vond de koster, op een hele neutrale zachtaardige manier.

Ik vertelde Fons over een oom van mij, een man met een fluwelen hart; die onze stamboom heeft opgesteld.  Een vierhonderdtal jaartjes geleden kreeg een generaal van de voor het Spaanse koningshuis en de burgerij de ‘ketters’ bestrijdende Alva een stuk grond in Wever, alwaar hij een kapel bouwde op de ‘Heinekensberg’  en met een Germaanse van hier trouwde.  Zijn naam was Dyonisus ‘Vicca’, zoals een gemeente in Zweden waar men in een ik weet niet hoe dikke eeuwenoude kerkdeur het Vikingenalfabet gebeiteld heeft.  Zijn voorouders reisden met hun boten tot aan en op de rivieren in Spanje al van in de tijd dat één van de broers van Jezus Christus daar leefde.  De voorouders van Dyonisus Vicca vestigden zich in Spanje en vermengden hun genen aldaar.  Dyonisus zelf beging de stommiteit van tegen de Noorderlingen die Protestant wilden worden te gaan vechten.  Verder dan ‘zij’ en ‘wij’ dacht men toen ook nog niet verdorie, de menselijke geschiedenis was al naar de botten toen de sterksten en slimste het geld uitvonden en een geldelijke waarde aan alles gingen toekennen en met de meerwaarde van de overschotten aan goederen wapens begon te maken om de eigen soort te veroveren en of uit te roeien.  In de vroegste samenlevingen in andere tijden verdeelde men alles onder mekaar, ook al vocht men er bij wijlen ook al voor hoor, maar alles kreeg een grootschaliger in plaats van een grot-schalige dimensie.  Clans, Clerus, Vorsten, Multinationals…tot en met topvertakkingen van de Bourgeoisie van nu, van hier en elders , bepalen nog steeds  de krijtlijnen van de buitenlandse politiek.  Een echte cultuur waarover er door meer en meer mensen over collectieve ontwikkelingen kan worden gepraat, is er nog altijd niet hier te lande en elders…en ook aan het individuele menszijn en de overkoepelende zin van de levens van al die mensen die men persoonlijk kent worden niet teveel woorden gewijd.  Alles moet meer en meer actie zijn voor velen en oorverdovende muziek, soms te horen bij techno muziek avonden op het plein naast de koster.  Wat moet hij daar van niet denken zo achter zijn piano in zijn huis, denkend aan zijn orgel in de dorpskerktoren ?  De menselijke, ik schreef bijna Meenselijke soort is me nogal een fenomeen.  In feite zijn we één grote familie.  Hier leven we in ’t Hageland, ginder boven heb je ook Hagelanden, maar dan met drie andere klinkers als tweede letter.  Natuurlijk zijn we meer familie van de één als van de anderen, men kan dit de dag van vandaag zelfs in DNA percentages gieten.  Het overleven van de ganse soort hangt van de samenwerking van de onderdelen er van af, het uitsterven er van hopelijk niet van enkele fanaten die atoomwapens kunnen doen afvuren.

Maar daar over heb ik zelf al genoeg geschreven, zie één van mijn 24 blogs ‘filosofisch verzet’, onderdeel van ‘het voortijdig testament’. Met ook meer uitleg via kortverhalen, poëzie, analyses, columns, foto’s, films en alle andere takken van de kunst, alsook over alle andere personages of bewegingen in deze roman die verder wil gaan dan de blogroman die de verzameling geschriften uit ‘het voortijdig testament’ is  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be .  U zal er zelfs alternatieven vinden om de  grootste politieke problemen van NU te lijf te gaan. Wereldwijde miltiaire reconversie. Simpele gestandaardiseerde Sociale zekerheid Systemen.  Eén Simpel Internationaal Taks Systeem, progressief en rechtvaardig.  Zinvol werk. Ecologische productie.  De Verenigde Naties zou hier kunnen een referendum over uitschrijven…maar zal daar moeten toe gedwongen worden want onze internationale OverHeden zijn eigenlijk OverVERLEDEN…anachronistisch, niet met hun tijd mee…we zouden immers wereldwijd telematisch kunnen beslissen of onze bommenwerpers al of niet landen mogen gaan bombarderen…tot zelfs eerst de voornaamste programmapunten zelf bepalen en dan de dirigenten ervan verkiezen…op projectlijsten of partijlijsten, al naar gelang wat de geschiedenis in al zijn facetten nog gaat voort brengen.

Er groeit een nieuwe houding tegenover het politiek establishment zoals we dat tot nog toe gewend zijn, één die meer de nadruk op GEWETEN legt dan op GEWIN.  De wereld is toe aan een basiswerking van onder uit, in en buiten de traditionele politiek.  CoNSCIENCE groepen  : comittees for new simultaneous international elections, necessary to create more equality. Maar ik ga daar maar over ophouden of deze roman gaat de wegen van mijn vroeger werk op.  Wat ik samengebald tot nu toe wilde meedelen aan het beperkte publiek dat er oor voor heeft, kan U het best overschouwen via het fotowerk van mijn vriendin.  Zie Fotofilosofie Facebook.  Facebook, alwaar ik naast culturele dingen en gewone foto’s wat belangrijke boeken rond geschiedenis of leerrijke artikels van anderen promoot, maar niet het soort columns die ik jarenlang zelf op de sociale media onder ‘filosofisch verzet’ schreef.  Al voor dat Facebook bestond.

Ik werd uiteindelijk het gezever van zij die veel te weinig geschiedenis bestudeerd hebben en hun vooroordelen beu en ontdekte dat velen eigenlijk eerst nog toe zijn aan het overwinnen van hun emotionele problemen bovendien en zeker aan het zich interesseren voor wetenschap en filosofie, op een ondogmatische manier om zodoende niet in de fouten van vorige tijdperken te vervallen.

Om dit concreter te maken, even enkele van mijn uitgangspunten er bij halen :

°De ene oorlog is nog niet gedaan of de volgende wordt al voorbereid. We geraken er maar niet vanaf.  Als wereldburger zouden we ons hiertegen TELEMATISCH  kunnen  uitspreken. De drang om de  wereld economisch en militair te beheersen,  vanuit eender welke, altijd te relativeren ideologie of regime, is een bedreiging  voor de mensheid.  Veel Belgen weten niet dat we momenteel betrokken  zijn bij 2 oorlogen. Het sturen van gevechtsvliegtuigen  naar het Midden Oosten en  Libië is één van de oorzaken van het huidige vluchtelingenprobleem.  We moeten onze politieke vertegenwoordigers, over de partijgrenzen heen, erop wijzen dat we deze waanzin een halt moeten toeroepen.

 

Een minuut stilte rond wereldbol, en een minuut om eens stil te staan bij wat die bol aarde is en wat een prachtige geschiedenis hijzelf achter de rug heeft om het leven er op mogelijk te maken en een minuut stilte om al diegenen die een gewoon normaal leven wilden en door etnisch, economisch, sociaal, politiek, ideologisch of wereldbeschouwelijk of persoonlijk geweld vervolgd werden of omkwamen

Intro kortverhaal “er was dus toch leven na dood” zie vroegere boeken

Ondertussen niet zo’n tien, twaalf, maar twintig jaar geleden schreef ik de volgende zinnen :

“Er zal vrede komen in het hart van diegene(n) met een eerlijke ziel.   Behoedt de wereld van vernietiging en leidt de mensen naar betere levens. Vergeet nooit dat de wereld onverdeelbaar is.  Er is maar één leven en één wereld, neem verantwoording en leef zo intens mogelijk. Wees licht om te kunnen gidsen. Ga naar de mensen toe en spreek over toekomstige vreugden.   Jouw plaats zal zijn waar jij je vrij zult voelen. Leg hun het verschil tussen de materiële wereld en de spirituele materie uit.  De waarheid is eenvoudig.     Ze verbergt zich in het verleden, leeft in het heden en heeft de toekomst nodig.                                                                                 Waarom vindt men zo weinig vreugde tussen veel mensen ?   Mensen verwonderen zich niet genoeg over wie ze eigenlijk zijn en over wat het leven dat ze leiden eigenlijk betekent.                                                                          Ze zouden meer filosoof dan materialist moeten zijn, ze zouden zich de vraag moeten stellen waarom ze in een wereld van rijkdom en armoede, oorlog en vrede, stress op het werk en werkeloosheid leven.    Maar er zijn andere redenen voor het gebrek aan vreugde…redenen waarover men nog niet kan schrijven en redenen waarover niemand kan schrijven.”

 

De titel zou eigenlijk moeten zijn : “er was dus toch geen dood”.

 

Laat ons het leven proberen te overleven     Een vooronderstelling

Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in essentie ook.  In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door deling.  Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling.

Wat valt er zo al te observeren en filosoferen ?

Ongelooflijk veel individuen zijn als mix van voorouderlijke composities reeds door het leven gegaan en vergaan…toch werden hun verhalen genetisch, sociaal, politiek, emotioneel en spiritueel verder gezet in reeksen van nieuwe verbindingen die soms wel heel verdacht veel lijken gebaseerd op tegengestelde karakters die mekaar beurtelings aantrekken en afstoten, storen en beminnen; resulterend in weer pro en contra manieren van tegen of voor mekaar stelling te nemen.  Op grote collectieve schaal mondt dit uit in partijen en klassenbelangen, vrede en oorlog.  Al van vóór het kapitalisme is deze waanzin al aan de gang, de eeuwige begeleider van het wezenlijke in dit leven; het overkomen van onze negatieve emoties, samen met anderen.  Dit heeft niet alleen een economisch en sociaal luik (in die volgorde), maar daardoor juist ook een politiek verlengstuk.  Je kan je helemaal terug trekken uit deze werelden en op je eentje gaan leven, maar net zoals in de micro fysica werelden zal je perioden van absoluut evenwicht en neutraliteit moeten afwisselen met verbindingen maken met de buitenwereld, dingen ondergaan, leren, beïnvloeden.

In iedere situatie liggen een aantal antwoorden waarnaar je bewust of onbewust op zoek naar bent.  Gewoonlijk blijf je in die situaties zitten tot dat je door hebt waar je je blind op staart…of wat je nauwelijks opmerkt.   Iets in ons geeft begeleiding bij al hetgeen we doen.  Lucht heb je nodig om te kunnen leven, dat ‘iets’ hebben we ook nodig.  Zoals lucht een samenvoeging is van elementen die lucht vormden, zo zijn wij ook het resultaat van splitsingen en samenvoegingen waarvan de componenten op iedere verschillende situatie via de samenwerking van die componenten gaan reageren…(of via de afzonderlijke ego’s gaan handelen).

Het zich inleven in groepen of individuen, de goede en de minder goede ervaringen; leiden op de duur tot het aantrekken van diegenen die je nodig hebt voor de dingen die jou specifiek te doen staan.  Vaak al voor je geboren wordt is de voorbereiding eigenlijk daarvoor al bezig.   Sommigen komen hier om strijdbijlen op te graven en oude rekeningen van vroeger te vereffenen, er zijn er ook die gewoon de sfeer op een boerderijtje nodig hebben om weer in hun onschuldige kindertijd te belanden en zoveel mogelijk omwegen kunnen vermijden; kalme mensen tegen over te drukke; ze vullen mekaar aan; maar bij mekaar… .  Door aandachtig te observeren weet je meteen wat je te doen staat en met wie en met wie voorlopig niet.   Net zoals je probeert voor een nest jonge honden met ieder hun verschillend karaktertje een gepast baasje te zoeken, zo lijkt iets groter, een voorzienigheid ook wel met ons bezig en gebruikt, liefde, vriendschap, handel en wandel hier bij als zoetigheid om ons uit onze tent te lokken.   Aanvaarden zoals de andere is, geeft mooie dingen als dat ook in de andere richting toegelaten wordt.   Krijgen en geven, leven en laten leven, complimenten en kritiek, een lach en even doorbijten.  Heb je zelf voordelen ?  verdraag dan dat een ander er ook heeft…(overdrijven wordt wel te veel toegestaan in de huidige samenleving).  Niets is voor eeuwig, maar wat je goed gedaan hebt, dat geeft pas echte rente ! Ach, je mag nog zo duidelijk en beknopt of uitgebreid iets uitleggen aan iemand; alleen jij weet hoe het geweest is; maar ben jij geen wijs en bewust iemand, weet je zelf ook niet echt helemaal waarom wat wanneer met wie was wat het was en in welk kader wat voorviel niet vermeden kon worden, …gebeurde. Een talent moet je leren vervolmaken, het is iets dat niemand op jouw manier voor jou kan invullen.  Men zegt wel eens “kon ik maar op meerdere plaatsen tegelijk zijn”. Onze voorouders van duizenden jaren terug , zijn zij niet op meerder plaatsen tegelijk onder al die deeltjes die wij nu samengesteld zelfstandig zijn ?  Cellen die groeien kan vermoeiend zijn, want jonge honden slapen veel…cellen die ouder worden, kan ook vermoeiend zijn.  Zijn onze huisdieren niet te verwend ?  Maar ja, wie kan er de deur open zetten en zijn honden en katten terug laten jagen met al dat verkeer en de kippen van ook de buren…voor sommige dingen is het te laat, want we zitten zelden in een omkeerbaar verhaal.   Altijd is alles vol van zijn en verandering, opkuisen, hervormen, verder gaan …ieder moment is als zomers warm, opzettende wind, regen of bliksem op weg naar donder. De personages die je kende, kent, ken je niet zo maar; ze zijn symbolen van wat individueel en collectief in een aantal levens gebeurde…het begrijpen van de symboliek er achter moet je zelf uitzoeken.

“Van straling naar cel en weer naar straling, geest.  Innige deelneming”, schreef ik daarnet aan iemand, “iedereen heeft een andere mysterieuze verdwijndatum”.  Gewoonlijk verwijs ik dan naar één van mijn blogs; doch niet alles is uit te leggen; maar als we ons niet meer kunnen verwonderen, zien we de magie niet meer.

Het Nieuwe Schrijven . WAT VOORAFGING :

mensen die absoluut in godsdienst willen blijven geloven zouden zich beter meer op de wetenschap en het filosofische agnostische denken oriënteren en maatschappelijk aan een ander model van verkiezen en beheren beginnen denken dan het 2500 jaar oude model van burgerlijke verkiezingen …nog een beetje en overal komen er nu ook “islamitische” partijen op die net als “onze” ‘christelijke’ partijen, bepaalde klasse belangen

De vernuftige wijze waarop  veel toch werkelijkheid wordt

Elke dag weer een dag na een andere

Zevende van de zevende in het jaar 2016. Omwille van het begrijpen van wat vooraf en wie vooraf aan me ging bevind ik me nu waar ik me nu bevind en probeer ik aan de hand van de verschillende soorten puzzels me door diegenen die ons zogezegd verlaten hebben en de nog effectief levenden aangereikt te oriënteren. Of ik dat nu alhier moet doen bij de Nederlandse grens ongeveer of al reizende, wat voorafging legde dat al grotendeels vast. Heeft er iets absolute prioriteit in het deel leven dat me nu op mijn zestigste nog rest ? Wat zou je hier de aarde nog willen meegeven ? De internationale stopzetting van alle militaire productie denk ik. Alle oorlogen van nu zijn een gevolg van het imperialisme van vooral een aantal grote staten. Toch zijn er al vóór het grootkapitaal oorlogen ontketende oorlogen geweest, ook onder andere samenlevingssystemen, net zoals honden onder mekaar ook wel eens vechten zeker. Hier achter de statige dennenbossen met het loofwoud terug in opmars is het mooi vlak met geografische verassingen toch fietsen of langs de kanalen heen. Niet alleen het loofbos begint terrein te winnen; ook de militarisering van de planeet, de fabrieken die men wil doen blijven draaien door de zogezegde ‘tegenstelling’ met Rusland via de NATO aan te wakkeren. Oude anachronistische tendensen, net als de oefenvluchten van de bommenwerpers vliegtuigen boven deze grensstreek en de toename van de verwerking van de radioactieve afval alhier in een tijd waar zonne- en windenergie in alle behoeften zouden kunnen voorzien indien men maar op andere basis dan die van de vlugge maximumwinsten aan planning deed.   Goed dat ik in ’t Meerdaalwoud een paar bronnen weet met heel lekker gezond water, want wat hier uit de kraan komt, betrouw ik niet zo goed. Bij wekenlange regen en overstromingsgevaar loost het kernenergiebedrijf dat het nucleaire afval verwerkt immers minder afvalwater want anders zou er bij overstroming in Ezaart wel eens straf water in de mensen hun tuin kunnen terechtkomen. Waar is de tijd van de zuivere stroom de Nete, niet te verwarren met de Nethe die door Sint Joris Weert en Grez Doiceau loopt, in Nethen onder andere ? ! Het stoppen van de waanzin rond oorlogsproductie heeft natuurlijk alles te maken met de desinteresse voor de internationale politiek van het grootste deel van onze medebewoners. Jarenlang de politiek van dollar -en andere Staten volgen en regimes in andere landen proberen te vervangen, de tol betalen we nu meer en meer voelbaar. Het onder andere Belgische stemgedrag van de meeste kiezers wordt niet bepaald door de buitenlandse politiek die de grote klassieke partijen of zelfs de recente nieuwkomer nummer één innemen, maar door de buik en de eigen kortzichtige belangen eigenlijk van tegen mekaar opgezette sociale groepen. Bijna hopeloos om me daar nog eens veertig jaar willen gaan mee te moeien, omdat het me zo moe maakt de laatste tijd eigenlijk. De meeste mensen zitten ook in overwerkte toestanden, onnozel gehouden door de glitter der cultuurdingen die vooral niet tot kritisch denken wil aanzetten.

Het relationele leven van velen is vaak over complex en allerlei pogingen om aan negatieve spiralen te ontsnappen leveren niet steeds een evolutie op die tot meer innerlijke rust leidt, zodanig dat de ‘innercommunicatie’ er op verbetert. ‘Innercommunicatie’, we hebben er niet eens een woord voor, net als voor diegenen die ons reeds ontvallen zijn, de ‘heengegaanen’ , bestaat volgens deze computer ook niet als Nederlands woord. Nog meer dan de in vorige zinnen opgesomde dingen, zou ik me met dat raadsel van leven en dood eigenlijk en de innerlijke relatie van mensen en hun persoonlijke relaties onderling willen bezig houden om het één en ander in zijn geheel willen te doorgronden, zoals ik dat reeds 1944 pagina’s hiervoor deed…maar het lukt me niet altijd, wel in het dagelijkse leven via minuut tot minuut indrukken, maar literair, dat moet je kunnen opbouwen zoals ik de voorbije dagen deed…en ja, hier zit ik dan weer aan ’t schrijven voor ’t nut van ’t algemeen en ’t plezier van de enkeling in ’t bijzonder onder andere. Die innerlijke communicatie begint al laat ons zeggen van ’s morgensvroeg bij de analyse van de vorige dag of de dromen, waarmee je soms wel in andere tijdvakken van je leven belandt. Bij het letterlijke opstaan en naar buitengaan heb je dan al een hele reeks metaforen die de dagelijkse ochtendrituelen begeleiden…wel dat is allemaal een heel sterk onderdeel van die innerlijke communicatie.

Af en toe las je al eens een fijne reisdag met de fiets in of de fietsen de camionette in en op ’t einde van de dag of de dag erna of zo probeer je er de essentie in woorden van te vatten. Alles in functie van het verstaan van die puzzels van de eerste alinea.

Waverse dorpen. In begin juli nog de geur van de acacia bomen. Chaumont Ghistoux, Doiceau en Grez. Nethen, Sint Joris Weert, de holle wegen aan het Meerdaelwoud aan de woudkerk van de zoete waters omhoog en dan rechts af, de Herte-en Minnebron. De ex camping La Hetraie, met de laatste settlers die vastberaden tegen de bureaucratie van teveel planning en te weinig door de vingers zien in hun goedgekeurde chalet van weleer willen blijven wonen. De heerlijke nawerking van de warme deegwaren bij de vrouw van de herberg. Berg op bergaf, heerlijk bewegen, vier jonge zwanen aan de Zoete Waters. Paar dagen later naar Griendtsveen achter Eindhoven (niet ver van ’t gehucht America) , fietsen in de bossen en heiden in combinatie met een bezoek aan de meter van mijn gezellin. Bijna Zweeds-Deense zichten soms, op z’n Hollands dan. Vrouwen met de naam van hun echtgenoot. Toevallig ’s morgens in het boek ‘Zoon’ van de Noor Knausgnard gelezen dat de ouders van het kind hoofdpersonage niet meer tegen hun dochter wilden praten omwille van het feit dat deze voor haar naam wou kiezen, het kind verstond dat niet, net zoals alle schrijvers in hun jeugdjaren dingen niet verstonden en deze dingen zich dan geleidelijk aan door het leven zelf laten verklaren, als of je er zelf om had gevraagd.

We waren al een tijdje van plan geweest naar de meter in het home te gaan. Iemand met het etiket ‘dementie’ ondergebracht in een modern rustoord met Engelen van verzorgsters en zij, heel kalm en waardig sprekend, het verleden goed doorgrondend, relativerend, iets minder makkelijk was het heden bijwijlen…maar wat een verschil met de mannen op de afdeling die er bijna dof op nul bijzaten, vrouwen deden het daar precies in die demente wereld ietsje beter. Toen we met haar in het park van Hollands Deurne gingen wandelen kwamen we een vrouw in een rollator tegen. Vermits ik nog tot die bijna uitgestorven groep van mensen behoor die zelfs onbekenden groet of aanspreek kruisen we dus na wat jonge mensen met problemen en een blinde vrouw een vrouw met een rollator en vooral een leuk rietachtig petje. Ik op mijn beste Hollands dus “wat heeft U een leuk petje mevrouw”. Wij met ‘Zus’ in de invalidewagen stopten en zij ook. Na een lang gesprek over waar ze woonden en waar ze vandaan kwamen eerst, herkenden ze mekaar als jeugdvriendinnen. Niet te geloven ? In deze moderne tijd heb ik er wel een filmpje van hee ! Hopelijk bezoekt de ene de andere nu voortaan in het home. Het deed ‘zus’ goed, we hebben haar ook een boek uit de bib van het rustoord laten kiezen, haar de korte inhoud voorgelezen, streekromans wou ze lezen en ze kende de naam van de bekendste streekschrijver nog : Toon Cortooms. Anton Coolen kende ze ook nog bij naam zonder hem te noemen. Wie weet is dement zijn naast sleet, niet soms de eindfase van een leven en de zogezegde eindigheid van het persoonlijke leven verdringen ? De koestering in ’t verleden, maar toch, ze idealiseerde het leven niet, was nuchter wijs, toch schalks. Blij haar mee te mogen maken. De fiets deed weer genieten en uitrusten op twee kruiswagens, beeldhouwwerken voor turfstekers, banken aan een enorme watervogelplas. Wind en veel zuurstof, heerlijk gedut voor de fietstocht naar de terrastafel uiteindelijk van de Morgenstond.   Een plaatselijk musje kwam mee eten, zonder schrik, pikkepikkepik en dan weer naar de nest onder de dakgoot. Terugweg, de bijna Deense hoeven van Hollands Brabant achter ons latend, weer naar de dagelijkse dingen die er onder mensen moeten worden gedaan.

Zag je foto

Kende je niet

Welk zonnetje voor vele mensen

Moet jij wel zijn geweest

Organiseren, delen, blijheid

Je ging op vakantie grapte je nog in een sketch

En je zou niet meer terugkomen

De toeval- logica der dingen bepaald in detail

soms gruwelijk het dagelijks bestaan

Enkele centimeters, een druk verkeerspunt

Honderd één factoren

Ze maken nu radeloos en gek van verdriet bij velen

Ze beperkten je tussen ons zoals voorheen voortbestaan

We moeten ’t aanvaarden. Woede, onmacht, verdriet

Het treft nu ons allen en enorm hard de meest geliefden

We zullen gewoon verder met je praten en voelen

Want je bent er nog zoals Sint Augustinus honderden jaren terug schreef

En ook de voor de wetenschap is onze bouwsteen nummer één eeuwig : straling

Op een aantal momenten in de toekomst

Die ons eeuwig altijd zo of zo bindt Zal je weer tussen ons zijn, met één, twee, drie….

Tot het ook onze beurt is en je ons in je nieuwe zijn inwijden kan

Laat ons de dingen waar je mee bezig was samen fijn voltooien

Samen hier en de gene zijde beleven, als zijn ze één -voor je familie en vrienden

Kijk eens naar de hemel met al zijn sterren bij wijlen.  Sterren staan centraal en een aantal planeten en zo bewegen zich in een baan rond om hen, net als in de micro wereld.  Net als eenieder omgeven wordt door een aantal personen met een bepaalde soort aantrekkingskracht.  Vermits ons zijn uit dezelfde materie als die in het universum is opgebouwd, in origine al gedeeltelijk bezield met ‘de geest’ die de evolutie naar meer en meer bewustzijn via de stof met zich droeg, is alles aan het leven verwant met mekaar.      Een hond zet zijn zich door de evolutie toegeëigende leven en overleven via zijn soort verder.  Waren er nooit honden en katten geweest, de aarde zou met miljarden ongedierte meer zijn overspoeld…net als we met plezier van bijvoorbeeld de melk van ons vee overleefden, moeten we iedere soort wel ergens dankbaar voor zijn in plaats van ze blijven af te slachten…wat we al doen sinds ‘we’ mekaar hebben leren afslachten in feite.  Groots symbolisch verschil met wij onder mekaar en de verhouding van de sterren en planeten is echter dat we alhoewel alles één is, we mekaar wel meer raken en daar in zijn we meer een beetje familie met de microstructuren, de centrale kern van het atoom, met middenin zowel de rust van het neutron evenwicht van plus en min als de plus geladen proton die in interactie kan gaan met de min geladen elektronen rondom hen.  In de fysica en de chemie, de ouders van de biologie gebeuren die dingen met de magische logica van de wiskunde, voorspelbaar, altijd kan het niet anders dan; de objectiviteit is een koel persoon.  Wij als mensen uiteindelijk, hebben al meer keuze.  Alhoewel veelal alles een voortzetting is van wat door onze voorouders werd vastgelegd en wij hen in een ver vertakte vorm eigenlijk zijn, hebt U nu de keuze om op te houden met lezen en iets anders te gaan doen.  Het ‘doen’, net als wij een kind van de ‘stof’, een verlengstuk van het minerale fysieke en chemische zijn, verhoogt net als de evolutie ons bewustzijn; terwijl we met onze dingen bezig zijn, werken we aan onze relatie met mekaar, onze omgang met ons eigen.  Een heel leven lang ,tot op ons sterfbed; waar we mekaar nooit gaan vragen tot welke politieke partij we behoorden, maar waar voornamelijk het innerlijke en niet alleen de meest dichte familiale verwantschap die we met mensen hadden uit onze herinneringen zal opborrelen…we komen van straling en stof en alles wordt weer straling en stof.  Dit zijn helemaal geen onbelangrijke dingen in een wereld waar men zogezegd uit naam van God maar in dienst van het grote geld; dagelijks duizenden afslacht.  Competitie kan mooi zijn in de sport…de economische competitie in de huidige machtsverhoudingen leidt tot meer en meer barbarij echter.  We zijn hier niet om de wetten van het veelkoppig monster van de haat en intolerantie en het teveel willen bezitten en er verkeerde dingen mee te doen te blijven ondergaan.  Eerder zijn we hier om te begrijpen waarom we persoonlijk met die en die mensen in ons leven werden geconfronteerd en hoe dat allemaal in mekaar zit !


Voor onze goeie gebuur

Ooit jongste burgervader

Op praktisch vlak veel geregeld voor mensen

Gewoon de gemeentebelangen dienen

Niet die van de grote politieke strekkingen

Hij liet zich niet recupereren door de grote politiek

Bleef Volks.  De Tuin.  Groenten, vruchten, de beesten.

Ook daarin, Maria zijn grote steun

Zie ze nog in hun koets bij hun trouw

De Marcel, met buren en wie ook praten

Naar de duiven kijkend met m’n pa

Het lichte delend,

Het zwaardere mede dragend

We gaan zijn typische lach missen

Reis maar verder nu Marcel

We redden het wel ! Sterkte Sam, Maria en eenieder.

Duizenden herinneringen van in de tijd van de voorouders

zullen ons verder dragen

Epilogen als verjaardagsgeschenk

Bouwstenen van ’t eeuwige

Weet nog de intensiteit

Van je laatste verjaardag dicht

Voor mij, vóór je reis

De toestand van ons zijn

Die je schetste

Weg en toch verbonden

Door ’t verleden beleefd,

Beleden, geleefd, gezeefd

Zogezegd geschonden

Begaan met beiden’ s heden

Omwille van gezamenlijk gestelde opdrachten

Ook van een voorverleden vóór ons precies

Barend vreugde en delen van dalen

Voorzichtiger leren omgaan met mekaar

Deelverzamelingen van zovelen

Om ook nog eens voor te zorgen

Veelbelovend, soms uitdovend

Altijd weer een blije gedachte

Die ’t smeulen activeert

Heel veel geleerd en gedeeld

Vele epilogen op vele gebieden  Wens ik jou

En als ’t even minder moest gaan…

Weet dan dat ik…van je… door die ik van jaren terug

Voor een heel warmhartig goede mens

Kalmte en Jovialiteit

Wijsheid en Levenslust

Zij gaan niet van ons heen

Marcel Nestor had hét allemaal

Deelde er veel van aan ons uit

Niet alleen door ’t verhaal van de handel in fruit

En daarom ook is ‘t

Dat het lied van ’t leven

Nee, ’t gaat nooit uit

Komaan vrouw van zijn leven, zonen, familie…

In nagedachtenis van de oude Nestor en nu ook zijn zoon

Vooruit !

Zeer innige deelneming

Weer een fruitman in de hemel

Hij zal niet alleen zijn !

Met de Nestor’s was het altijd heel fijn handelen

Eerst de grapjes, dan het werk

Camion laden en lossen op ’t gemak

Dan koffie en gezellig

zijn

Praten en echt samen mens zijn

gelukwensen, laat het écht een jaar van verandering zijn

Bonk van ne vent

Wees met je zelve in rust, content

Laat geen chemie je nog opjagen

Ook geen ‘rook’ je rust dragen

Je moet niet grof plezant

Voor iedereen willen zijn

Van té veel van dát plezant

Komt na de roes : AMBETANT

Dan zien we niet zozeer

De man weer met het goede hart

Maar de gast onder hoogspanning van te veel

Niet meer all cool maar alcohool, rook, pillen

Rotzooi die geest en gestel ondermijnt

En ander van dat zogezegd ‘plezier’

Bokssporten en werk onbekwaam na ongeval ?

Met eenieder heeft het leven bedoelingen.

We moeten leren mekaar te aanvaarden, eerder dan af te stoten

De één is beter in aanvaarding dan de andere

Maar niet alleen een kruik is breekbaar onder druk

Je bent al een tijd misschien beter bezig

Doch pas op, op vijf minuten en minder

Zou het op een dag zelfs in een paar seconden

Verknoeid kunnen zijn, hetgeen je weer opbouwde

Het ga je goed dit jaar !

 

 Beste papier, hier nog wat woorden voor jou, niet verder vertellen !

De stilte in het woud van dennenbomen en wederkerende inlandse eik en varens en acacia’s , wijl de honden alles naspeuren wat naar een maaltijd of sekse spoor zou kunnen leiden.  De rioolleidingen kregen een douche door de overvloedige meiregens, de waterpijp van het dak spoot water met stuifmeel zoals een stier zijn zaad.  Ik raakte eventjes, heel eventjes maar met mijn blackboot een hoekje slak…en oeps, een heel licht krakje doorbrak de stilte; op een honderdste van een seconde snapte ik, ‘niet doorduwen’ en zo bleef ze in leven, wel met een druppelend plafond bij regen waarschijnlijk voortaan.  Groeit wie weet wel dicht.  Nooit iets van geleerd op school of tv.

Ik plooide het zo liefelijk door haar gestreken zakdoekje open en de drie jonge hondjes kwamen op hun grappigst naar me toe, me uitnodigend tot hun zo verfrissend energierijke spelletjes.  Soms wat tekenonderzoek en geknuffel en geknauw, dan verdwenen ze onder de platen in de door hun ouders gegraven gaten.  Cadeau gedaan aan Oxfam donoren later.          Nam mijn notaschrift, het achtenzeventigste zeker in mijn leven en keek eens even na waar over ik sinds de lente geen tijd of muze had om de in mij beleefde muze er van ook in getypte letters uitvoeriger te verwoorden.

Het ‘wereldfeestje’ bijvoorbeeld, onze tweede fotofilosofie tentoonstelling.  Mensen lopen af en aan, nee, slenteren, tegen hun zin lijkt het wel; tussen de standjes van de nieuwe Belgen die armbandjes, Oosterse mystiek, troetelpopjes…verkopen, de kamers van hun kinderen, een niet onaanzienlijk aantal kamers eigenlijk; liggen er al vol mee.  De nieuwe Belgen sloven zich uit om toch maar iets te verdienen, net zoals een deel van hun collega’s op de klassieke weekmarkten elders.  Ze plooien Indiaanse doeken heel mooi; geven kleur en vorm weg, niet zo duur want men werkt nog tegen centiemen waar ze gemaakt worden, kan je het geloven !  ’t Merendeel van het wereldfeest bezoekers, zouden ze er om Balen ?  Bovendien is de concurrentie in de wandeldreven van het feestgebeuren groot.  Er stond zelfs een paar kunstenaars, een fotografe en een schrijver die samen het dieper nadenken over dingen gratis promoten.  Hij, de filosoof, te duur en te langzaam om nog in ’t systeem te passen, het productiesysteem dat ook zo van de goedkopere jongeren profiteert en de ouderen langer wil doen werken omdat door de automatisatie en digitalisering anders te veel vervroegd pensioen moet worden betaalt.  Ze hadden wel geen honderden bezoekers meer zoals op Manifiesta; maar wel toch een aantal grappige en verassende contacten. Mensen konden ook tegen onkostenvergoeding de ambachtelijk gefabriceerde postkaarten van de grote spandoeken verkrijgen, kaARTen om de medemens per post een filosofisch ruggensteuntje in ’t leven te geven.  Doch, de tijd nemen om in de tent-tentoonstelling binnen te komen en te lezen; het waren er een pak minder, veel Balende Belgen dus,  alhoewel de spandoeken van buiten af goed zichtbaar waren.

Op Manifiesta ging dat vlotter misschien omdat daar een meer sociaal betrokken publiek op af komt ? Veel blikken van ‘we kijken wel’ of ‘we hebben te veel rond ons hoofd’…veel mensen die teveel TV gewoon zijn of oppervlakkig amusement; zich niet meer diepzinniger leren uiten hebben of meningen kunnen vertolken…de TV doet dat wel voor hen, of de kranten met de meningen van die die ’t speculatiekapitaal moeten verdedigen.  In gesprek gaan over oorlog en vluchtelingen en wie er met die oorlogen begon en hoe dat verliep en alle dagen verloopt,’ veels ‘te moeilijk en oh zo verwarrend en over politiek praten, maar dan heb je direct ruzie tussen vrienden en zo als je niet uitkijkt.  En waarom dat dan allemaal zo is…ja zeg ! Ok dan, er zijn ook spandoeken en postkaarten over het ontstaan van de schepping, over liefde en dood en psychologische, gewone dingen…ook al t e riskant zeg U ? Goed dan, loop maar voorbij en koop het zoveelste knuffeltje! “Laat ons het leven proberen te overleven” en “Het is heerlijk te weten dat je bewust leeft” zijn dus duidelijk niet aan U besteed !  Gelukkig was er nog dat meisje van een jaar of vier, dat achteraf naast ons op een stoel zat bij het optreden van een groep Latijnse danseressen.  Zij, verkleed, gemaquilleerd zoals men met kinderen op festivals doet : “waar hebben jullie dat ijsje gehaald”? “Daar, om de hoek”. “Nee, dat is daar niet denk ik”.  Een poosje later kwam ze met haar zusje of zo terug met een ijsje; de natte stoelen met hun verkleed klederen droog wrijvend voor ze zich zetten.  “De mijne is choclatte zwarte …en de Uwe…wilt ge eens ‘lekken’” ?  Opeens de andere “we moeten gaan, ze komen ons wéér halen”.

de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 seconde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.   Het licht uit de macrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de big bang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU…de grens van verleden met toekomst.

Ook de microkosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.  Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of…of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de macrokosmos als het verleden beschouwen

…of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun antimaterie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een ‘voorzienigheid’ naar de toekomst toe. Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?

Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort…en alles wat er gebeurt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen.

Uitgaande van het bovenstaande, kan je een aantal schetsjes maken.

De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de big bang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van macrolicht en microlicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recentste verleden…ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in ’t oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten…zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt…in zoverre die toekomst al ‘plan’ baar is…soms kan je er alleen maar op inspelen… .octaaf

ZA15OKTO2016  Kwart voor drie gisteren begonnen, kwart na drie vanmorgen gestopt. Het werk van de voorbije veertig jaar van tien delen naar hoofdzakelijk drie gebracht en deze nieuwe start, ‘het nieuwe schrijven’ op gang gebracht.  Ochtend.  Op de radio heeft men het over taalstudies om de tijd van de 17 de eeuw te begrijpen en de beeldcultuur toen.  Tof, maar mensen zouden best onderwezen worden over de niet alleen positieve invloed die de beeldcultuur op hen heeft.  Stoofje aan, thee gezet, honden ritueel der blijdschap, ze stonden na hun blije sprongen al op de oude schuif af van boven, zonder dat ik het wist of vroeg.  Het tafereeltje maant de kippen en aan tot wat zang om maïs en de haan tot het bewaken van de hiërarchie in de gemeenschap.  De duiven hun eten is op, want ze komen zich bij de kippen instaleren. Geen muis in de levende val  vandaag, voorlopig geen fietsrit met de honden in de bos, want er is een cross.  Wou eigenlijk ne cross schrijven maar dat geeft van die vervelende foutcodes. Goe geconditioneerd zijn wij !  Eerst mochten we alle c’s met k schrijven en veel andere dingen en een tiental jaren later gooide men de wetten weer overhoop.  Bovendien blijf ik er bij dat ik in familie twee ellen hoor. Een beetje minder macho dingen in de familie en dat kan wel hee taalgeleerden.   Doordenkertje.  Langer mag dit niet worden, of U haakt af.  Beeldcultuur en snelle denkgewoonten. Voor meer, google de blogfilosoof en zijn 24 blogs zou ik zeggen.  Authentiek materiaal, want de er zitten nog een aantal taalfouten in het proza van de blogs en dialect hier en daar (al of niet schuin in beide betekenissen) in de’ gedichten’, zal ik maar schrijven, want op poëzie moeten zo van die deeltekens waar het soort vingeracrobatie voor nodig is dat tijdverlies met zich meebrengt…en tijd is geld…allen weer de file in om vaak overbodige dingen te maken over aan over bureau toestanden mee te doen.  Ingewikkeld wereldje, maar bon, men zit toch weer aan de onderhandeltafel om de oorlogen te doen stoppen, maar meer daarover op de blogs die ik U ondertussen al wel doen vinden heb, laat ons hopen, na toch wel weer dan een decennium sociaal activisme op de sociale media; wel is waar.  Wat de meer asociale media betreft, zie maar dat U zich niet te veel laat wijsmaken vandaag, want ik heb me al laten vertellen van morgen dat alles in kannen en kruiken is en de regering voor billijke besparingen gaat en “jobs, jobs, jobs”.  Hun groeimodel zit echter anders in mekaar dan wat gewone, nog niet door hun leer aangetaste mensen van het leven verwachten.  ‘Ik laat mijn zaak rusten’…of moet dit ook al in ’t Engels geschreven worden : “I rest my case” of zo.         U mag mij altijd laten weten of ik niet beter in de bos had blijven wandelen vanmorgen.–tempels, kerken, moskeeën , mooi; maar op natuur, je zelf, anderen bouwen—

 

Zusjes, maar niet maar zo

-éne had iets met beelden en trok woorden aan

-een andere bereidt voor de gemeente jongeren voor op het bestaan

-de vierde maakt van het vak fysica iets moois en zachts, zo logisch

-nog ééntje, tovert zomaar een kasteel uit haar mouw

-dan die ene houdt zoals de overige naast een gezin een halve provincie mobiel

-de jongste, exporteert Hollands-Vlaamse grappen, lachen en handelen

 

Beste,

Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, maar dit deel zijn voornamelijk een verzameling columns tussen 2006 EN 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs.  Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dit deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen tijdens die jaren internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds.  Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam.  Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.  Mijn werk (dit bestand en de zes anderen )is raadpleegbaar via internet  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  en de onderscheiden linken (een deel ook in het Engels vertaald), niet alleen sociale analyses maar ook vooral artikels en essays rond zingeving van het leven; niet van uit een godsdienstige maar van uit een wetenschappelijke benadering, die ruimte laat voor de geestelijke en psychologische noden van de mens, vertaald in alle literaire stijlen  met eigen foto en videowerk en recent dat van een fotografe die met mijn teksten werkt  (link Fotofilosofie).  We stelden al op Manifiesta en Fiesta Mundial ten toon en binnenkort op de Vredestoren in Eben Ezer of op plaatselijke activiteiten.   Na 2010 heb ik het schrijven van columns aan anderen overgelaten en nu verspreid ik via Facebook en Philosophical Resistance (pagina) en in eigen naam een aantal progressieve auteurs, voornamelijk rond de chaos van de huidige wereldpolitiek.  De voorgaande link was een blog met de actueelste posts in mijn project. De volgende link geeft een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil .                             Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project.  Ook raadpleegbaar via de overkoepelende blog

Media ‘watchen’ en werken voor Facebook vrienden

Zie boekdelen ‘filosofisch verzet’ en later onder meer het bestand en boekdeel  : ‘het Hageland wil niet meer voor oorlogen betalen’, gebaseerd op interventies op Facebook, maar dan vanaf 2017 (de vorige zie de blog ‘blogverzet’ en andere

-Sinds Internet bestaat breng ik dagelijks vooruitstrevende info over internationale toestanden en filosofische aspecten rond het bestaan, het begon zo :

 

  

 

 

Theatermonoloog intermezzo

š °Eerst was ik supersnel…straling, weet je wel. Toen begon ik te vertragen…atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te prullen…dra zaten we met moleculen. We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam was…zo ver van mekaar afstaan…maar dat deden we toch ook al relatief gezien als atomen…maar nu was ’t gedaan…want er zaten celletjes aan te komen. Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes…van toen ze met sex begonnen experimenteren moesten ze zich niet meer copiëren. Van de celletjessex kwam het eerste orgaan en lichaam…en nog was ’t niet gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in ’t begin niet in de buurt van zijn bomen hangen ? Eten genoeg , aan werken ging hij zich niet laten vangen. Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen. Van zodra het ergens te koud werd zijn we dan van de ene naar de andere gordel getrokken…altijd maar van ’t goei leven blijven dromen. Er zaten ook mensen tussen die nooit kontent waren met genoeg of zo maar een beetje…ze wilden stamhoofd, koning, beursspeculant… en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe…ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen, niet meer gewoon produceren en verdelen. Zo werd dus het geld, de duiten …geboren…en hoe meer er werd gevochten voor die duiten…hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten. En gaat ooit eens het licht voorgoed uit? Toen vonden de nooit contenten dan nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onzen Lieven Heer en den Allah, ze hadden het misschien goed voor…maar wij hadden vroeger genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten en aan ons eigen innerlijke bestaan; de rest was allemaal goed om weten en soms mooi vertaald. Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgden ze alle wel en wee op de been. ’t Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van de boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit kontenten; maar was het al niet te laat…ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt altijd tot collaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel ten allen tijden tegen hen te keren. Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam…dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam. De ene keer riepen ze “‘ t zijn heidenen, hak ze in de pan”, dan weer ” “pak ze want ze lezen Marx of de Koran”. Nu durven ze wel niet meer te roepen “pak de olie…”, maar we zijn nog altijd de dupe verdorie !

š Ps : mijn essays over de geschiedenis van de filosofie zelf, die de evolutie van de wetenschappen volgt, maar ook een reflectie is van persoonlijke karakters :  http://deblogfilosofen.skynetblogs.be

Wakker worden. Met respect voor jullie en anderen binnen links hun inzet, maar verder doen binnen het huidige democratische systeem van in de tijd van het oude Griekenland ? We hebben iets aangepaster nodig. Eerst een programma voorleggen ter stemming, dan de dirigenten, internationale eisen om militaire productie te ontmantelen, taks systemen eenvoudig te maken en rechtvaardig, lonen die mekaar niet beconcurreren, speculatie afschaffen, goedkoop wonen enz…het is dat of de afschaffing van de loonarbeid en de handel, gewoon produceren en verdelen met een internationale munt als ruilmiddel gewoon http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be Aanvullende duiding en standpunten :  http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

de blog per titels :

http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  

 

de blog, ontstaansgeschiedenis ‘het voortijdig testament’

 

http://users.skynet.be/octo/index.html

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

http://bloggen.be/conscience2008

http://filosofischverzet2.skynetblogs.be/

 

 

http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

 

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

          http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken

 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/

http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/

 

http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

 

http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

 

http://blogkunsten.skynetblogs.be/

http://blogverzet.skynetblogs.be

http://filosofischverzet.blogspot.be/

http://fotofilosofie.skynetblogs.be

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

en

 

 alle linken :  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be/

recentst :  http://filoviewart.skynetblogs.be

 

Engelstalige vertalingen-English translations het Voortijdig testament :

http://closertothesoul.blogspot.be/

http://closertothesoul.wordpress.com/

http://talespoemsessays.blogspot.be/

http://bloctaafblogartist.webs.com/

http://bloggen.be/conscience2008/

http://the12commandments.blogspot.be/

http://7internationalblogs.skynetblogs.be/

 

filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

https://www.facebook.com/filosofisch.verzet

poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film :

via  http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

Nieuwjaarsgedicht voor nieuwjaarszangers

Grote mensen, sluit de wapenfabrieken

Doe oorlogen stoppen

Mensen van goede wil willen geen oorlog

Zijn het vechten moe

Sluit ze, doe, ze toe

Bouw toch andere dingen

Of we komen nooit meer zingen

 

-Indien alles eindig is, dan ook de dood-

 

Ach ja, de Liefde

De boodschap die dat hele godsdienstonderwijs leek te hebben was dat een mens quasi perfect had te zijn, alsof die mijnheer God geen imperfectie duldde.

Het verband tussen leven en dood : was dat niet iets voor paters en pastoors ? De stand van ‘wie bezit wat’ werd bijgehouden door de notaris. De score van wie is er ziek en wie niet, was een taak voor de dokter en de apotheker.

Wie dat er hoeveel recht op werk en inkomen had, was een zaak van politiekers en bedrijven, met wat geluk van je eigen

Een mens ontwikkelt zich langsheen de confrontatie met positieve en minder positieve tot negatieve ervaringen

Was hij soms op de wereld om de mensen leren te doorgronden ?

Het leven zat raar in mekaar en dat merkte je pas helemaal hoe ouder je werd, omdat er je zoveel overkwam zonder dat je er de achtergronden van kende

Hoe meer men als kind goedwillend was of zachtaardig, des te groter het risico dat men al van jongs af aan ging te maken hebben met mensen bij wie de negatieve emoties, vaak  nog in dierlijke instinkten zaten verankerd

Ik probeer een aantal verborgen, niet altijd romantische  realiteiten zo veel mogelijk ethisch en verteerbaar voor te stellen, zo dat ze bespreekbaar worden

Leugens leggen soms te lang een hypotheek op de toekomst

De oudere generatie heeft geen liefdesremedies op onze generatie kunnen overbrengen, er werd gewoon weinig over gesproken over die dingen…gaan wij het beter doen, misschien is dit een gemeenschappelijke opdracht van ons en anderen, dingen bespreekbaar maken voor de volgende generatie.

In de liefde kunnen sommige waardevolle illusies kunnen blijvend zijn op voorwaarde dat je de kracht verwerft om er niet over te treuren als een derde ze volgen gaat”.

Op tal van manieren heb ik reeds over het leven geschreven. Als gevolg van de praktijk van het leven, zoals die zich door de natuur en de geschiedenis van de menselijke soort heeft ontwikkeld, heb ik het leven in al zijn facetten op talrijke manieren op een aantal blogs verklaard. Tientallen niet wiskundige filosofische essays geschreven, alles ook in alle mogelijke vormen van literatuur verklaard. Ik zend U wel een lijstje met links indien U dat zou wensen…of voeg ze bij de epiloog van dit werk. Maar mij dunkt dat het emotionele leven van de mens het waardevolste en het meest zingevende is in het leven van de mens, het fundament, de rest is omkadering, maar dan één die op alle mogelijke manieren inspeelt op het evolueren van zielen.

Eigenlijk was hij veelal telkens voor een haar, de ideale man, waarbij een vrouw gewoon gelukkig kon zijn, indien ze zelf maar innerlijk tevreden was. Maar hij kreeg altijd vrouwen op zijn pad die dat eigenlijk op beslissende momenten niet waren vanwege de genen, het bloed, de voorouderlijke voorgeschiedenissen, de ervaringen als kind, tiener en zo meer

Al is het je lot om de wegen van mensen met zwaar emotionele uitdagingen te delen, en gebruikt de liefde je daarvoor…al krijg je het beste in hen boven, en help je hen voor een stuk hun voorouderlijke erfenissen te begrijpen zodat ze hun opdrachten en kansen beter zouden verstaan, al schrijven ze teksten van spirituele waarde, soms loopt het allemaal niet zo zoals men zou kunnen hebben gehoopt en verwacht…omdat een hoger plan het al allemaal anders heeft bedacht.

Men wenst mekaar sterkte en reist verder, want wrange ‘na gevoelens’ werken nefast.

De tijdstippen voor je eigen geluk lijken afhankelijk van de evoluties waarin dat anderen zitten.

Ontelbare evoluties van verschillende mensen kruisen elkaar en als domino’s valt alles en iedereen van ’t één in ’t ander

Voor kinderen is alles eenvoudig, hun hormonen spelen nog niet mee. Ze kunnen genieten van een eenvoudig kusje tijdens een dansje…het zijn maar de volwassenen met hun genetische strijd om te overleven en hun maatschappelijke overlevingsstrijd, die alles ingewikkeld maken.
(Kunnen kinderen de genetische argwaan tussen hun ouders in abnormaal gedrag naar hun ouders en hun kinderen toe vertalen ?)

Iets kan maar altijd zo zijn zoals de mogelijkheden op een bepaald moment te bieden hebben. Wil je verder raken moet je bijvoorbeeld eerst je illusies, je over bezorgdheid of allerhande onnodige toegeeflijkheden overwonnen hebben. Soms willen vrouwen of mannen dat je echt kwaad wordt in plaats van altijd maar hun experimenten willen te begrijpen en lijken ze te verlangen naar autoritaire grenzen.

Mensen kunnen mekaar zowel liefhebben als tarten, maar ook indien ze niet samen blijven zal het toch nog wel een tijd duren voor ze de loutering van het proces hebben ingezien.     De liefde blijft te vaak in verstand en zware emoties vastzitten. Iedereen heeft z’n eigen opgave ten overstaan van anderen, zelfs als die opgave ‘opgeven’ betekent.

Ik merkte doorheen mijn ervaringen al snel dat er een band was tussen ongeweten en onuitgesproken dingen en het lichamelijke liefdesleven.

Telkens wordt een mens bewuster van het feit dat mensen soms zowel kunnen liefhebben, als tarten om ergens ‘gelouterd’ uit een relatie te komen. De liefde, de intelligentie, de logica proberen alles op een  hoger niveau te trekken, maar blijven  te vaak in zware emoties en praktisch verstand steken. Mensen die deze groeiprocessen beet hebben en toch niet loskomen uit de gewoonten van hun ‘oude’ angsten, blijven afzien…anderen worden tijdens hun leven eindelijk geboren en leren zich uiten en inzien dat niet een ander, maar zijzelf in de eerste plaats verantwoordelijk voor hun groei en vastzitten zijn. Iedereen heeft zijn eigen opgaven tegenover anderen…zelfs als die opgave ‘opgeven’, ‘loslaten’ van die andere betekent. In sommige gevallen moet de sterkere de zwakkere lossen. ” Welke maatschappelijke, biologische ,psychologische en levensbeschouwelijke invloeden staan het liefdesleven, van meer mensen dan het toegeven, in de weg?“,

Op een moment dat de band zo intiem is, en er niet gekozen wordt voor een beleving alleen met twee en alleen van het beste met jouw, m’n lieve vrouw op ’n ander, en het beste in mij, en als je dat beste in niemand anders hebt…als er dan niet gekozen wordt…kunnen dingen niet meer zonder weer in pijnen te vervallen

Moet zij gewoon nog leren vanaf welk moment je samen iets niet meer delen kan, of raakt ze vanuit haar gesplitste eigenheid niet verder…door ons voor mekaar te blijven openstellen zullen we het misschien te weten komen, door ons af te sluiten niet en waarom zou dat dan beter zijn ?

 “Ik hou van de Ruimte waarin je leeft, de rust die je mij steeds geeft. Ik hou van je ongebonden omgaan met de tijd. Het geduld waarmee je tegen onrecht strijdt. Ik hou van je vertrouwen in de Kracht. De manier waarop je met je ogen lacht. Ik benijd je wel eens je vrijheid. Het onvoorwaardelijk durven nemen van je verantwoordelijkheid. Ik heb nog nooit zo’n bondgenoot gehad. ‘k Ben blij dat ik je tegenkwam op m’n pad. Ik zou nog zoveel willen zeggen. Maar niet alles is met woorden uit te leggen”

Ik zal waarschijnlijk beginnen schrijven…het is niet meer te houden…waarover weet ik nog niet.”

 

Had ik niet al honderdmaal gezegd in gesprekken, dat ik nooit nog een relatie zou aangaan waarin één van de twee niet vrij was ? Dat moet je maar doen, weet ik nu. Al zeg je zoiets maar één maal, je hebt het zitten.

 

Zaten we gewoon niet in een proces waarin we altijd dezelfde moeilijkheden zouden tegenkomen totdat we ze overwonnen hadden ?

Ik wil al heel m’n leven anderen aanzetten tot allerlei soorten bewustzijnsverruiming. Wat me interesseert is waar we met z’n allen individueel en collectief vandaan komen…en hoe.  Dus daar heb je zeker filosofie en geschiedenis voor nodig. Sinds ik Willeke ken, interesseert me ook wat mensen ziek maakt en wat ze gezond houdt. Haar vele verhalen rond mensen en toestanden hebben me hierin geholpen.

(Deze energie was de vrucht van alle uitgesproken woorden, zinnen en verhalen uit het verleden, een vrucht die ernaar uitkeek om de toekomst onder het purperen licht van de bed lakens, die we als tent gebruikten…NU…te ontmoeten)

 

Je zal de ware betekenis nooit weten voor je ze ervaart

(? Je komt in een toestand waar je niet meer vraagt en denkt, maar van een soort chemisch branden geniet.)

Met welk een schuldgevoelens men je ook probeert te beladen…HET HART IS GEEN LASTDIER VOOR GEDACHTEN EN EMOTIES…die het voornamelijk voor rekening van anderen dan je eigenlijke zelf…proberen te verlammen.

 

Zijn partners niet altijd bang dat eens zij iemand anders hebben gehad en hun ‘vaste’ partner dat weet, dat hij of zij hetzelfde gaan doen en zijn ze daarom altijd steeds een beetje of veel op zoek om zich tegen de pijn daarvan in te dekken ?

 

De evolutieleer, het Darwinisme, zou eigenlijk een psycho – genetisch vervolg moeten hebben dat de visie van bepaalde psychoanalisten corrigeert en aanvult.

 

Veel van de conflicten tussen mensen hebben niet alleen met de sociale politieke spelletjes van de machtsgroepen te maken, maar evenzeer met die prachtige oer energie die zich tussen onze benen bevindt. Die oer energie kan echter ook in een vernietigende jaloezie omslaan als we met biologische concurrentie geconfronteerd worden. Soms hoeft de concurrentie zelfs niet biologisch te zijn en duikt er ineens een geestverwant in een verhouding tussen man en vrouw op…en wordt de liefdesstrijd met nog grotere pijnen gestreden. Twee geestverwanten, met ook een passionele biologische band tussen hun beiden, hebben meer kans dat ze op een dag of via een langgerekte periode, mekaar fysiek zullen moeten lossen.

 

Eigenlijk hopen we in het leven van mekaar dat we veranderen, soms gebeurt dat ook wel voor een stuk; toch blijft iedereen de rol spelen die in z’n oorspronkelijke genetische blauwdruk en opvoedingservaringen klaarligt.

 

Kinderen krijgen liefde van hun ouders en moeten tegelijkertijd afrekenen met de onverwerkte emoties en geestelijke en materieel onvervulde betrachtingen van hun ouders. Later vormen die kinderen weer koppels en het spel begint opnieuw, maar met oude zowel als met nieuwe elementen. Die nieuwe elementen zijn dan de getransformeerde oude, of de oude zelf. Iemand kan bijvoorbeeld nog altijd zo gierig zijn als zijn vader of grootmoeder of juist het omgekeerde, verspillend…of de evenwichtige tussensoort. Het leven, en dan vooral de omstandigheden waarin we leven, lijken ons wel te dwingen van de lijn van onze blauwdruk bij benadering te volgen. Zo is een deel van ons ziek zijn trouwens te verklaren. Leven met onwaarheid en het zich niet weerbaar genoeg tegenover anderen opstellen, kan ons ook fysisch verzwakken…alhoewel sommige anderen daar nu precies juist sterker van worden

 

Ik bedoel dat we alleen een antwoord op de vele waarom’ s kunnen vinden als we het leven in al zijn hoogten en laagten durven beleven…liefst zonder onze broek te veel te scheuren natuurlijk.

 

(Ik geloof in een soort telepathisch verbonden-vaten-systeem tussen mensen; met verschillende soorten ‘transportsystemen’ voor de verschillende soorten energieën naargelang het soorten vloeistoffen, gassen of golven of soorten van licht zijn“)

 

Soms zetten we bij anderen dingen in gang waaraan, indien we deze dingen voorafgaandelijk wisten; we zeker niet zouden aan meewerken.

 

Onze geest zit komiek in mekaar. Soms heeft een schrijver geweldige zin om iets over zijn personages te vertellen, hem of haar met woorden uit te beelden…soms geniet hij van zijn inspiratie en van die onvolmaakte mensen in hun volmaaktheid zelf, zonder ook maar iets te schrijven, soms gaat hij alleen echt tot schrijven over als ze dood zijn en weet hij hun essentie in één goed gedicht of een paar gevoelige zinnen te duiden

 

Ik verkies in ‘levenskrachten’ te geloven. Een zeer sterk wapen. De oer energie van die levenskrachten is volgens mij de ‘liefde’ in zijn algemene betekenis. Iedere persoon snakt ernaar deze energie te bereiken, via z’n huid, z’n emoties of z’n verstand. Eens men deze ‘energievorm’ verworven denkt te hebben, stelt men soms in meer of mindere mate vast, dat die energievorm ook andere, ziek makende energieën als afgunst, haat, wrok, nijd , jaloezie of leedvermaak ‘oproepen’ kan.

 

niet alleen de individuele, psychologische band bepaalt de intensiteit van een relatie…ook de band met het collectieve bewustzijn is van belang in een relatie, vind ik. In veel gevallen wordt de liefde gesaboteerd, ‘beproefd’ door de levensomstandigheden, alsof de genetische erfenis soms al niet zwaar genoeg om transformeren is.
Mensen zijn niet opgevoed om het hele filosofische beeld te begrijpen en elk tijdvak probeert zijn eigen woorden te vinden om dit begrijpen mogelijk te maken. Het redeneren in termen van ‘goed’ en ‘slecht’ en ‘slachtoffer’ is de voor velen eenvoudigste manier om probleemloos samen te leven met duidelijke regels over wat wel en niet mag. De genetische en emotionele energie van mensen proberen te snappen is veel moeilijker.
De ‘levenskrachten’ zoals jij ze noemt, al die krachten van in jezelf gebruiken je via een aantal illusies of drijfveren, om aan te tonen dat alles in het universum leeft…behalve mensen die niet hun eigen leren worden“.

 

.Keerde alles wat je een ander ‘aandeed’ niet ook terug ?

 

Soms komt men over als een kermend iemand Soms als een leeuw, soms als een tornado Soms in een kluwen van objectief niet te achterhalen zijnsstromen De scheppende kracht der natuur…noemt theatergenie. Mensen met gelijke of tegengestelde ervaringen in hun jeugd, komen bij mekaar. Vertellen mekaar eerlijk hoe hun leven er uit zag, doen er een schep bovenop, verbergen dit of dat of wenden iets voor of verdraaien de waarheid…of liegen…uit ijdelheid of welke emotie dan ook. Of zijn gewoon in de war wat hun geaardheid betreft, alleen uit op domineren en gedomineerd willen worden in plaats van uitwisseling. Toppunt is dat sommigen echt wel wat dominantie nodig hebben.
 

HOE GROTER JE INTERESSEs EN BEREIDHEID VAN WIE JE BENT ECHT TE WILLEN EN KUNNEN BELEVEN, HOE BETER JE HET NU LEERT STUREN. EMOTIES ZIJN DAAR EEN BELANGRIJKE LEERMEESTERES IN. ZE LEREN ONS DINGEN IN FASEN DIE WE ALLEEN KUNNEN BIJSTUREN ALS WE HET ALLEMAAL ZEKER BEGREPEN HEBBEN EN WETEN WAT WE WILLEN. OP DAT MOMENT KUNNEN WE VANUIT EEN ONVERSCHILLIG EVENWICHT ECHT HANDELEN OF BESLUITEN NIET TE HANDELEN…hetgeen allebei positief uitvallen kan. WEINIGEN KUNNEN VOOR ANDEREN AANVOELEN WAT NU VOOR HEN EEN POSITIEVE RICHTING KAN ZIJN. Maar diegene die echt door iemand wordt bemind, kan niet anders dan voor hem of haar kiezen…op voorwaarde dat zijn of haar plaats niet in hun oorspronkelijk gezin is…verantwoordelijkheden gaan voor of je moest echt in een situatie zitten die je door tal van voorouderlijke verhalen opgedrongen werd.

 

Het leven altijd een training voor wat achteraf volgt. Het is de in het leven verankerde onzin van wat er op de planeet aan absurds verankert is…die aan me vreet denk ik.

 

De liefde en zijn vele variaties en combinaties kunnen zowel vreugdevol en genietend als afmattend en vergankelijk tegelijk zijn, maar altijd wordt zowel positieve als negatieve energie gebruikt om een hogere staat van bewustzijn te bereiken dat dan weer anderen ten goede komt…en in die zin is ‘liefde’ een oneindige energie.

 

Zo’n evolutie tussen driehoeken gebeurt in fasen. Eerst versterkt de band tussen het originele koppel, voor een groot stuk omwille van de opwinding die dit tussen beiden teweeg brengt; maar dat verzwakt want er is iets diepers dat de nieuwe geliefden bindt.

 

Op elk domein van de filosofie (sociologie, politiek, psychologie, de existentievraag naar de zin van het leven na het leven…weet ik duidelijker dan ooit, dat alles aan mekaar hangt en hoe het grofstoffelijke(materie, levensomstandigheden) het fijnstoffelijke(woorden, gedachten, beelden, …) beïnvloed. Daar kan ik iets mee doen. Al meen ik dat weinigen er oren naar hebben of m’n woorden via hun ogen tot zich willen nemen.
Om de sporadische zwaarte van een bepaalde partner aan te kunnen, heeft iemand soms de energie van anderen nodig

ik weet aan wie en wat en aan welke toestanden ik me zou kunnen ergeren, maar ik doe het niet meer. Ik kan me niet meer geven in wat ik niet meer aanvoel en beoordeel alles naar de energie die ik op het moment zelf aanvoel…in overeenstemming met m’n opties naar de toekomst toe. Met iedereen eerlijk kunnen zijn, betekent voor sommigen een ondragelijk iets…zeker als het met lichamelijke liefde te maken heeft.

 

Iemand echt graag zien is lijkt op termijn wel een leerrijke straf als je mekaar isoleert

 

TO PRESERVE YOUR WORLD TODAY EDUCATE YOURSELVES AND OTHERS FIND YOUR INNER CALM RESOLVE YOUR RELATION PROBLEMS IN A HUMAN WAY THINK BEFORE YOU SPEAK EVERY FIGHT AGAINST COLLEAGUES FAMILY FRIENDS AND LOVERS IS ENERGY THAT CANNOT BE USED AGAINST THE REAL EXPLOITERS (door FrLan. op muziek gezet en gezongen op de cd ‘Present State of the World’, verfilmd door Kido Sjorre.
misschien ben ik een belangeloze spion van ‘de staat van zijn’ van individuen en gemeenschappen…ik spioneer voor het goede dat doorbreken wil en alle dagen zijn betere en mindere methoden beproeft…nee, ik slaag niet door en ben niet te lang alleen…ik gebruik zowel m’n intelligentie, geheugen, gevoel, fantasie en intuitie…en dat brengt mij soms heel wat uiteindelijk zeer realistische bevindingen bij.

 

ik heb de wereld en de mensen lief en observeer hoe ze in knopen raken en er niet uitraken, wetend dat knopen langzaam moeten losgemaakt worden zoals er ergens staat, ben ik verplicht om niet m’n hart op tijd te sluiten en een evenwicht tussen handelen en niet-handelen te vinden.

 

In de hierarchie van de veranderingen op maatschappelijk gebied blijft emotionele zwaarte gevangen zitten in prestatie-en consumptiegewoonten en de vooruitgang op sociaal en innerlijk gebied verhinderen

 

Onze eigen achtergrond maakt ons geschikt of ongeschikt om al of niet het verleden van anderen een louterende evolutie te scheppen. Dan kan je het niet maken om de pijn van anderen in een nieuwe relatie binnen te dragen… .

 

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ze ook aan wie te geven. Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden. Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel het met je uitverkorene. Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene…kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt …passie.  Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest…moet het niet zo zijn.

 

Aantrekken en afstoten, ebbe en vloed, het universum dat uit deint en weer in mekaar stuikt…de liefde kent er ook wat van.

 

. Alles is op een bepaald punt altijd het resultaat van wat eraan voorafging.

 

soms is het zoeken naar een andere partner alleen maar zin in avontuur of gebeurt het uit revanche…of om de partner te vlug af te zijn…zo diep kan jaloersheid gaan.

 

Het waarom van zowel verliefdheden als scheidingen kan generaties terug te vinden zijn…we vertegenwoordigen en zijn vele stukjes van zij die voor ons kwamen. Het leven stuurt de ene vele paden in, een ander krijgt er minder te begaan… om te genieten, te boeten, wraak te nemen, te domineren of te leren…of alles bijeen ?

 

Een vrouw of een man, of beiden, die zich niet goed meer bij mekaar voelen bewerkstelligen bij mekaar dat ze zich voor derden beginnen openstellen

 

eigenlijk is je leven iets waarvan je de gevolgen die dat dat leven op anderen heeft, en het waarom daarvan, nooit volledig begrijpt…da’s iets dat verborgen in het collectief bewustzijn ligt.                    Het collectieve bewustzijn, de trauma’s van generaties terug die zich nog altijd blijven vertalen in over dominante bindingen tussen ouders en kinderen en omgekeerd, tussen vrienden en vriendinnen, collega’s…enz.

Vreemd, zo’n vertrouwd onderhuids verlangen naar lichamelijke intimiteit die weer een sluis van de hemel opendraait en bij wijlen zo’n gigantisch meer van rust op ’t eind kreëert. Terwijl dan altijd weer die rust op je turbines valt en je er een geweldige energie genereert. De kracht om dagelijks te leven, beter opgewekt met z’n twee.

Sommigen menen van anderen dat zij vrouwenlopers of mannen zot zijn. Heroplevingen van de lichamelijke en andere kant van relaties, hoeven niet aan de porno of pillenindustrie gebonden te zijn. Levenslot, levensslot…het antwoord zit hem in één letter. Welk is het levenslot en het levensslot van diegenen op onze weg…breken zij wel of niet uit het oude karkas van maar te blijven lijden…dan is dat inderdaad hun lot.

 

Man en vrouw zitten met een bibliotheek van doorgegeven ervaringen en pogingen om hun eigen te willen zijn in hun wezen. Soms zit in dat willen veel te veel met het genetische verbonden tegenstrijdigheid. Soms ziet een buitenstaander toch meer dan zij zelf. Het is de confrontatie met jezelf en anderen die je moet leren aankunnen.

 

De echte waarheid omtrent het te volgen levenspad wordt dan wel met de jaren duidelijker en duidelijker , maar het is telkens wachten op de evolutie van anderen om zelf verder naar het soort dubbele verlichting dat we zoeken : geestelijke en lichamelijke intimiteit, door te stoten.

 

. De woorden die gewisseld worden zijn altijd een mengeling van wat er op die momenten op alle fronten leeft. Hoe beter je dat doorhebt, hoe moeilijker het te verwoorden valt…en toch vindt je eens je dat beseft dan moment na moment de juiste woorden om uit te spreken…welke soms nare gevolgen ze op het eerste gezicht soms ook voor jezelf of anderen hebben.

 

De dood bij leven al achter de rug hebben…is zoveel kennis, inzicht en wijsheid verzameld hebben dat je totaal vrij van vrees bent geworden en vol van overgave aan je innerlijke goede gevoel

 

. De boom zwiept en zwiept soms, lichtjes door de wind beveeld, het licht werpt een dansend schaduwspel op het behang, zo komt die wereld van innerlijke rust dan op ons over…en eerst dan kunnen we waarlijk lief hebben, liefhebben vanuit innerlijke rust

 

Een dag kan op duizenden manieren beginnen…maar veel wegen en wegjes om te volgen zijn er niet. Voordat je op een dag zo’n weg vindt, moet je de betekenis van je nacht en de vorige dag begrepen hebben…ook al bevatten je dromen geen fundamentele boodschap en vormen ze een gekke collage met alleen flarden uit de vorige of andere dagen…ze zijn dan gewoon een verwerking van de vorige dag, niet van een hele periode of een half leven. Bewaar je intiemste gedachten voor diegenen die echt je leven willen delen, volgens welke formule dan ook.

We zijn allen knikkers en ons verleden speelt met ons, al van vóór we zijn geboren. Komen er nieuwe knikkers in het spel, dan duiken de oude vragen weer onder nieuwe of vertrouwde vormen op.

 

Je eigen weg. Elke dag is er één om te herinneren, een jaarring in je leven, zoals een boom die heeft. Op een echt goeie dag zie je ineens het zonlicht dat weer door de wolken breekt ander. Het licht verschijnt dan weer op de scène van het levend theater dat het dagelijks leven is.  Het licht verspreidt zijn helderheid dan tot diep in je ziel en injecteert je dan met een vurig verlangen naar je nobelste doelstellingen. Het licht verzekert je dan dat hetgeen je aan positiefs in het verleden soms voelde nog steeds heel waardevol in het heden zou kunnen blijken te zijn…zelfs al zijn het dingen die weinigen kunnen schelen en zijn het enkelingen die het voor een stuk begrijpen. De graad van bewustzijn die we bereiken, probeert op de ons omringende wezens af te stralen. Sommigen willen ons voor een lagere graad van bewustzijn winnen en inspannen. Daar kiezen we toch niet voor ?

 

wie goed doet, goed ontmoet passeert eerst langs weten wat ‘goed’ doen is, dat leert het leven ons. Iedere dag is weer een balanceren tussen ons eigen bewustzijn en dat van de anderen…in het teken van al die aparte, verspreide en verengde verhalen achter de feiten.
Je bestudeert de politieke weldaden en rotzooi in de wereld, het fascisme, want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo’n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en hebzucht…allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.

Tijd, relativiteit en liefde Als je een lang leven wil moet je met iemand leven die eigenlijk niet bij je past. De minuten duren dan uren. Als je een kort leven wil, ga je zo in mekaar op, dat de tijd lijkt stil te staan, zo snel gaat ie voorbij.

 

Mijn kristallen antennes en mijn weegschaal zijn voortdurend op zoek naar kwaliteitsvolle signalen…te midden de ogenschijnlijke chaos in het leven. Wie de resultaten van de kristallen schaal kan lezen op de momenten dat lichaam en geest er toe in staat zijn, en men niet zelf in een staat van vertroebeld observeren verkeert… begrijpt de schijnbare chaos rondom hem.

 

(als de energie er niet is, is niets doen en niets beslissen de eerste vereiste om verder te geraken. De atoomkern in z’n neutronenpositie die cool blijft en wacht op het moment dat de protongeladenheid weer iets naar de tegengesteld geladen elektronen vuurt. Elk atoom en elk individu heeft zowel een kern als een omgeving)

 

Als ik rondom me heen kijk, merk ik dat als mensen met tegengestelde karaktertrekken of energieën mekaar aantrekken, één van beiden of soms allebei dezelfde ervaringen met andere mensen achter de rug hebben. Dat kunnen opvoeders zijn die niks opkomends sensueels in kinderen kunnen verdragen vanwege de angst daarvoor die in henzelf zit of dat kunnen zich instinctief sexueel opdringende volwassenen zijn of allerhande minderwaardigheidsgevoelens…niet uit vorige reïncarnatielevens, maar gewoon genetisch gebaseerde knopen van diegenen die er lichamelijk soms al lang onderliggen…maar anderen toch nog mee rondlopen. Hoe dat deze gegevens zich telkens gedurende een heel leven proberen te veruitwendigen en hoe ze vóór en tijdens de totstandkoming van een embryo tot stand komen, is een hele complexe materie die eigenlijk niet beschrijfbaar is, maar deel uitmaakt van het mysterie van de verbondenheid van vele levens over de dood heen…wat niet alleen zeker onbeschrijfbaar is, maar wat je vanuit je innerlijke rust wel opvallen kan. Die dingen gaan nog verder dan het alleen of met z’n tweeën interpreteren van bepaalde feiten of observaties

 

. ‘Liefde’ is voor mij meer het goede en helende dat je in jezelf hebt kunnen uitdragen in al zijn verschillende gradaties…het goede wensen voor iedereen die het nastreven wil …meer ‘goedertieren’ dus…de mens minder egocentrisch maken…de positieve emoties versterken, de negatieve onder ogen durven zien.

 

Velen bewerkstelligen in het leven van anderen dat dingen minder stroef en ongemakkelijk verlopen…of datzelfde overkomt hen juist daardoor. Niks garandeert een eeuwigdurend geluk. Soms lijken we wel door het leven verplicht van wat minder in onze kaarten te laten kijken door anderen. ‘Een goed gevoel met iemand’ op welk vlak dan ook…we willen het koesteren…geen probleem.

 

Zie tekst ‘geachte lezeressen’ pagina 141  ach ja de liefde

 

Ook bij mensen in jongere generaties gebeuren nog altijd dezelfde oude dingen op andere manieren, in een ruimer kader van met mekaar omgaan. Kinderen blijven geboren worden vanuit de evenwichten en onevenwichten van de voorgeschiedenis en ze vullen de plaatjes volmaakt aan. Het wezenlijke in zielen zoekt immer zijn weg, ook in de mensen zonder kinderen.

 

 

Toch zegt iets in mij dat bijvoorbeeld dit schrijven ooit zoals onze levens, velen tot nut kan zijn ook. Velen kunnen door iets van zich af te schrijven en te overdenken, ook beter worden in het uiten van woorden naar anderen toe.

De werking van het wezenlijke doorheen de geest en het alledaagse een beetje in kaart te brengen, kan via de ontleding van filosofie, politiek, kunst …het allemaal als een geheel praktisch aanvoelen, moet je dagelijks oefenen.

‘enkele keren per dag op je rustige ochtendgolven geraken in de dag, iets observeren te midden de natuur en er verwonderd over zijn…dat kan natuurlijk ook iets cultureel zijn, een recept in een kookboek kan ook…iets dat het gejaag en getob in je kop stil zet.

De meeste mensen in conflicten geraken bedolven onder wederzijdse schuld -en onschuld spelletjes…en vluchten…wij proberen te begrijpen en ons is het te doen om echt te voelen waar het over gaat.

De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten.

In hoeverre zijn we eigenlijk ‘vrij’ om ons eigen emotionele leven te leiden…bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaaleconomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet…alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten…net als soms met onze relaties trouwens.

Ondanks enkele poëtisch mooi verwoorden raadgevingen in de oude geschriften moeten er buiten het klassieke koppel om, de dag van vandaag nog een aantal scheefgetrokken toestanden van vroeger worden rechtgetrokken. Ook hier in kan een filosofische, veel meer dan een religieuze benadering een rol spelen. Onder teveel druk van buiten uit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de cultus van het seksuele genot, de commercialisering van de seks, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan te midden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufactoren, geen tijd voor bezinning…het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt…).

Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk collectief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit

Misbruikte en overdonderde kinderen hebben vaak een hele leerschool voor de boeg om te leren voor zichzelf opkomen. Een aantal mensen, ook toen al natuurlijk, wisten eigenlijk niet juist waarom ze niet voor het stichten van een gezin gekozen hadden en hadden slechts een vaag bewustzijn van waarom ze van wegen hun levensweg en die van anderen, al of niet levend of dood, eigenlijk niet voorbestemd waren om kinderen te krijgen. Als dat niet zo is, lijkt het wel ergens om heel moeilijk uit te leggen redenen, zo wel te moeten zijn.

Kan men op een bepaald moment niet anders dan bezwijken voor de kracht van omstandigheden waaruit men al voorkomt en waardoor men voor een stuk gedetermineerd is ?

Als personages op het echte toneel van het leven, waar niets is zoals het via de indrukken van een onervaren iemand lijkt, vullen wij mensen mekaar aan met onze tegengestelde en gelijkgestemde reacties op alles wat aan ons voorafging en ons overkomt…en zo maken we de bouwstenen voor morgen…voortdurend. Voortdurend vallen er personages weg en voortdurend komen er bij…maar niet zo maar toevallig…diegenen die er bij komen brengen niet zo maar toevallig hun boodschap…ze zijn de ideale aanvulling op het geheel…omdat een en ander voor een stuk vastligt en niet moeilijk anders kan dan zijn eigen te worden…waar we allemaal naar op zoek zijn ten slotte.

Met iemand die geen goede relatie met z’n ouders of één van de ouders had, of slechte ervaringen met volwassenen in z’n jeugd, of andere nare ervaringen…kan een mens het nog zo goed mee voorhebben en z’n best doen…vaak heb je er niet de dank voor terug die je verdient…al besef je soms niet dat iemand die met je breken wil, het hoe raar het ook klinkt…goed met je voorheeft

Diegenen die je het naast aan je hart liggen zijn vaak in hun kern voor een deel anders dan je zelf…of het nu om kinderen of andere familie of geliefden gaat. Soms staat men dichter bij mensen daarbuiten

Zie ook Engelse teksten vanaf pagina 206  Ach(t) ja de liefde

Bijvoorbeeld  When spiritually connected people can overcome their negative emotions their fingers become like camera’s reading each other cells

 

About getting old. Is one indeed the one who one wishes to be ? Beauty indeed is always in the inner, no matter what age, But vanity and the wrong kind of ego takes a lot of energy away. How many real friends remain, who touch your real inner ? One can be one’s owns best friend only if one knows oneself. If that is the case, indeed one will not argue with oneself…or have sorrows. Is one really happy living alone by oneself ? No. A man, a woman, a son…can be good company… Which human touch brings the inner closer ? The superficial or the one touching one’s very being ? It’s ok to have freedom, enjoy pleasant things… Except when it is too much of away in avoiding the inner voice confronting oneself. If the inner is really peaceful, even younger people won’t have sarcasm seeing older people. There indeed are reasons why older people start forgetting things… As one gets to tires of looking for the mechanisms and lessons for eternity. What are the reasons of a broken hart ? Why does one have to say farewell to a dear one ? Having pain does not continue to give strength. Feeling the burden and joie of being of age more and more, must not indeed make oneself unhappy. Indeed, continue to be positive, and understand a yes and a no. Can one really be longing for a good day in the morning, Knowing one probably will spent the day alone … And at the same time being grateful in the evening ? Not caring about what others think of you is not always positive. How can a negative thing be good even if it hurts no one ? Do not be afraid to live with the one who fully understand you. And if one is one can only hope there are the wright reasons for it. Indeed, complaining is no use when one get’ s older, it’s the weed of our harvest. One controls more than one thinks. One can expect more than one thinks from others. One does not need to be afraid of disillusion…it’s called fear. One indeed has to learn how to have no hate, but one must be careful. One cannot always have a head without sorrows, but try to avoid them. One indeed must enjoy simple things and try to be glad. And if one has talents for understanding the more complex, develop them. It can give a very good energy inside. One must avoid being too helpful in certain cases. It can be negative to give more and expect less. Try to make each day a nice one indeed. These are a few remarks about the other side of ‘truth’ in the pps of the women who names herself Paradise.

Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, ’t einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven…zelfs al botst onoordeelkunde  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties…blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok.

 

 

Eindelijk er acht-er gekomen !

De drijfveren van het menselijk bestaan !

Hoe kunst ontstaat.

Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

Dat speelt met alle emoties, een spel. Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.

Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

Waarom er sterke schouders bestaan.

Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.

Plichtsbewust en kalm, aanvaard geen overdruk Braaf, volgzaam, stille, kritische inborst Werklustig, toch neiging tot revolteren wanneer iets op gang komt Ijdel, te gevoelig en teveel imponeren uit macht en op de lust Gezapig, volgzaam Eerlijk, net en behulpzaam Plat, sociaal, maar uiteindelijk gezagsgetrouw Zachtaardig, lief, spijtig weinig klassebewust Opofferingsgezind, enorm humoristisch, soms iets te weinig karakter Goed hart, emotioneel soms verward Recht voor de vuist, nog teveel zenuwen Kloek, rechtgeaard, nog teveel afgevend op zwakkeren Preuts, te goeiig, onzeker, toch eerlijk bedoelend Ervaring genoeg, hard werkend, opportunistisch, fysiek Vervalt in sleurgedrag, indien niet emotioneel onzeker verassend Kalmerende invloed, recht door zee Grote mond, klein hart, durvend ondanks alles Sympathiek, laat zich opjagen en dan nerveus Rationeel, zich afschermend Overbezorgd, sensueel Osserig, zelfmedemijdend; best goeie inborst Zakelijk, buurchatterig Cynisch anarcho-like, no-nonsense, hierarchisch minded Gezond boerenverstand, kritisch, maar niet uiterlijk kritisch Weinig onafhankelijk ego, materialistisch, afgevend Relativerend inborst die soms nog emotionele sterkte mist Braaf met bedwongen sensuele vulkaan Kleinburgerlijk juist handelen zonder risico Proletaar in psychische groei Teveel met libido bezig, te vlug gedesorienteerd Sterk karakter, toch angst voor gezag. Stipt, ijverig, ambitieus, verwacht lof Overgefixeerd, nog teveel navel, positieve kiem aanwezig Is zoals het volgens het boekje moet zijn, toch schat met naieve schrik Gelukkig een niet-met-mij-instelling, nog gereserveerd Artistiek talent, maar geweldig onzeker soms Iemand die absoluut geen last wil zijn, plichtsbewust Te lang ’t zelfde werk, heeft sociale inzet, nog geen orientatie genoeg daarin Overcomplexe reakties, soms wijs Overijverig om met z’n eigen te kunnen leven, beste kerel Te beschadigd gevoelsleven, te gevoelig Wil er tegenaan gaan, maar met reserve en belast door relatie ? Ronduit kalm, te bescheiden durf Vluchtend, probleem met vluchtmiddellen, zit toch juweel in Kan doordraaien door onzekerheid, gouden inborst Energierijk indien Overgeobsedeerd door gebrekken, toch aparte invalshoeken Rechtgeaard, soms boos als ’t moet, soms nodeloos Soms onverdragzaam, zeverloos; wil geen ‘komplementen’ Met karakter, toch ergens onrustig Zoekend naar stabiliteit door relatie op zelfde spiritueel nivo “mijn man zegt” last van wellust, oversympathiek  enz….

Indien U ten einde raad bent, put U niet uit in medelijden, maar oefen U in begrip en neem desnoods wat afstand en uit ook Uzelf, als uw draagkracht echt vermindert is het tijd om eens uw batterij op te laden door wat afstand te nemen. U gaat er U goed bij voelen eerst.

Afhankelijk van wat het lot voor mensen in petto heeft om tot allerlei inzichten te komen, zal er al of niet weer een toenadering komen…afhankelijk ook van hoe vlug het optimisme en de bereidheid dingen aan te pakken van uw partner zich herstellen. Vaak zal dat niet gebeuren voordat uw partner weer een bepaalde mate van rust gevonden heeft. Een plant groeit niet goed met weinig of geen licht, weet je wel. Het kan in het tegenovergestelde geval al of niet tot een tijdelijke breuk komen. De sterke schouders hoeven geen ‘liefdesverdriet’ te hebben, niet in hun hoofd bezig te zijn met als ik ‘zus’ of zo’ deed en wat deed ik verkeerd. Gewoon rustig proberen observeren en gepast inspelen op wat er zich in deze periode in uw leven midden anderen afspeelt.  Vaak zal je zien dat de andere dan weer om aandacht komt vragen en dat je ‘bekommernis’ je soms weer onnodig veel ‘denkwerk’ oplevert, waardoor je weer in dezelfde schuit komt te zitten als je niet uitkijkt. Vaak is alles met goede wil en een lach op te lossen. Heeft het zin om van partner te veranderen…dat weet alleen U, veel hangt  af van wat U zelf met het leven wil…en als U het niet weet, zal U het ondervinden waarschijnlijk,  als U lang genoeg leeft. Toch, al wil je van alles van het leven en hoop je in stilte op andere dingen, mensen…soms lijkt het wel of je ergens om bepaalde redenen net op die plaats nodig bent en probeer wat je wil, je raakt er niet onder uit. Bijna niet te vatten dit leven, voor wie dieper wil graven of het zich zelf aandoet om dieper te graven. Allerlei toestanden hebben altijd een bepaalde zin, maar tot waar ? Aan U de beleving en de keuze…of zullen we het maar simpel het ‘lot’ (gedeeltelijk genetisch bepaald) noemen. Dan had ik het nog niet over die dingen die niet met negatieve emoties (de te overwinnen schaduwzijde, de aard te maken hebben…zoals  GELD bijvoorbeeld. Allerlei materiële onzin is altijd een welkome aanleiding om de wisselwerking tussen zielen of delen van zielen van onnodige suspense te voorzien. 

Rest  : zie van af pagina 251

Tu as compris ! Tu veux un compromis ?

-De dag dat ik voor de voorlaatste keer afscheid nam van Rillaar Chalet en nog een toer rond de vijver deed bleef er een Vlaamse Gaai zitten op een meter in een struik.  Niet bang.  Keek me een tijdje aan vóór weg te vliegen.  Ik dacht er aan toen ik naar het schilderij naast mijn bed keek waar ook een Gaai opstaat.

-Zou het zo zijn dat je qua verdiensten aan de levens van mensen die je hebt gekend, in die hemel die men ons wil aanpraten via straling proportioneel meer inzicht krijgt over waarom het al die dingen die er tussen mensen gebeurden… of gaan de verhalen via de genetische vertakkingen gewoon verder via combinaties van nieuwe wezens die hier ook moeten zijn om te begrijpen dat het waarom van al hun vragen als antwoorden in situaties in hun individuele en collectieve omgeving liggen ?

-collectieve bewustzijnsverhoging kan niet zonder de individuele bewustzijnsverhoging en omgekeerd

-via de genen teveel willen snappen wat van wie komt, is een beetje zoals proberen achterhalen van wie je een verkoudheid hebt opgedaan—eerder iets voor fijngevoelige mensen die zelf al veel weg in wijsheid en bewustzijn hebben afgelegd

-“Laat het ons op zoek naar je antwoorden, ook over de zinnen van het leven hebben, niet alleen over je ongeluk”.

-Elke soort van denken werkt volgens de logica en de ratio en heeft een hele grote dosis ‘domino -effect’ . Bovendien, indien we combinaties zijn van dieGENEN die ooit anderen waren; zijn we dan niet gewoon de domino’s van hen die aan ons vooraf gingen…op al die wegen waar we ons, na eeuwen onder andere combinaties proberen van ons van onze negatieve emoties te ontdoen? Sociaal en spiritueel groeien blijft de rode en blauwe draad.

-Staat de DNA info ten dienste van diegenen die hier in het kader van vorige alinea geboren worden…of moeten worden…met andere woorden in hoeverre ligt een deel van de gebeurtenissen die de personages te wachten staan al voor een groot stuk klaar in de DNA archieven…en in hoeverre hebben we een vrije wil ?

-Feit is dat het spel gespeeld wordt via aantrekking en afkeer van anderen, aantrekking van zowel tegengestelden als gelijkgezinden; afkeer van tegengestelden zorgt soms zelfs voor scenario’s waar er toenadering groeit (wat niet hoeft daar waar het over de verhalen van het uitspelen van positieve tegenover negatieve emoties gaat).  Toenadering in de strijd tussen tegengestelden is eerder positief daar waar het over collectieve dingen als economische, sociale en politieke situaties gaat.

-Alle individuele problemen waar mensen tot generaties terug mee zaten, lijken in deze welvarender tijden onder invloed van de stress van de moderne tijd, de werkdruk en de consumptiedrang wel in versnelling door te breken.

-Soms eens even op waar je plezier in had in ’t leven en waar in niet, wat je in die of die mens wel zag zitten en wat niet

Objectieve Bedenkingen van een Enkeling     ‘1982  gemeenteraadsverkiezingen’

De uitdrukking “vandaag is de eerste dag waarmee de toekomst begint”, geldt zeker voor dagen waarop verkiezingen (voornamelijk parlementaire dan) gehouden worden.  Teneinde deze bewering te staven, nodig ik U uit om met het geschreven woord als contactmiddel eens even na te denken over de maatschappij waarin we leven.  Punt A. Onze huidige samenleving even opzijzetten en de algemene grondbeginselen van een meer logischer maatschappij schetsen.  Vervolgens zullen we ontleden hoe het er werkelijk aan toe gaat (punt B) om daarna de middelen te bespreken die ons zo kort mogelijk bij punt A kunnen brengen.

  1. De fundamenten die we voor een voor iedereen goed perfectionerend systeem nodig hebben zijn rechtvaardigheid en menselijkheid en geweten.  Daarom moeten we reeds op gemeentelijk vlak de juiste standpunten  innemen.; teneinde ze op hoger niveau te kunnen doordrukken.  We zouden moeten komen tot een samenleving die de ontplooiingsmogelijkheden, de talenten die in elk mens zitten niet beperkt of beknot.  Zowel als iedereen (na lange tijd verworven) recht heeft op voeding, kleding, huisvestiging als materiële zaken; zo zou ook iedereen moeten kunnen genieten van goed onderwijs, zinvol werk en creatieve of actieve ontspanning als middelen om zichzelf te bevestigen in wat men graag doet.  Er moet NU iets veranderen in onze betrokkenheid tot de vraagstukken die ons heden ten dage confronteren. Anders zullen we het in het jaar 2000 nog altijd vanzelfsprekend en normaal vinden dat 1/5 van de Westerse wereld  werkloos en 3/5 van de wereld in armoede leeft en velen miljoenen ondervoed zijn.                    -Het politiek klimaat om dergelijke kerngedachten te verwezenlijken mag :

—niet overdreven nationalistisch zijn omdat discriminaties tussen mensen voor veel onheil kunnen zorgen.  Taal, ras, land, streek, geloof worden teveel gebruikt om mensen opzettelijk verdeeld te houden ten gunste van abstracte idealen of concrete geldelijke winstbelangen.      —niet totalitair Kapitalistisch of Staatskapitalistisch zijn (is niet gelijk aan ‘communisme’ een bijna onbereikbaar ideaal dat nooit in de praktijk technologisch ontwikkelde samenlevingen heeft bestaan en gewoon productie en distributie inhoudt, geen handel en loonarbeid.  De individuele mens, de kleine, middelgrote en grote ondernemingen moeten  soepel de kans krijgen om economisch initiatief te nemen.  De multinationale bedrijven van de grote sectoren zijn kunnen tegenwoordig bijna doen en laten wat ze willen, in het ene land al meer dan in het andere…daar moeten binnen het huidige systeem maatregelen tegen genomen worden, rechtvaardige taxen en een simpel sociaal zekerheidssysteem, ecologisch gerichte productie en zinvol werk scheppen, verdeling van het beschikbare werk en meer vrije tijd om het leven zinvol te beleven, niet aan hol vermaak te doen, (misdaadfilms, videogames met oorlogstoestanden etc)     .  Een ongecontroleerde wildgroeiconcurrentie leidt altijd tot een economische puinhoop en oorlog.  Daarom moet er zeker ook militaire reconversie komen en een wereldeconomie ten dienste van het verlichten van de meest acute noden van de wereldbevolking, geen luxe om de luxe fabriceren terwijl er belangrijker zaken te realiseren zijn.   Ook Godsdienst wordt in partijprogramma’s gebruikt om enge groepsbelangen te dienen. Gaan we geleidelijk aan bepaalde verstikkende machtsstructuren ombuigen  of moeten we nu al niet eerder werken in de richting van een andere manier om aan democratie te doen, voor de voornaamste eisen een wereldreferendum houden waar alle grote politieke leiders zich aan te houden hebben ?  Indien dit politieke initiatief niet zou lukken is moet het langs  de sociale weg gaan, bezetting van alle fabrieken die militaire producten maken tot er een reconversieplan op tafel ligt.

 

  1. Vooraleer deze nieuwe aanpak uiteen te zetten is het misschien aangeraden de tot nu toe gevolgde redenering even te vertragen en eens te kijken hoe het er in ons dagelijkse wereldje aan toegaat. De meeste mensen hebben hun interesse in de politiek verloren of hebben er geen.  Het wordt hen ook niet geleerd er interesse voor te hebben en op school werd de geschiedenis nogal verdraaid uitgelegd en de media is in handen van leidingen die het grootkapitaal goedgezind zijn, daar ze er van afhangen.  Bovendien wordt alles van boven af zo bureaucratisch geformuleerd  en over complex gemaakt  dat de zaken maar niet recht gezet worden en er maar blijft over gezeverd worden opdat de leidende 0,2 percent van de upper class haar zin kan blijven doen.    De mensen willen eenvoudige oplossingen; geen zakken vullen, geen gegraai, geen corruptie, geen over administratie, maar eenvoudige, gelijkvormige regelingen.  De moderne techniek en de nog te verwachten  evolutie daarvan leiden tot meer automatisatie en minder jobs, niet slecht op zich, maar op termijn onhoudbaar.   De toekomst is er één waar minder en minder mensen recht op een job gaan hebben.  Zich vervelen en zich profiteur voelen is een lot dat steeds meer mensen te wachten staat.  De techniek zou moeten ten dienste staan van de mens en in die zin moet de werktijd mee evolueren.  Dan is er pas echte vrijheid en vooruitgang mogelijk.

Wie krijgt momenteel de schuld van ons falend systeem ?  De gewone mens, boer, middenstand, werknemers, die moeten bezuinigen en inleveren, terwijl het grootkapitaal cadeaus als staatshulp en belastingvermindering krijgt.    We moeten voortdurend zien dat de loonnorm ‘concurrentieel’ is  .  Waarom geen internationale loonafspraken ?  Waarom moeten er trouwens fabrieken sluiten…is er al genoeg productie voor iedereen wereldwijd ? Of zijn het structurele sluitingen om nog meer winst te kunnen maken ?

  1. Per soort productie één kapitaalgroep en lonen internationaal standaardiseren…plus zelfde telematisch taxatiesysteem.      Iedereen kan dan aan ’t werk daar de kostprijs geen rekening moet houden met concurrentie. Heeft dit niks met gemeenteverkiezingen te maken ?  Tuurlijk wel, naast de plaatselijke taken van de gemeentebesturen moet ook aandacht gaan naar de inkomens van mensen, de wereldvrede, de ecologische situatie en zo meer.  Het moet van beneden betrekken.    Voor mijn later werk zie
  2. http://filosofischverzet.skynetblogs.be en mijn andere blogs.
  3. http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be overkoepelende blog    en op Facebook octaaf coeckelberghs (er zijn twee profielen—zelfde persoon)

 

  Verdeel en Heers, 40 moderne recepten :

Gids voor conservatieve beleidsmakers :

Zeg dat iedereen gelijk voor de wet is, handel anders.

Geef sommige arbeiders brugpensioen, andere niet.

Betaal uitkeringen, pensioenen naargelang diploma…enz

Zorg dat inwoners van één land niet voor iedereen kunnen stemmen naargelang de taal die ze spreken.

Maak heel veel politieke zuilen in de dienstverlening die mutualiteiten, scholen…aanbieden.

Zend alleen info uit van partijen die willen verdelen.

Subsidieer allerlei kerken die mensen van echt geloven en zich engageren weghouden.

Organiseer verkiezingen op basis van partijen die het verdeel -en heers principe genegen zijn.

Hef taxen op een heel elitaire manier.

Zorg er voor dat werknemers onoverzichtelijke statuten hebben en ontwerp nog meer labyrinth-toestanden in de sociale wetgeving…vooral vereenvoudig en internationaliseer niet.

Toon voortdurend negatieve beelden en geef weinig inhoud over de toestanden in het verpauperde deel van de wereld en vooral…leg geen verbanden.

Steun malafide praktijken in bankwereld en leg de speculatie niet aan banden…zodat het ongenoegen en de afkeer van politiek nog meer stijgt.

Haal net voldoende immigranten in het eigen land om de woning -en arbeidsmarkt kunnen blijven te manipuleren en het ongenoegen onder mensen aan te wakkeren in plaats van internationale afspraken omtrent een globale aanpak van menselijke samenlevingsproblemen te maken.

Beschuldig mensen die ingrijpende, geweldloze veranderingen willen voortdurend van extreem, utopisch gedrag.

Vertaal ‘democratie’ voortdurend als het recht van de economisch sterkste om iedereen zomaar een job te kunnen ontzeggen.

Laat vooral niet blijken dat je als overheid de macht hebt om waar nodig dwingende maatregelen op te leggen daar waar men bijvoorbeeld miljardenwinsten maakt en afdankt.

Laat uitschijnen dat de gemeenschap elke menselijke activiteit aan het absurde superwinststreven van gigantische kapitaalgroepen moet uitbesteden omdat de overheid geen goed bestuurder zou kunnen zijn.

Geef geen inspraak aan de bevolking, zeker niet via de moderne telematica.

Qua interne partijwerking, omring U met getrouwen die van hun carrière van de toplaag van de partij afhankelijk zijn.

Waak er over dat de moderne mens niet doorkrijgt dat de telematica een ander samenlevingsbeheer via het zich uitspreken over een globaal programma van wereldwijd welzijn zou kunnen mogelijk maken

Zorg voor een aanzienlijk aantal armen die niet kunnen reizen of maandelijks amper toekomen.

Breng manifestaties van rechtse minderheden voortdurend in beeld om de indruk te wekken dat ze een overgrote meerderheid van de publieke opinie vertegenwoordigen.

Hou de grote mediagroepen de hand boven het hoofd en laat ze hun journalisten manipuleren en verslag laten doen zonder dat dat ook engagement in het belang van het algemeen welzijn betekent. Maak vooral geen publiciteit voor die andere journalisten, zwijg ze dood als je ze niet voor je kar kan spannen.

Maak veel mist en schep voortdurend nieuwe verdelingen tussen mensen mét en zonder hoofddoek.

Breng uitvoerig verslagen over massa’s die hun leven willen geven om de ene potentaat voor een andere om te wisselen.

Probeer vooruitstrevende regimes, maar economische concurrenten zoveel mogelijk in een negatief daglicht te plaatsen.

Laat het uitschijnen dat bepaalde andere landen een voortdurende militaire bedreiging zijn, onder meer als alibi om de wapenindustrie vet te mesten.

Schep situaties waarbij veiligheidsproblemen kunnen worden overdreven.

Laat toe dat dieren in situaties moeten leven waarbij ziekten wel moeten uitbreken en maak daar dan de pharma industrie rijk mee en trek nog meer angst over de mensen.

Sta niet toe dat boeren weer echt boer kunnen zijn, omdat dat niet binnen de logica van de monopolies past.

Maak kunstmatige loonverschillen tussen man en vrouw.

Controleer wat wél en niet mag worden onderwezen.

Zorg voor een entertainment industrie die de mensen weghoudt van hun sociale zijn.

Steun eerst terroristische groeperingen en gebruik ze als ze hun eigen agenda willen opdringen als afleidingsmaneuver om iedereen in het gelid te houden.

Maak vooral niet duidelijk dat een degelijk inkomen voor iedereen het belangrijkste politieke streven zou moeten zijn, een politiek die veel verdeling voorkomen kan.

Maak van ethische kwesties geen individuele zaak, maar voer propaganda om kampen in stand te houden. (+ en passant probeer je maar zoveel mogelijk geld aan embryo’s te verdienen…bah)

Stel genetisch gemanipuleerde gewassen als noodzaak voor.

Laat het geld van de verzekeraars de wet maar schrijven.

Sta toe dat mensen zich blauw betalen aan leningen en dat banken dicteren hoeveel er op de staatschuld aan rente moet worden betaald.

Laat uitschijnen dat hebben veel belangrijker is dan zijn.

Moraal van dit verhaal : erger je niet aan wat klassegenoten als voordeel verworven hebben…alles kadert binnen het systeem van iedereen op zijn plaats te houden.

 

     For your inspiration   Problems and what to do about them

Divide and Rule-40 modern bourgeois concepts

Say “everyone is equal”, act otherwise

Give some workers early pension, others not

Pay allowances according to degrees

Divide people in too the language they speak

Let private shareholders run public services

Broadcast parties that support the division game

Subside religions that keep people away from spirituality

Organize elections : first the politicians, then the program

Divide people by organizing unjust taxes

Keep social security overcomplex

Show horror images and do not explain the truth

Get a lot of immigrants in too the country to divide people

Don’t support cheap rents or social house building

Translate being liberal in too the law of the richest groups

Don’t give the impression that decent laws could better the world

Don’t let the 99% get the idea that they could take power by telematics

…or by organizing elections on an international program themselves

…and then choose the conductors

Surround yourself with people with connections to the bourgeoisie

Make sure a lot of people stay poor

Pay workers very different according to country and sector

Speculate with wages, prices, resources

Regroup and then make price monopolies

Report a lot on right wing manifestations, give the impression they were many

Control the bourgeois journalists and don’t talk about alternative media

Try to blame progressive regimes for a lot

Create a feeling of insecurity

Don’t care about the rights of animals

Give pharma industry and others benefits and save bankers

Don’t let farmers just be farmers producing healthy things

Control the kind of history that is being thought

Support the entertainment industry and culture that keeps uncritical

Use terrorist groups for the purposes of imperialism

Don’t let ethics bother you, (embryos cannot take revenge?)

Let capitalism put it’ s greedy hands on health insurance and other stuff

Find ways in convincing people that paying 5% for a loan is normal…

And O % as a rent for placing your money is not

Make sure that people believe to have is more important than to be…

And keep them working like fools, producing a lot of silly products

Moral of this story : don’t be jealous of what your working class members gained,

the purpose their intention is to keep us divided

          

 

oorlog :                                 

 maar wat er tegen te doen ? de arbeiders in de wapenindustrie toelaten comfortabel te staken voor wereldwijde reconversie van de wapenindustrie…of afwachten tot de wereld door een sterke linkerzijde geregeerd wordt…en een telematisch wereldreferendum opstarten…of alle drie tegelijk…en hoe en door wie ? zal er zelf maar aan beginnen—al een tekst in tien talen vertaald—je vertaalt de eerste in het Engels en de vertaling in andere talen is heel goed de dag van vandaag 

 

 

 but what to do about it? to allow the workers in the arms industry to strike comfortably for worldwide reconversion of the arms industry … or wait until the world is ruled by a strong left … and start a telematic world referendum … or all three at once … and how and by who ? well start by yourself — I translated a text into ten languages ​​— (translated the first into English and the translation into other languages ​​is quite good these days)

                                                                                                                                                                                                  

 

 

Filosofische traktaten,  psychologische schetsen, gedichten…                 

Kruis aan wand                                           1                                        Illusies loslaten, vaak een heel lang proces        5                               Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin had 6     Het leven gaat nooit dood     7

Brief aan de toen 59 jarige vader van toen  8                                         Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid  11         Dagboekreeks eind 2017-2018        14                                                        de zeven G’s                                                                                   15 onderzoek naar de zin van veranderingen  17                                         Even alles weer op een rijtje zetten-altijd is alles permanent nieuw 21     Het leven is voor een groot stuk het beheren en leren uit innerlijke, intermenselijke en samenlevingsconflicten 22                                           Wat ons overkomt is een Aaneenschakeling van…23

108 JAAR !  p24

Levens en symboliek  31                                                          Woord zoekt beeld  40                                                                           Voor wie nu nog niet 48  Het veranderende uur 50                                Mag ik eens een paar uur uw kerk lenen padre ? 51              Droomtoestanden 53                                                                                Het leven en wie het is    Vindt sterkte in de vreugde in U zelf 55            Intro kortverhaal “er was dus toch leven na dood”  61                             Laat ons het leven proberen te overleven  61 Het Nieuwe Schrijven 64 Beste papier, hier nog wat woorden voor jou, niet verder vertellen ! 74     de snelheid van licht en de mikro&makrokosmos  76 ZA15OKTO2016  77 Beste 79   Theatermonoloog 80  Wakker worden82                                  de blogs per titels  82

Ach ja, de Liefde  85           -Tu as compris ! Tu veux un compromis ?  111

Verdeel en Heers, veertig moderne recepten 112                 Divide and Rule-40 modern bourgeois concepts  116

 

 

Advertenties

het Hageland wil niet voor oorlog betalen

commentaren bij mijn facebookposts na jaren columns te hebben geschreven voor Skynet die zijn blogs opdoekte; een stuk van mijn levenswerk naar de bliksem–teksten heb ik nog wel, maar dat exporteren lukte niet—commerciële deal met WordPress denk ik////////::::recentste staan van boven, tot 21april 2018

-Heidi Heitkamp bepaalt mee de geschiedenis, jawadde, om in het US congres te zitten moet je niet bepaald een groot licht zijn—opgetrommeld om Pompeo minister van Buitenlandse Zaken te kunne doen worden.Zeer hoog Heil gehalte die vrouw precies, een ‘democrate’ die de Republikeinen redt, zal wel iets gekost hebben.

-rare mediawereld, een week geleden werd de hetze in het ontketenen van bijna een wereldoorlog gevolgd, nu ging het over het geven van een hand aan vrouwen in de week, je denkt toch niet dat ik nog kijk naar ex rectors van een Christelijke Univ bijvoorbeeld die het heerlijk vinden dat er een consensus is om de defensieuitgaven te verhogen…NOT IN MY NAME, NOT IN YOURS EITHER https://www.facebook.com/events/1574274885959404/
-gematigde rebellen ? you must be dreaming, zonder Rusland waren de lieverdjes van het Westerse, Israelische en Saoedische imperilaisten nu aan de macht in Syrie…droom maar verder Staf, maar vertel niet over je dromen, de mensen worden al genoeg beetgenomen
-had eerder gedacht dat je er voor te vinden waart dat ideologieën mekaar zouden aanvullen in plaats van aanvallen—-bovendien zijn het dezelfde ideologieën die mekaar bekampen….alleen is Rusland en China 100 keer meer diplomatisch dan de Westerse regeringen
-de plaag die imperialisme noemt duurt voort—-de tenoren daarvan zitten niks in met de gewone mens, de zelfstandige, de boer, en diegenen onder aan de ladder of in between—Rusland en China blijven meest diplomatisch, circus Trump en zijn clown Macron and the Britisch Bitch on duty totaal onbetrouwbaar—-en de andere Europese landen…om te wenen eigenlijk, tijd voor een links Europa.
-diegenen die ’t nog niet snappen: US.GBFr zouden graag willen dat Rus.nu terugvuurt
-gaat arbeidersklasse zich weer in een oorlog laten meeslepen ?
– hou maar op met die discussies over wel of niet chemische aanval, dit is al veel veel veel langer gepland en gebeurt om economische belangen op een moment dat er eindelijk wat rust in Syrie kon komen, maar met Russische aanwezigheid, de US heeft in ’t buitenland honderden militaire basissen wereldwijd, Rusland één

Filosofisch Verzet (tussenkomsten facebook en andere)
-einde 2017 tot 11 april 2018 (recentste boven)
WORKERS US_GB_FR GB go ON STRIKE AGAINST COMING WAR__SOLDIERS REFUSE ORDERS !!!!!! -liever dan vijanden te zijn of mekaar zo te noemen is het beter een evenwicht met zijn tegenstanders te zoeken (met de meesten dan toch) niet met het wereldwijde militair industrieel complex)///
-de man op de foto, eerst miljoenen franken afscheidspremie bij de NMBS, met dank aan traditionele politiek en de top van een vakbond en dan naar nva, inmiddels volwaardige klassieke partij en nu graaien op minder nivo aanvallen….filosofisch blijven om deze wereld te bekijken
-in de Afspraak was het een droevige bedoening : Schietschijf was Rusland, het regime van Turkije mag oorlog voeren, “don’t mention the war—don’t mention Turkije”.
-gedichten : zie mijn blog http///snarenenwoorden.skynetblogs.be
-we kunnen niet meer zeggen ‘dass wir es nicht gewusst haben’—doe me een plezier en straf elke medeverantwoordelijke politieke partij af
-hoeveel was er te kort zei U mijnheer Michel ? 1,4 miljard ? Ah ja toch bedankt om samen met Griekenland en Bulgarije en Duitsland tot nog toe niet met anti Russische hetze mee te doen ! inmiddels achterhaald, Belgie doet onnozelweg mee
-denk dat het een afspraak is tussen saoedische regering en US van geen vluchtelingen op te nemen, ze hebben er geld genoeg, maar nee,’ jaag ze maar naar boven,dan verrechts Europa en dan onderhandelen met rechtse europese regeringen is makkelijker
-in de tijd van de opkomst van de weefgetouwen, werden deze door diegenen die hun job verloren soms stukgeslagen…….we moeten nu slimmer zijn, ofwel rechtvaardige taxen op de winsten ofwel gewoon produceren en verdelen zonder het maximumwinst systeem
-enorm leerrijk pionierswerk, prachtig geschreven roman rond de gebeurtenissen in Meensel-Kiezegem 1944 Bedankt Karolien Joosens–veel inzicht en ontroering, waarschuwing tegenover opkomend nationalisme
-tegen 2029 zou men iedere fabriek die deze dingen maakt wereldwijd moeten gesloten hebben—-alleen als de wereld van de arbeid zijn kracht laat zien kan dit lukken, zie het nog niet zo direct via het parlement en coalitieregeringen lukken///stakingen tegen militaire dingen en oorlogen zijn niet meer ‘in’ sinds de februaristaking in Holland tijdens WOII, maar toen was het al te laat
-het gaat niet helpen als we gewoon wat gaan betogen indien Europa weer meegesleurd zou worden in dit of welk ander conflict ook, dat tot een krachtmeting tussen de grootmachten zou kunnen leiden—indien dit waar is moet om te beginnen de Amerikaanse arbeidersbeweging eindelijk de US eens zo lang het nodig is, lamleggen…het enige waar de oorlogsheren schrik van hebben
-we zijn al in oorlog in feite, het komt er op aan diegenen te steunen die de dingen een diplomatische oplossing willen geven of landen willen ontwikkelen op basis van economische akkoorden—-het Westen heeft niet liever dan dat er burgerlijke democratie komt in China,dat voor meer welvaart heeft gezorgd voor 700 miljoen mensen—-China kan goe zonder, hou daar onze soort verkiezingen en de rijke Arabische en Westerse multinationals zetten er een regering die hun belangen dient—gemeenschappelijke factor in alle landen : mensen moeten er veel te hard werken, maar ja, dat ze daar zelf iets aan doen
-en moet altijd pro een land zijn, pro de gewone man, maar niet pro regimes of figuren die de vooruitgang van de mensheid terugdraaien en daar zijn er meer van te vinden in de landen wiens regimes het meest oorlog in de kaart spelen
-16/3/2018 dat het niet waar moge zijn, zoekt het imperialisme een aanleiding om de volkeren weer in een oorlog mee te slepen :
-verstandige kritiek op leiders moet—-maar wat de regeringen in Engeland-US-Frankrijk nu doen is een soort hysterische oorlogspropaganda tegen een heel volk, …en altijd valt het woord ‘Russen’. Allemaal afleidingen van waar de gewone mensen voor staan in Rusland en elders : werk, inkomen, sociale voorzieningen…verdeel en heers op zijn imperialistische best
-voorstelleke lanceren, media het wat opblazen…en we zijn vertrokken, één twee één twee een twee, marcheren voor Staat en Kapitaal en tegelijkertijd ‘bezuinigen’
-vredesbeweging US vraagt mensen van naar hun senator te bellen////ook de schijnheilige heilige Theresa in Engeland doe achter de schermen mee met het bombarderen van Jemen—–zegt men nooit op VRT met al zijn specialisten die gisteren nog wat meer vijandschap kwamen stoken tegen de minst agressieve imperialisten
-even delen, wat melancholie om oorlogsnonsense op de aarde even te kunnen verder dragen—ik vroeg een Waals gitarist ooit ergens of hij Jean Ferrat -La Montagne kende, zong alle refreinen op een herfstavond bij onze tentoonstelling in Eben Ezer nabij Bassenge zieFotofilosofieFaceb.
-mijn vader en zus gingen over naar ecologische inzet van onze lieve heersbeestjes en zo die de witte en rode spin en zo opaten, hun aantallen vermeerderden en de schadelijke insecten hun aantallen namen af, gecontroleerd door ministerie landbouw met van die bakjes om te tellen/////daarnaast blijft het feit dat veel consumenten geen schoonheidsfoutjes op het fruit willen,alles vertrekt van de mens zelf hee
-doe dit al jaren zonder whatsapp—-eerst schreef ik jaren honderden columns op http://filosofischverzet.skynetblogs.be dan kwam fbook waar ik anderen hun artikels, partij of niet partij gebonden tussendoor promootte, nu hebben jullie de kans om mijn werk over te nemen want ik ben geen whatsapper–en de kans om de pvda sterker in het parlement te maken zodat de boel naar links opschuift
-Noord en Zuid Korea willen een uitweg uit de impasse en N Korea doet ernstige voorstellen…’.tof’ tweet de US baas…vandaag besluit de US de geplande militaire maneuvers van US en Z Korea toch nog te houden…wat een minachting voor andere Staten. Heel de wereld, UN, EU, China…vindt de toenadering na de Olympische Spelen super, NKorea wil stoppen met raketten testen, oppert zelfs dat het Koreaanse schiereiland kernwapenvrij kan worden…maar nee hoor, doorgaan met maneuvers beslist men in imperialistische middens… . Een soort gelijk staaltje geplande onzin : GBritanië zal niet naar het wereldkampioenschap gaan als blijkt dat (alweer, ’t is serieus afgezaagd) de ‘Russen’ achter de vergiftigingsverschijnselen van een oud Engelse spion ‘een vroeger Russisch generaal’ zitten. Waarom zou men iemand vergiftigen die toch al lang alle geheimen van het Russisch leger aan de Engelse Staat verkocht heeft. Uit wraak ? Mogelijk. 99,9 percent van alle Russen, Engelsen, Amerikanen, Koreanen…enz wil al die vijandschap en strategieën niet…industriëlen, bankiers, speculanten…zien de wereld zo niet. De Engelsen willen ook gewoon kunnen shotten, arogante wereldleiders.
-allee, het mag voorlopig nog worden gezegd, de waarheid al probeert men de gezonde reacties van vooruitstrevende mensen op de sociale media te ondergraven door een berg aan halfwaar tot leugenachtig en bedrieglijk nieuws te verspreiden, zodat meer mensen niks meer geloven en berusten
-de strijd rond figuren binnen de geschiedenis vh socialisme vervangen door inhoudelijke op het nu gerichte projecten te lanceren
-indien er iets gebeurt gaat men zich niet meer herinneren wie de kernenergie in dit land als politieke partij tegen houdt (zoals in het geval van bomaanslagen welke partijen de recente oorlogsdeelnamen in bijvoorbeeld Libië steunden
-Journalisten en profesoren moeten oppassen dat ze hun politieke kompas niet laten ontregelen en de betekenis van de eigenlijke termen die ze lanceren en gebruiken eens historisch onder de loep houden. De traditionele orde vinden ze een ‘liberale democratie’,(in feite het grootkapitaal dat de lakens uitdeelt) de reactie van rechts (die nog meer macht wil voor het grootkapitaal)’vinden ze een contrarevolutie’ via populisten, de reactie van zogezegd eerder links van centrum links zouden dan ook anti-establishment partijen of populisten zijn….is er dan een revolutie geweest, heb ik iets gemist ?
-Gisteren in een frituurkrant een column gelezen over een progressief leraar, ‘een produkt van 68’ genoemd door een voormalig rector van een universiteit…de aanleiding voor de column was onnozel…even ter herinnering dat 1968 vooral een tijd was waar men tegen oorlog en uitbuiting opkwam…de ex rector kan het niet laten iedere keer zijn kop op tv of in de krant komt…die is rector geweest zeg…wie heeft daarvoor gekozen, politiek onderbewuste studenten ? verkozen ook alleen door toedoen van de humor op ‘de slimste mens’ waarschijnlijk
-laten we vooral ook invoeren dat diegenen die in Knolselder en Prei als God geloven deze ook mogen adverteren tijdens hun werk. Wat is er mis met neutraliteit ? Zo kan je godsdienst toch ook buiten de school onderwijzen verdorie. Beetje filosofische ingesteldheid kan geen kwaad, zie mijn vele blogs-na het lezen van ‘de strijd voor vrede en hoe we die kunnen winnen’ wordt mij klaar dat er precies ergens een verbod bestaat in de media om het eens echt over atoomwapens te hebben, wat ze kunnen aanrichten, hoe het fout kan gaan en hoe weinig bericht wordt over hun verleden en de evolutie van de positieve internationale akkoorden om ze te verbieden(wel niet akkoord met sommige standpunten ivm de Russische politiek Tom Sauer. )
-in Turkije staan zelfs US atoomwapens, de regering aldaar voelt zich stoerder en stoerder, misschien een idee dat de 122 landen die het verbod op kernwapens ondertekenden niets meer bij de landen kernwapenbezitters en hun aanhangers zouden kopen (waaronder België) (oei kan niet doorgaan dan, de werkgelegenheid weet je wel, bewapening vond men in de jaren dertig in nazi duitsland ook ok; tot dat dan gebruikt wordt)
-indien nu eens alle regeringen in het Midden Oosten aftraden en na 150 jaar van tussenkomst door de grootmachten, gewone werkende mensen zonder buitenlandse grootmachten over een vredevolle toekomst zonder grenzen maar met werk, inkomen, heropbouw onderhandelden…(en die grootmachten hen niet meer met wapens overstelpten)… (daarvoor moet men ook in die grootmachten landen eerst verandering eisen, een andere buitenlandpolitiek en militaire reconversie)
-bijeenkomst Intal, een 80tal geïnteresseerden in internationale politiek twee dagen in een viertal vergaderingen tegelijk, heel veel jonge mensen van uit heel België en daarbuiten, aanmoedigend—veel vragen en alternatieven, goeie organisatie, heel de wereld kwam aan bod
-In Noorwegen heeft men alles om tunnels te maken, hoe diep en ver ook. Praktisch is het mogelijk om dat ook hier in achtergebleven gebieden te doen. Echter je hoort geen klassieke politieker of geen paus of iman enz…militaire reconversie daadwerkelijk eisen en het werkvolk in de 1000 wapen -en munitiefabrieken werkt door, want ook de vakbonden slapen op dat gebied. Kan slechts het geweten de kiezer en militaire producent en aandeelhouder en bijgevolg de rest van de planeet redden, want stakingen in die sector zelden gezien…en een wereldreferendum over die kwestie…helemaal utopisch natuurlijk. Indien men morgen een app zou uitvinden om te weten hoeveel wc velletjes men iedere dag per mens gebruikt, het zou niet utopisch gevonden worden.
– Your Holiness and other heads of Churches
Recently I spoke at a reunion of the European Parliament (just as a guest of one off thpeace groups who won the Nobel Price, not a representative. It was about convincing more than 122 countries to join the UN demand on a free nuclear bomb world. I suggested that we should go further and demand worldwide military reconversion (see the list via Wikipedia ‘weapon factories worldwide’ an astonishing about 1000). We can reach this goal by means of an international referendum OR & by inviting the Unions of labour forces to work out an action program to set up an international weapon strike in the weapon factories, starting somewhere—the other sectors of the unions could pay for this strike.
Another thing to achieve this is that you the Pope could use your authority to appeal to the conscience of those workers.
4 february 2018 Ps. A modern story, to teach people about a better world(, translated into 12 languages, also Spanish and Italian ) you can find on one of our blogs : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
Or the main blog also about religon, philosophy, literature…. : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
http://fotofilosofie.skynetblogs.be wise peace messages

Octaaf Coeckelberghs Kapellekensweg 84 3391 Tielt-Winge 003216634271 Belgium
philosophicalresistance@ gmail.com
-indien Christenen conseqwent zouden zijn zouden ze massaal naar hun Paus schrijven om wereldwijd militaire reconversie te eisen, nog beter , de paus zou daar alle weken een persconferentie over kunnen geven en een beroep doen op de arbeiders die dingen maken die onophoudelijk voor enorm veel menselijk leed zorgen…een paus die oproept tot een staking, gesteund door het internationaal vakverbond dat ineens wakker wordt…. van uit het persoonlijke geweten veel makkelijker te organiseren eigenlijk
-spijtig dat de KP-spd in DSL de NsDAP niet heeft kunnen van de macht houden; dan waren er in mijn geboortedorp 78 mensen niet meegevoerd naar kampen, 8 kwamen terug
-De essentie waar fotografe (Thea Swinkels) en ik (Octaaf Coeckelberghs) naast het praktische leven
mee bezig zijn, proberen we te vatten in een tentoonstelling: “Woord zoekt Beeld”.

Ons werk, FOTOFILOSOFIE, schetst het ontstaan van het zijn, vanaf de oerknal en zo verder de
schepping in. Fysica die Chemie en die dan weer Biologie deden geboren worden. Het wil de rol van de
filosofie als zingeving van ons bestaan accentueren. Vanuit de wetenschappen aantonen dat het leven
een eengemaakt spiritueel gebeuren is. Op zoek naar zin en onzin in alle domeinen van het leven.
De mensheid is op een punt gekomen dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is.
Het is allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse voor.

Deze reeks gaat over de wereldpolitiek en is sterk antimilitaristisch.
Zoveel wereldproblemen zijn aan een oplossing toe; een te groot deel van de wereldbevolking is
om allerlei redenen niet echt bezig met de oplossing ervan, gevangen ook in hun subjectieve situaties.
Octaaf Coeckelberghs (het Voortijdig Testament, Filosofisch Verzet, de Blogfilosoof)

 

-I enjoyed your story. Thanks . Recently I spoke at a reunion of the European Left in the European Parliment (just as a guest of one otf the peace groups who won the Nobel Price, not a representative. It was about convincing more than 122 countries to join the UN demand on a free nuclear bomb world. I suggested that we should go further and demand worldwide military reconversion (see the list via Wikipedia ‘weapon factories worldwide’ an astonishing about 1000). We can reach this goal by means of an international referendum and by inviting the Unions of labour forces to work out an action program to set up an international weapon strike in the weapon factories, starting somewhere—the other sectors of the unions could pay for this strike. philosophicalresistance@ gmail.com http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
– I suggest that we should go further and demand worldwide military reconversion (see the list via Wikipedia ‘weapon factories worldwide’ an astonishing about 1000). We can reach this goal by means of an international referendum and by inviting the Unions of labour forces to work out an action program to set up an international weapon strike in the weapon factories, starting somewhere—the other sectors of the unions could pay for this strike. philosophicalresistance gmail.com

-‘de laatsten zullen de eersten zijn’ las ik ooit als kleine jongen in ’t school, maar toen wist ik nog niet dat na de feodalen en de bourgeoisie NU eventueel de werkersklasse NU bedoeld wordt. Het hangt van ons al af…stap voor stap : toch maar het verbod op afdankingen voor multinationals met miljardenwinst eisen ?
UIT KIEZEN VOOR MENSELA THEATERMONOLOOG OCTAAF COECKELBERGHS
– Doit-on apprendre à nos enfants qu’il y aura une punition éternelle pour eux s’ils ne suivent pas le Pontife Romain … ou devrions-nous plutôt leur parler de garder le monde un bon endroit pour leur progéniture? Qu’est-ce qui a préséance: le rapprochement, la confiance et l’organisation entre ceux qui travaillent ou qui sont au chômage … promouvoir et créer quelque chose de social dans les rues ou les lieux de travail … ou continuer à se propager les uns contre les autres pas d’alternatives? Ne surestimez-vous pas les problèmes sans voir les possibilités? Je demande à nouveau: qu’est-ce qui a la priorité: de quelle eau peuvent-ils baptiser ou apporter de l’eau là où il n’y en a pas?
Enfants, vos nouveaux porteurs de vie, vous n’êtes pas servi avec une histoire falsifiée. Allez-vous permettre d’être partagé entre vos amis? Ou allez-vous voir pour unir les bénéfices infinis de l’orientation sur des sources objectives? La sagesse, cependant liée à des conditions difficiles, ne semble être une amélioration que par la suite. La sagesse ne peut que commencer, quand beaucoup a été expérimenté. Pourquoi la souffrance devrait-elle toujours arriver avant la sagesse? Démontrer la boiterie de certaines structures anciennes. La justice, née du pouvoir de la maladresse du monde … doit encore grandir du progrès social … ne doit pas reculer.
Advantager et diviser les enfants du monde ce n’est pas juste … les jeunes pauvres n’ont-ils pas le droit de manger et de savoir? Trop de possessivité de toutes sortes, trop peu de chances de sécurité pour les enfants. Trop de réflexes narcissiques qui nous enferment dans notre famille. Se méfier des gens cupides. Trop d’argument et de routine. Faire trop peu trop peu de satisfaction. Trop de vanité, de possession et d’insatisfaction, s’écarte de «jamais assez» et «toujours moins qu’un autre». Trop d’inexpérience pour faire face à la partie inférieure de l’amour quand tout semble si difficile

Advantaging and dividing the children of the world is not fair … do not poor young people have the right to eat and to know? Too much possessiveness of all kinds, too few chances of safety for children. Too many narcissistic reflexes that lock us into our family. Beware of greedy people. Too much argument and routine. Too little satisfaction. Too much vanity, possession and dissatisfaction, deviates from “never enough” and “always less than another”. Too much inexperience to face the lower part of love when everything seems so difficult
Must we teach our children that there awaits an eternal punishment for them if they do not follow the Roman Pontiff … or should we rather talk them about keeping the world a good place for their offspring? What now has precedence: the rapprochement, confidence and organization between those who work or are unemployed… promoting and creating something social together in the city streets or work places… or continue to propagate against each other that you can do nothing that there are no alternatives ? Don’t you overestimate the problems without seeing the possibilities ? I ask again: what has priority: what water they can baptize with or bring water where there is none?

Children, your new bearers of life, you are not served with a falsified history. Are you going to allow being divided amongst your friends as well? Or will you see to unite the infinite benefits of orientating on objective sources? Wisdom, however tied to tough conditions, only afterwards appears to be an improvement. Wisdom can first start, when a lot has been experienced. Why should suffering continue to always come before wisdom ? Demonstrating the lameness of some old structures. Justice, born of the power to the clumsiness from the world … must still grow from social progress … must not go backwards.

 

-naast de strijd voor een fair taxsysteem en goede inkomens voor iedereen, vindt ik het militarisme een zeer groot obstakel op de weg naar linkse vooruitgang, daarom, hetgeen ik onlangs nog beklemtoonde op een interventie op een zitting tegen atoomwapens van de echte linkerzijde in het Europees parlement : “-. I suggest that we should go further and demand worldwide military reconversion (see the list via Wikipedia ‘weapon factories worldwide’ an astonishing about 1000). We can reach this goal by means of an international referendum and by inviting the Unions of labour forces to work out an action program to set up an international weapon strike in the weapon factories, starting somewhere—the other sectors of the unions could pay for this strike. ” Praktijk even belangrijk als theorie wil ik maar zeggen.

-men vergeet altijd dat ‘communisme’ gewoon productie en distributie is en afschaffing van loonarbeid en handel——objectief mogelijk, subjectief aanpassen aan wat kan….zeker zolang de staten over legers beschikken en de burgerij bloedige afrekeningen kan organiseren en het algemeen bewustzijn verre dat van de voorhoede is
http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be a new approach towards military reconversion and other demands we should organise a worldwide referendum about
-het voornaamste wordt nooit gezegd of toch even vandaag in ’t nieuws, zakjes in ’t nieuws, de kapitale oorzaak van de huidige vluchtelingenstroom : het slaafs volgen van de buitenlandpolitiek van de US en anderen, de wapenproductie en de wapenhandel en de maximumwinstethiek in elke sector van de economie, de economische oorlog tegen de economisch minder sterke economieën—-te velen vinden alles ‘normaal’, dat Kadhafi weg moest had andere redenen dan die ons worden opgedist, wie maalt er om, het onderwerp dat in de belangstelling staat is de 300 000euro de week voor een voetballer bijvoorbeeld, don’t mention the war
-oproep: mensen met regionieuws kunnen dat hier kwijt, vertel ons wat leeft bij de mensen in uw buurt (je kan ook het Laatste Nieuws kopen of zo, maar de manier waarop deze krant, die goed is in regionieuws het internationaal en sociaal nieuws behandelt, kan voor ernstige ideologische schade zorgen, net als te weinig met internationale politiek bezig zijn trouwens en teveel rond gevolgen werken, maar weinig rond oorzaken/////graag een sein indien ik minder niet regionieuws moet posten, of alleen de officiële partij bijdragen buiten ons blad Solidair. Voor Verzet tegen oorlogen van uit de noodzaak aan militaire reconversie en voor de verdediging van het recht op werk of een degelijk vervangingsinkomen of culturele alternatieven en theoretische discussies over socialisme en de praktische implicaties er van, kan U ook mijn persoonlijke profiel volgen of andere linkse fb groepen. 🙂
-bezoek Europees Parlement voor vergadering linkerzijde over atoomontwapening http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be a new approach towards military reconversion and other demands we should organise a worldwide referendum about (explanation via a short story of 4 pages, translated from Dutch into French, German, English, Spanish, Portuguese , Italian, Greek, Turkish, Russian, Chinese and Arabic. Dealing with absurd situations in a new way.
-Gisteren een tussenkomst gehouden in ‘t Europees parlement op uitnodiging van de echte linkerzijde in ’t parlement, Intal en die groepen die de Nobelprijs 2017 voor de vrede gewonnen hebben. Amaai, hele ervaring, 28 tolken, ruime faciliteiten.
Hier de mail die ik zojuist naar medestanders in de US verzond :
New ways in dealing with absurd situations : yesterday I was in a meeting in the European parlement on the ban of nuclear weapons with people from the left side and groups that won the 2017 peace price. I suggested that they should go further and demand worldwide military reconversion (see the list via Wikipedia ‘weapon factories worldwide’ an astonishing about 1000). We can reach this goal by means of an international referendum and by inviting the Unions of labour forces to work out an action program to set up an international weapon strike in the weapon factories, starting somewhere—the other sectors of the unions could pay for this strike. http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be a new approach towards military reconversion and other demands we should organise a worldwide referendum about (explanation via a short story of 4 pages, translated from Dutch into French, German, English, Spanish, Portuguese , Italian, Greek, Turkish, Russian, Chinese and Arabic. Dealing with absurd situations in a new way.

-Een nieuw jaar, een nieuw begin. De pvda vroeg me eens langs te komen in verband met de vernieuwing van het lidmaatschap.
Je kan dat natuurlijk ook via één van de formules op https://pvda.be/lidmaatschap-hernieuwen
Je kan me natuurlijk ook bereiken op 0472 759 268 of 016 63 42 71 om dit via een bezoekje te regelen.

Octaaf Coeckelberghs

Verzonden vanuit Mail voor Windows 10

 
HET RECENTSTE STAAT VAN BOVEN = van EIND 2016 TOT EIND 2017
Filosofisch Verzet is mijn naam. Verzet betekent zowel weerstand als ontspanning en versnelling, doe ons Nederlandstaligen dat maar eens na. Ik zal jullie dat proberen brengen. Ik ben zo oud als jullie, van vóór de Big Bang zelfs, zijn we vertrokken en we hebben ons gigantisch vertakt onder al die handtekeningen dat het licht via haar regenbogen zette. Hoe laat is het ? Vijftien miljard jaar na bijna nul. Nog altijd dat ene moment waarop alles in cyclussen van oer ontploffingen weer ontstond om weer aan evolutie te beginnen : straling, fotonen, cel, celdeling, organen, organismen, soorten, wij. Ieder nieuw wezen doorloopt heel dit toneelstuk telkens weer voor het ter wereld komt. Omdat we heel deze natuurkundige, chemische, biologische, maar vooral spirituele (straling) erfenis zélf zijn, hebben we geen andere keuze dan het in het nu opgeloste verleden in het dagdagelijkse heden voor te zetten (toekomst). Verleden, heden en toekomst is ook een gedachtenconstructie, daar ze eigenlijk in het eeuwige punt nu zitten, ze helpen ons alleen maar bij het denken. Oorspronkelijk deelden cellen zich niet en moest hun opbouw altijd van bijna zero beginnen, later, volgens mij via de intuïtie van de afgestorven stralingsmateriaal, later ook volgens het vrouwelijke XX principe, tot één X een Y werd. Op alle mogelijke manieren die de literatuur, de fotografie, de filmkunst, het internet, en het leven tussen mensen ons aanreikt probeerde ik deze dingen en alle andere deelfacetten van het zijn over te brengen. U kan dit allemaal terugvinden http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be . Vandaag gaan we weer via dit schrijven een stap verder. Nee, het leven gaat nooit dood, het IS. Het veranderd van vorm en inhoud en energie en mogelijkheden en bewustzijnsniveau. Maar waarom dan, zal U zich afvragen? Om het negatieve zo veel mogelijk uit onze individuele relaties en het collectieve bestaan te krijgen. Oorlog, armoede (geestelijke en andere). Hoe dit allemaal op natuurkundig en sociaal-politiek vlak in mekaar zit, daar is al genoeg over geschreven en ik schreef er al heel veel over, zowel de theoretische als de praktische aspecten liet ik in mijn werk de revue passeren, letterlijk als figuurlijk (tentoonstellingen, vergaderingen, voordrachten). Nu beginnen we bij de vraag die eenieder van zich eens moet stellen : zit er een leidraad in je leven, een soort voorbestemming ? Ligt omwille van de persoonlijke domino’s en de omstandigheden uit de geschiedenis alles of veel reeds vast én in welke mate hebben we een keuze in dit theater van het leven. Met andere woorden, reageren we gewoon op de factoren in de buitenwereld zoals spelers die hun eigen lot bepalen of zich noodgedwongen door mensen en omstandigheden moeten laten manipuleren of is alles een toneelstuk waarbij alles op voorhand geschreven is ? Even praktisch duidelijker maken via onder ander reacties op facebook of initiatieven die ik het afgelopen jaar nam ?
– J’ai écrit une petite histoire futuriste de trois pages pour expliquer une nouvelle approche face aux principaux problèmes mondiaux:
outil principal: référendum international sur la reconversion militaire – J’espère que vous trouverez de l’inspiration – Salutations de la Belgique
ps Je l’ai écrit en néerlandais à l’origine, je l’ai traduit en anglais, français, allemand, espagnol, italien, grec, turc, russe, chinois, arabe et portugais. http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

ps Nous sommes à la recherche d’un IT-er qui peut faire une page de vote de chaîne de blog sur les demandes de programme du référendum

Guerre: que faire à ce sujet? Mais que faire à ce sujet? Permettre aux travailleurs de l’industrie de l’armement de frapper confortablement pour la reconversion mondiale de l’industrie de l’armement … ou attendre que le monde soit gouverné par une forte gauche … et lancer un référendum télématique mondial … ou les trois à la fois. .. et comment et par qui?
Ma page principale avec beaucoup plus de blogs sur chaque domaine d’intérêt humain est http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

Salutations de 2064 !
J’ai 108 ANS! Il semble que je suis devenu la personne la plus âgée au monde la semaine dernière, le 1er mai 2064. Quelle fête. Non, pas comme avant avec beaucoup d’équipes de photographes du monde entier qui auraient bloqué la route de montagne vers mon chalet suédois; Non, le monde est beaucoup plus organisé ces jours-ci. Chaque commune, chaque ville est membre d’un réseau mondial de médias. Toutes les personnes désireuses de collaborer avec lui envoient les problèmes qui ne sont pas purement liés à la communauté locale à un emplacement central des médias à Stockholm qui organise la distribution ultérieure. Comparé au 20ème siècle et aux premières décennies du siècle suivant la différence dans la façon dont les gens dirigent la société est énorme. Tout le monde est connecté avec un ou plusieurs projets du système de gestion globale de la société. Chaque projet a ses secteurs. Pour un emploi vous pouvez aller à Logement, énergie, nourriture, télécom, éducation, ressources, environnement, culture, santé, marchandises, distribution, transport, sécurité, divertissement, médias et argent, système de gestion. HEFTERECHGDTSEMMM, sorte de mot gallois pour les mentionner tous à la fois. C’était une sorte d’histoire, prenant le pouvoir de l’ancien système. Je vous le dirai plus tard. Chaque projet a son propre suivi dans le projet Media. Le projet Global Management System coordonne les 17 projets depuis les révolutions internationales vers 1924 qui ont mis fin à toutes les formes existantes d’oppression, de barbarie et de situations anachroniques absurdes. Des changements ont été mis en œuvre qui ont offert à l’humanité de réelles opportunités de mener plus de vies humaines. La cupidité des milliardaires et de leur personnel politique et militaire était sur le point de déclencher une série de guerres nucléaires.
Notre système de gestion actuel permet à chacun de faire le travail que vous préférez. Nous n’avons plus besoin d’économies en croissance pour survivre financièrement. La plupart de nos rues et de nos voies intercontinentales sont reliées par un système magnétique de transport public. Un programme informatique calcule la demande d’emplois pour chaque projet et sur la base de ces chiffres les abonnements de 14 des 17 projets sont calculés et pris des comptes de chacun par mois. Donc pas de salaire en fait pour prendre le bus. Des ressources comme l’eau, le gaz, … même la nourriture est devenue une propriété commune, les agriculteurs obtiennent un salaire décent pour ne plus être esclaves de bancs et même les petits agriculteurs peuvent recommencer leur production. En fait, l’échelle et la façon dont les aliments étaient produits dans le cadre de l’ancien système conduisaient à une perte de qualité et à des situations malsaines tant pour l’homme que pour les animaux. Les propriétaires privés de ressources reçoivent un salaire pour travailler dans l’un des secteurs du projet Ressources ou ils peuvent choisir d’autres projets pour travailler. Le critère principal de l’évaluation n’est pas en premier lieu combien vous produisez, mais comment vous vous sentez dans ton travail.
Dans les projets de production de biens et de distribution il n’y a pas de système d’abonnement et les propriétaires privés ou coopératifs d’entreprises ou de magasins sont tenus de suivre un système mondial de fiscalité sociale où personne ne peut en prendre connaissance. Les petits commerçants ont également grandi et reçoivent un salaire pour leur fonction sociale. Les grands producteurs de biens sont obligés de former un groupe pour chaque type de produit, de sorte qu’il n’y a plus de concurrence. Les fermetures d’usines sont une chose du passé, sauf s’il n’y a plus de demande pour quelque chose.
Les systèmes informatiques internationaux interconnectés calculent la demande et le prix tient compte des salaires des personnes. Nous ne pouvions pas supprimer le système des salaires dans les domaines de la production et de la distribution des biens. Il y avait beaucoup de risque que les classes les plus riches se tournent contre le processus de restructuration et finissent par payer des mercenaires pour lancer des campagnes de mécontentement social. Nous avons géré la pâte pour abandonner le système de spéculation et abolir les marchés boursiers mais les salaires et le commerce et l’argent existent toujours, que ce soit sous une autre forme. Dans notre système éducatif nous insistons beaucoup pour expliquer que beaucoup de consommation peut détruire un système de production même écologique et la nécessité de passer à un système où le calcul des prix n’est plus nécessaire parce que les gens ne prennent pas la plupart des produits . Nous savons que nous pouvons organiser cela de manière télématique dans laquelle la consommation de chaque individu ou maison est suivie, mais c’est l’attitude des gens eux-mêmes qui est importante. Bref, nous n’utilisons que de l’argent (numérique) pour acheter des biens et pour le reste, nous avons des abonnements pour chaque service. Même si nous ne possédons pas de maison, notre loyer est pris en charge par le système de gestion qui paie un loyer modeste aux propriétaires. C’est pourquoi beaucoup de maisons sont vendues, donc elles sont moins chères. Le système de gestion globale fournit assez d’argent numérique, c’est pourquoi qu’il n’y a plus des bugdgets insuffisants.
La production militaire a cessé d’exister, seule la police a des armes. Ce numéro a déclenché la révolution en 2024. Les gens en avaient marre de la fois qui gouvernait le monde pour le bien de la grande bourgeoisie. De plus en plus de groupes défiaient l’industrie militaire et le petit groupe de milliardaires qui possédaient en fait les deux tiers de la planète. Ils détestaient de plus en plus le fait qu’ils contrôlaient totalement l’appareil d’État et qu’ils maintenaient le monde dans la pauvreté et la guerre, tout en polluant de plus en plus et en mettant un prix sur tous les services et activités possibles. L’argent de ces jours-là allait de plus en plus aux banques qui voulaient prendre en charge la sécurité sociale, les pensions, les maisons, etc. Les chômeurs ont été forcés de travailler pour de très bas salaires ou gratuitement, même par les nouveaux partis de droite populistes prétendant remplacer les vieux partis classiques. Ils voulaient juste sauver la vieille façon impérialiste de penser en mettant l’accent de la réflexion politique sur le nationalisme, le racisme … vous l’appelez.
Le droit au travail est ainsi devenu une blague. Tout le monde avait des statuts différents, donc «diviser pour régner» a effectivement régné. Après la première crise des grandes banques en 2008, les plus grandes unités impérialistes de guerre ont préparé guerre après guerre avec beaucoup de destruction invisible et des millions de personnes déplacées en conséquence. Des masques tombés, des coupes budgétaires, des restrictions et toutes sortes de mesures absurdes ne pouvaient plus sauver la vieille démocratie. La pauvreté et la guerre et la nécessité de devenir aussi riches que dans les pays occidentaux ont conduit des millions de personnes à voler dans leur pays d’origine. La bourgeoisie était même satisfaite de ce développement, elle pouvait utiliser une main-d’œuvre bon marché et une division entre les gens, ce qui conduisait à un renforcement de leurs partis de droite. Les couches belliqueuses de l’industrie et du gouvernement dans le monde occidental et arabe ont préféré négocier avec les politiciens de droite pour étendre leur cupidité de plus en plus.
Et à propos de la gauche? La gauche se limitait à des tactiques défensives au sein du système capitaliste presque purement ancien. Ils n’ont pas pris en compte le comment et le pourquoi de toutes sortes de caractéristiques subjectives des gens, de choses qui les tenaient de révoltantes. Les gens religieux pensant que la gauche était pour le capitalisme d’État ou «athée». La gauche n’avait pas de réponses philosophiques et politiques claires sur ces thèmes et il n’y avait pas vraiment d’alternative à propager comme gérer la société d’une manière différente. Des parties de la population encore enseignées au capitalisme devaient gouverner pour toujours … et ils en ont profité, ne voyant pas les dangers et le sable sur qu’il était construit.
Beaucoup de groupes étaient occupés avec seulement des solutions en partie, personne n’a offert une alternative globale. Les gens au pouvoir n’avaient pas peur des manifestations. Les guerres auraient pu être évitées grâce à des recours collectifs, mais cela n’a pas émergé. Le nombre de personnes ayant une conscience sociale et une conscience suffisante a dû grandir et grandir … de sorte qu’à la fin elles voulaient chercher des moyens d’arrêter les guerres et la pauvreté et la sécurité sociale étant attaquées. En fin de compte, ils se sont organisés en groupes locaux et internationaux qui voulaient un référendum international contraignant sur les problèmes les plus urgents auxquels l’humanité est confrontée.
Je pourrais convaincre certains d’entre eux de rejoindre leur force dans une organisation appelée CONSCIENCE. Le mot anglais pour «Organisation collective pour les nouvelles élections et programmes de coopération internationale simultanée, nécessaire pour créer plus d’égalité». Pas mal pour un hollandais belge hé! Nous voulions que de plus en plus de gens utilisent leur temps libre pour s’impliquer dans toutes ces questions sociales et politiques … et qu’ils aient de plus en plus de temps libre, soit abandonnés par l’automatisation et ainsi de suite. Ils ont abandonné leurs habitudes d’avant, beaucoup de jeux, pas assez de bons livres de lecture et ils n’aimaient plus leurs conditions de vie. Au fur et à mesure que leur nombre augmentait, l’establishment politique a commencé à céder à leurs revendications, principalement parce que les partis de gauche ont commencé à prendre des morceaux de leurs programmes. De plus en plus de gens, même pas politiquement évolués, ont commencé à croire en une sorte de démocratie où d’abord le programme global a été choisi et ensuite dans un second tour les chefs d’orchestre, directement sur les listes de projets.
Comme cette idée devint encore plus populaire, les partis bourgeois essayèrent de sauver l’ancien système en formant un gouvernement d’unité nationale, promettant que ceux-ci organiseraient eux-mêmes des référendums pour faire face aux exigences des révolutionnaires. Mais il était trop tard. L’idée de créer un autre système d’élections était devenue populaire. Si les gens pouvaient choisir le gagnant du concours de chanson Euro, pourquoi n’auraient-ils pas leur mot à dire sur la guerre et les questions sociales? Le référendum de CONSCIENCE a eu un tel succès qu’il a débouché sur une conférence internationale sur le désarmement et la reconversion de l’industrie militaire. Les travailleurs de ces industries ont commencé à faire des plans pour fabriquer des biens dont les populations des pays pauvres avaient vraiment besoin. Les partis de gauche ont pris les idées pour établir une nouvelle façon de gérer la société et ont gagné plus d’élections mondiales avec eux à partir de 2024, avant même que le nouveau système ne soit officiellement mis en place. C’est ainsi que les fondements du monde d’aujourd’hui en 2064 ont été faits.
C’est ce que nous avons dû surmonter: Pour votre inspiration Problèmes, comment les resolver ?
Divide and Rule-40 concepts bourgeois modernes Dire “tout le monde est égal”, agir autrement Donner à certains travailleurs une retraite anticipée, d’autres non Payer les allocations selon les degrés Diviser les gens aussi dans la langue qu’ils parlent Laisser les actionnaires privés gérer les services publics Diffuser des parties qui soutiennent le jeu de la division Affranchir les religions qui éloignent les gens de la spiritualité Organiser des élections: d’abord les politiciens, puis le programme Diviser les gens en organisant des taxes injustes Garder la sécurité sociale surcomplexe Montrer des images d’horreur et ne pas expliquer la vérité Obtenir beaucoup d’immigrants dans le pays pour diviser les gens Ne pas soutenir les loyers bon marché ou la construction de logements sociaux Traduire être libéral aussi dans la loi des groupes les plus riches Ne donnez pas l’impression que des lois décentes pourraient améliorer le monde Ne laissez pas les 99% avoir l’idée qu’ils pourraient prendre le pouvoir par télématique … ou en organisant eux-mêmes des élections sur un programme international … puis choisissez les conducteurs Entourez-vous de gens ayant des liens avec la bourgeoisie Assurez-vous que beaucoup de gens restent pauvres
Payer les travailleurs très différents selon les pays et les secteurs Spéculer avec les salaires, les prix, les ressources Regrouper et ensuite faire des monopoles de prix Signaler beaucoup sur les manifestations de droite, donner l’impression qu’ils étaient nombreux Contrôler les journalistes bourgeois et ne pas parler de médias alternatifs Essayez de blâmer beaucoup les régimes progressistes Créer un sentiment d’insécurité Ne se soucient pas des droits des animaux Donner à l’industrie pharmaceutique et aux autres avantages et sauver les banquiers Ne laissez pas les agriculteurs juste être des agriculteurs produisant des choses saines Contrôler le genre d’histoire que l’on pense Soutenir l’industrie du divertissement et la culture qui reste non critique Utiliser des groupes terroristes aux fins de l’impérialisme Ne laissez pas l’éthique vous déranger, (les embryons ne peuvent pas se venger?) Que le capitalisme mette sa main sur l ‘assurance maladie et d’ autres choses
Trouvez des façons de convaincre les gens que payer un prêt de 5% est normal … Et O% comme un loyer pour placer votre argent n’est pas Assurez-vous que les gens croient avoir plus important que d’être … Et continuez à travailler comme des imbéciles, produisant beaucoup de produits stupides Morale de cette histoire: ne soyez pas jaloux de ce que vos membres de la classe ouvrière ont gagné, le but de leur intention est de nous garder divisés
-er moet een politieke oplossing komen voor de wapenhandel en de oorlogen en de armoede; buiten inderdaad onze eigen sociale problemen—voor die eerste twee samenkomen en een echt gedurfd alternatief daarvoor naar voorschuiven, daar is weinig interesse voor en om aan politiek te doen is er veel inzicht nodig…kom je ook al niet veel tegen…het gebash tegen toevallig persoon X of Y die voor rekening van de bourgeoisie werkt, is er inderdaad veel te veel aan en te weinig aandacht voor ONZE sociale alternatieven naar de toekomst toe http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-350 scholen bakken voor 300.000 euro koekjes voor de Warmste Week—-prachtig gewoon, idee voor volgend jaar : koeken bakken voor de duizenden werknemers van de honderden fabrieken uit de wereldwijde wapenfabrieken omdat ze zelf de fabrieken zouden overnemen en nuttige dingen maken
-maar wat er tegen te doen ? de arbeiders in de wapenindustrie toelaten comfortabel te staken voor wereldwijde reconversie van de wapenindustrie…of afwachten tot de wereld door een sterke linkerzijde geregeerd wordt…en een telematisch wereldreferendum opstarten…of alle drie tegelijk…en hoe en door wie ? zal er zelf maar aan beginnen—al een tekst in tien talen vertaald—je vertaalt de eerste in het Engels en de vertaling in andere talen is heel goed de dag van vandaag
-de politiek is tegelijk ingewikkeld en gemakkelijk—-China en Rusland spelen niet zo met de wereldvrede inderdaad, ze spelen in op de anarchie die door andere landen wordt veroorzaakt, chaos scheppen om aan de macht te blijven is niet zo hun ding———ze hebben nog enigszins controle op hun oligarchen, het Westen en de Arabische wereld niet———
-Het gaat allemaal een beetje te uitsluitend over ‘het vluchtelingenprobleem, over de symptomen en niet over de oorzaken in debatten met klassieke partijen. Geslaagde tussenkomst van ‘Hageland wil niet meer voor oorlog betalen ‘ : tussenkomst op een nva debat over terrorisme en radicalisering , gewezen op het belang van inzicht aan wat voorafgaat aan vluchtelingenstromen, verkeerde beslissingen van buitenlandse zaken en defensie, economische wanverhoudingen, al jaren achter Uncle Sam en andere imperialisten aanhollen, niet aanklagen hoe regeringen in al die oorlogslanden ondermijnd werden en worden; enz enz enz . Wel beleefd gebleven, mijn vraag, ‘de VU was vroeger fel tegen wapenhandel, de NVA ook nog ?
-communisme is een systeem zonder loonarbeid en handel, alleen productie en distributie, heeft nog niet bestaan—–nog willen werken eist dan een speciale attitude—–socialisme 2000 is misschien wel het enige haalbare, als het telematisch onkreukbare rechtvaardige taxsystemen kan afdwingen
-Hoe mooi is dees : een beiaardier op de markt van Aarschot tegenkomen die past bij mijn boodschappentas en de activiteit waarvoor ik op pad was. (lezing Jacques Pauwels )Zie verder ook mijn paraplu, aanplakvenster van verlaten middenstandszaken, het vinden van originele parking, in twee cafees affiches hangen, voorbereiden van een raid op een industrieterrein (beperkt gehouden, teveel camera’s bijgeplaatst),en verder nog een sociale woonwijk is SJW en aan grote koopcentra’s b…
-Kreeg een telefoon vanmorgen uit een callcenter in de US. Eén van Trumps ongewenste hardwerkende immigranten die me een virusbeschermer wil opsolferen. Heb haar gevraagd in het midden van het callcenter te gaan staan en elke dag voortaan op te roepen tot een werkonderbreking of dit in groep eerst voor te bereiden alleszins…OMDAT HAAR LAND WEER AAN OORLOGSTOKERIJ DOET!!!!!!!!!!! Ik heb daar in ons callcenter in de tijd ook toe opgeroepen voor de tweede oorlog tegen Irak be…
-alle militaire produktie wereldwijd stoppen en aan reconversie doen door de arbeiders die er werken te ondersteunen in een staking of via een wereldreferendum zie http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-diegenen die de grondstoffen van Rusland willen kunnen kortelings beslissen van Rusland uit te sluiten van de Olympische Spelen, niet alleen de nieuwe Grieken zijn boos, de oorspronkelijke ook denk ik
-Het leven en al onze projecten: filosofisch overwegend zoeken achter de leukste combinaties van plan A tot Z is een goed plan (afhankelijk van omstandigheden bepaald door de vervolgstories van het leven)

-http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be pour ceux qui ne veulent pas discuter en se basent sur theïsme ou atheïsme, mais sur les sciences et les valeurs subjectives vraiment humain
-In alle stijlen van de literatuur en ook via de visuele kunsten biedt ik als ‘blogfilosoof’ via een 24 tal voor een stuk vertaalde blogs objectieve en subjectieve antwoorden voor diegenen die naar alle mogelijke zinnen van het leven op zoek zijn. Naast de tentoonstellingen in open lucht (spandoeken) en binnen (canvassen) samen met kunstfotografe Thea Swinkels (teksten mezelf), geef ik ook lezingen rond waarom we niet van het fenomeen ‘oorlog’ af raken. Voor de lezing in de Bottelarij ben ik van plan dit onderwerp beperkter in tijd te brengen en het aan te vullen met de filosofie achter ons ‘filosofisch verzet’ project Fotofilosofie en een aantal gedichten en vertelsels rond elk domein van ons individuele en collectieve bestaan. Zo zal U hopelijk merken dat ‘Verzet’, niet alleen ‘weerstand’, maar ook ‘ontspanning’ en ‘versnelling’ (van bewustwording) betekenen kan. Hopelijk tot genoegen. Centrale Blog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be Octaaf Coeckelberghs
-meer openbaar proper vervoer en gratis plus uitstappen uit de groeigroeigroeigroeigroeigroeigroei economie, (en meer delen, een par mensen met een boor bijvoorbeeld in een straat is genoeg)
-ook het prediken dat muziek uit den boze is, is echt maf en niet onschuldig—-hoe meer aandacht de vrt er aan besteed, hoe meer toeloop vrees ik….ben dat gehakketak rond godsdienst dik beu, dat ze dat maar in de kerk en de mis doen….als je gewoon een goed mens probeert te zijn ben je pas spiritueel bezig, de rest staat ten dienste van bepaalde machtsgroepen, (tuurlijk staan er mooie dingen in de ‘heilige’ boeken, maar belachelijke en gevaarlijke dingen ook en voor de rest geschiedschrijving)
-voor iemand met depressie die zich niet mooi vindt (A.J) ‘bloedmooi’ (raar woord overigens) is geen garantie voor echt innerlijke tevredenheid en geluk kunnen voelen, uitstralen en delen 🙂 kop op je bent mooi en hebt zo vele talenten en veel te bieden, wat wil je nog meer ?
-leerrijke plaktocht van de middag tot bijna donker: vooral waar veel mensen samenkomen, minder aandacht voor grote wegen, meer voor broodautomaten hokjes, bushokjes (een paar half A4 meeneem briefjes), schoolpoortomgevingen, rasterwerken, parochiezalen, openbare plakborden, en hier en daar al eens een specialekke, 100A4’s had ik en 200 demi-A4, hebernog enkele over voor een paar BIB’s en hier en daar een sympathiserende zelfstandige////niet te geloven hoe men en masse naar die tuincentra’s en massakooptoestanden gaat, file in Aarschot (in Rillaar, TieltWinge en Scherpenheuvel was het veel kalmer….vraag : hoe heet die fanpage van Tienen zoals Zot van Aarschot ?
-De internationale actualiteit volgen is één ding, ze begrijpen is de dag van vandaag niet meer mogelijk zonder diepgang. Auteurs als Michael Parenti, Howard Zinn, Michel Collon, Andrew Feinstein, Mohamed Hassan en Jacques Pauwels en anderen lezen is totaal opgaan en genieten van een collectief bewustzijn dat over de generaties heen zal moeten worden doorgegeven, willen we niet in nog gevaarlijker levensomstandigheden terecht komen. Op ieder continent willen Mensen gewoon in vrede werken en leven…

-Toen ik 4 was kwam men voor boeren en telers na hun werkuren thuis een camion kartonnekes om aardbeien in te plukken leveren. Het was 1960. De radio stond aan en vertelde dat men ‘de Belgen’ uit Congo ging redden met een militaire operatie. Wat een kind zich toch kan herinneren, ook de moord op JF Kennedy herinner ik me…wat daar allemaal achter zat, moest ik als autodidact zelf zien te weten te komen. Ben er nog mee bezig. Voilà, dit is mijn eerbetoon aan de deze week overleden negentigjarige Gaston Gyskens van Rillaar, later ook fruithandelaar, de man die de kartonnekes in de streek leverde. De houten bakjes kwamen uit Alken. Veel te hard gewerkt toen ik klein was ik 🙂 57 jaar geleden en ik weet dat nog zeg, toch een geschenk hee, het leven !

-de wapenverkoop van Groot Britannië aan het Saoedisch Koningshuis is sinds 2015 vervijfTIGDvoudigd. Het regime aldaar roept zijn burgers op uit Libanon te vertrekken. Yemen bis? Criminele toestanden. Wake up. De actualiteit volgend weet U wel wat er voor de deur staat. Hezbolah in Libanon zal wel het volgende doel zijn, omdat het connecties heeft met Iran…laatste land op het US-Israel-Saoedi lijstje.

-Ons ma zaliger zei soms “jongen, waar ben jij toch mee bezig met die filosofie en zo, dat brengt toch niks op. ” Wel ma, na veertig jaar studie en actie blijkt dat er in de Noorderkempen heel wat belangstelling en debat mogelijk is voor filosofie en de wereldproblemen. Na aftrek van de kosten voor het zaaltje 10 euro over en de ingang was gratis ! De eigenaar had gewoon een doorkijjkpot met ‘vrijwillige bijdrage’ gezet. Wordt vervolgd.
_ThSw “De Blogfilosoof in de Komdis: “De Filosofie achter Oorlog”
In zijn eigen onconventionele stijl slaagde Octaaf Coeckelberghs erin mensen te doen nadenken en zelf actief deel te nemen aan de strijd TEGEN OORLOG. Prachtig wat er uiteindelijk gebeurde.Mensen kwamen spontaan met eigen verhalen en meningen.De jeugd verweet de ouderen van te blijven steken in het verleden. De ouderen verweten de jeugd van niet in te zien van wat er werkelijk gebeurt….” 17 aanwezigen toch
-Innige deelneming aan Jos en de hele familie. De streek gaat je missen Maria. Je gezonde blozende wangen en je zin in het leven, je werklust; bekommerd om alleman. Immer de zo juist mogelijke oplossingen zoekend voor eenieder. Je gulle lach en graag grappige nieuwtjes vertellend. Weet nog toen je me bestoefte om mijn optreden in het lagere school cabaret met m’n gedicht “ik ben een jongen” en zo meer. Je hebt veel goede energie helpen verspreiden. Doe ons ma de goeiendag en niet teveel pannenkoeken bakken en boterhammen smeren voor Sinte Pieter zijn tearoom hee Pieters, jullie hebben hard genoeg gewerkt hier beneden !
-mensen steken enorm veel energie in schijnproblemen zoals nieuwe Staatjes eisen, terwijl men de echte wereldproblemen links laat liggen
-inderdaad-maar veel in die materie is evenzeer een gewetenskwestie, een subjectief iets, moeilijk in objectieve termen te vatten, het is allemaal niet op te lossen met meer en meer opslag en groei, alhoewel al die positieve dingen die er moeten gebeuren technocratisch en met herverdeling en heroriëntatie van jobs zeer goed op te lossen zijn blijft een te groot deel van de mensheid gevangen in het bourgeois denken met al zijn soorten afleidingen…en hun wrede represailles indien we hun getrokken lijnen passeren…een alternatief, filosofisch samenlevingsmodel lijkt me geen overbodige luxe als je tegen die machtige zuiver materialistische stroom wil ingaan de dag van vandaag
-Hello Cora,
Van een happy Thea vernam ik gisteren Uw voorstel tot lezing. Dat kan in mei, kies zelf maar een datum hoor. De lezing wil vooral een beeld schetsen van alle mogelijke individuele en collectieve zinnen en evolutie van het Leven doorheen de waanzin van oorlogen. De lezing wordt afgewisseld met allerlei soorten korte stukjes uit mijn werk en allerhande anekdoten. Ook aan alternatieven zal het niet ontbreken, boekentips die echt een must zijn (Howard Zinn : de geschiedenis van het Amerikaanse volk bijvoorbeeld). De factoren ‘geweten’ , ‘bewustzijn’ en ‘filosofische zingeving’ aan het bestaan zijn de dag van vandaag te veel in een hoek gedrumd, het samenleven is tot management herleid.
-“We zijn er in de rijkere landen in geslaagd de tradities van de werkende klassen in stand te houden, maar internationaal hebben we onze eigen arme bevolkingslagen en hun internationale lotgenoten overgeleverd aan de imperialistische en nationale burgerij”
 De ene oorlog is nog niet gedaan of de volgende wordt al voorbereid. We geraken er maar niet vanaf. Als wereldburger zouden we ons hiertegen TELEMATISCH kunnen uitspreken. De drang om de wereld economisch en militair te beheersen, vanuit eender welke, altijd te relativeren ideologie of regime, is een bedreiging voor de mensheid. Veel Belgen weten niet dat we momenteel betrokken zijn bij 2 oorlogen. Het sturen van gevechtsvliegtuigen naar het Midden Oosten en Libië is één van de oorzaken van het huidige vluchtelingenprobleem. We moeten onze politieke vertegenwoordigers, over de partijgrenzen heen, erop wijzen dat we deze waanzin een halt moeten toeroepen.
een minuut stilte rond wereldbol, en een minuut om eens stil te staan bij wat die bol aarde is en wat een prachtige geschiedenis hijzelf achter de rug heeft om het leven er op mogelijk te maken en een minuut stilte om al diegenen die een gewoon normaal leven wilden en door etnisch, economisch, sociaal, politiek, ideologisch of wereldbeschouwelijk of persoonlijk geweld vervolgd werden of omkwamen
 De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er deel van uit, wij zijn het !

 _ Mijn werk 24 BLOGS ZONDER DE ENGELSTALIGE OVER IEDER DOMEIN VAN HET LEVEN PROBEERT DE TEGENSTELLINGEN WAARDOOR MEN MENSEN ZOVER KRIJGT MEKAAR UIT TE MOORDEN TE NEUTRALISEREN(dat uitmoorden kan steeds met minder mensen(met eigen fotos en films-en gastauteurs)
 _ Sommige nihilistische filosofen vinden dat niks zin heeft of maken overal slechts wetenschap en wiskunde van. Je moet durven verder kijken en de symboliek achter de wetenschap, de objectieve kennis leren zien. Wat was de big bang ? Symbolisch staat het voor het grondprincipe van het zijn. Iets kleiner dan of gelijk aan nul, wil of kan niet bestaan…wanneer de druk op een ruimte toeneemt, ontploft ze gewoon…en van zodra de eerste materie door straling (eterie) gevormd begint er misschien na elke big bang cyclus een proces om weer bioogisch leven, ‘subjectiviteit’ mogelijk te maken. De creatie van atomen, moleculen, gassen, planeten en de adembenemende schoonheid van hoe de aarde werd geboetseerd om dat leven mogelijk te maken. Groot artistiek werk.
 -Theatermonoloog intermezzo
 °Eerst was ik supersnel…straling, weet je wel. Toen begon ik te vertragen…atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te prullen…dra zaten we met moleculen. We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam was…zo ver van mekaar afstaan…maar dat deden we toch ook al relatief gezien als atomen…maar nu was ’t gedaan…want er zaten celletjes aan te komen. Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes…van toen ze met sex begonnen experimenteren moesten ze zich niet meer copiëren. Van de celletjessex kwam het eerste orgaan en lichaam…en nog was ’t niet gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in ’t begin niet in de buurt van zijn bomen hangen ? Eten genoeg , aan werken ging hij zich niet laten vangen. Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen. Van zodra het ergens te koud werd zijn we dan van de ene naar de andere gordel getrokken…altijd maar van ’t goei leven blijven dromen. Er zaten ook mensen tussen die nooit kontent waren met genoeg of zo maar een beetje…ze wilden stamhoofd, koning, beursspeculant… en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe…ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen, niet meer gewoon produceren en verdelen. Zo werd dus het geld, de duiten …geboren…en hoe meer er werd gevochten voor die duiten…hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten. En gaat ooit eens het licht voorgoed uit? Toen vonden de nooit contenten dan nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onzen Lieven Heer en den Allah, ze hadden het misschien goed voor…maar wij hadden vroeger genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten en aan ons eigen innerlijke bestaan; de rest was allemaal goed om weten en soms mooi vertaald. Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgden ze alle wel en wee op de been. ’t Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van de boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit kontenten; maar was het al niet te laat…ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt altijd tot collaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel ten allen tijden tegen hen te keren. Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam…dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam. De ene keer riepen ze “‘ t zijn heidenen, hak ze in de pan”, dan weer ” “pak ze want ze lezen Marx of de Koran”. Nu durven ze wel niet meer te roepen “pak de olie…”, maar we zijn nog altijd de dupe verdorie !
 Ps : mijn essays over de geschiedenis van de filosofie zelf, die de evolutie van de wetenschappen volgt, maar ook een reflectie is van persoonlijke karakters : zie Stoycijnen en tegenhangers
 Met idealisme alleen komen we er niet Aan iedereen
 °Die het leven hongerig liefhebben blijft. Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.
 °Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan. Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft. Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.
 – PS. De tien geboden door ons ma op filmpje geciteerd : indien men die gevolgd had, was dan alle miserie van nu vermeden ?
 -klassetegenstellingen : getouwtrek tussen naar links of rechts : technocratisch op te lossen, zie mijn 7 referendumeisen—-reconversie militaire industrie/simplified social security systems/standardised worldwidetaxsystem as well/ usefull work not based on eternal growth /ecological production/administrative use of money/ more attention on spiritual things
 -geschiedenisschets : zie Kroniek der Mensheid notities ‘primitieve’ samenlevingen, stammen, feodaliteit, koningen en hun famillie, bloedige afrekeningen, uitbuiting van armen door hogere lagen in de hierarchie, van veelgodendom naar monogod : zie ook Marxisme : op Hegel gebaseerde indeling van de geschiedenis : these, antithese, synthese…na de slaventoestanden en de feodaliteit volgde vanaf de zestiende eeuw vooral de ontwikkeling van de bourgeoisie, tot begin 20ste eeuw en nu zelfs vooral hand in hand tegen het boeren en ander proletenvolk en in rivaliteit met de aristocratie zelf –
 Nu: veel gekibbel en overcomplexe regelingen om privileges te beschermen
Dit was onze geschiedenis in een notedop : Niets is ‘echter ‘dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is. We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer. Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.
 Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.Het kwade ook. Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.
 Je kan pas observeren en reageren vanuit een evenwicht. Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.
 Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.
 Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.
 Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden. De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.
 Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten. Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk ‘zin’.
 De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole. Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.
 Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons. Wij allen zouden veel meer ‘zinzoekers’ kunnen zijn.
 Een zin die het leven en de dood overschrijdt. We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en PIJN
 Belang van studie en mediadieet -boeken : Jacques Pauwels ‘de mythe vd goede oorlog-de groote klassenoorlog’/Howard Zinn ‘de geschiedenis vh Amerikaanse volk/John Reed ‘tien dagen in oktober’(Reds film)/Elsbeth Etty ‘Liefde is het hele leven niet’ (Nederlandse ABBeweging via HRHolst-vdSchalk)/ Michael Parenti (‘democratie voor een elite’ en werken over het fascism zoals ook Jos van der Velpen uit onze streek)/ Michel Collon (veel werken o.a. over Joegoslavië oorlog/ Mohamed Hassan én MCollon ea : ‘la stratégie du chaos’ over hoe men in het Midden Oosten en Noord Afrika de evolutie naar een seculiere maatschappij, scheiding godsdienst-staat teniet heft gedaan (imperialism en bepaalde standen binnen die maatschappij)///Andrew Feinstein -Shadowworld(wapenhandel-zie stop the weapon trade plus intal)///Kroniek der Mensheid/Solidair/Mx studies en FV natuurlijk
 Gids voor conservatieve beleidsmakers :
 Zeg dat iedereen gelijk voor de wet is, handel anders.
 Geef sommige arbeiders brugpensioen, andere niet.
 Betaal uitkeringen, pensioenen naargelang diploma…enz
 Zorg dat inwoners van één land niet voor iedereen kunnen stemmen naargelang de taal die ze spreken.
 Maak heel veel politieke zuilen in de dienstverlening die mutualiteiten, scholen…aanbieden.
 Zend alleen info uit van partijen die willen verdelen.
 Subsidieer allerlei kerken die mensen van echt geloven en zich engageren weghouden.
 Organiseer verkiezingen op basis van partijen die het verdeel -en heers principe genegen zijn.
 Hef taxen op een heel elitaire manier.
 Zorg er voor dat werknemers onoverzichtelijke statuten hebben en ontwerp nog meer labyrinth-toestanden in de sociale wetgeving…vooral vereenvoudig en internationaliseer niet.
 Toon voortdurend negatieve beelden en geef weinig inhoud over de toestanden in het verpauperde deel van de wereld en vooral…leg geen verbanden.
 Steun malafide praktijken in bankwereld en leg de speculatie niet aan banden…zodat het ongenoegen en de afkeer van politiek nog meer stijgt.
 Haal net voldoende immigranten in het eigen land om de woning -en arbeidsmarkt kunnen blijven te manipuleren en het ongenoegen onder mensen aan te wakkeren in plaats van internationale afspraken omtrent een globale aanpak van menselijke samenlevingsproblemen te maken.
 Beschuldig mensen die ingrijpende, geweldloze veranderingen willen voortdurend van extreem, utopisch gedrag.
 Vertaal ‘democratie’ voortdurend als het recht van de economisch sterkste om iedereen zomaar een job te kunnen ontzeggen.
 Laat vooral niet blijken dat je als overheid de macht hebt om waar nodig dwingende maatregelen op te leggen daar waar men bijvoorbeeld miljardenwinsten maakt en afdankt.
 Laat uitschijnen dat de gemeenschap elke menselijke activiteit aan het absurde superwinststreven van gigantische kapitaalgroepen moet uitbesteden omdat de overheid geen goed bestuurder zou kunnen zijn.
 Geef geen inspraak aan de bevolking, zeker niet via de moderne telematica.
 Qua interne partijwerking, omring U met getrouwen die van hun carrière van de toplaag van de partij afhankelijk zijn.
 Waak er over dat de moderne mens niet doorkrijgt dat de telematica een ander samenlevingsbeheer via het zich uitspreken over een globaal programma van wereldwijd welzijn zou kunnen mogelijk maken.( http://bloggen.be/conscience2008 )
 Zorg voor een aanzienlijk aantal armen die niet kunnen reizen of maandelijks amper toekomen.
 Breng manifestaties van rechtse minderheden voortdurend in beeld om de indruk te wekken dat ze een overgrote meerderheid van de publieke opinie vertegenwoordigen.
 Hou de grote mediagroepen de hand boven het hoofd en laat ze hun journalisten manipuleren en verslag laten doen zonder dat dat ook engagement in het belang van het algemeen welzijn betekent. Maak vooral geen publiciteit voor die andere journalisten, zwijg ze dood als je ze niet voor je kar kan spannen.
 Maak veel mist en schep voortdurend nieuwe verdelingen tussen mensen mét en zonder hoofddoek.
 Breng uitvoerig verslagen over massa’s die hun leven willen geven om de ene potentaat voor een andere om te wisselen.
 Probeer vooruitstrevende regimes, maar economische concurrenten zoveel mogelijk in een negatief daglicht te plaatsen.
 Laat het uitschijnen dat bepaalde andere landen een voortdurende militaire bedreiging zijn, ondermeer als alibi om de wapenindustrie vet te mesten.
 Schep situaties waarbij veiligheidsproblemen kunnen worden overdreven.
 Laat toe dat dieren in situaties moeten leven waarbij ziekten wel moeten uitbreken en maak daar dan de pharmaindustrie rijk mee en trek nog meer angst over de mensen.
 Sta niet toe dat boeren weer echt boer kunnen zijn, omdat dat niet binnen de logica van de monoplies past.
 Maak kunstmatige loonverschillen tussen man en vrouw.
 Controleer wat wél en niet mag worden onderwezen.
 Zorg voor een entertainmentsindustrie die de mensen weghoudt van hun sociale zijn.
 Steun eerst terroristische groeperingen en gebruik ze als ze hun eigen agenda willen opdringen als afleidingsmaneuver om iedereen in het gelid te houden.
 Maak vooral niet duidelijk dat een degelijk inkomen voor iedereen het belangrijkste politieke streven zou moeten zijn, een politiek die veel verdeling voorkomen kan.
 Maak van etische kwesties geen individuele zaak, maar voer propaganda om kampen in stand te houden. (+ en passant probeer je maar zoveel mogelijk geld aan embryos te verdienen…bah)
 Stel genetisch gemanipuleerde gewassen als noodzaak voor.
 Laat het geld van de verzekeraars de wet maar schrijven.
 Sta toe dat mensen zich blauw betalen aan leningen en dat banken dicteren hoeveel er op de staatschuld aan rente moet worden betaald.
 Laat uitschijnen dat hebben veel belangrijker is dan zijn.
 Moraal van dit verhaal : erger je niet aan wat klassegenoten als voordeel verworven hebben…alles kadert binnen het systeem van iedereen op zijn plaats te houden.
 TEGEN WERKLOOSHEI D OORLOG UITBUITING
 &
 LESSEN UIT DE GESCHIEDENIS LESSONS FROM HISTORY
 ———————————————————————————————
 Why don’t we put forward our own program first ?
 Why don’t we defend our own alternative in the enterprises we work ?
 Why don’t we invite the jobless to join our reunions ?
 Why don’t we develop our new strategy to put our demands in power ?
 Wereldgenoten,
 Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals het deel ‘filosofisch verzet’ voornamelijk columns tussen 2006 en 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dat deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.
 -Activisme volstaat niet, een aan de tijd aangepast globaal alternatief, de eigen innerlijke communicatie op punt zetten, ook met politiek bezig zijn inderdaad, dan is er ruimte voor een spirituele visie en een filosofisch alternatief http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
 Vergadering Filosofisch Verzet rond ‘Het Hageland wil niet meer voor oorlog betalen’
 Wereldgenoot
 FILOSOFISCH VERZET/VOEDSEL VOOR DE GEEST, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & linken daarnaar met 500 eigen artikels en honderden linken, foto’s, film…,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek. Filosofisch Verzet is een speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke zingeving wordt. Over hoe graag leven mogelijk wordt.
 WERELDGENOOT, werkloos ?Tijd om je af te vragen waarom? Teveel werk? Altijd meer op minder tijd presteren? Je wordt tot een helse concurrentie met andere collega’s, boeren of andere kleine ondernemers verplicht? Je hebt vragen naar het waarom van armoede en oorlogsverspillingen, terreur? Je vindt het maar niks dat de oorlogsmachine via 1man,1president,1premierin gang kan gestoken worden, tegen zijn congres of partij in? Je denkt, leven en werken in zo een wereld, dat kan toch niet de bedoeling zijn ?Je ziet de zin van het werk dat je doet niet meer zitten…en je vindt zo dadelijk maar niets anders.Je vindt geen partij of vakbond die een allesomvattende uitleg heeft, een globale aanpak voor de wereldproblemen voorstelt? Of de tegenkrachten die je ontmoet lijken versnipperd ? Je ondervindt dat sommige media of het onderwijs je het hoe en waarom van de geschiedenis en het hedendaagse niet genoeg duiden kunnen? Ook je sociale omstandigheden zijn niet gebaat met al die omstandigheden? Je bent een aantal uitzendingen, kranten of ongezonde leefgewoonten moe en je wil daar om te beginnen bij je eigen iets aan doen? Je beseft dat een mens niet alleen gemaakt is om te werken en je wil opkomen voor jezelf en anderen? Omdat ook bij andere mensen, andere gezinnen, werkeenheden, landen…dezelfde vragen zich nog schrijnender en dringender lijken te stellen. Jij hebt geen drug meer nodig, je weet uit eigen en gedeelde ervaring heel goed dat op ijdelheid en zelfmedelijden gebaseerde consumptiedrang, je kritische zin en je innerlijke verdiepin in de weg staan. Kortom je bent je bewust van een aantal zaken die je bewustwording vernauwen.Je realiseert je dat je medestanders nodig hebt om al dat inzicht in vernieuwende groei en daden om te zetten. Een bewuste keuze dringt zich op voor meer en meer mensen. Je wil je best inzetten voor een betere wereld zonder armoede, oorlog, werkloosheid en allerhande vervuiling als die wereld er dan maar niet uitziet als nu: afgejakker op het werk, te weinig interesse voor de rest van de wereld, te weinig tijd voor lezen, studeren.
 . Het leven niet meer als zingevend kunnen ervaren. Dom amusement, sensatie voor alles. Steeds meer mensen willen diepgang en inhoud vinden. Shows over hoe men mensen elimineert, zodat het individu dat overblijft met de poen of lotto gaat lopen. Bestudering van de psychologie om er geld mee te verdienen en ieder op zijn plaatsje te houden. HOERA? HOERA? Wat amuseren we ons rot binnen het kader van het geldimperialisme en de casinoëconomie. Valse spanningen opbouwen om ons van onze anderskleurige of klassegenoten of andersgelovigen af te scheiden. Nog meer reclame in onze hoofden jagen om ons nog meer doen te kopen…dat proces mag niet stilvallen of het geldsysteem valt op zijn gat. Je inzetten voor een wereld waar dan geen gekken om een oorlog om afzetmarkten vragen omdat een oorlog weer voor werk ZOU zorgen. Een wereld waar men niet met halve waarheden goochelt, het beschermen van machtsposities indachtig. Men misbruikt het rijke filosofische erfgoed achter woorden zoals religie, geloof, god socialisme enz…voor de doeleinden van de zotste speculaties. ’t Kan niet de bedoeling zijn dat dat allemaal zo blijft. Alles evolueert. Misschien maken we het nog wel mee: Een modern systeem voor toekomstige verkiezingen via het internet, een soort internetreferendum om eerst een globaal programma goed te keuren en daarna op projectlijsten de vertegenwoordigers ervan aan te duiden(een blauwdruk hiervoor, zie : http://bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsblog) http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be/archive/2016/10/19/lesson-from-history-lecons-de-l-histoire-and-alternatives-8660775.html (blauwdruk)
 Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, ’t einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven…zelfs al botst onoordeelkundigheid voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties…blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur van het algemeen belang vergift, daar is welvaar niet ok
 Met onder andere als sleutelthema’s : -Dan actueel flexijobs/2 percent naar NAVO(ook ok voor nva)/122 landen tekenen verbod op nucleaire wapens Belgie niet/comitee Hageland tegen betalen voor oorlog//stop de wapenhandel aktie en Shadowworld boek -film///Rol godsdiensten en imperialismen in MOosten en Nafrika enz///rol RUS-China, bemiddelend Koreaconflikt///protectionisme op komst? ///Basisinkomen DSL// andere manieren van oorlogsvoering : concurrentie prijzen en lonen/regime change, zie oostblok, zuid-amerika/heft de us een derde wereldoorlog nodig of is die niet al bezig?
 -teksten met analyes socialistische beweging/revolutie wat is dat ?/ nog mogelijk ? /niet burgerlijk reformisme mogelijk ?
 -lijst landen die de US al aangevallen of bewerkt heft (niet vergeten :: Indonesie, etc, Noord afrika in 1801 AL (daar tegenover RS vier keer door westerse legers bezet CH…
-Anti-Imperialistische Beweging tijdschriften (low intensity conflicten Filipijnen///Chili-Allende//Iran : Mosadeq///Oekraine/Angola/Ethiopie/Mozambique/zuid afrika (engelse invaders tegen boeren)/El Salvador/ Nicaragua….
 -Klimaat VAN OVERAL AANGST AANJAGEN -hoopgevend : peace in scaninavia after al those wars from centuries ago en t is er goe leven
 -Japan : 80 percent tegen oorlog Irak -atoomwapens US 10600 14 TRILJOEN AAN HUIDIGE OORLOGEN AL GESPENDEERD CH 400
 _US WIJST VREDESVOORSTELLEN RS EN CH REGELMATIG AF EN HANDELT OP EIGEN HOUTJE BUITEN VN _ROL SJIETEN SOENIETEN SALAFISTEN MO _SOCIALE STRIJD HOUDT OORLOG TEGEN
 _AFSPLITSINGEN PER REFERENDUM ? LIEVER DE us STATEN DAN CATALONIE? WANT WELK ZIJN HUN SOCIALE STANDPUNTEN ?
 _MENSEN ZELF EN HOE ZE ZIJN zie Weiler trainer Anderlecht -mei 1968 EN DE verkiezingsuitslagen daar na
-“Questions for workers Waarom worden we nog altijd door de wereld van de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen anderen niet aan de slag ? W is recht op werk geen recht ? W kunnen we niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ? W geen productie gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig ecologisch verantwoorde productie ? W hebben sommigen onder ons de ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ? W moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet speculatief te gebruiken wereldmunt ? W is armoede een officiële vorm van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ? W bevelen enkele politiekers en militairen hele legers ? W zijn godsdiensten niet zo spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ? Waarom noemt imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’ brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ? W worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te doden ? W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ? W de technologie en technocracie niet gebruike om een mooier wereld te maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag er naar op wereldgebied toch nog groot is ? W worden er boeren betaald om niet te produceren terwijl er zoveel honger is ? Waar om worden boeren verplicht tot het kopen van niet hun zaden ? W is er zoveel tekort aan woningen . W eten onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ? W overleeft Hun systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting en speculatie…en hoe lang nog ? W blijven we colaboreren via de klassieke stembus terwijl het moderne fascisme zo sterk is ? W berichten de grote media in Hun voordeel ? W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA te zeggen tegen het oude systeem ? W leggen we geen eigen programma te rstmming voor ? W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken, kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan. W de joblozen niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen? W geen nieuwe strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doenhttp://filosofischverzet.skynetblogs.be http://bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsblog)///de bij de teksten horende foto’s en meer niet afgedrukte teksten zoals hierboven ? http://fotofilosofie.skynetblogs.be en 25 ANDERE blogs Gedichten : http://snarenenwoorden.skynetblogs.be
OVERKOEPELENDE BLOGs http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
 Filosofie http://deblogfilosofen.skynetblogs.be Voor vervolg zie op Facebook
-ik vind dat de vakbond aldaar bij Inbev eens zou moeten staken met de eis dat men mensen verplicht aanneemt–heb ooit aan de RTT Belgacom zo zonder veel steun van de bonden door alle dagen 25 minuten het werk neer te leggen en bewust gezamenlijk trager te werken een staking geleid die tot het aanwerven van 16 jonge mensen op de inlichtingen leidde( was gewoon niet beschermde ACOD Militant) Linten Monica: Daar was ik bij !! Nog eens dank u he Octaaf x
-je bent al vlug een ‘communist’ als je zo iets zegt….iedereen die dat woord in ’t parlement nog gebruikt dient wel terug gaan te studeren, want het betekent in essentie afschaffing van loonarbeid en handel, gewoon productie en distributie…we zullen daarvoor nog een eind moeten door evolueren indien we terug bij omega willen geraken
-je kan me ook gerust contacteren om eens over het maandblad Solidair een uiteenzetting te komen geven 016634271 0472 759 268
– een artikel in Knack werd 635 keer gedeeld, het gaat over de zogezegde achterhaalde bestaansredenen van de vakbond, want “niet werkenden zouden in een ‘gouden kooi’ beschermd worden door de vakbond en de moderne economie zou meer en meer flexibel moeten worden” (lees : iedereen moet mekaar maar kapot beconcureren in het zog van de hele grote bedrijven en de beurs) Vraag maar eens aan vervangingsinkomens hoe goud hun ‘kooi’ is. Stel daarom voor ook dit 635 te delen. 🙂 reservatie deckx.marc@skynet.be
-het Saoedisch regime dat toenadering zoekt tot Rusland…er valt in Syrië veel op te bouwen hee, en de sjeiken hebben veel bouwfirma’s—onderstaand bericht geeft aan hoe boos de US regeerders wel zijn—wat een sarcastisch, cynisch systeem !(ps nadat het Saoedisch regime jarenlang terroristen tegen de president in Syrië steunden)/// om oorlogsellende te begrijpen, moet je vooral de economie volgen en de vraag ‘wie heeft wat en wie wil wat van wie ten koste van een ander en zeker ten koste vh algemeen belang’

-dood Talabani :kon men hier maar in vrede rusten alvast—–Koerdische leiders moeten uitkijken voor wat imperialistische taktieken weer van plan zijn

-een wereld zonder legers, iedereen een inkomen en alleen de politie wapens lijkt mij veel veiliger

-ik ga hier niet mee stoken, allen uitgenodigd op een lezing van mij over “hoe komt het dat we van oorlog niet af geraken” op acht november om acht uur…contacteer me voor adres—–onlangs in Scandinavie rondgetrokken, eeuwen heeft men mekaar de kop ingeslagen…nu peis en vree, eens over heel de wereld hopelijk, maar dan moeten we ideologieën en godsdiensten, economie etc eens filosofisch gaan ontleden

-het Saoedisch regime sluit vandaag 4okto2017 miljardencontracten met Rusland……verklaart veel over de vijandigheid van het US regime tegenover Rusland. In vrede samenwerken zoals in de ruimte…voor wanneer ?

– De ene oorlog is nog niet gedaan of de volgende wordt al voorbereid. We geraken er maar niet vanaf. Als wereldburger zouden we ons hiertegen TELEMATISCH kunnen uitspreken. De drang om de wereld economisch en militair te beheersen, vanuit eender welke, altijd te relativeren ideologie of regime, is een bedreiging voor de mensheid. Veel Belgen weten niet dat we momenteel betrokken zijn bij 2 oorlogen. Het sturen van gevechtsvliegtuigen naar het Midden Oosten en Libië is één van de oorzaken van het huidige vluchtelingenprobleem. We moeten onze politieke vertegenwoordigers, over de partijgrenzen heen, erop wijzen dat we deze waanzin een halt moeten toeroepen.

-“Een zoveelste boek voor mijn collectie, bedankt Schrijfster. M’n fotografe-vriendin en ik zijn afgelopen zomer in Neuengamme geweest. (fictieve roman rond drama Meensel-Kiezegem 44)
We hebben er een heel deskundige uitleg gekregen van het personeel. Vooral wat de psychologische gevolgen ervan waren en nog zijn, ook voor de bevolking ginder. Ikzelf begin de 8ste november met lezingen, over de wereldproblematiek, de filosofische invalshoek.
https://www.uitinvlaanderen.be//agenda/e/waarom-geraken-we-niet-van-oorlog-af/fc33769b-27c4-499d-a469-d91ca98fbfe0
Ik heb het vooral over de HUIDIGE oorlogssituaties en de volgende.We zijn ook samen bezig met “Fotofilosofie”, maar dat zullen jullie al wel gezien hebben. Dit wordt de volgende, genomen in Neuengamme. Te bezichtigen via Facebook Fotofilosofie en op onze tentoonstellingen her en der, onder meer in Eben-Ezer. De communicatieverantwoordelijke in Neuengamme heeft ons dit bericht terug gestuurd:
“Alles maar dan ook ALLES wat zulk drama opnieuw kan vermijden krijgt onze steun.” Groeten
-Beste,
Octaaf en ik zijn afgelopen zomer in Neuengamme geweest.
We hebben er een heel deskundige uitleg gekregen van het personeel.
Vooral wat de psychologische gevolgen ervan waren en nog zijn, ook voor de bevolking ginder.
Octaaf begint de 8ste november met lezingen, over de wereldproblematiek, de filosofische invalshoek.
https://www.uitinvlaanderen.be//agenda/e/waarom-geraken-we-niet-van-oorlog-af/fc33769b-27c4-499d-a469-d91ca98fbfe0
Hij spreekt vooral over de HUIDIGE situaties.

We zijn ook samen bezig met “Fotofilosofie”, maar dat zal jullie al wel gezien hebben.
Dit wordt de volgende, genomen in Neuengamme.
De communicatieverantwoordelijke heeft me dit bericht terug gestuurd:
“Alles maar dan ook ALLES wat zulk drama opnieuw kan vermijden krijgt onze steun.”
Groeten,
Thea Swinkels
-Ik zou de film tevens behouden voor een andere datum dan, te belangrijk…..////interviewen ? zal mijn vragen wel stellen en jullie en anderen de hunne, zo gaat dat met de Jacques.
Octaaf
-op acht november ga ik ook een voordracht houden in eigen naam ter herinnering, later meer
Stukje uit de perscommunikee van Komdis : “: “de essentie van het eerste; sociaal filosofisch deel van zijn werk komt er op neer dat hij alle mogelijke filosofische en sociale tegenstellingen probeert te neutraliseren, motieven waardoor men hele groepen mensen al eeuwenlang zover krijgt dat ze mekaar gaan uitmoorden en alternatieven naar de toekomst toe aanreikt“
Voor de groep : Ook mensen zonder universitaire opleiding hebben veel in petto…en zijn minder bang van bepaalde vooral subjectieve dogma’s te doorbreken en daadwerkelijk te engageren geloof ik, veel filosofen sociologen zijn blijven steken in denken en schrijven zonder aanzetten tot engagement en aanbieden van uitwegen, maar ja, het eerste wat men in school leert is binnen de lijntjes te kleuren hee)
Notabene :
Ik hoop echt dat er volk op afkomt, zou een affront zijn voor Jacques— in Leuven studentenstad, is er ook maar altijd 30 man of zo en dat in Leuven, zou hen zeker uitnodigen
-té rijk, te arm, oorlog, vrede…kwestie van Geweten gewoon. Telt niet meer, geld bepaalt de regels en inderdaad Geld bepaald de inhoud van die fameuze democratie…en wie daar iets tegen heeft tegen die democratie anno 2016 met miljoenen werklozen en hongerenden is op weg een dictator te worden of nog erger een communist. Maar wees gerust ‘communisme’ zal er op deze planeet nooit komen, een wereld zonder loonarbeid en geld en handel, gewoon productie en distributie en mekaar helpen, daar zijn de ego’s té groot voor.CONSCIENCE my friends —-be not afraid world, progressive people these days are only trying to find a path in between
-een groot deel van wat als cultuur moet doorgaan is precies een uiting van emotionele en sociale frustratie, niet resulterend in een positieve boodschap, maar nogal veel in gedrochten zonder positieve boodschap en engagement—systeem gebonden kots noem ik dat….die bovendien sensationeel, lawaaierig en kitscherig is…verwrongen abstract dat angst van het concrete heeft, nihilistisch tot en met, als of het leven geen zin genoeg heeft, armoede in de kunstwereld eigenlijk, weinig vreugde ook, …heel knap filmpje dit—OC
-De pvda Hageland zal kortelings ‘Shadowworlds’ vertonen, dan kan ik je uitnodigen.
Indien jij en familie, vrienden… eens naar Meensel willen afzakken , kom maar af, dan kan ik een deel van onze spandoeken en canvassen voorstellen, bibliotheek enz… . Ook interessant, mijn blogwerk met 24 Nederlandstalige en 6 Engelse blogs over alle domeinen van het leven. Via gedichten, Essays, kortverhalen, theatermonologen enz… 01663 42 71 0472759268 http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
-plus afschaffen van speculatie met geld, administratief gebruik van geld// /plus aandacht voor allerhande zingeving die niet alleen objectief en louter wiskundig maar menselijk, spiritueel en filosofisch is

-onder bepaald omstandigheden, altijd weer uitkomst van vorige omstandigheden, zijn maar een beperkt aantal uitkomsten mogelijk, de ussr moest na de inval van veertien buitenlandse legers het land weer opbouwen en klaar zijn om de nazis in WOII te verslaan, soms moet je tijd winnen om dat te realiseren, echt dom was dat oiv de KP in de ussr, er geen eenheid met de spd kwam, om de nazis van de macht te houden
-In bijlage een paar voorbeelden van het werk van Thea Swinkels(fotografe) en mezelf. In de traditie van voor een stuk, Teilhard de Chardin breng ik in mijn blogwerk bovendien in tal van literaire stijlen van gedichten, essays, columns, kortverhalen de nodige argumenten om aan te tonen dat er meer is dan leven en dan gewoon dood en dat wetenschap en geloof nooit dichter bij mekaar gestaan hebben dan in dit tijdsgewricht. De meeste werken vindt je op Fotofilosofie Facebook of de blog er naar toe onder http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be Mijn bijdrage aan leren beseffen dat geloven een zoektocht is doorheen alle domeinen van het leven. Bovendien geef ik ook lezing rond ‘oorlog en waarom weer niet van af geraken’ van uit filosofisch sociaal perspectief. Indien U één van de doeken ergens wil gebruiken, al is het in een kapelleke, zullen we het voor de parochiegemeenschap gratis bijmaken. U kan ook één van onze tentoonstellingen bezoeken, onder meer in de Vredestoren in Eben-Ezer en in Meensel. Het scheppingsverhaal op een moderner manier, de twaalf geboden, dingen over de dood, de liefde, de ‘twaalf geboden’, anti-oorlog… .
Met achting.
Octaaf Coeckelberghs Kapellekensweg 84 3391 Meensel-Kiezegem 016 63 42 71 0472 759 268
Indien ik niet op die vergadering kan zijn, gelieve de aanwezigen dan rond deze mail te brieven.
-Oorlog en waarom we er niet van af geraken—lezing en debat philosophicalresistance@gmail.com
-de situatie zou al een stuk verbeteren en de toenadering van Noord en Zuid Korea ten goede komen indien de US navy zich uit Aziatische en andere wateren en basissen zou tergugtrekken—-misschien kunnen kan de arbeidersbeweging in Zuid Korea hiervoor eens tot de finish staken ?
-een referendum houden rond :
-internationale militaire reconversie
-simpel social security systems invoeren, één bedrag voor werklozen enz bijvb 1400 euro
-zinvolle ecologische banen scheppen en werktijdverkorting 30 urenweek in internationaal kader -binnen Europa zelfde lonen voor ex Oostblok landen en Zuid Europa
-de intern.gemeenschap een onkreukbaar gestandardiseerd telematisch rechtvaardig taxsysteem voorstellen
-mijne lieftallige compagnon wacht altijd de juiste moment en de juiste hoek af en slaat dan toe, mag een tijdje duren, weer thuis bedenkt ze er iets bij wat ik bedacht, niet in de traditie van de Indische, maar de Genetische betekenis—ze kan uren aan licht werken
-Als pvda-lid ik organiseer ik ten persoonlijke titel ook lezingen uit eigen naam met als thema “de filosofie achter ‘oorlog’ en waarom we er niet van af geraken” via het comité in oprichting ‘het Hageland wil niet voor oorlog betalen’.
Ik beklemtoon het belang van een andere buitenland politiek zoals de pvda die eist, om te voorkomen dat onze volgende regeringen in de toekomst nog mee helpen om landen te bombarderen. Waar ? Bij mij thuis of onder meer op acht november in de Komdis Hameldijk 1 2480 Dessel-Witgoor 20uur. Bij mij thuis kan ik U ook een aantal werken uit mijn bibliotheek voorstellen. Heeft U zelf een vriendenkring die zich hiervoor interesseert kan ik natuurlijk ook afkomen. 016634271 0472759268 Octaaf Coeckelberghs Kapellekensweg 84 3391 Meensel-Kiezegem, destijds zwaar door de oorlog getroffen dorp, alwaar ik U ook een deel van de kunstwerken (spandoeken en canvassen) van mijn vriendin en mij (de teksten) kan voorstellen. Ook op andere plaatsen lopen soms tentoonstellingen onder meer tegen de huidige oorlogen gericht. Zoals onder meer in Eben Ezer in het park van de Vredestoren van het Musée du Silex nog tot eind juni dit jaar.

De ene oorlog is nog niet gedaan of andere oorlogen worden al voorbereid.
Allemaal domino’s uit het verleden die blijven vallen. Wij als inwoners van deze planeet zouden ons hier wereldwijd telematisch kunnen tegen uitspreken, maar de top van de politiek met absolute monopolie over deze dingen blijft maar steeds gesofisticeerder miserie voorbereiden. Het imperialisme, de drang om de wereld economisch en militair te beheersen, bedreigt het verder bestaan van de mensheid. Al hoewel de meesten van ons mensen hier in vredige landen leven, zou dit wel eens kunnen omslaan. Trouwens hoeveel Belgen bijvoorbeeld weten dat we in minstens twee oorlogen betrokken zijn momenteel ? Waarom moesten die gevechtsvliegtuigen bijvoorbeeld het welvarendste land van Afrika naar de totale chaos helpen bombarderen ? En achteraf maar zagen over het vluchtelingenprobleem. De aanloop naar de tweede wereldoorlog was de beurscrash van 29 oktober 1929. In oktober 2008 gebeurde bijna hetzelfde. Momenteel probeert men nieuwe crashen te vermijden, terwijl men doodleuk de diplomatieke conventie van Wenen van 1961 breekt en men Russische consulaten in de US op een politionele manier sluit. Als voorzorgsmaatregel op een nieuw conflict dat men al heeft beslist ?
Als afleiding voor de vermeende sympathie voor Rusland van de president van de US ? ( nota bene een land dat de laatste dertig jaar in 13 oorlogen betrokken was en er 14 triljoen dollar aan besteden en in zijn bestaan in 100oorlogen betrokken was…en onder meer na de tweede wereldoorlog doodleuk de antifascisten in Korea, die nog tegen de fascistische Japanse bezetter hadden gevochten bijna uitroeide! )
Hier in het Hageland zeggen we neen tegen de twee procent voor de NATO, die de US ons wil laten betalen en willen we de meerderheid van onze politieke vertegenwoordigers erop wijzen dat we deze waanzin over partijgrenzen heen moeten stoppen. Ik kom er U graag van uit een filosofisch perspectief over informeren in een poging alle bestaande vooroordelen en afleidingen te ontmijnen. Octaaf Coeckelberghs voor ‘Het Hageland wil nooit meer voor oorlog betalen’ NB : oorlog is iets anders dan ‘defensie’
PS heb nog een kaart voor Manifiesta over////ook gewoon bespreking buitenlandse artikels is mogelijk

Groeten Octaaf ‘Filosofisch Verzet’ http://filosofischverzet.skynetblogs.be (24 blogs zonder de 6 Engelse)
-een deel Zuid Koreanen verzet zich al decennia tegen wapenaankopen en aanwezigheid van de VS—–er moet verkocht worden en daarom moet er spanning, militaire mamneuvers voor de kust enz blijven….bovendien strategisch wil de grootste imperialistische staat overal aanwezig zijn in het geval van nieuwe oorlogen….een deel van de Bourgeoisie in de VS zou die wel willen, de gewone man, de 99,9percent niet natuurlijk…van daar de dagelijkse massabeinvloeding bij escalatie van toestanden, zie de world trade towers bijvoorbeeld
http://filoview-art.skynetblogs.be/
theoretische opmerking : ‘communisme’ heeft nog nooit bestaan, het betekent onder meer afschaffing van de loonarbeid, gewoon productie en distributie, zonder een financiële waarde aan een goed te geven…zover zal de mensheid niet geraken denk ik, veel onbaatzuchtigheid voor nodig; bovendien moet eenieder en elke kleine en middelgrote tot grote onderneming, niet de multinationals, buiten de centrale planning ook gedecentraliseerd kunnen produceren…voorlopig is het enige waar we kunnen naar streven een solidaire samenleving met militaire reconversie, een anti-oorlog buitenlands beleid, een simpele rechtvaardig sociale zekerheidssysteem, een simpel progressief tax systeem, zinvol werk en ecologische productie
ik zal de algemeenste delen even kopiëren voor zij die tijd tekort hebben of to the point willen komen, het denken daarover stelt staatskapitalisme tegenover een toekomstig socialistisch model, waar wel of niet arbeidstijd als nieuwe maatstaf zal worden genomen- of gewoon productie en distributie—zo wordt het denkbeeld van Otto Neurath (geen geld meer als maatstaf) door de telematica van vandaag objectief goed mogelijk, subjectief is iets anders—-als loonarbeid in een overgangsfase toch zal blijven bestaan, misschien voor de distributie van de geproduceerde goederen werken met een soort digitaal abonnementensysteem voor alle goederen en diensten, zo kan de prijsbepaling niet door de markt maar door het aantal in een sector werkende mensen bepaald worden////hier dus de evolutie van het denken over deze dingen in een notedop uit het artikel geplukt “-Adam buick-peter lawrence (ludwig von mise)(otto leichter)
And as soon as one gives up the concept of a freely established monetary price for goods of a higher order, rational production becomes impossible. Every step that takes us away from private ownership of the means of production and from the use of money also takes us away from rational economics.
The partisans of accounting in labour-time and those of accounting in real physical quantities were never more than marginal and by the end of the 1920s had disappeared both amongst the Social Democrat and amongst the Bolsheviks.
Otto Neurath (later prominent as a logical positivist philosopher) argued that even labour-time accounting would be unnecessary in socialism (state capitalism). In an “administrative economy” production plans could be drawn up and executed directly and sole
Adam Buick Under these circumstances calculations concerning the production and distribution of wealth will of course still be necessary, but these can be done exclusively in units to measure specific amounts and kinds of different goods — units such as kilos, litres, square metres, watts, even hours. There will be no need for any general equivalent by which to measure and compare all goods. In other words, calculation in socialism will not be economic but technically in real physical quantities:”
Dear all,
We try to communicate the essence of our work through an exposition : FOTOFILOSOFIE (Photophilosophy).
Our work is partly about world politics and is anti militarist and it wants to use philosophy to observe and explain all the different meanings of life to do away with several other negative developments.
By means of Octaaf’s literature and Thea’s images and with the help of science as well, we want to show that life is a unified spiritual and material creation.
Our work,on every domain of life, is a search about separating sense from non sense. Trying to get people enthousiastic about life again, more social, more in touch with their real inner joy.
We would like to ask your permission to publish and use the work we have made about Neuengamme in our lectures and exhibitions against war.
It’s not the meaning to make money with it, but to make people aware.
Yours sincerely,
Octaaf Coeckelberghs & Thea Swinkels

-net als in de berichtgeving over vluchtelingen en oorlog, oorzaak en gevolg wordt altijd vergeten———–maximalisatiedrang van de superwinstachtigen leidt tot tekorten, zeker als deze laatste al nauwelijks getaxeerd worden, vrijheid, blijheid onnozelheid regeert en rapporteert
-zijn geen in-vraag-stellingen genoeg—jobs in de administratie riskeren te verdwijnen naar mate we in de zelfadministratie gedwongen zullen worden wat onze facturen betreft—-in iedere sector is er een enorme schaalvergroting met minder jobs én prijsafspraken tussen de echt grote, ze vragen zo een beetje wat ze willen binnenkort en worden op hun wenken bediend door de politiek die onbeschaamd de financiële elite de hand boven het hoofd houdt—in Italië onlangs nog miljoen euro afdankingspremie voor de CEO van een telefoonmaatschappij in Italië/////recht op een job of degelijk inkjomen?, ja ook op health care? etc oom Sam….
-mensen zouden zich eerst beter enkele filosofische vragen stellen voor dat ze aan politieke programma’s gaan schrijven of gaan kiezen—se poser des questions philosophiques serait bien avant d’écrire des programmes politiques ou aller voter pour des lois absurdes
-nog een lange weg te gaan, maar als het alleen de bedoeling is van onze levensstijl en welvaart te bereiken zonder welzijn en cultuur met inhoud, dat Afrika dan maar werk maakt van het bouwen van leefbare dorpen in plaats van megasteden met miserie troef. In Congo Kinsasha wonen 12 miljoen mensen en het land is80 keer groter dan België en heeft een 50miljoen inwoners dacht ik. Moet dat dan ?
-het grootkapitaal zal regeren tot de laatste dorpswinkel, het laatste kleuterschooltje en de laatste bakker, bank enz dicht is en iedereen in de dorpen in de file naar d’ een of ander gouden kruispunt vast zit—niet slimme evoluties—–gisteren nog een gesprek gehad met iemand van een land dat tachtig keer groter is dan het onze, 50 miljoen inwoners heeft en 12 miljoen wonen er in de hoofdstad omwille hoe het grootkapitaal de samenleving ziet én met hen een deel van de massa’s
-nog niks over de Vlomse feestdag gepost…ben Vlaming, Belg, Europeaan, Wereldburger…allemaal ok hoera hoera…maar voor al die Leeuwen die het grootkapitaal in zijn imperialistische avonturen verdedigen, nog dit : Leeuwenaanvoerders waren destijds akkoord met Libie te bombarderen, vroegen zelfs grondtroepen, en nu zitten ze met het vluchtelingenprobleem op hun kap—dat ze dat soort kapitalisme maar in het hol van hun leeuwen steken
-Er loopt een film ‘planet of the apes’. Veel sensatie om in weg te vluchten en zo de eigenlijke planeet over te laten aan al die poenpartij en grootkapitaal gebonden afleidingsmaneuvers rond de dingen die op deze planeet mislopen. Het oeverloze maandenlange gezwam over praten met Russen bijvoorbeeld.
-X had in de SP moeten blijven, zijn inzet was daar nodig en die loonde, vermijdt persoonlijke aanvallen onder mekaar wil ik toch even zeggen
voor mij zet iedereen op zijn hoofd wat hij of zij wil, je moet er geen politieke discussie van maken, dat verdeelt alleen maar, alleen inzet om werk, inkomen en zo verder (anti-oorlog vooral) is de moeite waard
persoonlijke levenssfeer en filosofie zijn belangrijke subjectieve factoren natuurlijk…maar verdelend////een socialistische maatschappij opbouwen kan via vele wegen, eerst een aantal enorm zware hindernissen proberen opruimen, ook via een aantal wegen http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be niet onbelangrijk, kijk maar eens naar de enorme kunstmatige polarisatie momenteel in Venezuela bijvoorbeeld, een gevolg van een electoraal systeem op burgerlijke verkiezingen gebaseerd
las het artikel—-tip voor Maduro : een technocratisch beheerssysteem zoals ik het in mijn blog hierboven beschrijf maakt corruptie onmogelijk en een fair taxsysteem en niet te kraken evidentie—de grote economische saboteurs die niet willen inderdaad in gemeenschapsbezit brengen////eenvoudiger was natuurlijk zoals Marx eigenlijk aanvankelijk bedoelde : geen loonarbeid en handel meer, bewoon productie en distributie…dan heb je geen last meer met die muntwaarden 🙂 objectief is de wereld er rijp voor, maar subjectief ?

21 geselecteerde KUNSTENAARS stellen ten toon in openlucht van 1 juli 2017 tot 1JULI 2018 zeker komen, niet alleen de wandelroute met een aantal werken van Fotofilosofie maar allerlei mensen van andere kunsttakken overtroffen zich tijdens de editie van dit jaar in het park rond de Vredestoren van Robert Garcet te Eben-Emael Thea Swinkels and Octaaf Coeckelberghs proudly present : come and see naar onze vijfde tentoonstelling met klemtoon werken anti-oorlog

Quelques traductions chez ‘Fotofilosofie’
Père Science et Mère Chimie. Grand Père Big Bang regardait sa fille Rayonnement qui était amoureux sur l’Atome…des photons volaient autour ses oreilles…et ça donnait des Molecules. Gran Mère Terre trouvait sa rotation au tour du Soleil. Ils fondaient leur trucs ensemble…les toutes premières cellules étaient prêt. Mère Organo le faisait dans la Mer selon le système XX. Organos devenaient Organismos et après pour multiplier plus efficace venait le système de Père XY. Ensemble ils sortaient de l’eau pour commencer de l’art plus récente. ‘Maintenant tous est prêt’ croyait la famille nature. ‘Il y en a assez pour tout le monde. Mais…regardez comment les grands capitaux font des guerres pour avoir de plus en plus !!!Souvenez nous : le principe de la cellule était PARTAGER !
Essayons de survivre la vie ! Puisque on peut pas détruire des électrons, radiation est éternelle. Supposons qu’il y a de cycles de Big Bang…les essences de tous les choses pouvaient bien ‘se réunir’ pour que tout l’ évolution recommencera un nouveau voyage : radiation, atome, planète, cellule, radiation…évolution jusqu’à notre âme et de nouveau radiation, ‘esprit’
Let us try to survive life ! One cannot destroy electrons, radiation is eternal. Imagine a cycle of Big Bangs with the essence of all stuff coming together again to reunite so that evolution would each time again begin a new voyage : radiation, atom, planet, cell, radiation…evolution until our soul and once again radiation : ‘spirit’
Father Science and Mother Chemistry. Grand Pa Big Bang watched his daughter Radiation who fell in love with Atom…Photons flew around her ears…and that gave birth to Molecules. Grand Mother Earth liked turning around the Sun. They all melted their stuff and more together…the first cell came into being. Mother Organo did it in the Sea according to the XX system. Organos became Organism and afterwards Father XY came out of XX to multiply in a new sexy way. Together they got out of the water to start some more recent Art. ‘Now everything is ready’ taught nature. There is enough for everyone. But look at those great grabbers, making wars to have more and more…while they forget the principle of the cell : SHARE.’ More explanation in English
-47% niet gaan stemmen in Frankrijk—misschien echt eens via een wereldwijd referendum stemmen over dingen die de wereld dringend nodig heeft : militaire reconversie, simple social security systems, fair computerised tax system, ecological production and really usefull work !! time for an alternative change ! http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be Uit het nieuws vandaag : US schiet Syrische jet neer, Iran lanceert raketaanvallen op Isis als vergelding voor jongste terreuraanvallen in Iran , weer diplomatieke reactie van Rusland
-bwaah ik wil maar zeggen dat terwijl de wereldvrede meer en meer bedreigd wordt er zo weinig aandacht daar voor is, en de muziek van sommige van die groepen gelijkt sterk op die jachtvliegtuigen hun motoren als die laag aan t oefenen zijn, brood en spelen om de cirque zonder veel verzet te laten doorgaan in feite, maar indien mensen er plezier aan hebben zich blauw te betalen aan massaevents, so be it, as ze maar content zijn zeker ? beetje meer inhoud in lyrics zou ook niet slecht zijn en kleinschaliger dingen
-om de beslissing van de US tegen Cuba te begrijpen, volstaat het te weten dat men geen zaken wil doen met landen die geen grote kapitalen op de rug van de zieken willen verdienen
-zou het niet handiger zijn voor alles een automatisch abonnementensysteem te hebben zodat bureaucratie in t samenlevingsbeheer er nog zo weinig mogelijk aan te pas komt ?
-tijd voor ander soort verkiezinge mijn gedacht, eerst het programma verkiezen, voorstellen met internationaal algemeen belang voor ogen, dan eerst de dirigenten, liefst op projectlijsten https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1821420314540189&set=p.1821420314540189&type=3&theater

-het moeten niet barbequus zijn en grote festivals, doe eens iets kleinschalig cultureel-sociaaal-politiek-filosofisch en schudt de buurt eens wakker en informeer tegelijkertijd over wat er in de wereld begot de gotvernondedoemme aan de hand is terwijl de meesten doen of ze dat allemaal nie weten
-laat ons ons gewoon bezig houden met vrede en demilitarisering van de planeet, met het eisen van inkomen en werk—–interesse in het spirituele ? bestuur de wetenschappen en analyseer je persoonlijke relaties, net als de politiek heeft alles een geschiedenis…iemands individuele story is meer ‘religieus’ dan wat in welk godsdienstig boek dan ook te lezen staat…we gaan ons nog meer hopeloos laten verdelen door die rituelen van godsdiensten goed of af te keuren of wat dan ook, laat ons ons ook onthouden van spotten met die dingen, komt als een boomerang terug http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be de blogfilosoof

-dieptepunt in internationale piek is nu wel bereikt—alle Europese L-ij-ders buigen voor US Imperialisme en militaire industrie—en oorlogsstokerij—en algemeen genomen is de berichtgeving hier over ook zo watjes en bourgeois als mogelijk///de strijd tegen het terrorisme houdt iedereen in ’t gelid en brengt veel geld op voor enkele enkelingen///de NATO voorzitter gedraagt zich als de voorzitter van een militaire junta onder controle van de VS// -over alle mogelijke dingen blijft men zogezegd ‘neutraal’ bericht gegeven : vrt radionieuws vanmorgen : “bombrief in Griekenland van ‘extreem links’ (de zelfde benaming die men in België gebruikt voor de links van Groen en Spa/////
https://www.facebook.com/Fotofilosofie-815199681944858/?view_public_for=815199681944858http://fotofilosofie.skynetblogs.be/
Vergadering Filosofisch Verzet rond ‘Het Hageland wil niet meer voor oorlog betalen’
Mensen worden soms door hun voor een deel zelf verkozen leiders opgeroepen om mekaar collectief te gaan uitmoorden. Een gedeelte van mijn in alle vormen van literatuur beschreven werk probeert uit te vissen hoe en waarom men er in slaagt mensen zo ver te krijgen en een aantal tegenstellingen die mensen tegen mekaar opzetten te ontzenuwen.
Van uit CONSCIENCE, bewustzijn en geweten, georganiseerd handelen via een aantal sociale en politieke structuren, moet dit met economische en militaire middelen economisch oorlog voeren stoppen !
Welke is de rol van de filosofie hier in ? zie 56 essays van de blog ‘de blogfilosofen’ (via google in combinatie met ‘skynetblogs’)
De wetenschap is momenteel zo ver gevorderd dat de filosofische discussie over de zin van het leven niet meer van uit de woorden ‘theïsme’ of ‘atheïsme’ kan worden gevoerd, zich baseren op de materie in al zijn vormen en de natuurwetten, leidt van zelf tot zingeving en sluit niet uit dat er meer is dan gewoon de dood en gedaan, wat ons persoonlijk betreft, niet bepaald een Marxistische visie, maar de wetenschap is ondertussen wel heel veel verder geëvolueerd. Al wat bestaat heeft een vorm, wat nul wil worden, daar komt te veel druk op, of het nu om de zon gaat die eens uit mekaar zal vallen, of relaties. We komen van fotonen en straling en evolueerden door naar atomen en cellen en zo verder…en vallen in al die delen weer uiteen, …voor een stuk zelf weer in straling waarschijnlijk…wat die energie dan als ‘gevoel’ geeft of niet….niemand kan het zeggen, maar één van de zinnen van het leven is juist dat het een zoektocht is naar een geloven in allerlei zingeving…en dat gaat natuurlijk eerder langs menselijke relaties om dan langs alleen de wetenschap. Het ‘God is dood’ denkbeeld en zo meer, dat is een voorbijgestreefd denkbeeld; zinloos om de mensen nog langer te verdelen in belijders van een godsdienst. Godsdienst is een poging om aan filosofie te doen, maar daarbij vertrekt men best van objectieve dingen, niet van dingen die niet kunnen. ‘Religie’ is eigenlijk een woord dat komt van ‘relier’, verbinden… en dat is wat de filosofie probeert te doen, het ‘verbinden’ van alle objectieve en subjectieve domeinen van het menselijke zijn en denken. Om dit eenvoudiger te illustreren een paar dingen uit het fotofilosofie project van mezelf en mijn partner.
Woord zoekt beeld foto’s zie : http://fotofilosofie.skynetblogs.be .
Ook op facebook ‘Fotofilosofie’ of Octaaf Coeckelberghs – Philosophical Resistance .
Kwam heel mijn leven mensen die met een bepaalde kunsttak bezig waren. De essentie waar mijn levensgezellin-fotografe en ik naast het praktisch leven mee bezig zijn, hebben we proberen te vatten in een tentoonstelling ‘woord zoekt beeld’. Ook te zien via de link op het einde van dit werk. Onze canvas reeks schetst het ontstaan van het zijn van af de oerknal en zo verder de schepping in, Fysica die Chemie en die dan weer Biologie deden geboren worden. De mensheid is op een punt gekomen dat alles wat objectief kan worden begrepen in kaart gebracht is. Het is allemaal zo fenomenaal en toch is er relatief gezien niet zo veel interesse voor. Terwijl er nog zoveel wereldproblemen aan een oplossing toe zijn; is een te groot deel van de wereldbevolking om allerlei redenen niet echt bezig met de oplossing er van, gevangen ook in hun subjectieve situaties. Wat hebben ze aan mijn bij de foto’s horende woorden veelal ? Indien er geen woorden bij hoorden zouden ze nog minder hun belangstelling trekken.
“ZIN. Zin, als jij Onzin tot zijn ware proportie kan herleiden zal ik je soms ‘God-te-ergens’ noemen en je vragen of je die hele reis van straling tot atoom en cel wél nodig gehad had voor een bewustzijn als het onze”.
Hiermee probeer ik gewoon te zeggen dat de tegenstelling tussen theïsten en atheïsten eigenlijk maar een ‘denk’-tegenstelling is…te verkiezen valt een neutraal beschouwen en observeren van wat nu eigenlijk de bedoeling van het leven is…door veel kennis op te doen en zelf te ervaren wat het leven nu met het heelal en ons wou, wil, zal willen.
De theorie heb ik in deze al voldoende behandeld, de praktijk al op tal van manieren proberen aan te tonen. Ik zal via de teksten die bij de canvassen horen nog het één en ander op een rijtje proberen zetten en nog wat bijhorende uitleg geven, voor dat ik met het verhaal van dit schrijven concreet doorga; want als je wil lezen, moet je wel weten wat letters zijn. Zo ook met inzicht via denken en begrippen. De volgende teksten of delen van teksten, gedichten, zijn zo van die axioma’s, letters, woorden die veel studies en wijsheden samenvatten en die helpen bij beeldvorming rond de zin van het leven. Best probeer je bij filosofische vragen door te dringen tot de kern van wat iets is, wie iemand is, wat van waar komt, wie wat achter de rug heeft, wat er met wie nog te leren valt. Op de achtergrond van wie we nu zijn, speelt tegelijk de melodie van wat was. Collectief bezien betekent dat :
II Laat ons Proberen ’t Leven ‘t overleven Het leven als eindeloze test
Het leven is een levenslange test in het zoeken naar mogelijkheden om op alle mogelijke manieren het leven te overleven, genetisch, individueel, sociaal. Een link naar het totaalwerk onder bijna iedere kunstvorm gebracht, zal dit verhaal van wat ik hier tot nog toe in ieder domein over schreef afsluiten. De verwondering om wat in een ver in het nu opgelost collectief en individueel verleden aan ons allen en mezelf voorafging blijft me dagelijks vergezellen. Soms begrijp je huidige sociale toestanden of individuele relaties met mensen heel goed en veel van die dingen evolueren op vaak grillige manieren naar meer bewustzijn. De straling die aan het wordingsproces van atomen en moleculen voorafging had ook zo zijn manier van worden en zijn op zijn palmares…en alles en iedereen zal er uiteindelijk terug naar wederkeren, we zien ze wel niet, maar telefoneren er dagelijks mee. . Organen zijn eerst kunnen ontstaan en hebben leren functioneren van zodra de natuur, wij dus, een massa aan tijd in het experimenteren met de allereerste kleine micro organismen in het water gespendeerd hadden. De eerste wereldgemeenschap zonder oorlog en zonder op speculatiemechanismen gebaseerde uitbuiting kan pas geleidelijk aan het licht zien naar mate er meer een totaalbewustzijn over dit alles komt en andere politieke organisatievormen de oude manier van aan politiek doen gaan vervangen. Ondertussen blijven we zitten met een systeem dat we door ons door een deel van de media gevoed ‘ingedommeld’ zijn verdienen. Tal van levensgewoonten en emotioneel onrijp reageren houden ons tegen om zowel persoonlijk als sociaal te groeien. Als we er in slagen om inzicht in al het hierboven opgesomde door te geven, zullen we uiteindelijk ook rijper worden om de verwarring die onze instincten en negatieve emoties en sterfelijkheid soms met zich brengen niet meer als onbegrijpelijk en onoverkomelijk te ervaren…maar vooral lang onze persoonlijke en collectieve inzichten om te groeien in levenswijsheid. Het in detail snappen van micro en macro situaties is wetenschappelijk al heel ingewikkeld, maar objectief best te doen…als het op ons subjectieve leven aan komt kunnen die inzichten ook wel heel gecompliceerd lijken en nauwelijks nog bij te houden als je met alle combinaties en verwikkelingen in relaties geconfronteerd wordt. Van simpele constataties vertrekken als je aan ’t observeren gaat, via boek of woord, dialoog of innerlijke communicatie.

“Vader Fysica en Moeder Chemie : opa Big Bang keek naar dochter Straling, verliefd op het atoom, Fotonen vlogen om haar oren er kwamen Moleculen van. Oma Mater, vond haar draai rond Ster Zon. Ze smolten hun goedjes in mekaar, de eerste celletjes waren klaar. Ma Organo deed het in zee volgens XX. Organos werden Organisimos en toen kwam ’t voortplantingssysteem systeem van Pa XY. Samen kropen ze aan land om aan recentere kunst te beginnen. Nu is alles precies af dacht de familie natuur. Er is genoeg voor iedereen. Maar zie het grote geld daar en daar toch oorlog voeren om meer. Gedenk het principe van de Cel, was oorspronkelijk DELEN.” De hele evolutie, niet alleen van uit de fysica naar de chemie toe en van daar naar de biologie is één ontzagwekkend gebeuren, iets wat we zelf zijn en in tot in onze vezels kunnen leren aanvoelen door ons er meer en meer bewust van te worden; wij maken er deel van uit, wij zijn het ! We zijn ondertussen al veel minder de aap die de anderen domineert (alhoewel) maar toch, ondanks al onze ontwikkeling staan we nog maar aan het begin van het totale plaatje van onze collectieve maar ook vooral individuele evoluties te begrijpen. De mate waarin we verstrikt zitten in allerhande dingen die onze persoonlijke relaties geen goed doen en daardoor soms uiteindelijk wel; bepaald onze zin om daar allemaal mee bezig te zijn, ook met ons sociale betrokkenheid naar het sociale en politieke stuk van die relaties met de buitenwereld toe. In feite is er nog oorlog tussen multinationale firma’s eigenlijk en landen in de tweede plaats omdat velen onder ons geen weerbaarheid aangeleerd hebben tegen de heersende ideologie van plat brood en spelen; waardoor we ons hoogstens in verspreide slagorde organiseren om de grote wereldproblemen aan te pakken. Later meer hier over.
Een volgende canvas : “Filosofische Invalshoek. Niet-bestaan is onmogelijk. Alles bestaat. Niks kan niet bestaan. Als een situatie, iets, iemand, van veel bijna niks wordt, ontploft ze. Big-Bang van materie en relaties. Bestaan, voortdurende beweging, strijd tegen onzin…inhoudsloosheid. Doordat alles iets en niemand niet ‘iemand’ wil zijn…is er ook veel venijn. Teveel willen bezitten, te jaloers, te ego, te vol zelfbeklag, teveel angst, te rijk, te arm…en te arm van geest. Niet waarom denk of doe ik dit of dat…maar ‘heb ik al genoeg van dit of dat gehad’…beheersen ons leven. Sta soms eens even stil bij wat een mens als nu eigenlijk gewoon wil. “ Een mens als nu, de heden ten dage mens, produceert en distribueert niet gewoon logischer wijze in functie van wat nodig is, hij zit in een systeem van loonarbeid gevangen; een speculatief systeem dat de arbeidende bevolking, de zelfstandigen en middelgrote ondernemingen tot en met tegen mekaar opzet en tot overconsumptie en oorlogen om grondstoffen en strategische posities leidt. Nooit wordt hem in een telematisch referendum gevraagd of hij militaire productie en onrechtvaardige belastingen wil. In feite wil hij op zijn gemak werken, een beroep doen wat hij graag doet, afwisseling, reizen, leren in ’t beste geval…maar het oude korset van de dingen maakt hem oh zo afhankelijk van misschien volgens onder meer Oxfam en andere studiebureaus 1% van de wereldbevolking hun bankrekeningen. Eigenlijk speelt hij dat domme spel mee omdat het zich uitstekend leent tot mekaar domineren en onderdrukken en zich afreageren op diegenen die het zogezegd ‘beter’ hebben. Het is ook een filosofisch niet begrepen gevecht met de eindigheid van het persoonlijke bestaan, genieten, genieten maar, tot zuipen en zwelgen en geld over de balk gooien toe: zo min mogelijk lezen, relaties uitdiepen, de wereld helpen verbeteren.
“In order to …Feel what life is about…have a love for matter and it’s history. One has to use all one’s senses, obtain knowledge as well to feel. To see how everything is alive. One has tob e in close encounter with all the living, dating back to radiation and our cells. In order to… Be alive, one has to understand a great deal about each and everyone’s role and evolution. One has to have an idea of further stories to be prepared. One has to be prepared for future developments. In order tob e happy one has to give and enjoy the receiving. In order to be eternal one has to know a lot of the stuff… eternity is made of.” Dus, “ Om te voelen wat het leven is, ontwikkel een liefde voor de ontstaansgeschiedenis van de materie, die uit de eterie, straling…voortkwam. Men moet al zijn zinnen gebruiken, kennis verwerven ook om te kunnen voelen hoe zeer alles van leven doordrongen is. Men moet in nauw contact staan met al het levende, teruggaand tot de straling en onze cellen. Om echt te collectief en individueel het leven te verstaan moeten we een groot stuk van de evolutie van alles en de rol van velen in ons huidige nu daarin begrijpen; want alles heeft zin tot het onzin dreigt te worden. We moeten onze intuïtie verfijnen en toekomstige evoluties kunnen aanvoelen en ze met geduld leren voorbereiden. Men weze best op toekomstige ontwikkelingen voorbereid. Om gelukkig te kunnen zijn moet men kunnen geven en genieten van het ontvangen. Om eeuwig te kunnen zijn moet men veel weten van de materie en eterie waar de eeuwigheid van gemaakt is en dat allemaal leren aanvoelen. “
“Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt” Toen ik een jaar of negentien was schreef ik de volgende tekst, waarvan ik mij nu ik verleden week zestig geworden ben afvraag, ‘hoe dat ik dat toen al kunnen weten had, met bergen kennis en ervaring minder. Nu begrijp ik hem ten volle eerst. Leg dat maar eens uit :
“Ode aan een punt. Vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven in het punt van waarheid, echtheid, waarrond alles cirkelt, dacht ik zo…behoed het willen weten van verscheurd raken…behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven…kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant. Troebel witte stilte, vertel me van het luisteren, sterre verre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling, kijk uit naar een brug naar ergens, vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen, leef, mens leef, weef mens weef, te midden het stille, eenvoudige en goede; dankbaar voor al het goede en mooie, zelf te zien, zelf te zoeken; dwars doorheen kortzichtige onwetendheid. “ Bewustzijn is iets alom tegenwoordigs dat wie weet te maken heeft ook met vergane biologische energie, terug te herleiden tot straling, mineralen, de microwereld… . Daar bij komt dan nog eens de wisselwerking met het individuele bestaan en zijn relaties en het voortdurend inschatten hoe een situatie is en wat je er mee kan doen. Het spel van logica en intuitie, de gevoelswereld, de positieve en nog te overwinnen negatieve emoties bepalen het bewustzijn voor een groot stuk. Wit kan opeens troebel worden, luisteren moet je leren. Weten wat je te doen staat, woorden wikken en wegen…je zou er voortdurend beter in moeten worden, dan ga je minder in onzinnige gedachtengangen gevangen zitten. Over de moeilijker lagen van dit gedicht later in het verhaal zelf meer.
“Doorgeven. Wat licht aan mekaar…om kunnen blijven verder te leven…van dat licht, verwant met de glans in ogen die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt. Doorgeven. Wat lucht aan mekaar…om ons blijvend fris te houden. Van die lucht, vol van geesten die nog graag beneden mee feesten. Doorgeven. Wat stilte, weinig of veel; om onze kalmte te bewaren. Van die kalmte, verwant aan het alles, verstrikt in het niets. Doorgeven. Wat water en mineralen…om ons te laven en ‘ t overbodige weg te spoelen. Van dat laven, niet te veel of te weinig, juist wat nodig is. “ Zelf leren beseffen op welke wijzen je best bij dit soort mediteren over al die wondere constataties die er bij het leven te maken zijn, raakt. Je gaat er het dagelijkse leven intenser door beleven.
“Roodborstje noem je Veel meer dan met je naam. Duik je al eens op. Op een uitgekozen moment. Op een tafeltje in herfstzon. Maar elders ook, altijd onverwacht. Lijkt wel of je blijft staan of hangen. Om dialoog aan te gaan. Die korte momenten tussen ons. Even geluk in mij en jou vangen. En vrijer kan niet. Je staart en pikkebekje zo fijn. Met al je opgepoetste kleuren. Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn. Je lijkt wel een postbode uit de hemel. Spaarzaam met ook jouw unieke lied. Ons aan domheid van onrust herinnert. Ons met je danspasjes op een andere voet zet. Voor je weer je hoofdje draait. Om je volgende luchtduik uit te meten. “ Dichten is het resultaat van én mediteren…zoals een fotograaf de lens op het juiste moment open zet.
“Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad” zo van die momenten dat alles in mekaar lijkt te passen, des te beter observeerder je wordt, des te meer van die momenten ge je hebben en des te kalmer je wordt…en hoe meer kalmte, des te betere inner-communicatie, meditatie, wijs geluk en binnenpretjes.
“Dit is ons leven Dit is jouw leven. Teruggeven onmogelijk. Zijn heeft vele redenen. Er doorheen en beleven. Het zware op tijd achterlaten. Omvormen tot het ware van binnen. Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom. Afzondering en reünie. Maar steeds uitwisseling. Zij het met wijsheid gewogen. Zij het uit toorn geboren. Terecht of onterecht. Uit liefde en blesserend zegen. Bless your blessings. “
“Ga zitten en vertel me je verhaal Wil vandaag niet weten wat je van het weer vindt. Wil weten wat je denkt over wat je hier komt doen. Wil inzicht in met wie je het leven waarom deelt. Wil dat je over je dromen in de dag en het donker praat. Wil vernemen welke wegen je opgestuurd werd. Wil levendig voor me zien, de paden die JIJ koos. Wil er in komen van welke routes je veel verwacht. Wil delen wat er echt in je omgaat onder zon en maan. Wil komaf maken met wat je niet leuk vindt aan bestaan. Wil uit je laten vloeien wat telt in jouw wezen. Wil voelen wat er je echt beroerd. Wil geen prijzen of lonen bespreken. Wil op jou zelf afgaan en jou laten komen. Wil de mensen kennen die je me voorstellen wil”. Eigenlijk, spreekt voor zichzelf, wij zijn zo een gesloten boeken voor mekaar omdat onze schaduwzijden en drijfveren niet altijd in het licht mogen komen misschien, en altijd dat schrik hebben om mekaar te kwetsen. In vele gevallen maar beter zo, er zijn altijd uitzonderingen; niet alles moet omgespit en uitgelegd worden, ’t leven oppervlakkiger beleven kan ook best leuk zijn waarschijnlijk, hangt van eenieders persoonlijke opdrachten af. Moet eenieder alleen en met mekaar proberen uitvissen hoe dat ligt.
“Speels tussendoortje Zacht roffelend met vingertoppen. Langs kleurige tepelvelden. Stroompjes welven naar het buikje. Maken even een ommetje langs ruggenmerg. Om via de geest uiteindelijk. Op de Venusberg aan te landen. Alwaar wie weet alweer. Wat zal doen branden. “Caresses érotiques. Elle l e rend si fort si doux. Me veut dans son corps. Pour sentir encore et encore. Dans nos yeux, jeus on s’ex-plore. Il veut, désire qu’elle vient. Sur cent façons avec ses mains. Aussi les pensés, pensées jouent avec. Quelle femme, quel mec. C’est plus que se faire plaisir. C’est sentir qu’aimer la vie c’est aussi jouir. Ce n’est pas banale. C’est comme un grand orchestre et un bal. Passé et présent tout, toutes, tous uniuies. Cherchent à se combiner dans un lit. “ Ook een pak erotische gedichten geschreven ooit, gedichten over dieren, mensen, fysica, filosofie, doden, natuur, spiritualiteit, politiek, wereld van de arbeid… . Over de eigenlijke en symbolische zin van de erotica later en in een aantal linken via de link achteraan meer. Als je ’t allemaal door hebt schrijf je een gedicht als dit maar weer : “Zonneschijn schijn maar zon, op het schijnbare en het echte, op de herwonnen deugdzaamheid van de hij en zij ziel, op alle onnodige en nodige omwegen, op het niet opofferen van integriteit, op mensen die alle soorten emoties nodig hebben, om dit telkens anders te zeggen”.
“Na de dood Stilte, is allen die niet meer bestaan, is opkomen en overgaan, is terug naar onze essentie, in stille beelden blijven we voor de levenden achter, wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt, wat blijft, onze menselijke waarde; licht, schijnend in licht, Licht, is ook die die er niet meer zijn…Lucht, doet niemand pijn. Tijdens de zwaarte van het leven reeds even stilte, lucht en licht zijn, ze zijn wie de heengeganen waren”. Ruimte en Tijd, relatiever dan we zouden kunnen veronderstellen. Waar kosmologen en andere wiskundigen en fysici, biologen,filosofen en zo meer mee bezig zijn…ze vergeten te vatten dat ze eigenlijk het bestaan van het eeuwig leven aan ’t bewijzen zijn. En wat dan de achterliggende bedoeling is : Je kan iemand tips geven, maar het stuur van je leven heb je zelf vast. Een aantal wijsheden moet je via je eigen leven zelf zien te beleven en vatten. Hoe meer mensen dit doorhebben, hoe meer bereidheid er gaat komen om problemen zoals oorlog en armoede en vervuiling en uitbuiting aan te pakken; omdat de ideologie die zegt dat leven tot produceren en winst maken te herleiden is, dan onzinniger wordt.
“Questions for workers Waarom worden we nog altijd door de wereld van de geldspeculatie geregeerd ? W werken er zo velen te hard en mogen anderen niet aan de slag ? W is recht op werk geen recht ? W kunnen we niet makkelijk een nieuwe job vinden, er is toch werk genoeg, zoveel te doen, zoveel onnuttige bureaucratie en productie in stand gehouden ! W zijn grote economische sectoren zoals telecom en vervoer en energie en de bankwereld en zo meer niet collectieve eigendom ? W geen productie gebaseerd op de primaire behoeften om te beginnen. W te weinig ecologisch verantwoorde productie ? W hebben sommigen onder ons de ideologie van de discipline door de zweep van de loonarbeid nodig ? W moeten wij, niet de 1% schrik hebben van één administratief , niet speculatief te gebruiken wereldmunt ? W is armoede een officiële vorm van slavernij ? W controleren zo weinigen zoveel weelde ? W bevelen enkele politiekers en militairen hele legers ? W zijn godsdiensten niet zo spiritueel als onze eigen te ontdekken innerlijke energie ? Waarom noemt imperialisme oorlogen ‘humane hulp’, ‘vrije wereld’ en ‘democratie’ brengen ? W kunnen criminelen delen van de economie controleren ? W volgen vakbondsleidingen de spelregels van het grote geld ? W begrijpen we te weinig dat ‘vreemdelingen’ ook werkzoekenden kunnen zijn ? W worden er nog steeds massaal wapens gemaakt om onze klassegenoten te doden ? W bestaan er nog altijd koningen en koninginnen ? W de technologie en technocratie niet gebruiken om een mooier wereld te maken ? W betalen we taxen om mijnen te leggen en te ontmijnen ? W sluiten bedrijven en diensten wanneer de vraag er naar op wereldgebied toch nog groot is ? W worden er boeren betaald om niet te produceren terwijl er zoveel honger is ? Waar om worden boeren verplicht tot het kopen van niet hun zaden ? W is er zoveel tekort aan woningen . W eten onze honden en katten meer dan sommigen verdienen ? W overleeft Hun systeem door crisis en oorlogen en uitbuiting en speculatie…en hoe lang nog ? W blijven we colaboreren via de klassieke stembus terwijl het moderne fascisme zo sterk is ? W berichten de grote media in Hun voordeel ? W is het klassiek model van verkiezingen het recht om JA ter zeggen tegen het oude systeem ? W leggen we geen eigen programma te stemming voor ? W verdedigen we onze alternatieven niet in de bedrijven waar we werken en bundelen we alle deeleisen in de plaats van te staken, kunnen we misschien trager gaan werken en minder gaan kopen, de regeringstelefoons gaan roodgloeiend rood komen te staan. W de joblozen niet top de vergaderingen van de werkenden uitnodigen? W geen nieuwe strategie ontwikkelen om aan rechtvaardigheid te kunnen doenhttp://filosofischverzet.skynetblogs.be http://bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsblog)///de bij de teksten horende foto’s en meer niet afgedrukte teksten zoals hierboven ? http://fotofilosofie.skynetblogs.be en 25 ANDERE blogs Gedichten : http://snarenenwoorden.skynetblogs.be
OVERKOEPELENDE BLOGs http://blogfilosoof.skynetblogs.be
Voor ’t vervolg daarop http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
Filosofie http://deblogfilosofen.skynetblogs.be Voor vervolg zie op Facebook : Fotofilosofie
everybody has a name
My name is combination. I combine. The innocent aspirations of youth,
with the illusions and disillusions of reality, of growing up,
with the hopes for new illusions to believe in,
with the fate that we evolve to the real lessons, to the real feeling,
to the best act in real art’s NOW I combine. The pains and joyes of the past,
with understanding the present ones, with the aspirations of tomorrow
with all the energy deep inside me
I combine. The political theories
with the working conditions,
with te real emotional world of daily people,
with wanting to change things
I combine. The news on war, poverty, famine,
with all kind of wealth diseases,
with all kinds of unhappiness that reigns,
with breaking the solitude of the individual
I combine. The living and the dead,
with the longing for fulfilment
with wanting to recognise , who in fact I am,
with observing all kinds of forgotten energies
I combine. Friendship and Love and Lust
with satisfaction and negative emotions,
with solutions and new problems , with rest and unease
I combine, I combine, I combine.
I cannot do otherwise, all dough I try, I always have to combine.
Because combination shall be my name until it’s no longer necessary…
and I’ll become …another world ? octaaf 8 coeckelberghs

Let us try to survive Life
Life is a test in the search for ways to survive life in all ways, genetic, individual, social. Beneath you will find my total work about every domain in life, in almost any art form. The in the now dissolved collective and individual history of all of us and accompany us every day. Sometimes you understand current social conditions or individual relationships with people very well and a lot of those things evolve on often erratic ways to more awareness. Organs learned to function as soon as nature, we therefore, were ready experimenting with the very small microorganisms in the water. The radiation at the genesis of atoms and molecules also way of politics. Meanwhile, we are left with a system that we ourselves fed because a part of the public opinion is being fooled by the big business media. Numerous habits and immature negative emotions stop us to grow both personally and socially. If we succeed in understanding all the display listed above and learn to overcome it, we will eventually ripen above the confusion that our instincts and negative emotions and our fear of mortality sometimes cause. Our personal and collective insights must grow in wisdom. To snap detailed micro and macro situations scientifically, objectively or subjectively is very complicated, but is at its best starting from simple observations and evolving to analyses, and in the end …inner communication.
Laat ons het leven proberen te overleven Een vooronderstelling
Vermits elektronen onvernietigbaar zijn, zijn mineralen en straling dat in essentie ook. In de veronderstelling dat er reeksen van big bang cyclussen zijn, zou het kunnen dat alle verzamelde essenties van alles weer bijeenkomen als straling en na teveel druk weer aan een alfa-omega reis beginnen…straling…atoom…planeet…cel…straling…voortplanting door deling. Straling, evolutie van straling tot onze ziel en weer geest…straling.
Wat valt er zo al te observeren en filosoferen ?
Ongelooflijk veel individuen zijn als mix van voorouderlijke composities reeds door het leven gegaan en vergaan…toch werden hun verhalen genetisch, sociaal, politiek, emotioneel en spiritueel verder gezet in reeksen van nieuwe verbindingen die soms wel heel verdacht veel lijken gebaseerd op tegengestelde karakters die mekaar beurtelings aantrekken en afstoten, storen en beminnen; resulterend in weer pro en contra manieren van tegen of voor mekaar stelling te nemen. Op grote collectieve schaal mondt dit uit in partijen en klassenbelangen, vrede en oorlog. Al van vóór het kapitalisme is deze waanzin al aan de gang, de eeuwige begeleider van het wezenlijke in dit leven; het overkomen van onze negatieve emoties, samen met anderen. Dit heeft niet alleen een economisch en sociaal luik (in die volgorde), maar daardoor juist ook een politiek verlengstuk. Je kan je helemaal terug trekken uit deze werelden en op je eentje gaan leven, maar net zoals in de micro fysica werelden zal je perioden van absoluut evenwicht en neutraliteit moeten afwisselen met verbindingen maken met de buitenwereld, dingen ondergaan, leren, beïnvloeden.
In iedere situatie liggen een aantal antwoorden waarnaar je bewust of onbewust op zoek naar bent. Gewoonlijk blijf je in die situaties zitten tot dat je door hebt waar je je blind op staart…of wat je nauwelijks opmerkt. Iets in ons geeft begeleiding bij al hetgeen we doen. Lucht heb je nodig om te kunnen leven, dat ‘iets’ hebben we ook nodig. Zoals lucht een samenvoeging is van elementen die lucht vormden, zo zijn wij ook het resultaat van splitsingen en samenvoegingen waarvan de componenten op iedere verschillende situatie via de samenwerking van die componenten gaan reageren…(of via de afzonderlijke ego’s gaan handelen).
Het zich inleven in groepen of individuen, de goede en de minder goede ervaringen; leiden op de duur tot het aantrekken van diegenen die je nodig hebt voor de dingen die jou specifiek te doen staan. Vaak al voor je geboren wordt is de voorbereiding eigenlijk daarvoor al bezig. Sommigen komen hier om strijdbijlen op te graven en oude rekeningen van vroeger te vereffenen, er zijn er ook die gewoon de sfeer op een boerderijtje nodig hebben om weer in hun onschuldige kindertijd te belanden en zoveel mogelijk omwegen kunnen vermijden; kalme mensen tegen over te drukke; ze vullen mekaar aan; maar bij mekaar… . Door aandachtig te observeren weet je meteen wat je te doen staat en met wie en met wie voorlopig niet. Net zoals je probeert voor een nest jonge honden met ieder hun verschillend karaktertje een gepast baasje te zoeken, zo lijkt iets groter, een voorzienigheid ook wel met ons bezig en gebruikt, liefde, vriendschap, handel en wandel hier bij als zoetigheid om ons uit onze tent te lokken. Aanvaarden zoals de andere is, geeft mooie dingen als dat ook in de andere richting toegelaten wordt. Krijgen en geven, leven en laten leven, complimenten en kritiek, een lach en even doorbijten. Heb je zelf voordelen ? verdraag dan dat een ander er ook heeft…(overdrijven wordt wel te veel toegestaan in de huidige samenleving). Niets is voor eeuwig, maar wat je goed gedaan hebt, dat geeft pas echte rente ! Ach, je mag nog zo duidelijk en beknopt of uitgebreid iets uitleggen aan iemand; alleen jij weet hoe het geweest is; maar ben jij geen wijs en bewust iemand, weet je zelf ook niet echt helemaal waarom wat wanneer met wie was wat het was en in welk kader wat voorviel niet vermeden kon worden, …gebeurde. Een talent moet je leren vervolmaken, het is iets dat niemand op jouw manier voor jou kan invullen. Men zegt wel eens “kon ik maar op meerdere plaatsen tegelijk zijn”. Onze voorouders van duizenden jaren terug , zijn zij niet op meerder plaatsen tegelijk onder al die deeltjes die wij nu samengesteld zelfstandig zijn ? Cellen die groeien kan vermoeiend zijn, want jonge honden slapen veel…cellen die ouder worden, kan ook vermoeiend zijn. Zijn onze huisdieren niet te verwend ? Maar ja, wie kan er de deur open zetten en zijn honden en katten terug laten jagen met al dat verkeer en de kippen van ook de buren…voor sommige dingen is het te laat, want we zitten zelden in een omkeerbaar verhaal. Altijd is alles vol van zijn en verandering, opkuisen, hervormen, verder gaan …ieder moment is als zomers warm, opzettende wind, regen of bliksem op weg naar donder. De personages die je kende, kent, ken je niet zo maar; ze zijn symbolen van wat individueel en collectief in een aantal levens gebeurde…het begrijpen van de symboliek er achter moet je zelf uitzoeken.
“Van straling naar cel en weer naar straling, geest. Innige deelneming”, schreef ik daarnet aan iemand, “iedereen heeft een andere mysterieuze verdwijndatum”. Gewoonlijk verwijs ik dan naar één van mijn blogs; doch niet alles is uit te leggen; maar als we ons niet meer kunnen verwonderen, zien we de magie niet meer.
Het Nieuwe Schrijven
WAT VOORAFGING :
mensen die absoluut in godsdienst willen blijven geloven zouden zich beter meer op de wetenschap en het filosofische agnostische denken oriënteren en maatschappelijk aan een ander model van verkiezen en beheren beginnen denken dan het 2500 jaar oude model van burgerlijke verkiezingen …nog een beetje en overal komen er nu ook “islamitische” partijen op die net als “onze” ‘christelijke’ partijen, bepaalde klasse belangen maskeren
-filosofische inleiding : wat is oorlog ? maar vooral eerst ‘wat is het leven’, schets van de totstandkoming : van straling tot cel en straling…verwijzing naar blogs van het voortijdig testament, maar vooral filosofisch verzet….mijn werk probeert de tegenstellingen waarvoor mensen zich tot het uitmoorden van mekaar laten mobiliseren hebben, te neutraliseren : de wetenschap sluit niet langer meer uit dat er meer is na de dood bijvoorbeeld en de tegenstelling rond het woord ‘God’ atheisten en theisten is in die zin ook voorbijgestreefd, maar met betrekking tot ‘oorlog’ zijn de economische en daaruit volgend sociale en daar uit volgend politieke krachtsverhoudingen tussen groepen mensen het meest bepalend….en wat merken we dan : zie artikel; ‘geschiedenis, overzicht via de jaartallen (uit filosofisch verzet columns van mijn hand)
-apart WO1 enWO2 Henriette Roland Holst, JPauwels, Howard Zinn, Michael Parenti, Michel Colon, Mohamed Hassan
-situatie nu schetsen op wereldgebied NAmerika, Canada, Zuid Amerika, Afrika, Australie, Midden Oosten, Azie, Europa
-waarom zijn mensen er niet meer mee bezig, ze stemmen in meerderheid op partijen die altijd slaafs de VS en de rijke olielanden volgen en het hele oorlog -en vluchtelingenprobleem veroorzaakt hebben : alleen mediamisleiding ?
-andere subjectieve invloeden voor het gebrek aan interesse: relatiepoblemen tussen mensen—te veel stress om rond te komen/soms te domme vermaakcultuur eigenlijk, cultuur van de leidende klasse…ikke ikke en de rest …. ‘ Iedereen superrijk’ wordt gepromoot
Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals het deel ‘filosofisch verzet’ voornamelijk columns tussen 2006 en 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dat deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.
Nahttp://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2009/01/27/geschiedenis-via-jaartallen-718-1984.html
Through evolution animals developed skills to survive scarcity. No need for the human race to be hostile to each other. There is enough of everything.
According to Oxfam recent a small group of people own nearly half of all the wealth on earth. Different political parties ty to keep that too rich group in power and to continue military production in billions of euros or dollars. Those weapons make it to war zones, wars which are a continuation of economic struggle for raw materials, markets and strategic positions. Multinationals decide who can and cannot have a decent job. The ‘Right to work’ does not exist and the word “freedom” is used by many as freedom of production and trade and speculation. The environment, income equality and safety, everything must give way to the biggest capitalists. In their race to be the cheapest producers on the market they try to destroy the achievements of social security and their political administration don’ make international agreements on equal pay for equal work worldwide or an equitable global connected telematics tax system or simple standardized social security systems. There is an enormous amount of often fragmented backlash against all those negative excesses of the ‘first profits than people’ thought “. Farmers unite from local to international, and try to produce their products not only themselves healthier, but also they try to distribute them without the suffocating influence of supermarkets politics. Workers whose businesses are closed while there are still profits there are examples enough. The fight for good redundancy schemes should be reviewed again and this issue affects not only the production of goods or the distribution but increasingly also services … banks convinced their customers to manage their own and they put their workers out of a job…which is going to be the future more and more for broad sectors of employment. A halt must be called out to the reduction of public employment and the outsourcing of collection services, transportation, telecom, refugee relief, even babysitting and much more. In sickness and elderly care private groups already make lots of money. In many areas resistance is needed. We are not against the abolition of work…but everyone should have a good income…but the current system cannot pride this. Al ot of resistance is needed. Hunger and war have put large flows of refugees on the move. The most selfish spectrum of the right wing in politics who caused the wars by participating with other imperialist countries blame the weakest and they ‘own’ people, using cheaper labor and using foreigners as scapegoats for everything one has come short here. The major media launch a number of topics daily, even in social media, based on half-truths, lies, details … all to keep the working population dealing with the two things that really count : work or a good replacement income.

-wanneer je de vreugde in je eigen vindt, ‘zie’ je mekaar weer-
http://filosofischverzet.skynetblogs.be 500artikels,essays…
, hopelijk loopt het de volgende eeuw Toemaatje: Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeen laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek,anderen met bewustzijn wapenen,streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening,’t einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt.Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven…zelfs al botst onoordeelkundigheid voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit,onbegrip,verveling,negatieve emoties blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructturen v. h. algemeen belang vergiftigen, daar is welvaart niet ok.
Vragen interview voor pvda Aarschot met SV
-In mijn tijd was er voornamelijk de oorlog in Vietnam die tot politiek engagement in de jeugdbeweging en later in linkse partijen en bonden leiden, tot schrijven en ageren aanzette…welke bewegingen of motivaties brachten jou bij de pvda ?
-Van uit je werk in de zorgsector schrijf je regelmatig bijdragen over wat daar loos is, kan je ons daar iets meer rond vertellen ? -voorzitter van een grote afdeling zoals Leuven brengt veel werk met zich mee, rond welke thema’s werken jullie in Leuven actueel ?
-kan je ons iets meer vertellen over hoe het democratisch centralisme binnen de partij, wat is het en hoe werkt dat in de praktijk ? hoe kan het voorkomen dat de partij wegens groeiend succes niet afglijdt naar verkozenen die de graaipolitiek in sommige andere partijen verkiezen ? -na alles wat ik op politiek, syndicaal en cultureel, filosofisch vlak uitgeprobeerd heb, heb ik nu een breed filosofisch anti-oorlogsproject op stapel staan voor het Hageland (‘het Hageland wil niet meer betalen voor oorlog’ en later de Noorderkempen. Centraal daarin is de vraag waarom na eeuwen geschiedenis (zelfs voor de tijd vh grootkapitaal) de ‘99%’ laat ons zeggen, nog altijd niks over het voeren van oorlog te zeggen heeft. Oorlog is alleen tegen te houden door volgehouden stakingen van het werkvolk, wereldwijde stopzetting met reconversie van de militaire productie of eventueel telematische referenda de dag van vandaag (dat derde punt zie hoofdstuk 16 ‘briljante ideeën door LD). Op internationaal vlak stijgen de militaire uitgaven en de conflicten zouden wel eens dusdanig kunnen escaleren dat ze plaatselijke sociale actiepunten qua hoogdringendheid voorbij gaan steken. Op welke praktische manier, naast de publicaties in Solidair en Marxistische studies, is de pvda op dit vlak actief ?-zijn er nog dingen buiten deze vragen om waarover je het wil hebben S ?
-aanvullend, de vragen vanuit het publiek zelf

We try to communicate the essence of our work through an exposition : Photophilosophy.
Our work is partly about world politics and is anti militarist and it wants to use philosophy to observe and explain all the different meanings of life to do away with several other negative developments. By means of Octaaf’s literature and Thea’s images and with the help of science as well, we want to show that life is a unified spiritual and material creation. Our work,on every domain of life, is a search about separating sense from non sense. Trying to get people enthousiastic about life again, more social, more in touch with their real inner joy. http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be (partly in English) and Fotofilosofie Facebook
Sociopolitico
– Media ‘watchen’ en werken voor Facebook vrienden
Voor wie nu nog niet, …na mijn selectie van 1418 A4 bladzijden doorheeft dat het leven de moeite is en ons van alles wil zeggen : google de blogfilosoof skynetblogs en lees dan hier verder Wereldgenoten,
-zolang bij alle strijdende partijen economische belangen primeren zal er oorlogsrotzooi, gebaseerd op florerende wapenproductie blijven bestaan en via de klassieke burgerlijke democratie heeft de gewone man, werknemer, inkomenstrekker, ondernemer daar nog steeds weinig of niks aan te zeggen, de partijen van het apparaat van de 1% leiden de dodelijke dans via de opgedrongen deelname aan hun grondstoffenoorlogen om strategische posities—“philosophical resistance octaaf
-moest het bijna zo ver komen, alleen massaal internationaal tegen oorlogsdreiging werk neerleggen…niet zoals vorige keer tegen de invasies in Irak en Afghanistan, twee weekends internationale betogingen hebben niet geholpen…..beter is dat echt links internationaal blijft groeien natuurlijk….als dat allemaal niet helpt, zelf alternatieven uitdragen, socialistische raden in de grote fabreieken en bedrijven, andere vorm van verkiezingen promoten, eerst eht programma verkiezen, dan de dirigenten
Wereldgenoten,
Mijn werk bestaat uit vijf delen en behelst iedere vorm van literatuur, zoals het deel ‘filosofisch verzet’ voornamelijk columns tussen 2006 en 2010 geschreven voor de dagelijkse hoofdpagina van Skynetblogs. Er zitten ook een aantal essays tussen over wat er met onze democratie internationaal aan de hand is tussen , en vooruitkijkend enkele denkoefeningen rond het democratisch gebruik van de telematica naar de toekomst toe. Dat deel dus, Filosofisch Verzet, 370 A4 pagina’s, is ook een getuigenis van hoe de grote media de dagdagelijkse gebeurtenissen internationaal heeft gemanipuleerd en een ervaringsverslag van mijn jaren werking in de Telecomsector, tegen de privatiseringsrage destijds. Nog altijd zijn dezelfde mechanismen om bewustwording tegen te gaan werkzaam. Nog steeds heeft de meerderheid van de bevolking niks te zeggen over deelname aan oorlogen, militaire reconversie, eenvormige, eenvoudige en internationale sociale statuten en gestandaardiseerde eenvoudige taxatiesystemen.
http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be met actueel werk en archieven, is raadpleegbaar via de internet linken van mijn blogs (een deel ook in het Engels vertaald), niet alleen sociale analyses maar ook vooral artikels en essays rond zingeving van het leven; niet van uit een godsdienstige maar van uit een filosofisch-wetenschappelijke benadering, die ruimte laat voor de geestelijke en psychologische noden van de mens, vertaald in alle literaire stijlen met eigen foto en videowerk. Na 2010 heb ik het schrijven van columns aan anderen overgelaten en nu verspreid ik naast eigen korte commentaren via Facebook en Philosophical Resistance (Google pagina) een aantal progressieve auteurs, werkzaam rond de chaos van de huidige wereldpolitiek en alternatieven ook, naast diegenen ter linkerzijde van klassiek links ook mijn toekomstgerichte alternatief http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
Het totaalwerk geeft een globaal overzicht, met linken naar de gedichten en 56 filosofische essays, sociaal psychologische inzichten in theorie en praktijk en een drietal theatermonologen rond een linkse kijk op schepping en het psychologische en sociale leven van de mens, een kijk die de weerstanden van mensen die soms door de Godsdienst van het sociaal progressieve denken afgehouden worden, doorbreken wil . Religie, ‘van relier’, ‘verbinden’, is veel breder dan filosofieën die op een Godsbeeld steunen. Wat de termen ‘atheïsme’ en ‘theïsme’ overbodig maakt eigenlijk. Tot daar een schets van mijn alle domeinen van het mens zijn omvattend literair, maar vooral sociaal en menselijk project. Ook raadpleegbaar via een andere overkoepelende blog met andere lay-out, die ook naar de 24 andere bloggen leidt. http://blogfilosoof.skynetblogs.be
-De verzamelblog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be 1148 pagina’s, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & eigen bloglinken daarnaar met honderden eigen columns, artikels, essays en honderden linken, foto’s, film…,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek. Als blogfilosoof op sociale media brengt ‘Filosofisch Verzet’ het verslag van een meer dan vier decennia lange speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke emotionele en spirituele zingeving wordt. Over hoe ‘graag leven’ meer mogelijk wordt.
De sinds enkele jaren haar omgeving met kunstfotografie verblijdende fotografe Thea Swinkels vond een deel van haar inspiratie voor haar werk van de paar laatste jaar in citaten uit het bovengenoemde werk van Octaaf Coeckelberghs. Tot op heden stelden ze op een paar plaatsen tentoon, alsook bereiken ze via de sociale media en al reizend een ruim publiek. Onder andere op Facebook Fotofilosofie kan U hun tot op heden tachtigtalwerken bekijken. Een 28tal is op spandoek afgedrukt. Geniet ook van de tentoonstellingen. Filosofeer er over !
-Gisteren op Canvas, een schande van een politieke satire over de zogezegde atoomdreiging van Rusland, ophitsende, beledigende oorlogspropaganda eigenlijk, het Russisch Staatshoofd, zogezegd ‘lul’ van de week, wie startte al die vuile oorlogen heren ‘comediens’., niet China of Rusland. 100Belgische militairen vertrekken ondertussen naar Litouen om ‘de Russen’ tegen te houden 600miljoen tegen 146 miljoen Russen? wat een gruwelijke grappen, gewoon omdat de laatste zes maanden de terroristen vrienden van de NATO en de Saoedi’s Oliezeiken en Qatar aan de verliezende hand zijn…..nota bene Fascisten moet men wel niet met bommen bestrijden, maar op de grond, Iran wilde het doen, maar mocht niet, , de Koerden deden het en mogen ols dank bestookt worden door Turkije, met de zegen van Westerse buitenlandministers???ondertussen is het wel wereldoorlog in het Midden Oosten. ps er zat zelfs een anti-Poetin grapje in’ de slimste mens’ zo vertelde men mij. Blijven lachen Belgen. Uw officiële zenders, goed dat ze al eens dissidenten aan het woord laten, maar ach ja, die worden steevast weggezet met de dooddoeners ‘extreem links en communisten’ Wel proficiat aan Wout Devriendt van Groen die die Bourgeois in zijn onderbroek zette in het Vlaams Parlement, leuk filmpje; en de Rik Dams van Rillaar stond op zijn buurt te wachten om iets over het handelsverdrag te zeggen, heel nerveus, eigenlijk …want de Open VLD steunt ook de multinationals en niet de kleine zelfstandigen en de KMO’s dus (hij zou beter luisteren naar zijn PS vrouw en je zag dat het bij hem WRONG wrong) – In ’t Engels is ‘verkeerd’ ‘wrong’- -Voor Kido Sjorre, ondergewaardeerd kunstenaar//er is geen werk genoeg zegt men, eigenlijk is er werk teveel maar kunstenaars die moeten niet eten en wonen heeee (gaf de man ooit onderdak, weet iemand waar hij nu is :(dit is wel geen werk van hem) (hij maakte ook films (onder andere ‘Walden’ met muziek van de Frank en lyrics van onder andere mezelf) zie link om één van mijn blogs (dichter bij de ziel,, skynetblogs googelen)
-Voor het jaar 859 heel progressief, inmiddels is humaan filosoferen een veiliger route om aan zingeving te doen zonder in oorlog en uitsluitend wiskundig filosoferen komen vast te zitten—- google blogfilosoof skynetblogs
-Je moet eens wat gaan studeren, US-Eu steunde tot en met extreemrechtse zotten die Stefan Bandera, oud nazi collabo nog vereerden om een legitiem gekozen president weg te stemmen, ze schoten op tegenbetogers en al ….uiteindelijk kwamen die zotten mee in ’t nieuwe parlement te zitten van dieeh premier ‘Arznic’ en verboden de 12 man van de KP in Oekraine zelf. Merendeel van de mensen in de Krim zijn gewoon Russischtalig zoals ook in ’t Oosten…en de tweede taal Russisch werd gewoon afgeschaft als tweede taal. De zoon van de vice president van de US kreeg de CEO post in één vd grootste bedrijven in Ukraine. Het is gewoon een geld en invloedspel…en wat deden onze politiekers ? Rusland boycotten om US te plezieren ! Onze boeren bleven letterlijk zitten met de peren. En de mensen in de Krim hebben nu een veel beter pensioen en zijn content. Ik ga het Russisch regime niet romantiseren, maar facts zijn feiten ! tot daar deze discussie, wordt het een beetje beu de fouten van onze grote media recht te zetten
-Met respect voor jullie en anderen binnen links hun inzet, maar binnen het huidige democratische systeem van in de tijd van het oude Griekenland ? We hebben iets aangepaster nodig. Eerst een programma voorleggen te stemming, dan de dirigenten, internationale eisen om militaire productie te ontmantelen, taks systemen eenvoudig te maken en rechtvaardig, lonen die mekaar niet beconcurreren, speculatie afschaffen, goedkoop wonen enz…het is dat of de afschaffing van de loonarbeid en de handel, gewoon produceren en verdelen met een internationale munt als ruilmiddel gewoon http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-Activisme volstaat niet, een aan de tijd aangepast globaal alternatief, de eigen innerlijke communicatie op punt zetten, ook met politiek bezig zijn inderdaad, dan is er ruimte voor een spirituele visie en een filosofisch alternatief http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
veiligheid waarborgen?????????de NATO IMPORTEERT ONVEILIGHEID MET AL DE OORLOGEN DIE HET START !
-Zal je het boek ‘de super samenwerker’ van nog een Kempenzoon Dirk Van Duppen (en Johan Hoebeke) eens meebrengen, over wetenschappelijke -sociale bewijzen dat in feite de mens grossomodo niet is wat de rechtse politiek ons wil aanpraten (trop ego),niet dat ik die bewijzen daarvoor nodig heb en de zaak wil romantiseren nee—–je houdt wel van een beetje dergelijke lectuur denk ik
-Wapenstilstand ? Oorlog ? Alternatieven ?Tientallen gedichten, theatermonologen, honderden columns en tientallen essays schreef ik er over, alternatieve programma’s ook (zie blogs) Wapen Stilstand is niet genoeg, internationale reconversie, en lees zelf maar en google de blogfilosoof en zo meer, want EPO vindt dat er maar een beperkt publiek voor is; wat ik trouwens ook al heb vastgesteld, binnen afzienbare tijd zal men deze tijd veroordelen omdat we de top van onze bestuur piramiden toelieten van het Midden-Oosten in puin te leggen en niet doorhadden dat burgerlijke verkiezingen vooral gebruikt worden om de geldspeculanten aan de macht te houden. http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be layout recently adapted
-Het fascisme van het grote geld is erger dan het verwerpelijke racisme eigenlijk, via het burgerlijke democratische systeem slaagt het er in van miljoenen vluchtelingen Europa in te jagen om een nieuwe kloof links-rechts te maken in de hoofden van de mensen…en zo meer rechtse regeringen te hebben. Met medewerking van de rijke Arabische Staten. we hebben een ander verkiezing systeem nodig, want ze doen met ons wat ze willen voor de moment, al komen we nog honderd keer op straat…iedereen alle dagen trager werker zou zelfs beter zijn dan staken…de aarde is die homo sapiens bovendien dik moe; recent herwerkt http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be join-

-what if we changed the way elections are organised ? first an international vote , yes or no to a global program with some main urgent solutions, then a telematic vote on the leaders of each project ? Make your own vote-blog http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-Looking at it from Belgium, where 95% of the people vote (it’s an obligation but lately no punishments) we over here wonder how only a small number of people can decide to nominate someone with for exemple too much military power. It is a great contradiction, the majority of people in for example the United States in fact don’t vote or in fact prefer progressive left candidates, but because of the election system so far they don’t get elected. Since the majority in fact don’ vote and the minority in fact votes for those who always make war, so why not propose another election system, develop software, let the people say yes or no, starting in the community where socialists or green party members have support….the kind of devastating foreign policy of the US must be stopped as well as the fact that socially the US social security system is outdated. So ignore the once currently in power we say, ….elections promoted on the social media with the support of progressive leftist parties, or left wingers in social democratic parties. So continue your policies , no problem, but at the same time take advantage of the telematic inventions ! We are sure especially the younger generations will demand telematic elections one day ! http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be has more explanation I have an old voting blog as well, should make a new one, http://bloggen.be/conscience2008
Octaaf Coeckelberghs Filosofisch Verzet

Verzonden vanuit Mail voor Windows 10
Diegenen die de film ‘I Daniel Blake’ van Ken Loach gezien hebben zullen het met mij eens zijn dat het eisen van een referendum voor een goeie internationale en vereenvoudigde sociale zekerheid door internationaal links een absolute noodzaak wordt, we zitten in economische oorlogen waarin we tegen mekaar uitgespeeld worden ! (sectoren en lagen van de bevolking onderling, streken en landen anderzijds)
-als hij het meent, laat hopelijk de US eindelijk het Midden Oosten met rust ! Wat hij voor de wereld van de arbeid zal betekenen ? Een tRAMP waarschijnlijk, ? in hoeverre is de aangerichte oorlogschaos nog te herstellen binnen het systeem dat mede door oorlog bestellingen overleefd ? De EU commissaris commerçanten willen nog meer een eigen regel, terwijl de NATO verlaten -taal eerder bedoeld is om meer militair materiaal te kopen. It stinks.
-voorspelling : de gevechten tusen voor-en tegenstanders van Erdogan in België gaan uitdraaien in het voordeel van een verrechtsing van de samenleving en daarom extra uitvergroot worden door de grote media, waarna een hele hoop palaver volgt, NIET over goed onderwijs, gezondheidszorg, matige prijzen voor energie, telematica, transport enz…
-http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be wou gewoon even reageren op het artikel ‘wetenschappers bewijzen onsterfelijkheid, zie daarvoor http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be en het kortverhaal ‘er was dus toch leven na de dood’ Nederlandstalige versie , filosofische achtergrond http://deblogfilosoof.skynetblogs.be theoretische achtergronden maar ik vind het artikel niet meer terug nu ik geregistreerd ben de blogfilosoof
-ik dacht ik lees dit even, maar je moet je dan weer registreren en voor je het weet heb je een abonnement op ‘de tijd ‘of zo (financieel orgaan van de Beurs)… burgerparticipatie…hopelijk niet over de kleur van zwarte Piet, maar over het recht om nee te zeggen tegen militaire productie en oorlog en ja voor een degelijke simpele sociale zekerheid en recht op werk en een eerlijk belastingsysteem
-ben graag een gewone ziel in feite; laatst hoorde ik op Klara radio een zeer geleerd iemand vertellen over een boek dat hij naar aanleiding van de Russische revolutie verjaardag volgend jaar geschreven had….deze als zeer deskundig voorgestelde mens was van mening dat de Tsaar beter aangebleven had, want oh wee wat een ellende die revolutie voortgebracht had (zeker als je weet dat de bourgeoisie in het Westen veertien legers stuurde van andere landen om de revolutie te bestrijden, wat uiteindelijk tot burgeroorlog leidde en zo meer…ze doen het nog altijd)Na een halfuur , goed wetende waarom en hoe alles in mekaar zat op dat vlak, laat je een diepe zucht van in de file ergens en one pities humanity soms wel ! maar we gaan door (op het elan van de Supersamenwerker Dirk Van Dirk Van Duppen Johan Hoebeke ; veel interessante dingen in, volledig niet, maar dat weten gewone zielen ook, er zijn dingen die niet meer te verwoorden zijn.////ik denk dat de bourgeoisie nu al bezig is de herdenking te boycotten
-na heel veel te hebben geleefd, ervaren, geschreven, geprobeerd, nagestreefd werd ik zo net wakker met de gedachte: “Het bestaan. Het bestaan is niet niks. Laat ons het proberen licht en dragelijk te maken. Begin met aanraking en inzicht.” Heel veel mensen ontmoet de laatste paar dagen op een tentoonstelling en een begrafenis, van velen veel kleine en grote, allemaal heel belangrijke dingen geleerd. Ze hoeven niet noodzakelijk bij mijn vroegere archieven…ze beleven en herinneren en de bijblijvende muze voor de volgende ontmoetingen, lijken me belangrijker. Bovendien is het academische deel van mij aan vakantie toe, dus ik verschiet me hier een aap bij de ontdekking dat ik in deze groep ben opgenomen en nu één van de vele beheerders blijk te zijn…what can I add ? Said it all, no hard feelings if being dumped in a few weeks. Ik ga hier alvast geen burgerljke politiekers posten (groep ‘open argument ) http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
-ze worden helemaal gek in ’t Europees Parlement, RT tv bijna verboden in Europa, ?Die geven al eens een andere kijk dan 95percent van de info op internationaal gebied : heel erg, heel erg en dan maar klagen over al die oorlogen waar ook een 304 stemmen tegenover 108 ongeveer voor was (maar in de nationale parlementen dan—soms nog meer), niet Rusland is deze oorlogen begonnen, vuurtjestook kwam altijd uit ’t Westen en sommige Arabische landen, je moet eens horen wat daar allemaal door heren met 7000uro de maand aan gevaarlijke onzin uitgekraamd wordt in ’t dat Europees Parlement…..zal niet blijven duren, zelfs onder rechts begint met al te snappen dat die anti-Rusland houding onzin is…(of is he tmaar een truukje om aan de macht te komen zoals den Trump of later de FN Le Pen of Fillion in Frankrijk ? Wait and see, never trust imperialism !
-knap artikel, toch even opmerken: ‘nationaal socialisme’, die term wordt te pas en onpas gebruikt en in deze context misbruikt : wat in hemelsnaam was er socialistisch aan een systeem dat gratis werkkrachten leverde aan de grote Duitse privégroepen…het woord werd in Duitsland ingevoerd destijds omdat de SPD en KP enorm populair waren in Duitsland, met 33% haalde de NSDAP maar weinig meer dan die partijen die stom genoeg geen coalitie aangingen
-“Een politieke partij moet de beleidsverantwoordelijken aanspreken en een programma en organisatie aanbieden aan diegenen die tekort gedaan wordt (en zich willen organiseren)”
-een hele heisa om schuldigen voor het voorkomen van de bomaanslag in Zaventem te vinden…CdA-Openvld-NVA keuren al jaren de buitenlandpolitiek van de US goed, door deelname ook aan bombardementen zoals tegen het voorheen vredige Libië…Zwitserland, IJsland…doen daar niet aan mee. Nog geen aanslagen daar. Nog zand nodig ?
-Sarco-cerceuil politiek , burgerlijke democratie weer op gevaarlijk pad http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be en waarom steunt de massa niet massaal JL Jean-Luc Mélenchon dat is de culturele, filosofische en politieke vraag die moet worden gesteld.
_laat ons zeggen “why Socrates hated BOURGEOIS DEMOCRACY http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be ’t zou me allemaal niet zo kunnen schelen ware het niet dat al die oorlogen daardoor kunnen beginnen, jongeren massaal zonder werk zitten in bepaalde regio’s en er geen tijd genoeg is wegens het kapitalistische levensritme om dingen te doen die met het wezen zelf van het leven te maken hebben….alleen nuttige dingen maken, meer collectieve voorzieningen, ecologisch produceren en sociaal verdelen
-laat duidelijk zijn, boodschap van deze post is : mensen krijgen geen politiek opvoeding, daar knelt de schoen, …iedereen mag stemmen, geen probleem, maar waarom niet eerst het programma stemmen en dan de dirigenten ? wat heb jij te zeggen over het al of niet opstarten van die dwaze deelnames aan de oorlogen van pakweg deze eeuw alleen al ? niks…terwijl dat telematisch mogelijk zou zijn
-eerst een programma, dan de dirigenten, je kan dat onder referendumvorm en opleggen aan de partijen of in een later stadium, want die gaan niet meewillen… in een tweede ronde de dirigenten aanduiden op projectlijsten ipv partijlijsten, (projectlijsten : wonen, werk, energie, telecom…zie blog) –voorlopig heeft dit geen kans, we posten er over enz…maar mensen niet virtueel rond de tafel krijgen, deed al pogingen, zijn ‘we’ nog niet aan toe—-
-iedereen die vrede op aarde wil dezer dagen, best ook een cursus buitenlandse politiek volgen zodat er bij de volgende verkiezingen kan gestemd worden op partijen die niet aan militaire avonturen meedoen, zingen en wensen is niet genoeg; deze eeuw, nog zo jong en al zo vol van verkeerde beslissingen van ministers van buitenlandse zaken….’een veilig 2017′ lees ik langs de Vlaamse wegen…ga dan niet te raden bij sommige aan de US ‘denk-TANKEN- van aan de oorlogsindustrie verbonden politiekers zou ik zeggen, stuur geen bommenwerpers naar Libië en zo, dan zijn we zo veilig als de Zwitsers, moeien hun nergens, kennen geen terreuraanslagen.
-Hierbij het programma dat ik wens te verdedigen, als het binnen jullie acties past, mag je het gerust gebruiken of wil er wel over gedachten van wisselen, lid van de leiding is meer iets wat voor actieve leden zou moeten zijn denk ik ////////////////////////meer uitleg : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be lid pvda&oxfam&intal
Blogfilosoof http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be
-hoe meer verarming, hoe meer het productie- en koopwarensysteem in crisis komt, hoe dichter de ‘concurrenten’ niet alleen via economische oorlog maar het verlengstuk ervan, de militaire poot reageren …zeker als er hier en daar het werkvolk in opstand mee kan van hun eigen eisen afgeleid worden kan
-wie wordt er nu bang van geleerde woorden, wat Darwinisme is voor de biologie is Marxisme voor de sociologie vooral, een uitleg over hoe men van stammensamenlevingen, slavernij, adel, burgerij volgens de evolutie van productiemethoden bij het moderne imperialisme der Staten terecht gekomen is…eindigt deze saga in alleen produceren en verdelen zonder loonarbeid en handel…twijfelachtig, want dan heb je iets dat nog nooit bestond : communisme….terug waar we begonnen, gemeenschappelijk delen
-Mooi wonen , behalve de NATO Belgische vliegtuigen die hier drie keer in de week oefenen en dat geeft dan zo iets als ‘hellevuur’, je hoort echt precies 1000 brandende lawaai makende ketels…en in gedachten ben ik dan bij al die mensen wiens huis nu niet door een aardbeving maar door toedoen van een 100tal wereldleiders, een 1000 tal Super managers en 100.000 militairen met de grond gelijk gemaakt werd…worden zal. Dan vergeet ik nog 10.000 mediamensen en een miljoen onderwijzers in religie en vervalste geschiedenis. Wel weet jullie wat ? Ik heb er dik genoeg van. Ik verwijt een deel van de publieke opinie soms dat het hun allemaal niet of niets meer kan schelen en ze zich laten afstompen. Maar hebben zee niet hun handen, maar ook hun hoofden vol met hun persoonlijke problemen en met heel die geldbedoening die het leven geworden is ? Leef maar door in de mythe dat de economie moet groeien en groeien en dat in dienst daar van werken hét heil over de wereld gaat brengen in plaats van gewoon te doen wat nodig is, voorzien in natuurlijke en culturele behoeften van de hele mensheid, zonder dat opgeklopte jachtige gedoe; over bureaucratie om een politieke en sociaal economische elite prestige, werk en titels te geven terwijl men bespaart op mensen die echt nuttig werk doen. Miljoenen zitten met diploma’s die ze niet eens mogen gebruiken, hier niet en in de materieel armere wereld niet. De meeste mensen nemen de tijd niet om te filosoferen. Tevreden met zo van die nieuwsberichten zoals “die heeft die vermoord’ en daar is “dat en dat heel ergs gebeurd met die of die over betaalde vedette”. Laatst zag ik een docu (waarom foutcode spellingsmachien ?)….over het maken van glasvezelkabels met als grondstof kwarts mineralen. Die mineralen zijn 13,5 miljard jaar jong, een paar miljard jaar jonger dan ons huidig gekend universum (met de big bang als tijd berekenaar); en hun structuur kan blijven bestaan tegen temperaturen boven en onder 190 graden Celsius…ze hebben er dus al die tijd over gedaan om tegen de tijd dat wij slim genoeg geworden waren al die info die U hier nu leest te kunnen laten lezen. Leve de kwarts en het wit zand van de Kempen, zou ik zeggen, want anders moest ik U dit alles deur na deur komen uitleggen !
Dan nog een telefoontje van een herstellende oude vrouw, de ene dag vol hoop, de andere weer anders, gebonden als de ouderdom is aan het verval en de draagkracht. Het dagelijks leven, het kunnen blijven het zware lichter maken; niet altijd zo makkelijk. Op tijd eens in rust tegen een boom leunen misschien ?Blijven aan goeie communicatie met jezelf en anderen werken, durven zeggen wat er op je lever ligt en doen wat je graag wil doen…men kan er nog al eens onnodig kopzorgen om hebben. Nog veel vertrouwen in je zelf en in je beslissingen gewenst en zo weinig mogelijk doen wat een ander niet graag heeft…behalve als ze dat echt moesten nodig hebben in hun evolutie naar fijnere innerlijke gevoelens
-voor de slachtoffers van Berlijn. is die vluchtelingenstroom geen perfect middel om hier in Europa zoveel mogelijk regeringen te verrechtsen; een afspraakje tussen een paar rijke Arabische landen die hun godsdienstgenoten in oorlogen sleurden en ze als vluchteling niet opnamen, een akkoordje tussen de geheime diensten van de US en andere grootmachten en Turkije omdat we naar hun pijpen zouden blijven dansen ?
“De essentie waar we naast het praktische leven mee bezig zijn, proberen we te vatten in een tentoonstelling: Fotofilosofie.
Ons werk gaat over de wereldpolitiek en is sterk antimilitaristisch, het wil de rol van de filosofie als zingeving van ons bestaan accentueren. Vanuit de wetenschappen aantonen dat het leven een ééngemaakt spiritueel gebeuren is, op zoek gaan naar zin en onzin in alle domeinen van het leven.
Octaaf (tekst) en Thea (foto’s)”
-gewoon er op tijd aan herinneren welke klasse er aan de basis lag van de twee grote wereldoorlogen en een hele hoop andere en welke klasse daar dan het slachtoffer van was, is//////mochten de mensen in 1917 niks doen of veertig jaar later in Cuba tegen hun uitbuiting ? Wie viel Korea aan trouwens na WOII enz enz
-men weet zelfs niet meer wat een woord betekent, ook geleerde mensen niet precies—communisme is in de eerste plaats afschaffing van loonarbeid en handel in waren, alleen productie en distributie—-nog nooit bestaan in de moderne geschiedenis, hoe kunnen er dan doden onder gevallen zijn?
-als je de spiritualiteit van het leven wil ontdekken moet je niet alleen je eigen leven begrijpen tov anderen maar ook de wetenschappen bestuderen, de wetten die dat leven ontwikkelden van af de eerste straling nog voor de tijd van de eerste cel of het eerste atoom—-verbazingwekkend mooi—-intussen blijven twisten of het theïsme of atheïsme gelijk heeft, dat draait altijd maar om dat ene woordje ‘god’–achterhaalde tegenstelling eigenlijk, noem god gewoon het leven
-Europa dat uiteenvalt, beter geen referendum over houden, wel reconversie wapenindustrie, eenvoudige sociale zekerheid mét keuze voor basisinkomen, rechtvaardige taxatie wereldwijd enz…niet voor of tegen abstracte dingen, heel Noord Afrika riep ‘vrijheid’ en ze kregen moslimbroeders, de Nato en andere dictators op hun dak…en onze Westerse en Arabische ‘leiders’ maar het door de strot helpen rammen

https://www.facebook.com/octaaf.coeckelberghs
totaalwerk blogfilosoof :

http://hetvoortijdigtestament

 

De jaarlijkse kilometerteller der dagen komt weer op nul
Van 2016 naar 2017…binnen een dag of vier. We zijn hier ‘de Mandarijnen’ van Simone aan het lezen en ‘Graailand’ van Peter. 75 jaar ligt daar tussen. Tussen een schets van de levens van intellectuelen, arbeiders, arbeiders-intellectuelen en alle andere lagen van de samenleving uit 1945 en die uit 2016. Er waren toen reeds alle schakeringen van partijen van die lagen, in andere machtsverhoudingen weliswaar, een oorlog eindigde bijna; de kiemen voor andere oorlogen en vooral de misinformatie die daartoe bijdraagt, werden al gelegd. Welke groepen via wie het meest of helemaal niet de aanstokers van conflicten waren, welke alibi’s er werden gebruikt… op de duur moest je er een bijna computergeheugen voor hebben.
Er is veel studie, organisatie en tussenkomst nodig om het beste te maken van al die macro economische en politieke omstandigheden die niet voor iedereen even duidelijk zichtbaar zijn op micro economisch gebied, in Uw huishouden. Iedereen staat dagelijks voor kleine en grote uitdagingen om zich materieel staande te houden; dit alles tegen een emotionele achtergrond waarin sterkere gevoelens de minder fraaie niet mogen voeden om de geestelijke groei van eenieder in interactie met de ander niet te beknotten. Voor al wie door al deze dingen zo in een knoop van positieve en negatieve emoties is komen te zitten dat de middelen om bijvoorbeeld een boek te kopen én de tijd en zin om er één te lezen en te snappen niet tot de gewoontes van het dagelijkse of wekelijkse leven behoren; betekent dit overgeleverd zijn aan hetgeen de heersende klasse, de superspeculanten via hun politieke verlengstukken en de grote privémedia verkondigen; slachtoffer blijven van belangen van de ‘1%’. En al schrijft Tom een boek over de energiesector en het bedrog tegen over de kleine gebruiker en Dirk er één over de mens als ‘super samen werker’; voorlopig is het in het rechts georiënteerde Europa van 2016 wachten op een linkse meerderheid, niet in het minst in het kleine Belgenland.
Ook de tijd van Simone De Beauvoir moesten er weekbladen en dagbladen tegen de reactionaire politieke klasse die met de Nazis hadden samengewerkt, gefinancierd, geschreven, gedrukt en verdeeld worden. Net zoals dat nu nog gebeurt en net zoals er nu niet genoeg gelezen…en vergaderd wordt. De telematische moderne media vergemakkelijken niet alleen de verspreiding van gedachten, maar ook de verspreiding van mist info tot en met leugenachtige gedrochten. Ook toen had je partijen en fracties en onderlinge geschillen tussen allen van rechts en links en centrums dat helemaal geen centrums waren, de invloed van seizoenen en ouderdom, alles tussen de euforie en het pessimisme van de jeugd en het bezadigde of chagrijnige van de ‘uitbollers’. Een wereld geleid door de noden aan huisvestiging, voeding, energie…in plaats van een werld in het teken van het super gewin en strategische posities; een wereld met een militair productieapparaat dat de uitbouw van degelijke nutsvoorzieningen doodt…een wereld met niet nodige taken en taken die niet gedaan worden. Het blijft een uitdaging daar aan werken en alternatieve voorstellen doen. http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-beroemdheden, rijkdom :ben niet jaloes, als schets van de tijdsgeest kan dit wel tellen, dat telt voor mij, en dat ze taks betalen zeker zolang de wereld het taxsysteem en geld nodig heeft
-“life throws us in a game we don’t know the basic laws of untill we’ve experienced trough fear and laughter all there is to escape it’s ancient grips on us” paus Octavius de eerste
-http://fotofilosofie.skynetblogs.be/
Volgende Tentoonstelling:
Met dank aan de Alfons Smets Residenties
“De essentie waar we naast het praktische leven mee bezig zijn, het ompolen van negatieve emoties in positieve en onwetendheid in kennis
-de burgerlijke democratie blijft aan de macht om haar economische oorlogsvoering met alle middelen te kunnen verder zetten, inbegrepen militair, controle van de sociale oppositie enz…om toch maar de loonarbeid en de speculatie met echte en fictieve geldwaarden te kunnen laten voorduren…ze koopt een meerderheid in ’t Westen en overal meer of minder om bovendien .Heeft ze daarom een mandaat ? In een bepaalde zin wel, want er is weinig effectief verzet. Rechtvaardig : neen en helemaal tegen de mogelijkheden in blijven we slaaf van banken en zo meer http://philosophicalresistance4@skynetblogs.be
-al die oude filosoof iconen die best vrede hadden met de structuur van achterhaald overwicht over de andere klassen,….visit the blogs of de blogfilosoof, filosofisch verzet en al inbegrepen…we steken echt wel onze kop diep in het zand terwijl het anachronisme van de wielen van de geschiedenis het wereldgebeuren helemaal dreigt over te nemen…en we al in een digitaal tijdperk zonder al te veel mechaniek zitten
-ben mijn theatermonoloog van 27 jaar geleden weer aan ’t herlezen, ga er iets mee doen, niet aan actualiteit ingeboet ‘Kiezen voor Mensela (de aarde, gemeenschappelijke -woning, )de aarde, ergens op http://deblogfilosofen.skynetblogs.be te vinden—-het is niet voldoende te herdenken, er moet ook voorkomen worden, gemotiveerd worden, geinformeerd en georganiseerd worden (Mensela, zo heette Meensel 1000jaar geleden-gemeenschappelijke woning volgens Verschueren)Het ‘kiezen’ sloeg destijds op Meensel-Kiezegem.be ik was namelijk kandidaat verkiezingen voor SP toen) meer culturele actie in de politiek brengen hee ! veel filosofen en kunstenaars denken op een eiland te leven
-Bonne Année. N’admets pas que le positive nourit le négative et que le négative afaible le positive
-with a job and an income one can prevent terrorism (and with putting the ones who make money on military production and trade on a smal Island somewhere)
-Heidegger toch maar best even via Wiki checken om geheugen op te frissen en zo maar niet ne geweldige filosoof te vinden
-de US media en verlengstukken in Europa beginnen serieus afgezaagd te worden met hun gehakketak over die beïnvloeding van verkiezingen elders…iets wat zij nooit of nooit deden, bombarderen voor regimechange vinden ze effectiever
-zie onder andere de link naar de blogfilosofen en de 23 blogs onder http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be een filosofische verbinding maken tussen alle subjectieve en objectieve domeinen in het leven, ken de wetenschappen, de wereld, Uzelf en de anderen, daar zitten al genoeg aanwijzingen in om de puzzel af te maken
-strijd om een eigen natie is voorbijgestreefd, alleen gezamenlijke economische actie van Palestijnse en Israëlische arbeiders en andere kleine lieden kan eenheid maken ginder…want bovendien die landkaart met twee staten is precies kaas met gaatjes////wat ben je met abstracte ‘staten’ en ‘burgerlijke vrijheden’ enz als er geen brood op de plank staat, tegen het leger valt daar toch niet te winnen en zo blijft de spiraal van geweld gewoon duren met dat terrorisme en die bombardementen
-niemand kan daar iets met zekerheid over zeggen—punt is dat miljoenen arbeiders achter Allah aanlopen en evenveel achter andere godsdiensten—willen we daar een filosofisch antwoord tegenover zetten dat zich meer op de wetenschap baseert en ook rekening houdt met de subjectieve mens die de zin van het leven verder zoekt dan de klassieke voorbijgestreefde ahteist-theist denkoefeningen, moeten we met andere dingen komen, …we zullen wel zien hoe ’t afloopt hee, ik zal uw kat sturen als ik ze tegenkom als ’t eerst mijn beurt is
-ik ga geen vier jaar of minder (bij fysiek elimineren) meedoen aan die door de 1% en daar nog een piepkleine minderheid van gelanceerde acties van de rijke media van die minderheid, zodanig dat wij het niet meer over de echte problemen van het niet hebben van een degelijk inkomen of leefbaar werk of de demilitarisering van de planeer zouden hebben
– ook in filosofisch denken zat, zit een evolutie, godsdienst is familie van filosofie; maar van filosofie mag je niet uitsluitend wiskunde willen maken—meer helderheid scheppen over alle domeinen van het leven via de objectieve wetenschappen en alle andere subjectieve domeinen van het leven, die allemaal verbinden, dat is pas filosofie—zie mijn blogs
-Zolang een heel groot stuk vd westerse opinie het imperialisme in het midden oosten vrij spel geeft en onrechtstreeks door hun stemgedrag onbewust sharia voorstanders verkiest boven verkozen leken, zal het bij gebrek aan een strijd Om werk of vervanginkomen ginder een makkie zijn Om levens Te ronselen voor het abstracte ‘eigen staat’of ‘Allah’etc
-ik verwacht meer van de moderne mogelijkheden op telematisch gebied, de meerderheid van de bevolking overal wil geen oorlog, maar heeft geen fluit te zeggen over buitenlandse politiek, wapenproductie, sociaal gegarandeerde minimumrechten, taxissues etc…de meeste oude en nieuwe partijen hebben uiteindelijk in de praktijk één noemer, de belangen van het grootkapitaal–daarom vind ik mijn initiatief zo utopisch en zot nog niet http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-call for a revolution ? I would have done it before worldwar one and two…and who knows what they are preparing now! Howard Zinn, come back and write some more because US people have forgotten a lot. Objectively time is wright for a revoution, subjectively, I have my doubs because few leaders promote an alterantive way to organise democracy http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be
-call for a revolution ? te vroeg voor een revolutie waarschijnlijk…maar…oproepen tot revolutie ?ik zou dat voor de eerste en tweede oorlog wél gedaan hebben…wie weet wat is men nu aan ‘ t voorbereiden, er is al een uitbesteding van wereldoorlog via andere landen aan de gang in feite…..probleem met deze oproep is dat men te weinig aan een ander samenlevingsmodel promoten werkt, dus de oproep is ergens niet rijp, subjectief gezien…objectief gezien, hallo, torengrote wanverhoudingen enz
-er bestaat zoveel rond die onderwerpen, zie gastlinken op één van mijn blogs http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be (linkerkant) beneden——-de hele rijping der wereldzielen, er is niet noodzakelijk een spiritueel universum voor nodig, de energie van zij die waren werkt hier nog altijd door om het negatieve in het positieve om te zetten op elk vlak, politiek, persoonlijk, cultureel…..goeie moed bij je zoektocht, het gaat niet alleen om theorie (zie mijn 56 filosofische essays op de blog ‘de blogfilosofen'(linken rechts) maar ook om het observeren van de dagelijkse praktijk
-francis rahier : “Les Etats-Unis et les pays occidentaux ont soit choisi de promouvoir des changements de régime aux Moyen-Orient dont ils jugeaient les gouvernements pas suffisamment coopératifs, en recourant directement aux moyens militaires. Vers 2011, le gouvernement de Bachar Al-Assad a refusé de signer un accord avec le Qatar qui permettrait de construire un gazoduc qui traverserait la Syrie pour atteindre la Turquie et puis l’Europe, ce qui permettrait d’affranchir le continent européen de sa dépendance au gaz russe. Bachar Al-Assad a plutôt préféré signer une entente avec l’Iran et l’Iraq pour acheminer lui-même le gaz vers la méditerranée. Les terroristes qui émanent de ces contrées sont certes des malades arriérés, cruels et sanguinaires, et parfois drogués, mais il n’en demeure pas moins que les agissements de nos gouvernements dans leurs pays leur donnent énormément de motivations à commettre leurs actes barbares. Ces actes commis en notre nom ont répandu la violence, l’oppression, l’extrémisme religieux, la destruction et la pauvreté. Doit-on être surpris qu’on nous en veuille un tant soit peu ? »
-waarschijnlijk heeft ondertussen het Britse parlement de Brexit goedgekeurd. In de berichtgeving op ’t journaal gisteren verwachte men dat de meerderheid van de parlementairen niet ‘tegen hun geweten’ en de ‘wil van het volk'(52percent) ging stemmen…waar zaten die verkozen lieden en hun geweten toen ze de nep oorlog tegen Irak in ‘meerderheid’ goedkeurden…en de overgrote meerderheid tegen de 97 percent was tegen die oorlog die nog altijd duurt…versleten burgerlijke democratie als je ’t mij vraagt !!! In de USA kan één man een oorlog beginnen…proper is dat .http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be zou een beter vorm van inspraak zijn !
-U schrijft : “De Syrische staat werd bezet door een clan die de rijkdom van het land steelt en de meerderheid van de bevolking onderdrukt hield. ” was nog zo slecht niet toen, zie ook Khadafi voor en nu, ook in het Westen en Rusland is er een rijke toplaag—en had het Westen zich diplomatisch opgesteld zoals de vergruisde Lavrov en Poetin, dan was er ooit een burgeroorlog van gekomen ! De VN soms ergens buitenhouden ? Soms begrijpelijk als je ziet dat ze in ’t verleden veeleer de US-Saoedi-Qatar, Frankrijk….kaart kozen geopolitiek gezien. Het blijft allemaal een grote merde en iedereen heeft boter op het hoofd—–tot en met de burgerinitiatieven enkele jaren terug…met een programma van Assad weg en ‘vrijheid’ koop je geen eieren en brood….alleen economische en sociale eisen zijn ‘strijd’ zonder bloedvergieten…indien men het diplomatisch en goed georganiseerd aanpakt (en dan moet je nog het geluk hebben dat er geen schutters op de daken liggen om mensen af te knallen en zo van alles in beweging te krijgen opdat de oude strategie van Zionisten en de Bush periode in de US, werkelijkheid zou kunnen worden, namelijk vijf landen in chaos storten om de streek te domineren !
-nieuwe oorlogstaal actueler met de dag/zie ook hetze tegen China zogezegd om een paar eilandjes in de Zuidzee—-een Nederlandse oud NATO baas wil dat Europa van % naar twee percent militaire bestellingen gaat—-men luistert hier nog altijd naar de US, ondanks de schijn
-dringend laten opnemen John McCain,deze ex Vietcong gevangene—vijf jaar en drie jaar terug hadden we zo hier ook een oud eerste minister die opriep tot verzet tegen de Rusland gezinde , verkozen regering in Oekraine en idem dito in Syrie, nu heeft hij een heel groot inkomen een beetje overal in de bedrijfswereld en de EU instellingen, zoals zijn tegenstander Barosso, maar nog niet bij Goldman Sachs.
-ik heb over alle domeinen van het leven geschreven, ook de subjectieve, indien iemand er iets aan heeft hier mijn verzamelblog van 24 bloggen http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be het voornaamste besluit voor de subjectieve kant van ’t leven, daarvan heeft Fotofilosofie , zie de foto mijn vriendin een foto gemaakt, absoluut de vreugde in je zelf vinden mensen, dan kan het ook met anderen lukken Fotofilosofie
-Ze zijn allen aan de dood ontsnapt, drie zonen van mijn grootvader zaten op de meest ondenkbare plaatsen verborgen en hun vader, mijn opa was opgepakt…heel lang verhaal, zelfs mijn grootmoeder (links van voor )sliep op andere plaatsen in troggen voor koeien, grootvader rechts van voor—-Ik ga iets bestendigs organiseren tegen de oorlogen van nu (in Meensel “Hageland tegen oorlog”—herdenken alleen is niet genoeg, het kan niet dat al die partijen aan de macht Belgische jachtvliegtuigen blijven sturen en slaaf zijn van een aantal zeer imperialistische naties, film en uitleg en tentoonstellingen en infrastructuur bijna af
-nogmaals, communisme is in feite afschaffing van loonarbeid en gewoon productie en distributie zonder handel, heeft nog nergens bestaan, maar vele ‘experten’ hebben er geweldig veel boeken mee gevuld, vele partijen zijn er al gesplitst enz….
-naar aanleiding van fusie tussen Izquierda en cwi dit is veel veel beter dan die voortdurende opsplitsingen in en buiten het entrisme—-vermits we 25 jaar geleden toch splitsten (we hadden wel wat echte socialisten nodig binnen de SP ook), stelde ik in Leuven voor een twintigtal leden voor om geen eigen partij op te richten maar de pvda te versterken, was nog zo geen dom voorstel in de tijd http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be ik denk dat de toekomst meer ligt in een niet bourgeois vorm van democratie—zie mogelijke programmapunten waar eenieder kan achterstaan NB Toch proficiat voor alles wat jullie sinds toen verwezenlijkten, meerdere invalshoeken vormen samen de beste tactiek
-De brief is wel ok, al had ik de zienswijze van Rutten dat de pvda “extreem links” zou zijn ideologisch teruggekaatst….alle ‘liberale ‘partijen van het land en Europa zijn medeschuldig aan de oorlogen in het Midden Oosten onder meer…en in die zin extreem rechts…maar da’s meer voor mensen die er mee bezig zijn of op vergaderingen daar rond…en die wil ik in het Hageland in Meensel (oorlogsdorp) beginnen gaan houden in mijn huis, als werkmiddel en om mensen bij mekaar te krijgen en de pvda positief ter sprake…da’s mijn prioriteit, zoals sociaal wonen in Leuven dat is. Ik blijf het filosofisch bekijken heel die bourgeois cirque…jongens jongens jongens, pvda wel goed bezig in parlement en sociale media en op straat, maar ik blijf paar dagen weg van Facebook, kan die Siegfried ‘Braxit’ niet meer zien. Als de kiezer nu niet meer met ‘conscience’, ‘geweten’ gaat stemmen, weet ik het ook niet meer… wat er allemaal verkondigd wordt door profesoren en mediafiguren met hoge lonen, jawadde “voetbalspelers verdienen veel meer” zeggen ze dan om het goed te praten…en dat pakt verf bij een aantal mensen…dus na mijn thema “het Hageland heeft nooit oorlog gewild en toch betalen we nog altijd voor de oorlogen van nu…. Wil ik me bezig houden met hoe het systeem concreet op een andere manier zou kunnen werken en hoe we wereldwijd voor militaire reconversie kunnen ijveren…gezien de gevaarlijke internationale toestand alweer. Maar een pamflet uitdelen op de markt kan ook natuurlijk, no problemo. Of plakken bij de verkiezingen of Manifiesta. Solidair zijn met de medemens, je kan het individueel of collectief. De pvda doet dit laatste uitstekend ! octaaf
-naarmate het aanbod loonarbeid mindert zal men toch voor vervangende systemen moeten kiezen wil er voldoende consumptie blijven, beseft ook de bourgeoisie meer en meet; maar voorlopig willen de speculanten er vollen bak alles uithalen uit die loonarbeid
-(ging over kanker en stress) :zelfs als je een hele leven lang na de ups en downs van het leven nog vrij frequent bij de vreugde van binnen in geraakt, moet je een dag afstand doen van de rollen die je in dit leven speelt, breek er je hoofd niet over, niemand weet wat wacht trouwens—-anti-stress is ook hier je hoofd niet om breken
– defensieuitgaven plus tien procent in de VS en ja, ook de VS inwoners hebben daar geen inspraak over, net als wij; even een internationaal of regionaal referendum organiseren over de militaire uitgaven…is nu meer mogelijk dan vroeger, komt al meer dan honderd jaar te laat, ‘we’ (‘ze’) verspillen er maar op los, altijd geld genoeg om op massale schaal mensenlevens te vernietigen en echte problemen niet op te lossen , erger dan de ‘graaiers’ nog ! democratie zei U ?
-We try to communicate the essence of our work through an exposition : Photophilosophy.
Our work is partly about world politics and is anti militarist and it wants to use philosophy to observe and explain all the different meanings of life to do away with several other negative developments. By means of Octaaf’s literature and Thea’s images and with the help of science as well, we want to show that life is a unified spiritual and material creation. Our work,on every domain of life, is a search about separating sense from non sense. Trying to get people enthousiastic about life again, more social, more in touch with their real inner joy. http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be (partly in English) and Fotofilosofie Facebook
–wel een misleidend woord in het filmpje; het is geen ‘communistisch’ dorp, want in theorie zou dit betekenen dit dat er geen loonarbeid zou zijn en alleen productie en distributie, zelfs geen warenhandel—te hoog gemikt als samenlevingsmodel, praktisch gezien ?(naar aanleiding van reportage over Marinaleda)
-hongerlanden : niet toevallig oorlogslanden—-reconversie wapenindustrie en inspraak in buitenlands beleid zijn een noodzaak in deze door de droogte getroffen gebieden, geteisterd door gesponsorde terreur groepen bovendien
-KP Filipijnen verklaart US imperialisme oorlog : de werkenden in een land hebben meer macht dan alle wapens
-militaire reconversie en ontwapening, door de druk van onder, onder meer referendum daar over, maar internationaal afdwingbaar door onderste lagen van de sociale maar niet suicidale pyramide ///roeien met de riemen die er zijn, nu de kans op verlinksing zich aandient, of gun je dat la France soumise niet…omwille van die afgezaagde dogma’s van de derde en vierde internationale ?
ben een aantal dossiers van sociale evolutie in een aantal landen aan het bestuderen….compleet met historische achtergrond, verandering ten goed wordt altijd geboycot door de lange armen van diegenen die niks tekort hebben, er is vooruitgang, maar t is een processie van Echternach…soms is de decadentie echter wel echt goed ingezet en waar t nog goed om leven is, wegens de economische wetten van het grootkapitaal, is ’t allemaal een kaartenhuis bij wijlen
-er is in feite een wereldoorlog gaande van verschillende lagen van de bourgeoisie en van verschillende landen, ze staan niet allen achter dezelfde strategieën, Fillon en Le Pen, bruin inderdaad die toenadering zoeken tot Rusland (als het ook al zoals in geval van Trump geen verkiezingstaal is) heeft men beide proberen via de rechtbank uit de verkiezingsrace te houden—-dit duidt er op dat de machtigste delen van de bourgeoisie echt iets grootschaliger dan we nu al kennen van plan zijn
-Er moet iets nieuws onder de zon komen in het Belgisch buitenlands beleid, want het imperialisme dwingt ‘onze’ politieke vertegenwoordigers altijd opnieuw, al honderd en meer jaren de wetten van het grootkapitaal te volgen en al zo de wereldarmoede en oorlogen en sociale onderdrukking te laten voortduren

 

 

 

theatermonologen Filosofisch Verzet

Laat ons Proberen

’t Leven ’t Overleven

 

Octaaf Coeckelberghs

 

Blogfilosoof

Columns,  Essays, Gedichten, Kortverhalen,  Alternatieven, Monologen

Deel A   Geloven is een zoektocht

Deel B  Filosofisch Verzet

Deel C  Gedichten

Deel D Kortverhalen

Deel E  Herinneringen en zo

Deel F   Ach ja de Liefde

Deel G  Filosofische Achtergronden

Deel H Bijzondere Energie

Deel I  English Texts

Deel J  Theatermonologen

 

 

deel J –theatermonologen

 

DE MENS EN ZIJN BESTEMMING

Aan iedereen                                           

Ach mens !                                                  

theatermonoloog ‘kiezen voor Mensela’

GEACHTE MEDEMAATSCHAPPIJER

aan de verdeelde kinderen der natuur   

 

in verband met je vraag naar deelname aan gemeentelijke verkiezingen 

 

Boodschap van de planeet Krito                                                        

het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog  over de geschiedenis van de filosofie)     

hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)   

Wereldgenoot

Enkele belangrijke notities over liefde  

 

Samenlevingstoestanden

DE MENS EN ZIJN BESTEMMING

…kan je als een filosofisch en sociaal epos onder de loep nemen,

het is een indrukwekkend en boeiend individueel en kollektief verhaal

…ieder van ons speelt er haar of zijn rol in

…het is een verhaal van lotgenoten en gelijke belangen gekruid met opponenten en tegenstellingen

…het boeiende en mooie van deze story is dat plus min nodig heeft en omgekeerd,

net zoals in de liefde en de electriciteit

…het is het  verhaal van de subjektieve zingeving die door het cocon van het objectieve bestaan aan

het breken is…al eeuwig lang…wij kunnen dit proces niet stoppen, wij zijn een schakel in het dagelijkse

real-art drama-blijspel dat mensen ondanks alles dwingt van binnen een aantal omstandigheden samen te werken

…als de geregeerden morren is dat soms gedeeltelijk omdat ze emotioneel nog niet rijp zijn voor hun alternatief,

gedeeltelijk omdat ze er organisatorisch van afgehouden worden

…zolang niet ieder van ons vanuit z’n geweten of sociale instelling bereid is om onbaatzuchtig zijn deel

van het werk te doen…zolang zullen geld en regeerders nodig blijven…regeerders alleszins altijd

…ooit komt er misschien een eeuw waarin bekwame regeerders  niet meer zullen gehinderd worden door de

regeerders van de spekulatiezweep die de hele show voorlopig ‘on the road houdt’

Om  met een passende gedachte af te sluiten nog dit : of je nu gelooft in een godsdienstig geestenrijk na dit leven of in reinkarnatie of in het geestelijk onvernietigbare van de materie zelf of in de genetica of what so ever…

als we een forse vierkantswortel op ons positief denken zetten kunnen we ons in een verre toekomst misschien voorstellen dat dezelfde personages van nu begrijpend zullen glimlachen met de dagelijkse spanningen van nu

Ik wens allen zonder onderscheid van funktie dat ze dagelijks mogen ervaren welk een filosofische rijkdom er achter mensen en aktiviteiten schuilt.  Konkreet gezien betekent dit gewoon ook kapabel blijven om in het detail en geheel van wat we dagelijks doen, te blijven beseffen dat je een mens een dienst bewijzen kunt…het hoogste goed op aarde.

Ieder is een deel  van de puzzel, of je nu in Brazilië in een carnavaloptocht loopt of met de vuilkar meerijdt of…  .

 Aan iedereen

Die het leven hongerig liefhebben blijft.  Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.

Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan.  Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft.  Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.

Die weet dat het nieuwe en het oerlijke, alhoewel verschillend van uiterlijk en inhoud nog altijd één willen zijn.  Die denkt dat de dood slechts gedeeltelijke onbereikbaarheid is.  Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het intuitieve innerlijke observeren beheerst.  Die vanuit de kracht van deze innerkommunikatie probeert te kommunikeren.  Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan.  Die weet dat ook de eenvoudigen van geest je kunnen vooruitstuwen en dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is.  Die  de ‘aanraking’ en het ‘betoverende’  in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart.  Die de samenhang van de gebeurtenissen in z’n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien…en daardoor zijn individueel en kollektief bewustzijn verhoogt.  Die weet dat het denken over z’n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met het denken over de wereld en het heelal in z’n totaliteit.  Die, misschien onderbroken, maar immer konstant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren.  Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is… een kunst die van een gezonde innercommuniatie vertrekt.  Die weet dat het individuele en kollektieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt…en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent.  Die weet dat bepaalde juridische en morele wetten naargelang de omstandigheden zowel veiligheid als bedreiging kunnen zijn.  Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkeld in de richting van wat het optimaal zijn kan.

Die weet dat gedachten en strukturen die het nefaste deel va het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .

Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen.  Die met dit alles begaan wil zijn…omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil.  Die de ware inhoud van het woord vrijheid snapt.  Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil.  Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van mijn begrijpen heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met mijn huidige buur.  Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt.

Die weet dat we met het woord ‘God’ eigenlijk de bovendierlijke eigenschappen in onszelf bedoelen.  Die weet dat alles wat bestaat zowel natuur en cultuur tegelijk is…en dat er niets anders kan bestaan.

Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst…innerkommunikatie is de nieuwste kunst.

Ach mens !

Weet je nog hoe we destijds lang vóór de kip en lang vóór het eerste ei en het eerste atoom, als alle gezamelijke energie in één basispuntje samenwoonden ?  Ons huisje was het kleinste ietsiepietie groter dan nul…en bij het benaderen van niks zou het zeker ontploffen…want iets zonder zin, iets zonder inhoud…weet je wel…kan niet bestaan.

Weet je nog hoe onze oervorm van leven miljarden jaren geleden weer opnieuw…voor de hoeveelste keer… met componeren begon ?  We geloofden als pure straling nog stellig niet in de dood, niet in nul en niet in spoken.  We zaten gewoon vol energie, vol straling, we waren gewoon licht dat eeuwiglangzaam met hoogten en laagten, vertragingen en versnellingen weer eens opnieuw aan het eerste atoompje materie werkte.

We konden het gewoon weer niet laten…toen het heelal na onze vorige belevenissen weer tot één punt in mekaar was geklapt. Als gebundeld licht voelden we mekaars voorbije belevenissen en konden niet anders dan weer eens via de grootouders van de electriciteit en het magnetisme, via de zijnsstroom van ervaring en kennis, weer eens aan een nieuw avontuur te gaan bouwen.

We hebben dus op een ongeloofelijke, niet zomaar toevallige, maar soms wel zeer bewuste manier de aarde ontworpen.  De eerste tien sekonden na de oerknal waren echt dé ejaculatie aller tijden…jullie laten ze trouwens nog regelmatig in miljarden tonen nagalmen.

Maar zelfs toen we vijftien miljard jaren later onze lieveling, de aarde, ons superei hadden geövuleerd…was het werk nog niet af.  Er moesten celletjes en hele wezens worden gevormd…en ook natuurlijk  wij…de mens.  De eerste prachtige documentaires die we er nu over maken vallen spijtig genoeg in een tijd dat die wereld van ons weer eens aan de strijd om grondstoffen en bezit dreigt ten onder te gaan.  Sommigen onder ons proberen dat natuurlijk te verdoezlen en zeggen dat het een strijd tussen rassen, talen, godsdiensten en naties is.  Bang als ze zijn om hun plaats onder de zon te verliezen, maken ze er in hun proces van onderwerping van de rede en de menselijke verbeelding een bloederige

bedoening van.  Ze slepen ons mee in hun achterhaalde praatjes.  Ze misbruiken soms zelfs de grootste wijzen die ooit onder de  mensen leefden.  Wordt het geen tijd dat hun onderdanen uit de gezamelijke wijsheid totnutoe een bruikbare, echt menselijke wijsheid distileren ?

Wat houdt ons mensheid nog zoal verdeeld ?

We kunnen het leven toch verklaren zonder mekaar in de haren te vliegen…dan gaan we mekaar toch niet naar het leven staan in verschillende soorten uitleg over de dood ?  We vallen toch weer uiteen in materie en straling en straling…dat weten we nu toch…is een ‘beginmaterie’ met totaal onvernietigbare kracht…de bundeling van het al.  Bovendien leven we dan nog eens  naar de anderen of sommige anderen biologisch vertakt door omdat we nu eenmaal komponisten zijn.  Iedere generatie opnieuw proberen we via de nieuwe formules die we allemaal zijn…van onze negatieve emoties af te raken.

‘Bestaan’ is dan ook mekaar op de meest uiteenlopende manieren aanvullen.  Eigenlijk zijn we miljarden persoonlijke versies van het “er zij licht in de duisternis”…van onze begindagen.  Alhoewel we onze beurt zullen moeten afwachten om te weten hoe het ons als zuivere straling zal vergaan…of die toestand dadelijk na de dood ingaat of eerst echt begint als het heelal weer één punt wordt…en we weer eens vijftien miljard moeten wachten om nog eens als een lichaam kunnen te verschijnen…wie zal het zeggen ?  Een beetje mysterie moet blijven.

Laten we toch hier op aarde toch maar ons best doen om ‘echt’ en niet ‘zogezegd’ mens te zijn…misschien wordt onze overblijvende straling dan wel rechtevenredig gelukkiger…energie die dan misschien weer door anderen kan worden gebruikt.  Misschien daarom dat we al eeuwen tot onze voorouders ‘bidden’…, misschien vereist hun verdere groei naar bewustzijn ook onze medewerking…zoals dat bij leven al was.  Niet alleen het ‘hier en nu’ kan zalig zijn…die evolutie stopt wel nooit.

Veel van wat er nu bestaat, kon men zich vroeger amper voorstellen.  De mensen die in de stammenverbanden van vóór de feodaliteit leefden, wisten weinig over hoe het leven als slaaf of pachter zou zijn.  Ook het omgekeerde is waar…want veel is relatief…wij beseffen maar al te weinig hoe veel slaaf we van deze op geldgewin gebasseerde maatschappij zijn.

Ons systeem staat of valt met het al of niet ‘winstgevend’ zijn van onze aktiviteiten.  Hetgeen trouwens niet alleen vooruitgang, maar ook achteruitgang en instandhouding van armoede en oorlog met zich mee bracht. Hopelijk komt eens de dag waarop ook de manier waarop we onze leiders verkiezen veranderd.  Waarom geen internationale verkiezingen in twee ronden bijvoorbeeld : in de eerste ronde zouden de bewoners van deze bol een programma van mensenrechten voor de hele wereld kunnen goedkeuren : recht op een defig, ecologisch verantwoord en gestandardiseerd inkomen voor iedereen, afbouw van legers en armoede,… .  In een tweede ronde zou men dan de dirigenten voor zo’n programma op projektlijsten in plaats van op partijlijsten kunnen kiezen : projekt werk, projekt veiligheid, projekt telekom…enz…misschien zou er dan ook meer omwille de kennis dan de opbrengst van zaken geregeerd worden.

Wat nu onze overige, diepmenselijke ‘problemen’ betreft.  ‘Doe niet aan een ander wat ge zelf niet graag hebt dat U overkomt’, lijkt toch zo geen slecht uitgangspunt.  Als je tegen die stelregel handelt immers, ontwikkelt zich een moeilijk stopbare dominoreeks van akties en reakties die zelden iniets positiefs uitmonden.

Ook de liefde in al zijn gradaties is een prachtig instrument maar toch nog een aan die grondregel onderworpen iets.  Sommigen vinden zelfs dat als ze in hun leven ‘maar’ één of een paar partners hebben gehad, dat er dan ‘niet veel in hun leven is gebeurd’.  Moet je in elk dorp van de wereld geweest zijn om iets van deze aarde te snappen…moet je de hele taart gegeten hebben om ze te kunnen smaken ?  Als je een vriend of vriendin, echtgenoot of hoe dat je die ‘wie’ ook noemt kent, en je wordt er niet nerveus van en je vult mekaar aan…prijs jezelf dan gelukkig…en volg de wegen van vooral het hart maar ook de rede en vraag om kracht als je die ontbeert…de ‘intuitie’ die bijna uitsluitend als een soort halfverborgene in alles leeft zal je zo als een soort heilige geest begeleiden.  ‘Heilig’, was dat niet een ander woord voor ‘eenmakend’…de eenwording van straling (geest) en ‘materie’…?  Blijf rechtvaardig en standvastig…zeker zolang we als mensheid al die wetten en het geld als ruilmiddel nog nodig hebben en rechtvaardigheid nog altijd niet de evidentie zelf is.

 

 

 

theatermonoloog ‘kiezen voor Mensela’

GEACHTE MEDEMAATSCHAPPIJER

_______________________________

Het stuk ‘Kiezen voor Mensela’ (Mensela = gemeenschappelijke verblijfplaats, aarde) is een ietwat filosofisch sociaal bewogen werk met zeer ruime inhoud.

Opgebouwd rond een theatermonoloog die gaat over de onmacht van het individu tengenover oorlog , honger, armoede, vervuiling, krisis en andere soorten van onderontwikkeling…zoals stress, werkeloosheid, commerciekultuur, platte journalistiek…mondt de monoloog uit in een zoektocht naar de mens en zijn innerlijke en intermenselijke relaties.  Kan ons subjektieve zijn onze objektieve bestaansvoorwaarden beinvloeden ?

Het gaat hier om kunst uit het echte leven gegrepen : Real Art.

Inzicht verkrijgen in dat grote toneelstuk waar we tenslotte toch allemaal tegelijk in spelen, zo’n inzicht betekent intens gaan beginnen nadenken over hoe we ons, misschien tot het praktische, alledaagse beperkte bewustzijn uit kunnen bouwen.  Als je op zoek gaat naar de werkelijkheid, tracht dan binnen de werkeljkheid te blijven, zonder erdoor ontmoedigd te geraken.

‘Inzicht verkrijgen in’…is de belangrijkste voorwaarde  om vanuit jezelf aan een samenleving op ontwikkelder niveau kunnen mee te werken.  Een samenleving die zich organisatorisch aan de noden van de gehele wereldbevolking aanpast.

Dat betekent dat je je eigen tegen allerhande vooroordelen begint te wapenen.  Met als drijfveer van te willen bewijzen dat het willen weten en de in objektieve journalistiek vertaalde waarheid het uiteindelijk op de ongebreidelde bezitsdrang der machtswellustelingen zullen halen.

Geeft de taal en ons denkvermogen ons niet de mogelijkheid om met behulp van een aantal wetenschappen de geschiedenis van alles en nog wat als één onafscheidelijk deel te analyseren ?  We gebruiken onze ogen volledig om te zien, waarom zouden wij onze taal maar half gebruiken ?

‘Hoop’ is ook een levensnoodzakelijk iets, maar het kan niet zonder geloof…geloof in datgene wat je gaan hopen bent.

Je moet goed weten op welke bedoelingen en machtsverhoudingen jouw geloof en hoop gebouwd zijn…dat wisten onder andere de nazistemmers niet…en ook nu nog neemt men de mensen bij de neus.

Of het nu om hoop in een mens, hoop op een systeem of hoop in een idee gaat (hoop op rechtvaardigheid, solidariteit of in welk een kracht dan ook)…hoop is belangrijk.   Hoop is ‘uitzicht’ hebben op…omdat je erin gelooft.  Zonder geloof kan je niet hopen, leerde men ons ; da’s wel juist , maar het blijft gevaarlijk om je op halve waarheden of op dingen die buiten de werkelijkheid staan te orienteren

Al diegenen die ons voorafgingen zochten naar antwoorden nog voor de kultuur hen die gaf en misschien kon het oudste deel onder hen op een benijdenswaardige manier tevreden zijn met wat de natuur hen bood.   Eén ding is zeker : wat zij ons ooit eens ononderbroken doorgaven, dat is wat wij nu biologisch zijn.

Als onze geest louter materieel te verklaren is, dan is ook hun geest in een welbepaalde, stoffelijke, genetische betekenis

…niet dood…en proberen zij ons nog altijd die eenvoud van het

natuurlijke en lichamelijke aan te leren.

De spiritualiteit lijkt een energievorm te zijn die aan de materie gebonden is, lijkt soms alleen in het NU mogelijk en soms lijkt het erop dat wij na dit leven verhuizen naar de krachtvelden van al die abstrakte deugden die wij in ‘t leven soms ter versterking aanroepen, zonder ons aan woorden zoals ‘God’ of ‘tijd’ te laten vangen.  Het biologische en spirituele…zijn één met ‘t verleden ;reizend doorheen de tijd .

De rest van ons, onze leefwereld, onze gewoonten , onze kultuur, hetgeen ik hier nu zeg, hebben we natuurlijk ook voor een stuk van hen ,…maar vooral dat kunnen wij van karakter doen veranderen.  Door lezen, studeren, bespreken, organiseren, alternatieven voorop te zetten, te weigeren, te strijden…enzm.

Echter… is het nadenken over ‘oorsprong&worden’ misschien zo zwaar dat we gelukkiglijk achter andere bezigheden, idealen of gewoontes wegvluchten kunnen  ?

De materie verwekte het leven,  wij verwekten ‘god’ en wij weten als eersten dat ‘leven’ kan ontstaan door het te wensen.

Deze magie kent misschien geen grenzen, maar laat ons realistisch blijven.  Godgelovigen zeggen dat de schepping , het wensen dus, voor de feiten kwam.  Aan de andere kant van de gedachtenlijn staan de materialisten, niet in de dagdagelijkse, maar in de filosofische betekenis.  Materialisten, niet in de zin van ‘alleen eten en drinken en vogelen’, niet in de zin van ‘het kan niet op’ of ‘om ter meest en nooit genoeg’ of ‘alles voor mij en niks voor een ander’ niet in de zin van ‘nooit kontent’.

Dat zijn verwrongen betekenissen die ,in het andere, van het wensidee vertrekkende kamp, als geestelijke verweerwapens bedoeld waren…en zijn.  Materialisten zien meetbare krachten als oorsprong van hun zijn.  Bij hen is de volgorde gewoon omgekeerd : één materie, twee idee (de hersenen als produkt van evolutie, de hersenen als hoogst ontwikkelde materie, …of toch niet ?  Wordt soms onze geest geboren als onze ziel ‘heengaat’…

Daar zullen we het later nog wel over hebben.  Letterlijk en figuurlijk dan.  We kunnen alleen eigenlijk vaststellen dat ‘zijn’ ‘zijn’ is, aan bijna altijd meetbare krachten gebonden, maar…

Hoe meet je gevoelens…en vanwaar komen je symbolische dromen ?  Laat toch maar wat mysterie over zal je zeggen.

Fysische en chemische wetten hadden hun eigen scenarioschrijver : de drang tot overleven, de aantrekking en afstoting.

Laat al die filosofische dingen ons niet scheiden.

Interessanter dan het zich innerlijk en onderling over die tegenstellingen het hoofd breken is…ontdekken dat de geschiedenis niet in de eerste plaats bepaald wordt door de stimulansen van zij die erover nadenken,  dan wel door de omstandigheden waarin men leeft.

Vrienden, kameraden, broeders en zusters, desnoods landgenoten ; de mens ; hoe belangrijk en allesbepalend hij zich ook vindt, denkt nog veel te weinig als groep of groter geheel.

Als je de dingen objektief en sociaal bekijkt, zonder overal je persoonlijke vooroordelen op bepaalde personen, instellingen en hun daden direkt in een ‘goed’ of ‘slecht’-kwotering om te gieten ;

Als je achter alles een ‘juiste’ of ‘in die of die omstandigheden tot mislukking gedoemde ‘ontwikkeling naar…’ leert herkennen ; dan ben je op  weg om te kunnen beginnen begrijpen dat de groei van het individuele aan de uitbreiding en verfijning van het kollektieve vastzit…en omgekeerd.

Hoe hoger de ontwikkelingsgraad en de kwaliteit van het kollektieve, des te groter de individuele koek en de individuele mogelijkheden.  Wanneer bijvoorbeeld meer mensen het belang van een goed draaiende werkersbeweging en de kracht van solidariteit zouden begrijpen, dan zou heel veel mogelijk worden.

Heel veel van wat nu onmogelijk lijkt.

Te weinigen vragen zich af hoe het komt dat ze zonder werk zitten of waarom er zijn die kreveren en anderen die hun boterbergen of wijnplassen moeten vernietigen…of waarom dat d’enen de wapens maken om er d’anderen weer mee kapot te kunnen laten maken…enz.

Ze vragen het hun te weinig af, het wordt hen wel eens gezegd, maar het blijft niet bij omdat het allemaal misschien te geleerd klinkt, en vooral omdat het nergens in een groter geheel lijkt te passen.  Aan de basis weet men goed genoeg, ieder in z’n eigen dat men een ander geen werk of geen brood ontgunt.

En de meesten onder ons zijn milieubewust.

Maar dat dingen zoals werkeloosheid, honger, oorlog en milieuverloedering niet alleen met goeie wil, maar met onaangepaste, voorbijgestreefde strukturen en winsthonger te maken hebben…ne keer da je da weet…wat begin je er dan tegen ?  Er is schijnbaar geen tegenmacht aanwezig om die dingen positief te beinvloeden.  En daarom praten we weer eens over ‘t weer…wat natuurlijk ook belangrijk is ; want de zon, het licht…zijn zo belangrijk voor de mens als de manier waarop en door wie de samenlevingen georganiseerd worden voor ons gezamenlijk welzijn van belang is. Niet ?

Waar hield men ons totnogtoe mee bezig ? Wat zouden wij ons moeten bekommeren om het eten met gouden rijstlepels, als je weet dat er hier bij ons voedsel tekort is en produktiekapacitiet vernietigd wordt.  Moeten wij onze kinderen er op wijzen dat hen een eeuwige straf te wachten staat als ze de paus van Rome niet volgen…of moeten we hen er niet eerder op wijzen dat ze het leven voor hun nageslacht leefbaar moeten houden ?  Wat heeft er nu voorrang : de toenadering , het vertrouwen en de organisatie tussen hen die werken of werkeloos zijn bevorderen en weer iets gezamenlijks in de stadsstraten doen ontstaan…of tegen mekaar blijven propageren dat je er toch niets kunt aan doen ?

Dat is je blindstaren op de problemen zonder naar de mogelijkheden te zien.   Ik vraag het nog eens : wat heeft voorrang :met welk water men mag dopen of water brengen daar waar er geen is ?  Ne pastoor heeft iets gemeen met nen arbeider de dag van vandaag :  het merendeel van de arbeiders heeft ook ‘anonieme’ bazen.  Daarom misschien even deze kleine Kritische ode aan het bijbelboek :

 

Jullie allen, atheisten, theisten of weet ik veel :

Alle tisten stopt het twisten, wordt liever artiesten ;

Want wie heeft er nu gelijk over en baat bij het uur of het wie of wat van ontstaan en vergaan …en bij het zeker weten dat het

Vergaan ook hoort bij ‘t bestaan en verder gaan …met de oude bagage die verslijt , maar indien je gedijt zal je worden verblijdt

Aan god gehechten en zij die zonder zo’n idee of gevoel op hun manier ook gelovig kunnen zijn : zoek naar een bruikbare rede ; want het eeuwige is er voorlopig toch al ; het sluimert in ons allen

Godsgelovenden denken uitverkoren te zijn.

Hoeveel onder hen en hoeveel anderen weten dat alles in één beweging samenvloeit, doorvloeit, niet hoeft dood te bloeden ?

Hoeveel weten er dat het hersenlijke en het geestelijke vaak intenser dan voelen smaakt ?

Er was, er is, er zou genoeg kunnen zijn.

Ekonomisch sterken wilden, willen, zullen alltijd meer willen.

Er was, er is er zal altijd het tot zichzelf beperkte bewustzijn van eigen vergankelijkheid blijven.  Moeten wij daarom blijven werken als mieren, zonder ons ook daarin te verdiepen ?

Wie leidt de strijdt om ‘t bezit van geld, van grootgrond, van werk, van voeding en oorlogstuigen ?

De sterken, de bezittenden dringen zich ‘t makkelijkst op.  D’ afhankelijken organiseren is moeilijker.

Zij moeten blijven kiezen voor mekaar.  Want zelfs de minst beklagenswaardige onder hen die ‘t uiterlijk goed maken, is slachtoffer van de strijd om de sterkste winstsystemen.

Hebzucht en doodsbesef baarden doodslag binnen d’eigen soort…daarom mochten zij van die boom niet eten…omdat kennis zich makkelijk door lepe ‘ik-zucht’ manipuleren laat.

Ondertussen werken d’afhankelijken aan het kollektieve bewuste…van vredesmensen over antirascisten en antifascisten,ecologisten, verdeelde linksen tot en met de mensen van het artsen zonder grenzen oplapwerk en vele anderen allemaal in hun vakjes zonder gezamenlijk programma.

Misschien is er achter het kollektieve bewuste wel niks meer…of denk je dat het idee en het gevoel los van de stof bestaan ?

De waanzin van angsten, moorden, de tegenstelling tussen eindig door gulzig opslorpen en oneindig doorgeven .

Het afstotelijke van het hebben van teveel ten koste van een ander…los je niet alleen op door te geven, maar door te sleutelen aan  de grote bezitsstrukturen.

De aangeleerde schaamte voor naaktheid van lijf en echte feiten.  De drang om je misschien van kleinsafaan te vaak met de vinger gewezen initiatief dan maar voor altijd op te bergen.

Het lichtzinnige van het geloof in een gemakkelijkere antimaterie…daar waar sommigen hun beurt niet voor afwachten …om er te geraken…terwijl ze er in feite al zijn.

Weten ze dan niet dat het allemaal zeker ‘hier’ te doen is ?

Wie zal hen altijd andere dingen blijven voorhouden ?

De mens, die naar de wortels van de boom der kennis groef, werd als Mozes of één van de honderden andere schrijvende zoekers.  Darwin’s Adam’s en Eva’s, voorwaardelijk onsterfelijk…

…leven nog altijd…smullen hun beperkte oneindigheid te verstrooid op…staan

niet stil, denken weinig samen ;                                       …nemen niet in acht…de macht van het samen handelen

…om op termijn alleen het waardevolle over te houden

…mekaar waarden doorgeven helpt het kollektieve vooruit

Het dreigen met hen uit wat hun paradijs zou kunnen zijn, te jagen, helpt nu niet meer…het dreigen met totale vernietiging is de werkelijkheid.  Herhaaldelijk bedriegelijke beterschap beloven, herhaaldelijk slaan, doen beven, doen ondergaan, de zogezegde minsten domhouden…dat kan nooit ten bate van het totale gaan…altijd die commerciele ontspanning, OK, maar niet als nieuwe opium voor het volk.  Al beloofde Hij, door dreigers uitgevonden de aarde nooit meer te verwoesten, de kans zit er in ‘t punt nu…eerst voor ‘t eerst dik in.

Men bouwde een stad, een toren, uiterlijke tekenen om zich gemeenschappelijk te voelen, je kan d’er haast niet buiten.      Het onzichtbare hoofdpersonage der oude bijbelse drijversdreigers, brachten in het oude boek de spraak in verwarring.  Dreigers willen verwarring onder hun onderdanen.  Jammer dat soms, dat bijna altijd, alleen af en toe dreigen helpt.

D’uitstraling van de zich orienterende onderdrukten en hun naar onbaatzuchtigheid strevende helpers’ voorbeeldige kracht, werkend aan een nieuwe aanpak, aan een wereldtaal ; maar wat ben je met een taal in steden en dorpen samen…maar toch gescheiden van elkaar ?  Hoe minder misverstanden, hoe minder systemen, hoe minder tegenstrijdige schijnbelangen.

 

Talen hoeven niet te verdwijnen als je met één taal tussen alle mensen werken kan : de taal van  samen plannen en bespreken, de taal van eerlijk verdelen.

Uit het werk van miljoenen slaven die gehoorzaamden aan honderdduizenden dienaren, die aan duizenden bazenknechten en honderden bazen en tientallen heersers klitten ; groeide het positieve inzicht der eenvoudigsten.  Eerst als er teveel druppels overgelopen zijn en de vonk ontvlamt zal de bezitsvraag vanuit de al of niet rijpe of georganiseerde basis worden gesteld.

Als de interakties tussen een stresserende ekonomie en sociale inspiratie botsen en als hier en daar , ook ginder en altijd wel ergens persoonlijke vrijheid en durf in kollektieve akties worden omgezet…is geen bezit op termijn zo groot dat het uitbuit.

Als bevolkingsexplosie niet als een rascistisch argument, maar als iets kontroleerbaars blijkt.

Als uitroeiing om het verschil in bezit en stand en oorlogen om dat allemaal te laten voortduren, overbodig zullen zijn.

Als werk een recht zal zijn.

Als bezit alleeen op klank , kleur , geur , je huis en toebehoren en kleine ondernemingen toepasselijk wordt.

Pas dan zal alle tot dan toe gebruikte sociale inspiratie zijn bekroning hebben gevonden.

Kinderen bevoordelen ten opzichte van anderen, komt het dreigen en scheuren tegoed…heeft de arme jeugd geen recht op eten en weten ?  In de oudste, ‘goedbedoelde’ dreigersroman is rijk zijn een in huwelijksaanzoeken gebruikte zegen.

In de nieuwe, nog beter bedoelde testamenten, die al wat minder drakonisch dreigen…is rijk zijn eerder een handikap.

De goedgepraatte bezitsdrang der OudTestamentische dwazen, zou zelfs menig twintigsteeeuwse ZuidVietnamees verbazen.  Palestijnen en Joden, destijds kinderen van hetzelfde moederlijf, de enen minder machtig, de oudste die de jongste dient, stop met mekaar te willen verscheuren in naam van de eigen elite of de eigen godsdienst of de eigen nationaliteit…mensen hebben geen nationaliteit en zijn zelf hun tempel wel.  Autonomie begint tussen de werkers aller landen, tussen de buitenmensen of zij die graag tussen dichte bouwsels verblijven, tussen hen die een  menselijke rechtvaardigheid willen.

Schrijvers met een kollektief verantwoordelijkheidsaanvoelen beschreven het voortdurend lessen trekken.  De armere wereld verloor zijn rechten aan de nog altijd door dreigers bij hun en hier geleide wereld.

De dag dat die wereld tot macht komt, schudt die wereld het hen door hun en onze superklasse bezorgde wereldjuk van z’n nek…aktieve solidariteit zal het dan ook hier van uitbuiting en gemakzucht moeten winnen.  Het is wel een mooi leven, maar daarom nog geen mooie wereld…en daar zullen we waat aan doen. We zijn er in feite al eeuwenlang mee bezig.

Het kan nog een hele poos duren, maar afgeraken zal het werk dat zich nu al zolang zonder veel volkstoezicht voltrekt.

Steeds vertrekkend vanuit een nieuw stadium, steeds tegen het valse vragen in :  je bent welkom in alle ploegen die die tijd aan ‘t voorbereiden zijn.

De door de eeuwen heen doorgegeven vormen van waan allerhande, nestelen zich nog altijd op de achtergrond van onze dagelijkse ervaringen met anderen.  Een waanidee, een ‘’t is zo en ‘t zal nooit veranderen’gedrag, is zo sterk dat eenmaal het zich in gewoonten ingenesteld heeft, het nog moeilijk aflegbaar is.

‘Het geslacht op aarde behouden…een grootschalige kollektieve bedoening in het oude deel der verzamelde verhalen, aanvankelijk een nationalistisch iets…de individuele tips en de internationale aanzetten zaten tussen de belevenissen en de woorden van vier evangelisten die veel van ene Jezus wisten.

Zij die met het godsidee blijven vechten, en zich een onlichamelijke geest willen toemeten, zijn verstrooid en verdeeld geraakt, ook al heersen ze nog over deze wereld.

Zij die met de rationaliteit vochten en vechten ook.

In allerhande kleuren hun onderverdelingen hebben zij alleen interesse voor het gelijk van de groepen geaardheden die hen steunen.  Rationaliteit is er om soepel te beheersen, niet om te tiraniseren of te verdelen.  Verdelen ?

Aan de ene kant in blauwe uitbuiters van het individualisme, en in roze en rode en rodere of groene methoden om de individualiteit in het gezamenlijke te integreren.

Verdeeld raken tussen tafels , stoelen , pennen , theorie zonder naar de mensen uit de praktijk te luisteren.

Eender waar systemen en mensen die belangrijke sleutels tot geluk belemmeren, moeten er ook mensen opstaan die die blokkages aanklagen en die mensen met woorden in een greep durven nemen…daar waar die mensen als pionnen de vrijheid van anderen verwateren doen.

Wat is men met een overvloed van intellekt, als het gebruikt wordt om nieuwe elites te vormen ?

Wat is de zin van handelen in onleefbare steden en gebombardeerde dorpen ?

Weg met lompheid, bruut verbaal en ander geweld, met lauwe flauwe kul, weg met op leugens gebaseerde fopspenen.

Wanneer het tij zal keren en het sterkste volk het zwakste niet meer onderdrukken zal, wanneer de slaven zelf drijvende kracht worden, tegen hun drijvers in :  onderdrukten, in hun nieuwe kiemen zelf geen onderdrukkers meer, zullen hun les bij elke nieuwe ervaring beter begrijpen, hun ongevoeligheid voor de door een bepaalde welvaart verzachte geschiedeniszweep naast zich leggen…iedereen zal pas echt in een nieuwe verscheidenheid delen kunnen…als de pansterbestuurders en de jachtpiloten niet meer meedoen willen…dan…  .

Nochtans…als dagen met arbeid zijn gevuld, luistert men niet meer naar reders of geschreven rede…maar trapt men in de subtiele vallen van de moderne slavernij.

Om waarheid te kunnen verharden, werden en worden miljoenen ervaringen uitgezift.  Om de rede op het sadisme te laten primeren…planning op verkwisting,  overleggen op hakken…om het nuttig gebruik van overschotten in de plaats van het weggooien ervan te stellen…doe je zo niet…dan doodt je de hongerigen…ook al zie je ze niet.

De rede raakt achterop door valse praat en bebberige instinkten , door boulevardpersverslaving.

Een kollektiviteit in beweging rekent best niet teveel op onbezonnen  agressiviteit, vooral op vastberaden leiders, naar eendracht strevende grote bewegingen, solidariteit en kollektiever wordende doelstellingen.

Een kollektiviteit in beweging…dat begint met individuen…dat valt niet uit de lucht en wacht niet eerst op iemand anders.  Goed uitgewerkte en vanuit verantwoordelijkheid opgevolgde afspraken, blijken telkens een garantie voor steeds opnieuw te halen doelen.

Weinig gewoon zijn en dan ineens te veel krijgen, gevolgd door schrokken, uit vrees om niets meer te hebben, brengt op termijn de eerlijkheid tot zwijgen.  Dan lokt de roep van ‘t laten omkopen, de kortste weg naar een bedwelmend teveel, breekt de moed en voedt het onderbewuste in zijn sluipende aanvallen op de kollektieve rede.

Er is geen uitverkoren volk.  Alleen telkens de oppervlakkige verschillen van stam tot stam.  Er is geen uitverkoren mens, alleen telkens die andere uit te bouwen ‘gaven’,andere levensopdrachten.

Eén internationaal ruimdenkend, strikt sociaal- ISME,

Aan geen ras, grens, taal, volk of grootkapitaal gebonden…waar iedereen rustig zijn eigen verscheidenheid aan manna vindt…waar aan het woord ‘kollaboranten van de macht’ geen smet meer kleeft, omdat die macht niet meer terug naar donkere periodes kan en mag.

Als volksaard niet over enge grenzen heenkijken kan en zich onwetenschappelijk achter stoerdoen , zogezegde godsdienst en dwaze zuiverheidsidealen verschuilt, komt met de krisis de kwel van verdrukking weer opzetten.

Men vergeet zo graag echt nobele waarden.  Men leent geld aan de gemeenschap en durft mateloos rente vragen.  Men helpt alleen diegenen die de eigen groep baat kunnen bijbrengen.

Bewust voor stemmenverlies sluit men zich in kwade zaken bij de navelstaarders aan.   Ze verdraaien waarheden en lanceren sensationele, minder sensationele of gewoon valse geruchten.

Ze bouwen een klassejustitie voor de zwarte ridders va, rond de Nijvelse nevelen…of voor de bescherming van de grote geldgabbers.  Ei zo na kneden ze met hun geld onze mening.

Wij hebben erediensten en vedettenkultus, bijna geen politieke vergaderingen ; buiten diegene waar het essentiele meestal onbesproken blijft, noit gestemd wordt.

Samengekomen op onze erediensten en vergaderingen, onmondig, geisoleerd, hopend op het aards of hemels gouden kalf…zien we de ezel in onszelf niet.   Op onze samenkomsten, met uit werkmiddens ontsproten doelen, laat men sommigen toe van ons in blok voor jaknikkertjes van de MISleidende bovenste klasse laten door te gaan.  Men ziet niet het belang dat het openbare voor het persoonlijke leven betekenen kan.  Men lijkt altijd voor een opstand beducht, men volgt de voorschriften van degelijk vergaderen niet.

Teveel bezitsdrang allerhande, te weinig kansen op geborgenheid voor kinderen.  Teveel narcistische reflexen die ons in ons gezinnetje opsluiten.  Te wantrouwen hebberige mensen.  Teveel ruzie en sleur.  Te weinig doen aan te weinig voldoening.  Teveel verwaandheid, bezit en ontevredenheid, vertrekt van ‘nooit genoeg’ en ‘altijd minder dan een ander’.  Teveel onervarendheid om met het onderste deel van de liefde om te gaan als het allemaal zo moeilijk lijkt.

Noem mij hier terstond driehonderd redenen om in de medemens ontgoocheld te raken.  Als je ze vanuit objektieve, op het positieve gerichtte invalshoeken bekijkt, blijf je niet mopperen en zagen over ‘hij doet dit en zij doen dat en…’

Maar toch.  Waar er veel in naam van iets objektief goeds bijeen zijn, komen er desondanks veel, toch meer en meer bereidwilligen in hun midden.  De goochelaars in valse bekwaamheid,  zij die anderen minderwaardigheid voorschuiven, snoeren mondigheid en kunnen zonder replieken met hun gepast gehanteerde ondeskundigheid, blijven bewijzen dat ze nog niet aan vervanging toe zijn.  Nooit zwijgen wanneer je vindt dat je iets afkeuren moet, de momenten waarop je dat kunt zijn immers nog veel te schaars.  Vanaf nu zijn volwassenen meer dan ooit kollektief verantwoordelijk voor oorlogen, epidemieen en werkeloosheid die hun kinderen op wereldschaal overkomen.

En toch…ondanks sommige duidelijke, nooit door de machtigen uitgelegde tekenen, gelooft een stuk van ‘t volk niet met inzicht in de macht van rede en verantwoordelijkheid.

Ze kunnen er niet in geloven, ze krijgen er de kansen niet toe ; zo bouwt men zich een harnas van gedachtenloze gemakzucht, …want anders sleurt de paniek, de stroom van de pijn van het nietvolledig zijn, sommigen onder ons mee.

Het kollektieve asociale kan voorkomen worden door leiders doelmatig te kontroleren en ter verantwoording te roepen…door jezelf ook voor medeverantwoordelijk te houden.

Het asociale werkt nefast, de twijfel straft zichzelf totdat je alles hebt uitgezift en het voornaamste overhoudt.

Indien niet gegrond, is klagen giftig.  Klagen kan alleen met de bedoeling aandacht voor positieve veranderingen te vragen.

Verandering, niet om met schijnbaar sleur geworden goede gewoontes te breken, niet om enge belangen zo vlug mogelijk in vervulling zien te gaan.

Laat de superde-luxeverlangens van de klasse-aan-de-top niet toe dat ze de klasse-aan-de-dop meesleurt in haar gevechten om hun konkurrenten zelfs militair weer mee te helpen verscheuren.  Op momenten, tijdens jaren dat de meesten het alweer vergeten zijn…steekt, ‘uit het oog verloren’ het stinkend oorlogsbeest weer de kop op vanachter zijn bedriegelijke maskers.  Hoeveel doden moeten er nog vallen vooraleer de Zuid-Amerikaanse en ander nazis zijn uitgeraast en hun rechtse gelden opgedroogd ?

Wie maakt er vandaag echt gebruik van feiten en bronnen en studies over het nog in recente vorm aanwezige verleden ?

Hoe vaak ervaren wij ons leven als een persoonlijk en gezamenlijk innemen van standpunten in sociale organisaties.

Zijn wij er ons van bewust dat het politieke, sociale en ekonomische bepaalde voor de maatschappij als geheel bepaalde negatieve wetten volgt ?  Voor wie zijn wij zwijgzaam  en spaarzaam met onze mening ?  Zien wij nog de waarheden achter armoe en glitter ?  Vanwaar komt die maatschappij bij ons en in andere gebieden ?  Naar welke maatschappij willen wij samen evolueren ?  Want niets staat stil.   We moeten de geschiedenis leren zien als ontwikkellingen die in het sociale  hun bekroning zoeken en vinden.  Welke mechanismen veroorzaken nog steeds oorlog, milieuvervuiling, onderontwikkeling, bewapening, honger, uitbuiting, verpaupering, analfabetisme…en  commerciele kulturele overheersing ?

Wat zouden christelijke en socialistische en nog andere werkers al 100 jaar lang niet kunnen bereiken hebben indien ze niet gescheiden gehouden waren ?  Indien ze meer internationale toenadering hadden gezocht.  Indien ze de superklasse die hen hun werk ontnam of onderbetaalde schaakmat hadden gezet i.p.v.voor hen gaan te vechten ?  Hebben wij niet teveel vertrouwen in een soort hemelse goeie gang van zaken ?  In de uiterlijke kunstmatige glans van alles en iedereen die ons mee in het zog van het grootGapitaal zuigen ?  Ons verfijnen kunnen we alleen als we de menselijke domheid blijven bestuderen.  Leven we niet in een samenleving waarin we mekaar meer op de hielen moeten zitten dan dat we mekaar kunnen helpen    Hoe kan dat veranderen    Alleszins niet zonder een gepaste, op het overkoepelende ingestelde mentaliteit en organisatie.           Alleszins niet door ons op onze vele verschilletjes in bezit , graad en gezag vast te pinnen.  Alleszins niet zolang er op het initiatief tot beginnen spreken precies een hypotheek rust.

Eeen groep mensen over een belangrijk iets uit hun schelp krijgen is veel moeilijker dan alles in z’n gemoedelijke koffiezetplooien te laten liggen.  Moeilijker dan alles een opgedrongen gang te laten gaan.  Hoe komt het dat onze vrije tijd niet voor een stuk een lees-denk en vormingstijd is ?

Naar welke soort maatschappij wil de leidende klasse toe ?

Naar een gouden-kalfsyndroom voor een elite, gedragen door miljoenen die zulks ieder voor zich willen bereiken ?

Iemand met super-de-luxe dromen gelooft niet dat het kapitalisme eigenlijk een veel middellen verkwistende lintworm is.

En over wat er met het socialisme aan de hand is, en in welkstadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je in welk stadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je natuurlijk niet teveel positiefs over.  Bovendien plagen wij onszelf teveel met een aantal vooroordelen die onze eigen sociale en psychologische onvrede moeten wegcijferen.  Vooroordelen en zich laten domineren door alles en iedereen komen soms ook beter uit voor persoonlijk willen hebben dan om gezamenlijk te willen zijn.

Vooroordelen zijn niet alleen een gevolg van passiviteit en berusting omdat alles toch zo complex in mekaar zit, maar ook een gevolg van alle negativiteit en emoties die we door moeten.  Waarom zouden we onze kollega’s als konkurrenten beschouwen ? Vooroordelen zijn een gevolg van een gebrek aan kennis en bewustzijnsgraad,  nodig om het geheel der toestanden en gebeurtenissen te kunnen blijven overschouwen.  Vooroordelen zijn er om de enge voordelen te kunnen behouden.

Slechts door een linkse ontleding van situaties, een op de belangen van de werkers (arbeiders, bedienden, boeren , zelfstandigen, KMO’s)gerichtte uitgangspositie, krijgen vooroordelen geen kans meer.  Pas dan wordt kennis strijdbaarder dan vooroordeel.

Kinderen, jullie nieuwe dragers van het leven, jullie zijn niet gebaat met een vervalste geschiedenis.  Hoe kunnen jullie je echt goed in ‘t heden voelen , als dat heden jullie niet wordt uitgelegd als een stap naar een te richten toekomst toe ?

Gaan jullie je ook laten verdelen ?  Of zullen jullie de oneindige voordelen van zich achter objektieve bronnen aaneen te sluiten inzien ?   Wijsheid, hoe zwaar ook aan moeilijke omstandigheden gebonden, blijkt achteraf eerst een vooruitgang te zijn.  Wijsheid kan eerst beginnen , daar waar men door ervaring hernieuwd doorzicht hebben blijft.  Waarom moet lijden altijd eerst voor de wijsheid, de mankheid van strukturen aantonen ?  Rechtvaardigheid, geboren uit de kracht om het onbeholpene de wereld uit te helpen…moet stillaan vlugger vooruitgang boeken…mag niet meer achteruitgaan.

Temidden van al het ongelukkige , nieuwe levenskansen scheppen, tweemaal beter af zijn, eenmaal materieel, eenmaal psychologisch.  Beseffend dat  deze inzichten in de eerste plaats kollektieve erfenissen zijn ; erfenissen die ik tracht onder woorden te brengen , dank ik jullie voor jullie aandacht…en wens ik jullie veel kracht om  op deze inzichten blijven verder te bouwen.

http://bloggen.be/conscience2008

 

aan de verdeelde kinderen der natuur

Niet -handelen is onmogelijk.  Alles wat bestaat heeft een vorm, waarvan de energie voortdurend veranderd.  De evolutie van onze ziel; binnen het kader van de overige materie waarmee ze verbonden is; is een geestelijkavontuur met voor enorm velen; diepe geheimen.

Het leven is een instandhouden en doorgeven van genen; zowel als van onschuld; eerlijkheid, goedheid…en al hun tegenpolen die nog in het stadium van negatieve emoties gevangen zitten.

Hoe handelen ?  Teveel of te weinig en wanneer…dat is de vraag.

Vermits ons leven uit een aantal mekaar rakende deeldomeinen bestaat; is de keuze van het handelen zoiets als een muziekstuk schrijven.

Voor iedereen is zo’n muziekstuk uniek; gelijkaardig en verschillend tegelijk…en toch wordt het altijd op het moment NU gelijktijdig opgevoerd.  Het is Real Art, hyperrealistische kunst.

De instrumenten zijn al de verschillende decors in ons leven : werk, famillie, vrienden, organisaties, gebouwen… .

Niemand kan én tegelijk komponist, dirigent en instrumentbespeler zijn.

Soms zijn we alleen instrumentbespeler; soms komponist; soms dirigent; soms beide laatsten.  Allen samen zijn we in beperkte of meerdere mate komponist; maar altijd instrumentbespeler…alleen de kracht die ons dirigeert kunnen we maar heel moeilijk vatten.  Heel de geschiedenis van de mensheid, vanaf het moment dat de stof overwegend stof was; maar desalnietemin ook al, hetzij primitief bezield (=met energie beladen); is een poging om vanuit de kakafonie van klanken te komen tot die symfonie die het leven worden kan.  De symfonie is al eeuwig in uitvoering; maar haar klanken en haar licht zijn vaak alleen vanuit de stilte verstaanbaar.

De noten zijn als de wetten van de materie; de materie  die de symfonieen schreef die ons vanuit haar deed ontstaan.  Er was veel kakafonie voor nodig om atomen en molekulen zo te doen passen dat ze uiteindelijk tot het ontstaan van ons biologische leven konden leiden…toch werden ‘ons’ en zijn wij ‘hen’.  Via planten en dieren liet de natuur, dezelfde kracht als van dewelke ons ‘wij’ gemaakt is, al zien dat ze een groot kunstenaares is.  Om de aap tot mens te kunnen laten worden; een proces dat op een bepaalde manier eigenlijk nog niet voltooid is, was er heel veel lawaai en verwarring nodig; net zoals de wijsheid in onze levens ook niet altijd vanzelf komt.

Wij moeten nu die symfonie schrijven die de wereld zo veranderen kan, dat meer mensen de kans op een echt menselijk bestaan krijgen…niet alleen  in materiele zin.  Onder zo’n omstandigheden is het makkelijker om aan de eigenlijke ontwikkeling van ons bewustzijn te beginnen.  Ieder zal zijn eigen partituur heel goed moeten leren beheersen… maar zich vooral eerst de notenleer moeten eigen maken : hoe meer mensen kennis en inzicht krijgen in de notenleer van emoties, wetenschappen, geschiedenis…des te mooier zal de uiteindelijke symfonie zijn.                                                                                                                                                                                                                                                    Toen men vroeger de boten nog met galleislaven bemande, gebruikte men de zweep om die mensen doen te roeien.  Nu wordt onze kadans bepaald door de dreiging met ontslag.  We hebben ons zo neergelegd bij hoe alles in funktie van de geldzweep gehanteerd wordt, dat we slaven van het geld geworden zijn en sommigen onder ons zich zelfs spiegelen aan de superdeluxeverlangens van onze meesters.

De tijd dat onze voorouders dieren of mensen offerden om naar de gunst der ‘goden’ te dingen; lijkt achter ons te liggen; niets is echter meer waar.  Ons altaar van rijkdom wordt nog altijd gevoed met de ‘slachtoffers’ van oorlog en uitbuiting en honger; die in de verpuperde maatschappijen leven.  Niet alleen uit het ‘onderontwikkeld’ gehouden  deel van de wereld halen wij onze ‘offers’.  Ook hier bij ons voelen steeds meer mensen zich minder ‘goed in hun vel’ in deze door het geld geregeerde samenleving.  Het nihilisme groeit, want de burgerij en de godsdiensten en het politieke systeem hebben geen overkoepelende antwoorden op de echte levensvragen.  Leraars kunnen daarom ook op steeds minder respekt van hun leerlingen rekenen.  Het aantal zelfmoorden stijgt en de pillenmarchands doen gouden zaken.

Op gedurfde inzichten in verband met ons zieleleven en op dingen die echt lichamelijk gezond kunnen maken, rust een taboe tussen mensen in relaties die zich vaak elk in hun eigen loopgraaf ingegraven hebben…en niets van de vijand menen te kunnen leren.  Onze autowegen zijn overbezet en onze steden verstikken onder die dagelijkse aan)en afvoer.

Het openbaar vervoer blijft duur en onvoldoende uitgebouwd en de stedelingen blijven de auto verkiezen.  Wat niet op onze stoepen en in onze bedrijven gebeurd raakt ons te weinig.

Enorm veel van het werk dat we doen is overbodig indien de zaken even anders zouden geregeld zijn.  Beeld je eens even in hoe een wereld die in plaats van op de geldzweep ; op onderwijs en kultuur zou gebasseerd zijn; er zou kunnen uitzien.  Voorwaarde is wel dat we emotioneel klaar zouden zijn om die ‘geselzweep’ niet meer nodig te hebben en dat we ons verstandelijk en organisatorisch op zo’n overgang zouden voorbereiden.  Vermoedelijk is een overgangssysteem waarin geld op een administratieve manier gebruikt wordt; eerst nog nodig.

De telekommuniatie de dag van vandaag; biedt mogelijkheden genoeg om dit allemaal te organiseren…en nu het systeem onder wiens dwang dit allemaal ontwikkeld werd weer eens in een recessie omt; wordt het tijd dat wij ons rechtmatig deel van de erfenis opeisen…en ons eigen alternatief vooropstellen.

de redenen waarom de mensheid zijn lot met de waarde vh geld verbindt

            Deze redenen zijn niet alleen van objektieve aard; waar ik mee bedoel; verbonden aan de objektieve bestudering van de geschiedenis als wetenschap; met name het verband tussen de verschuiving van sociale verhoudingen van mensen en maatschappijen temidden hun evolutie van landbouwgemeenschap naar industriele samenleving.

            Ook velerlei subjektieve redenen liggen aan de basis van het feit dat geldverhoudingen zoals loonarbeid en handel (warenproduktie) , de dag van vandaag anno 2002 nog immer bestaan.  De kapitalistische zweep dreef de materiële vooruitgang verder en verder maar de prijs die ervoor betaald wordt vertaald zich nog immer in oorlog en armoede en voor een stuk ook in intellektuele en kulturele leegte. 

            Met subjektieve redenen bedoel ik in feite alle negatieve emoties en alle soorten materiele levensomstandigheden die de mens gevangen houden in zijn isolement als individu en loonslaaf, al die honderden oorzaken die hem beletten van  op basis van klassesolidariteit tot een eenheid van handelen en denken te komen. 

            Ook de valse verdeling tussen allerlei godsdiensten en andere levensbeschouwingen komt de mens in ’t algemeen filosofisch maar niet te boven en dompelt hem in een soort nihilistische leegte.  Zaken zoals de man-vrouw-relatie en de zin van het leven of het mysterie van eventueel leven na de dood brengen hem in eindeloze verwarring.  Verwarring die vaak alleen met het materiele en simplistisch populistische en niet met het intelektuele opgevuld wordt.

 

in verband met je vraag naar deelname aan gemeentelijke verkiezingen

Iedereen die de binnenlandse en buitenlandse politiek volgt stelt aan de ene kant vast dat er een aantal dingen in een stroomversnelling aan het komen zijn.  Naast het generatiepakt en de loonaanvallen en de verdere marginalisering van iedereen die uit de boot valt (lage dop, nepstatuten…), en de kwalijke gevolgen van de globalisering…wordt het menselijke bestaan op deze planeet gevangengehouden door een klein percent grote aandeelhouders wiens winsthonger onverzadigbaar is en tot een steeds verder uitdeinende militaire eskalatie dreigt te leiden. Op alle mogelijke manieren probeert men de werkende klasse te verdelen…etnische afkomst,geloof,ras,klasse enz.  Boeren, kleine zelfstandigen en werkers hebben nog te weinig het besef dat een alternatief samenlevingsbeheer zonder die één percent van de supperrijken die de wereld via de burgerlijke partijen regeren, ook mogelijk …en al meer dan honderd jaar noodzakelijk is.  De superspekulanten maken de wereld tot een hel…nog altijd.  Kan er onder hun bewind een einde komen aan alle oorlog en armoede ?  Ze bewijzen dagelijks van niet.  Al zijn wij opgevoed in het geloof dat het Marshall-plan na wereldoorlog II eeuwigdurende vrijheid en welvaart zou brengen…in Zuid-Amerika en in zeker in Irak gelooft men dat al veel minder…terwijl men dan in Congo weer op hoop leeft dat de burgerlijke demokratie dan toch eindelijk eens gaat floreren…(moet men ze ginder al die hoop ontnemen ? is deelnemen aan burgerlijke verkiezingen afhankelijk van de situatie in elk land …of altijd misleidend ?)  Na de ervaring met de Sovjetunie moeten er voor mij in China GEEN burgerlijke verkiezingen met meerdere partijen geëist worden.  Maar wat als hun groei volgens kapitalistische wetmatigheden instort en de partijleiding verrechtst ?  Waarom bestaat er binnen de revolutionaire beweging geen alternatief voor een niet-burgerlijke vorm van verkiezingen…vraag ik mij af.  Kan die er eerst na massale strijd komen ? Waarschijnlijk zijn wij als voorhoede nog niet assertief genoeg omdat het overgrote deel van onze omgeving politiek gezien zo ‘braaf’ is.  Als dat veranderd kunnen wij ook een eind opschuiven in onze voorstellen naar hen toe.  Of moeten we dat niet nu al doen ?  Om niet totaal ontmoedigd te raken moet je een beetje durven dromen van een wereld waar men in een eerste ronde over een aantal programmapunten stemt :  iedereen een leefbaar inkomen in een niet door militairen en grootkapitaal geleide wereld, gelijke lonen voor hetzelfde werk wereldwijd.  Met de huidige telematika zal dit ooit wereldwijd op één dag tijd kunnen georganiseerd worden.  In een tweede ronde zou je rechtstreeks de dirigenten per projekt ipv per partij kunnen laten verkiezen : huisvesting, gezondheid, (de mensen zouden de keuze hebben tussen kandidaten van ‘geneeskunde vh volk’ en de kandidaat van het ‘orde van geneesheren’-bestuur bijvoorbeeld) Zelfs als de conservatieve kandidaat verkozen is, zal hij nooit aan z’n bestuursopdracht MOGEN beginnen als er in het programma staat de de gezondhiedsdienst voor iedereen aan dezelfde sociale voorwaarden toegankelijk moet zijn bijvoorbeeld. Als ikzelf de nodige energie en middellen en het organizatietalent daartoe nog bezat, zou ik dat bij wijze van bewustzijnsmakende stunt wel eens in mijn gemeente kunnen organiseren…de mensen uitnodigen om op een andere manier verkiezingen te houden.  Een ander systeem van verkiezingen dringt zich ook meer en meer op omdat anders allerlei toestanden dreigen te polariseren :  neem nu de stemmen voor het vlaams blok, de angst voor buitenlanders die hier wel eens ook een dag op fundamentalistische partijen zouden kunnen gaan stemmen vanwege hun sociale achterstand en hun geloof…de internationale situatie enz…  .  De burgerlijke demokratie gaat terug tot aan bij de Romeinen van tweeduizend jaar geleden…ons alfabet kunnen we niet weggooien…maar politieke systemen zullen we toch moeten aanpassen…of zijn we daar dan toch zo vergroeid mee als met ons alfabet…progressieve mensen niet.  Ze dragen eigenlijk het DNA van de komende situaties van de ene generatie op de andere over.  Toch zijn we nog ver verwijderd van een wereld die zonder de kapitalische ‘loonarbeid’ en ‘warenhandel’ kan georganiseerd worden…en geld een uitsluitend administratieve rol speelt…in die zin heeft het socialisme nog nooit ergens bestaan en waren alle vorige linkse sociale revoluties uitsluitend van reformistische aard.   Maar nu terug naar de riemen waar we nu nog mee roeien.

Zelfs de politieke verdeling tussen extreem rechts en zogezegd extreem links, berust op een valse tegenstelling.  Je zou beter kunnen spreken van extreem egoïstisch (extreem rechts) en extreem solidair.

Probleem voor de extreem solidairen is dat wij als proleten zo’n verscheidenheid aan hele hoge en lage inkomens vertegenwoordigen, dat vooral de hoogste inkomens weinig zien in kollektivistische alternatieven.  Zonder het nog te beseffen marcheren we voor een groot stuk mee met al die partijen die een systeem willen in stand houden dat alleen maar in stand kan blijven als het maximumwinsten voor de aandeelhouders blijft produceren.  Al hebben we geen miljoenen auto’s nodig om in leven te blijven(toen ik in stad woonde had ik zelfs geen auto…op de buiten kan je er moeilijker zonder)…als er maar de helft zou geproduceerd worden valt heel dat systeem in duigen.  Als de  energie blijft duurder worden ook.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat klassiek reformistisch links gestemd wordt…een groot stuk van de werkers in de meer welvarende landen identifiëert zichzelf met de klassiek burgerlijke manier van leven :  op welke manier dan ook omhoog op de maatschappellijke ladder geraken.  De vakbondsleidingen helpen dit denkbeeld instandhouden…ze beweren zelfs internationaal gericht te zijn…maar de eis voor een westers loon voor hetzelfde werk wereldwijd…komt nergens in hun betogen voor…ze houden de werkmensen gevangen binnen de regels van het burgerlijk spel.  Ook kiezers beseffen voor een stuk dat een revolutionaire verandering binnen een burgerlijk kader niet mogelijk is…en omdat ze meestal door burgerlijke kranten aan het simplisticietisch-virus leiden zijn een deel van hen al gezakt tot het nivo van het Pallieterke en het Laatste Nieuws (vroeger een liberale,nu een nog sterker verrechtse krant). Ook de Morgen z’n onafhankelijkheid blijkt als er te lande een staking door de bedrijven waart.  Zo schuift alles op naar rechts…en blijft de kleinere, inhoudelijk sterkere echt linkse formaties niets over dan zich tegenover dit alles defensief op te stellen.  Neen aan dit…neen aan dat …maar wat willen we dan zelf ?

Men stelt reformistische eisen…meer loon, meer sociale zekerheid, verplichte aanwervingen, nationalisering of hernationalisering…maar vermits dat Jan met de pet daar schrik van heeft, want de ‘concurrentiepositie’ weet je wel…blijft hij of zij wat als ‘gematigd’ bekent staat stemmen of raakt hij in de modder van extreem-rechts vast…vanuit een angstreflex, in mijn jonge jaren ‘de schrik voor het communisme’die ons ingeprent werd,… nu meer en meer de schrik voor het terrorisme en de overzeese massa’s die dagelijks als barbaren voorgesteld worden, terwijl een kleine minderheid onder hen maar even barbaars is als het ekonomisch systeem dat wij instandhouden.  Het grootkapitaal schept alle problemen : reeds decenia ijveren groene jongens ervoor dat kippen zouden mogen loslopen…tegen de maximumwinsten-theorie in :  het kippenvirus is dankzij die toestanden kunnen ontstaan…en oh ironie…wat lijkt de oplossing weer op de oorzaak : ophokken.   Miljoenen willen in de rijkere landen komen werken om de armoede die het burgerlijke systeem bij hen in stand houdt en verergert te ontvluchten en wat hulp naar overzee te kunnen sturen…terwijl wij hier te weinig tijd aan politiek besteden en de problemen ontkennen en passief blijven…komen die problemen wel tot hier…veroorzaken verrechtsing…en zo worden wij er toch toe gedwongen er over na te denken.

De werkersklasse is wel altijd de gevangene van het systeem en bijgevolg  z’n eigen defensieve houding…of het nu hier in ’t Westen of in Iran is.  Ook daar is een sociale strijd aan de gang die de machthebbers ginder onderdrukken en de media hier doodzwijgen…je moet al tot ginder gaan of op ’t internet zoeken…om te weten hoe onze klassegenoten hun levensstandaard willen verdedigen.   Hier zegt men tegen ons ‘zwijgen…want onze concurrentiepositie…nu even niet…later misschien als ’t wat beter gaat’…terwijl krisissen toch eigen zijn aan de spekulatie vh grootkapitaal.

In bijvoorbeeld Iran ben je al gauw een collaborateur van de US-agressie als je je mond opendoet en als je een gevaarlijke voortrekker van de sociale zaak bent vlieg je de bak in.  Wat kunnen wij hier doen opdat de werkers ginder de macht zouden grijpen en hun conservatieve kliek met een eigen imperialistische agenda zouden wippen en zich tegen elke imperialistisch ingrijpen van buitenaf zouden keren ?  Wat kunnen zij doen ?  Wat werd er in het verleden gedaan (zie bijvoorbeeld de Russiche revolutie van 1917 waar de werkenden in Raden beslisten van én de Tsaar te wippen én de oorlog te stoppen).  Centrale vraag die moet worden beantwoord is die van de toestand van het kapitalisme de dag van vandaag en zijn ekonomische perspektieven…komt het tijdstip van de meeste ideale toestand om het bestaande systeem hier op een buitenparlementaire of buitenburgelijke manier in vraag te stellen snel korterbij of gaat dat nog decennia lang duren en zijn we wel verplicht van het politieke spel op de burgelijke manier te blijven spelen ?  Als je vanuit je geweten en de kennis van het sociaal-politieke weet hoe de wereld alleenlijk rond de spekulatie draait…stem je linkser dan de sociaaldemokraten en groen voor de moment.  Of ze daar aan die echt-linkse kant mekaar al eens uitschelden of dan toch één lijst maken of zoals recent de lsp die iemand van de pvda uitnodigt op een studiedag over de ontwikkelingen in China…eendracht in verscheidenheid blijft te verkiezen.

Sommigen proberen binnen de reformistische partijen zelfs een linksere vleugel uit te bouwen…andere progressieven zien helemaal niks in burgerlijke verkiezingen…omdat de geschiedenis al dikwijls heeft bewezen dat coalities met burgerlijke partijen de ondergang van een mogelijke revolutie betekent.  Mijn standpunt hierin, en ik heb al veel wegen uitgeprobeerd is het volgende :  elke poging om de kwalijke politiek van rechts te bestrijden is de uitdrukking van een bepaald bewustzijn dat in de werkersklasse leeft…en moet voortdurend op haar hoede zijn dat ze niet door de rechtse politiek gerecupureerd wordt.  In de huidige conjunktuur in ’t Westen gebeurd dit nog op een ‘beschaafde’ manier…eens het sprookje veel minder sprookje riskeert te worden (niemand is alwetend en heeft een kristallen bol) zal rechts er niet voor terugdeinzen haar fascistoïde kant helemaal te laten zien en zelfs indien ze niet aan de macht kunnen komen zullen ze zeker een burgeroorlog willen uitlokken.  Ook daar moet links voor oppassen.

Het is niet omdat de meerderheid in meerderheid burgerlijk kiest, dat ze gelijk hebben of dat ze niet anders kunnen gaan stemmen…in onze buurlanden heeft men er minder problemen mee linkser te stemmen.   Altijd goed om een land voor de ene of ander invasie te behoeden…zeker als je weet wat een groot stuk van Labour met het Brits verzet tegen de oorlog in Irak deed.  Sociaal gezien een beetje minder besparingen…globaal gezien druppels op een steeds meer door de kapitalistische tegenstellingen verhitte plaat  ?

Wat te antwoorden aan zij die ons misschien meer en meer vragen gaan stellen ?  Kunnen we als links ingestelde mensen de leiding van de vakbonden heroveren als een pak proleten de vrije markt nog zo slecht niet vinden en zelfs de Chinezen er onder meer ekonomische ‘vrijheid’ op vooruitgegaan zijn …hoelang dit sprookje ook moge duren en hoe weinig ze daar ook verdienen.  Moeten we binnen de reformistische partijen werken en daar een linkser programma helpen tot stand brengen…terwijl een groot deel van ons het ‘Laatste Nieuws ‘leest omdat de Morgen’ al te moeilijk is (of ze te gebrainwasht, kritiekloos of te lui zijn)?  Moeten we de mensen naar de mond praten en ook reformistische eisen stellen…of resoluut een andere samenlevingsvorm propageren ?

Iedere groep, partij,elk individu doet zijn inbreng maar…in zoverre zij het fascisme onder al zijn vormen verwerpen en gewoon het verlangen van de gewone mens naar vrede en welzijn en persoonlijke ontwikkeling vertegenwoordigen kunnen ze rekenen op mijn steun.  Laat ons hopen dat al onze verschillende wegen daarnaartoe leiden en vooral dat de wereldsituatie al niet dermate verrot is dat niks nog zin heeft…nihilistische mentaliteit waar we met z’n allen tegenin moeten gaan.  Dus om te besluiten :  indien je in je stad genoeg enthoesiasme vindt om bij de gemeenteverkiezingen op te komen met een meer dan strikt gemeentelijk programma, in de wetenschap dat er wellicht in heel Belgie maar in zeven gemeenten verkozenen zullen zijn…doen dan maar.  Anders kan iemand best als vertegenwoordiger van de echt progressieve mensen op de meest progressieve lijst in de gemeente gaan staan…of die lijst ook al niet in handen is van een bepaalde sociaal beter gepositioneerde laag binnen het geheel van de klasse of niet.

Roeien met de riemen die je hebt…

Boodschap van de planeet Krito

Onderstaand interview kwam tot stand dank zij enkele mensen werkzaam in een aantal observatoria. Vanaf 24 juni 2010 kwamen daar een aantal signalen met het verzoek om dialoog toe.Tot iedereens verbazing was de vraag om communicatie duidelijk verstaanbaar en bovendien in het Nederlands.

Daarom werd professor Gust Aerts uit Leuven aangeduid om de dialoog te beantwoorden. De wetenschappers lieten de politieke, economische en

militaire leiders en de media op verzoek van de contactzoekers voorlopig

buiten het gebeuren.

 

Een stem die zich voorstelde als KritaKrokus uit Krito

de hoofdverantwoordelijke voor het ministerie van interplanetaire betrekkingen,

herhaalde eerst bij wijze van inleiding en test zijn inleidende groet :

Krita: “Aan alle mensen van goede wil, begaan met een menselijke leefwereld voor allen, aan jullie allen, aardbewoners :

Groeten uit Krito Al vele milijaren volgen we jullie wereldse doen en laten, bestudeerden jullie culturen en talen, maar tot nog toe zijn we er niet in geslaagd van contact met jullie te leggen. Het gejuich dat U op de achtergrond hoort, zijn mijn medewerkers wiens geestdrift nu interplanetair uitdeint. (pauze). Eerst waren we van plan enkele satelietzenders te hacken en ons tot de totale wereldbevolking zelf te richten, maar die optie hebben we laten vallen in overleg met onze historici die jullie geschiedenis hebben bestudeerd.

Wees gerust, we kunnen jullie nog niet bezoeken de volgend 200 aardjaren

, maar dat zouden jullie leiders toch niet geloven en jullie zouden in opdracht van jullie militair industriëel complex al meteen beginnen met een aantal kernwapens en dergelijke bij te maken. We richten ons nu tot jullie in het Nederlands om geen ongepast chauvinisme in de landen met de grotere taalgroepen uit te lokken en omdat één van jullie landen waar het Nederlands gesproken wordt,als hoofdstad Brussel heeft, niet onverdiend nadat dat land door de eeuwen heen van uit het merendeel van de andere Europese landen aangevallen werd. Als ontwikkelde culturele wezens, is die symboolwaarde ons niet ontgaan van op Krito.

 

Dit is onze kernboodschap aan jullie : Jullie bevinden jullie op een mijlpaal in jullie ontwikkeling, de keuze waarvoor jullie staan lijkt ons heel duidelijk : ofwel blijven jullie nog decenia ter plaatse trapellen én ook achteruitgaan ofwel kiezen jullie resoluut voor een totaal andere aanpak van jullie samenlevingsbeheer. Ondanks jullie technologische ontwikkeling slagen jullie er niet in van op een ecologoisch verantwoorde manier datgene te produceren wat jullie menselijkerwijze nodig hebben en het vervolgens op een sociale manier te verdelen. Integendeel, jullie systeem draait rond het steeds meer produceren vanuit de superwinstmotieven van een kleine groep speculanten.

Niet te geloven, maar met een gigantisch poduktieapparaat leven jullie al zo onder de voordurende bedreiging van ineenstorting van jullie economisch systeem, met steeds maar weer werkeloosheid en economische en militaire strijd tot gevolg. Bovendien zijn jullie door jullie systeem verplicht van tegen een hels tempo te produceren met steeds minder mensen, terwijl jullie talrijk genoeg zijn. Merkwaardig ook dat jullie het leven voornamelijk beleven van uit het idee dat het uitsluitend in het teken van produktie en consumptie zou moeten staan. Onderwijs, cultuur en levenbeschouwing…daar hebben jullie in verhouding weinig tijd en middelen voor over…voor ons een overduidelijk teken dat jullie nog veel werk hebben aan die ‘winkel’ van jullie, zoals jullie dat zeggen. We hebben, in alle bescheidenheid ,een aantal dingen op een rijtje gezet, waarvan jullie werk zouden moeten maken. Jullie hoeven nog niet over te stappen naar het samenlevingsbeheer dat wij hier kennen, objectief gezien zouden jullie dat wel aankunnen maar subjectief gezien ligt ons systeem hier nog niet zo in jullie aard. Wat jullie dus al wel zouden kunnen doen is zorgen dat jullie overheden op internationaal vlak zouden overeenkomen om :

-voor hetzelfde werk hetzelfde loon uit te betalen

-alle mogelijke vormen van speculatie uit jullie economie te bannen

-één internationaal sociale zekerheidssysteem voor meer welzijn te ontwerpen

-een onmiddelijke reconversie van de wapenindustrie te beginnen

-de militaire conflikten onmiddellijk stop te zetten

-een plan voor degelijke ontwikkelingshulp uit te voeren

-een eenvoudig en rechtvaardig belastingssysteem in te voeren

-wat jullie ‘geld’ noemen en ‘banken’ onder strikte voorwaarden te organiseren

-per grote economische sector één wereldwijde groep te maken om die moordende concurrentie waaronder jullie gebukt gaan te niet te doen

-de media door structurele maatregelen uit het winstdenken halen.

Tot daar de kern van onze boodschap aan jullie”.

Het interview kon nu beginnen. De kleine groep wetenschappers hadden besloten de wereld van instanties en media niet te alarmeren en van uit eigen naam te reageren. Gust Aerts : “Hallo en welkom midden onze groep van wetenschappers op de verre aarde en bedankt voor de goede raad. Inderdaad, heel velen proberen hier tegen de irrationele en onmenselijke logica van ons samenlevingsbeheer in te gaan, er wordt aan gewerkt, geholpen door de tegenstellingen die het systeem zelf voor meer en meer mensen aan het licht brengt, al zijn we op onze hoede om niet te euforisch te worden bij het boeken van kleine suksessen. Vermits jullie alles van ons lijken te weten, stel ik voor dat we jullie een interview afnemen om meer van jullie manier van organiseren op te steken. Hoe zit jullie samenlevingsbeheer in mekaar ?

(wordt desgevallend op aandringen van aardlingen vervolgd)

link van de dag :  http://bloggen.be/conscience2008  

het leven op de planeet Krito

Onze planeet bestaat uit een viertal grote continenten. Eén heeft een beetje de vorm van een ijsvogel, een tweede juist daaronder, lijkt een beetje op een Indiaanse die over het tweede grootste continent tuurt, dat dan weer meer een beetje van een reusachtige walvis in beweging heeft. Het grootste continent heeft grosso modo wat weg van een hele grote pauw die wat eetbaars opde grond lijkt te pikken. Hier en daar wat grote en kleine eilanden die als wolken tussen de wateren rond de continenten lijken te zweven.

Klimaatgordels en poolkappen komen goed overeen met jullie klimaatszones, al lopen de tijdzones wat uiteen omdat onze afmetingen en deze van onze, ook gele ster wat groter zijn. Geschiedkundig hebben we ook een heel deel negatieve gebeurtenissen achter de rug, kinderziekten waaruit we versterkt gekomen zijn.

Momenteel hebben we een technocratisch samenlevingsbeheer, waarbij alle groepen van eigenaren en producenten, zowel de overheidsorganisaties als de kleine als middelgrote en grote ondernemingen betrokken zijn. Private mastodontondernemingen zoals in jullie fase van imperialistische conkurrentiestrijd, bestaan bij ons al lang niet meer en zijn overheidsbezit. Het principe van produceren om maximumwinsten binnen te halen, werd door ons systeem geneutraliseerd. Iedere zelfstandige of werknemer behoort op Krito tot één of meerdere projekten waar hij of zij, werkzaam is…oh ja, wij op Krito hebben ook twee polariteiten aan wezens, ook onder onze dierensoorten is tweeslachtigheid een zeldzaamheid.

We overwegen van onze betaalmiddel, het geld op een dag geleidelijk beginnen af te schaffen, maar tot nog toe, op een niet speculatieve manier als ruilmiddel en administratief middel gebruikt, vormt het nog een bruikbaar bindmiddel om iedereen er toe aan te zetten van toch zijn steen aan de samenleving bij te dragen. Toch hebben de begrippen ‘loon’ en ‘handel’ een andere inhoud dan bij jullie Aardlingen.

De berekening van een loon, gebeurt totaal anders. Neem nu het project Telematica. Het hoofdmanagment van dit project berekent op een ruime basis hoeveel een jaarlijks abonnement op alle mogelijke diensten per Kritoäan kost…dit bedrag wordt gewoon afgetrokken van het loon dat iedereen krijgt in welk projekt hij ook werkt. Tot de werknemers van het projekt Telematika behoren niet alleen de werknemers van de nationale telecombedrijven die de grote infrastructuur voor alle internationale telecombedrijven beheren en bezitten, maar ook de werknemers van tal van kleine en middelgrote privébedrijven wiens eigenaars aldus eigenlijk geen lonen hoeven te betalen aan hun werknemers en bovenop hun wedde voor hun beheerscapaciteiten een surplus tot maximum 20% van het gewone gangbare loon krijgen, wat voor alle lonen met een grote graad van verantwoordelijkheid is ingebouwd trouwens. De handelaren van weleer krijgen voor hun distributie -of onderhoudsfunktie op het gewone loon dat eenieder krijgt een 5% bonus en alle prijzen, zowel als de lonen, zijn voor de hele planeet gestandardiseerd. Alle andere kosten zijn recupereerbaar, niemand buiten de overheid op Krito heeft eigenlijk nog ‘loonlasten’ te verrekenen en alle grondstoffen zijn ook gemeenschappelijke eigendom. Ook boeren krijgen een loon van de overheid en bonussen als ze de produktienormen halen.

Wij hadden, net als jullie met zovele absurde situaties rond oorlog, armoede, werkloosheid, vervuiling enz… af te rekenen, dat meer en meer Kritoänen een andere vorm van democratie gingen eisen. Ze wilden zelf een aan de evolutie van de samenleving aangepaste vorm van samenlevingsbeheer kiezen, zelf de grootste lijnen van de projektprograam’s verkiezen en nadien de dirigenten daarvan op projektlijsten aanduiden. De oude politieke partijen waren op de duur wel verplicht van zich qua partijwerking te beperken tot het plaatsen van kandidaten op de projektlijsten.

In de allereerste programma -en projektverkiezingen, stonden de volgende eisen die men bij de eerste internationale verkiezingen goed-of afkeuren kon : ze komen overeen met de eisen die we ook op sommige ‘blogs’ op jullie internet vonden, de http://bloggen.be/conscience2008 blog bijvoorbeeld (de gele tekst onderaan).

 

het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog  over de geschiedenis van de filosofie)

Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer…al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insekten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles…in al waarin jullie geloofden.

Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden…eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen…een oerenergie die zocht zich uit te drukken…een oerenergie, verscholen in het eindige kleine temidden het oneindige grote.  Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspekulatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke-multikulturele organisatievorm toe.  Een hierarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op.

Het verval van dat geldspekulatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het ekonomische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien.

Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.

Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere…zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen…en begrijpen wat echte vrijheid is.

Ik zal jullie geschiedenis totnogtoe proberen samen vatten.

Niets is ‘echter ‘dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is.

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen.

Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk ‘zin’.

De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

Wij allen zouden veel meer ‘zinzoekers’ kunnen zijn.

Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en ‘pijn’.

 

            Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insekten pakken…maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn…ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respekteren…ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken.

Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wissellen…hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving…in jullie ekonomisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

 

“Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen” ?  Bestaan ‘goedheid’, ‘moed’, ‘rechtvaardigheid’, ‘waarheid’,’vrijheid’,’gelijkheid’…al voordat jullie bestaan ?

Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet…en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen…jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet ‘begrijpen’.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

‘Kan iets dat geen objekt is wel bestaan’ of ‘kunnen we wel iets te weten komen’, zijn zo’n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen…godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het ‘geloof’ in iets een soort filosofie is.

In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino’s haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen…dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren…onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.

Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hierarchie die de natuur jullie oplegde…om een suksesvolle jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz…nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie produkten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden ‘geldspel’ het meest bedreven toonden.  Zo’n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen…wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten…toch hebben de Spekulatisten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was ‘als ik of wij maar eten op de plank hebben’ belangrijker dan het welzijn van de groep…en moest het wezen dat ‘solidariteit’ noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z’n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester.  Zij die het zich konden veroorloven van wel op een andere manier te filosoferen, hielden zich dan weer vaak bezig met zo van die  vragen als ‘is een dier zich ook bewust van zichzelf’ of

‘is het wel de taak van de filosofie om regels te geven’.

Van zodra jullie filosoferen een beetje begon te vorderen raakten jullie al verdeeld tussen het gebruik van jullie rede en jullie intuitie.  Het leek wel of jullie voor de rest van jullie geschiedenis een spelletje mannelijk-vrouwelijk gingen spelen.

Jullie ‘rede’ was het gevolg van een meer mannelijke houding, meer vanuit natuurkundige wetten, meer vanuit de fysica, de zichtbare kracht.  Mannen hadden natuurlijk ook toegang tot hun intuitie, maar die was soms toch zo moeilijker ‘hard’ te maken dan ‘feiten’, dan de rede…en mannen krijgen graag iets hard.

Jullie ‘intuitie’ was het gevolg van jullie meer ‘vrouwelijke’ overhand.  Jullie vrouwelijke XX-chromosoon was inderdaad veel ouder dan jullie mannelijke XYvariantie die veel later uit de poel van het leven tevoorschijn kwam…en die vrouwelijke intuitie stond dus toch wel iets dichter bij de oerenergie.  Eeuwen kostte het de mens voor hij doorhad dat de zon niet rond de aarde draaide en de natuur Eva vóór Adam geschapen had.

Wat jullie nog niet zo lang durven toegeven is dat er zowel in Adam als in Eva iets hard te maken en iets zacht zitten kan.

Gedurende eeuwen sloofden jullie denkers zich uit om te bewijzen of tijd al of niet bestaat en wilden jullie uitvissen welke de volgorde van jullie ontdekkingen was : was er eerst de gedachte, de filosofie en daarna de natuurwetten of omgekeerd ?

Kwam de kunst als laatste gegeven in de evolutie te ontstaan of was het feit dat iets kleiner of gelijk aan nul, iets dat met andere woorden ‘zinloos’ dreigt te worden en altijd wel moet ‘ontploffen’ niet ook op zich al grote kunst ?  Niet alleen in de materie bleek dit waar, ook jullie gedachten bleken en blijken na een tijd niet meer bestand tegen te grote druk, tegen te grote veranderingen in de maatschappij, in jullie zelf of zelfs in jullie persoonlijke relaties.  Die gedachten en gevoelens die wel tegen alle mogelijke druk kunnen, staan misschien wel het kortst bij die energie die nog kleiner dan atomen is en in de anti-materie verscholen zit…althans…dat is wat wij zwaluwen erover denken…telkens wij onze toeren

in de lucht maken en over de oorsprong van het goede vliegen te filosoferen.

Wij hebben daar geen boeken voor nodig gehad.

Wij zwaluwen weten nog goed hoe het voor jullie in grote lijnen allemaal begon.

Zelfs toen jullie nog niet konden vliegen, wilden jullie al vliegen…en niet alleen in gedachten.

Zo’n zeshondertal jaar vóór jullie tijdrekening wisselden jullie het magische denken in voor het rationele, feitelijke denken.  MAgie.  MAterie.(duisternis, alhoewel er in de anti-materie van de materie ook licht zit en de mikrowereld z’n eigen aan de sterren verwante struktuur heeft.   RA.(zonnegod)Ratio, licht.  Vrouwelijk-Mannelijk, de onafgebroken afwisseling in jullie denken en voelen. In plaats van eerst over jullie maatschappij en jullie innerlijk en jullie relaties te filosoferen, zaten jullie met vragen die jullie een antwoord moesten geven op wat de aarde eigenlijk was ten opzichte van de ruimte.  Jullie dachten eerst dat jullie de kern van alles waren, zoals jullie mannelijke mensen dachten dat ook alles om hun moest draaien.

Eerst dachten jullie dat alles (Thales, Milete-Turkije, 600vc) op water dreef.

Vermits het leven uit het water komt, was dat symbolisch zo slecht nog niet gezien.

Water.  La mère. La terre. De moeder.  Licht.  Bliksemschicht.  Lucht…alle elementen speelden mee…zo kregen geleidelijk aan meer en meer door.

Er moest nog heel wat gebeuren voor jullie doorhadden dat de basisgedachte van Thales, dat de materiële wereld uit één element bestond (water dacht hij), nog niet zo stom was… alle materie, zo weten jullie nu…is immers tot energie te herleiden.

Als jullie genetische voorgeschiedenis ook tot energie te herleiden is, weten jullie meteen waarom er nog zoveel aap in jullie zit…soms teveel, soms te weinig.

Indien jullie onze uitleg over jullie geschiedenis goed volgen, zullen jullie aan het eind ervan begrijpen wat er met jullie energie gebeurd van zodra jullie aardse huis in z’n vroegere elementen uiteenvalt.   Misschien verlaat een deel van die energie jullie zelfs vroeger.  Ik zal daar even al een tip van de sluier voor jullie voor oplichten.

Toen Thales de zonsverduistering van 585 vc voorspelde, vlogen er vele zwaluwen rond in de streek.  Probeer zo’n ‘filosofisch raadsel’ maar eens op te lossen.

Jullie mogen ons het antwoord mailen terwijl jullie ons in het luchtruim bezig zien.

Toen kwam jullie ANAXimANDER (610vc-546vc ongeveer, toen had dat nog niet zo’n belang in Milete, hoe oud je werd misschien).  Als leerling van Thales zag hij het ANDERS door een ANNEX aan het idee van Thales toe te voegen.  De zee, moest die ook niet op iets rusten ?  Was de aarde niet iets dat gewoon in de ruimte hing en op zijn plaats bleef door zijn gelijke afstand tot de dingen ?  Had de aarde niet de vorm van een ton of een cilinder ?  Jullie waren echt goed bezig hoor…jullie leerden echt geleidelijk, stap voor stap aanvoelen in welk soort wereld, in welk soort bewustzijn jullie leefden.  Wie waren jullie eigenlijk ?  Zonder dat jullie het wisten bleven jullie ook op jullie ‘plaats’ in de samenleving door een afstand of een toenadering ten opzichte van de andere planeten, in dit geval mensen, aan te nemen.  Toen jullie de zon nog vereerden wisten jullie tenminste welk jullie vaste punt was.  Is alles niet zo geweldig mooi relatief, vragen wij ons af telkens we door het gaatje van onze nesten gluren.  Inderdaad, ‘wij’ vragen het ons af, niet die of die bepaalde zwaluw.  Wij.  Of zitten jullie ook zo in mekaar…of zijn jullie daar nog niet aan toe ?

We wijken af.  AnaxiMENES MEENde dat de aarde plat was, misschien op lucht dreef.  Wat had hem naar dat idee geleid (mener in ’t Frans) ?  Misschien het deksel van de kookpot op het vuur dat op en neer danste ?  In ieder geval, jullie; niet alleen Anaxi den tweede; zouden dat nog lang blijven ‘menen’.  Zo zie je maar dat diegenen die het beter weten daar stapsgewijs door hele gewone dingen toe komen.

Toen onze grote Zwaluwfilosoof z’n eerste nest van klei tegen een rotswand maakte, wisten we vrij snel dat we niet geboren waren om die bomen blijven te trotseren.

Op een dag hadden één van onze voorouders een nest in Efeze in Turkije.

HeraCLITus kreeg een ingeving, plots was het hem duidelijk.  Alle tegenstellingen CLITTEN eigenlijk aan één.  Zonder tegenstellingen was er geen werkelijkheid…en toch was de werkelijkheid één.  In zijn jeugd was hij volgens hem nog dezelfde als in z’n oude dag.  Toch was het leven een voortdurend veranderen.  Net als een vlam was alles geen objekt, maar een voortdurend stromend proces.  Hij was de eerste die van ons zwaluwen begreep dat de nest tegen de gevel van zijn geboortehuis op het einde van z’n leven nog altijd door dezelfde zwaluw bewoond werd…alhoewel de eerste bewoner ervan al lang dood was.

Wij zwaluwen hielden van jullie oude filosofen, zowel van diegenen die meer chemisch, gevoelsmatig overkwamen als die die kouder, fysischer dachten…niet dat tussen jullie denkers aanvankelijk veel vrouwen zaten.  Het zou nog meer dan vijfhonderd jaar duren voor een vrouw de filosofie een andere draai zou geven.

Vond Heraclitus met z’n ‘vlammen’ z’n inspiratie meer in de materie, in de vrouw, in de chemie…dan was onze volgende oogappel PythagorAS meer iemand die met de fysica bezig was, met de wiskunde, het rekenen.  Vernieuwende filosofen leken om beurten van elke soort één ergens op te duiken…zoals de symmitrie van sommige om beurten spuitende fonteinen waar wij ons in de hete zomer aan laven gaan.  Ondanks alles blijven we toch altijd graag in jullie buurt.  Pythagoras van Samos was een echte as.  Hij vond dat alle gebeurtenissen in wiskundige vergelijkingen konden worden uitgedrukt.  Het moet wel een speciale geweest zijn.  Wie vond er nu een kubus of de tweede of derde macht van een getal uit ?  Wij zwaluwen kunnen ons wel voorstellen dat Einstein de zoveelste macht van Pythagoras was en is, maar de zoveelste macht van een getal, daar kunnen we ons niets bij voorstellen.  ‘Go Go mensenras !’, was de boodschap van Pythagoras, de uitvinder van de zeer waarschijnlijk ware mythe dat er een intelligentie achter het universum zit.  Voor de Pythe was dat geen Mythe omdat hij alle verhoudingen in de mikro- en makrowereld wiskundig uitdrukken kon.

Je zou van minder een MYstieker worden.  Als zelf iemand als Pythagoras meer achter het leven vermoed dan er als gewone niet-onderzoekende nuchtere waarnemer lijkt te zijn, dan hoeven jullie toch niet meer te twijfelen zeker !  Maar blijf toch maar oppassen voor charlatans die van de muze ook al een koopwaar proberen maken.

Jullie filosofen hadden beter korte namen van vier of vijf letters gehad.  Wij halen nogal wat taalspelletjes uit onze geest om hun namen te onthouden.  Neem nu XENOPHANES, die ook poëzie schreef en al veel minder houwvast vond in de zekerheden die de natuurwetenschap en de wiskunde boden.  Een Vlaamse zwaluw zou dat onthouden als ‘ik ben geen Phytagoras, ik ben anders, ‘anes’, ‘k zen annes’.

PARMENIDES (PAR-door-MENig idee) kwam deze filosoof tot het besluit dat

de uitspraak dat ‘niets’ ook bestaat niet waar kan zijn.  Eerst in de twintigste eeuw zou de grote maar onbekende Belgische filosoof Octo dit idee in een eigentijdse versie gieten…zonder dat hij van Parmenides had gehoord of gelezen.  Wij zwaluwen, die altijd in de lucht hangen weten eigenlijk wel beter hoe die contacten in de hemelsfeer werken, maar dat zouden jullie toch niet begrijpen.  Maar goed, iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan en moet wel door de druk op zo’n dreigend vacuum ontploffen. ‘Niets’ kan dus niet bestaan.  Daarom is het ook onmogelijk dat iets in niets verwijnt.

De gegevens op zich kan je niet veranderen, de combinatie van die gegevens wel…alhoewel dit niet altijd wenselijk is om tot verbetering te komen.

Na Parmenides met z’n ‘alles is één’-visie, kwam in de eerste helft van de vijfde eeuw vc EMPEDOCLES op de proppen met het idee dat alles uit elementen bestaat.

Hij hield zoveel van de elementen dat hij in de vulkaan de Etna sprong.  Misschien had hij zich door ook aan politiek te willen doen, teveel zorgen op de nek gehaald.

Wil je EMPfinden in ’t leven, dan moet je soms betalen, DOKken…, maar minder, LES, was ook goed geweest Empedocles…de mensheid bedankt je in ieder geval.

Bedankt ook al diegenen die wij als zwaluwen nu hier niet citeren en of ze nu filosofen achter een schrijftafel of op een veld of bouw waren,…ze hebben allemaal meegeteld.

Langzamerhand werd de filosofie ook in Athene geïntroduceerd door Anaxgoras…go mens go ras, nog verder van het Oosten naar het Westen en terug enz… .  Alle wonderlijke wegen dat mensen in dat verhaal bewandeld hebben uitleggen…zou zelfs ons zwaluwen te ver leiden.

LEUCCIPPUS kwam erachter dat alles uit atomen bestaat… ’t leven is nog kleiner dan een vlo,…zou in zijn naam kunnen zitten… bedacht ik tijdens één van mijn salto’s in de lucht.  Atoom, terloops, is het Griekse woord voor ‘ondeelbaar’.

Ook DEMOCRITUS bekritiseerde Parmenides door te geloven dat het universum niet één is maar uit  afzonderlijke dingen bestaat…net zoals jullie ‘democratie’ van al die atomen dat jullie zijn nogal veel vergeet dat de wereld eigenlijk één is.

 

SOCRATES (470-399vc), had beter SoPrates geheten, want hij babbelde heel veel, stelde altijd veel vragen en deed alsof hij heel weinig wist… na de erfenis van de vóór-Socraten zou je al veel gaan zwijgen omdat er al zoveel geweten was…maar welke kant kon je er mee op ?  ‘Kennis over hoe we moeten leven hebben we nodig ‘ vond jullie Socrates’.  Wij zwaluwen zijn het veelal eens met hem en we vlogen ook toen rond de oren van al die mannen die van verschillende plaatsen bijeenkwamen om mekaar te ontmoeten.      Toch denken we niet dat deugd alleen een kwestie van kennis is.  Mensen met slechte bedoelingen kan je moeilijk stoppen…net als structureel gevestigd kwaad trouwens.  Ook stopt ooit wel eens de dialectiek, de vooruitgang door tegenstellingen en vinden de antwoorden een definitiever vorm.  Never say never.  Socrates leerling PLATO…eindelijk een nog kortere naam, schreef veel van zijn vriend zijn werk op en wees zijn visie op de deugd als alleen een kennis van het goede af.  Hij onderwees in zijn huis, dat toevallig ‘academie’ noemde…en dat werd het latere woord voor jullie huidige academies.  Hij geloofde in een soort ‘vormenleer’.

Net als Socrates zocht Plato niet zozeer alleen de verklaring van woorden, maar ook het wezen van de woorden zelf :  ‘wat is moed’, ‘wat is vrijheid’, ‘wat is rechtvaardigheid’… ze geloofden dat die abstrakte waarden als schoonheid, moed…een eigen universeel bestaan hadden, los van tijd en plaats.

Het latere Christendom zou veel van dit duo overnemen.  ‘Leren’ was een repetitie voor het hiernamaals waar de ziel al was door het intelektueel bevatten van de wereld.

Wat we als zwaluwen moeilijker begrijpen is dat mensen als Pythagoras en Plato in reïncarnatie geloofden.  In de zwaluwenwereld voeg je je gewoon via de elementen, de lucht en het licht bij de zwaluwen die er op aarde zijn.  Voor ons bestaat een niet-zintuigelijke realiteit gewoon niet.   Zo dacht PLOTINUS, een Egyptenaar met Latijnse naam die in ’t Grieks schreef er niet over.  Hij redeneerde in drie lagen  : de laagste de ziel van de mens , de middenste het intellekt en de bovenste het goede.

Waar zit dat ‘goede’ dan ?  In de anti-materie waar teleskopen niet kunnen komen ?

Stuurt het via z’n intellekt wat er met de zielen van de mensen gebeurt, maar dan op een manier die hun vrij laat, zodat ze zelf verantwoordelijk voor hun identiteit en hun opgave in het leven zijn.  Dat is de plot volgen Plotinus; als zwaluwen noemen we hem ook Slotinus omdat hij als de laatste grote Griekse filosoof beschouwd wordt.

De driehoek tussen Turkije, Griekenland en Egypte was rond…’t was ook leuk om vliegen in de tijd…en nog altijd.

Toen was het de beurt aan de man wiens school toevallig ‘Lyceum’ heette.

De man van de logica.  Observatie, waarneming en dan pas abstract denken…tijd weer voor een mannelijker filosoof :  ARISTOTELES.  Lange naam maar makkelijk te onthouden, alleen wij zwaluwen, siervliegers, weten waarom.  Bedenker van enorm veel wetenschappelijke woorden, die gewoon de titels van zijn boeken waren : fysica, metafysica, demonstratie, categorie, universaliteit,… .  Door zijn manier van werken ‘stoote’ hij minder (‘less’) op moeilijkheden in het onderzoek omdat hij niet van overdreven subjectiviteit moest weten.  Zijn methode was klaar en simpel : van wat is iets gemaakt, door welke efficiënte oorzaak is iets iets geworden, was het de bedoeling dat dat iets een speciaal iets werd en wat of wie heeft dat iets dan eigenlijk verwerkt( zoals in het bekende voorbeeld van het beeldhouwerk in marmer, dat door houwen iets werd en een paard moest verbeelden omdat een bepaalde beeldhouwer dat wenste.   Zijn naam verraad ook zijn principes : ‘overdreven eigenliefde en geldingsdrang brengen ons in konflikt met onze medemensen en is schadelijk voor ons karakter,’ vond hij…en ‘elke deugd is een middenweg tussen twee extremen die elk een ondeugd zijn’ is ook niet slecht (vrijgevigheid als midden tussen verkwisting en gierigheid, moed tussen overmoed en lafheid, zelfrespekt tussen ijdelheid en zelfvernedering, bescheidenheid tussen schaamteloosheid en verlegenheid.

Doel van dit alles, heel belangrijk voor jullie mensen als jullie echt mens willen leren worden : een harmonieuse persoonlijkheid ontwikkellen.

Heel die erfenis moest wel uitgedragen worden vinden mensen altijd maar weer en de leerling van Aristoteles, Alexander de Grote veroverde alles tussen Italië tot en met Indië en een stuk van Noord-Afrika.  Onder het dak van de bibliotheek van Alexandrië in Egypte hebben wij tussen 290 vc en 646 nc alle jaren jonge zwaluwen uitgebroed.

Geen wonder dat er in die eens te meer onzekere tijden na het uiteenvallen van Alexanders rijk ook een aantal Cynici de kop opstaken.  Ze waren niet cynisch(‘honds’ betekende dat toen) in de huidige zin van het woord, want ze geloofden in de deugd.

Ze hadden lak aan sociale conventies en geloofden alleen in echte waarden.

Zo kenden ze geen verschil tussen  naakt en gekleed, rauw en gekookt, privébezit en openbaar bezit …enz.  Ook het verschil tussen Griek en vreemdeling vond DIOGENES maar niks , ‘ik ben werelburger’ vond hij en introduceerde het woord KOSMOPOLIET.

Geen DIO, geen GOD wou hij zijn, gewoon ‘echt’.  ANTHISTHENES koos na de dood van Socrates en de val van Athena voor een leven onder de armen en was tegen religie, privébezit en huwelijk.  Aanvankelijk verkeerde hij in aristocratische kringen…maar ‘then’ zou hij ‘anti’ zijn…op zoek naar zijn Essentie, langs zijn persoonlijke ervaringen heen.

De sceptici waren de eerste relativisten in de filosofie.  Ze lieten zich drijven op de stroom van de meningen die ze in alle nieuw ontdekte gebieden tegenkwamen, zoals wij ons laten drijven op de warme wind.  Alles had argumenten voor zowel als tegen…en als goede redenaar kon je wel elke stelling ontkrachten.

EPICURISTEN.  Een soort humanisten op wetenschappelijke grondslag.

Wilden de mensen bevrijden van de angst voor leven en dood.  ET PUIS-Kuur eens.

En dan ? Het leven beschouwen als een bijeenkomen en uiteengaan van atomen, ‘als we sterven zijn we daar toch niet bij’.  Grappig en ontspannend, misschien beetje schrik van diepgang en meer ?  Ondertussen waren we nog maar een drietal eeuwen van het jaar nul verwijderd.  Voor ons zwaluwen maakte tijd echter niks uit.

Denkers en bewegingen kwamen en gingen.  De STOICIJNEN hielden het als georganiseerde beweging 500 jaar uit.  Het Stoïcisme werd de belangrijkste filosofie van het Romeinse rijk.  In de zomer trokken wij altijd mee naar waar ze overal zaten en we waren er natuurlijk vroeger dan zij.  ‘De geest van de rede is wat men God noemt’, moeilijker was dat allemaal voor hen niet.  Na de dood lossen we gewoon op.

Dat wisten wij ook al…maar spijtig voor hen waren het geen geweldige optimisten.

Ook zij waren op hun manier op zoek naar het ware wezen der dingen.

Het CHRISTENDOM  dan. De christenen die de leer van de filosoof Christus wilden benaderen langs de gewone menselijke weg zonder het  dogma van de maagdelijkheid en het feitelijk opstaan uit de dood, werden meer en meer bekampt en van tijd tot tijd probeerden ze ergens in ’t geheim  meestal de gewone draden in de bijbel terug op te pakken. Maria Magdalena was één van de apostelen die Christus het best begreep.

Als alleenstaande vrouw werd ze afgeschilderd als hoer…een wijze vrije vrouw mocht geen concurrentie zijn voor de toekomstige kerkleiders.  Ze MOCHTDAni wat mannen wel mochten.  Het officiële christendom integreerde Plato met z’n twee soorten werelden via Augustinus (geboren 354nc Algerije) enThomas van Aquino(1225),ze probeerden al wat voor de kerk onhoudbaar was door de filosofie van de oudheid aanvaardbaar te maken.

De  inkeer in zichzelf werd belangrijker dan het onderzoek van de wereld.  Maar die inkeer stond in funktie van reeds op aarde letterlijk gestraft of niet gestraft worden door de vertegenwoordigers van een opperwezen en riep enorm veel angsten en misbruik op.

Als zwaluwen waren we liever te gast bij simpele mensen die alleen de wijze tips in het nieuw testament onthielden dan  een villa op het Sint Pietersplein bij de muggezifters van het Vaticaan te hebben.  Het kopieëren van al die werken uit de oudheid was het werk van vele monikken die wij met onze kunsten tijdens hun noeste arbeid verblijd hebben.

Het zijn de Arabieren die de werken van Aristoteles in de dertiende eeuw terug naar Europa gebracht hebben.

Wat jullie filosofen en jullie kerkleiders toch tegen de wetenschappelijke vooruitgang hadden, is nog zoiets onbegrijpelijks.  Waar zouden juliie nu staan als jullie niet zo’n figuren hadden gehad als Copernicus (1473) Kepler, Galilei, Newton en vele anderen.  Dan zouden jullie nog altijd met middeleeuwse denkbeelden rondlopen.

Nadeel van die voruitgang was dat de rationalistische  filosofen zoals Descartes, in mindere mate Spinoza, Leibniz en anderen meer en meer ‘wiskunde’ van de filosofie gingen maken…dat zou zelfs Pythagoras niet gewild hebben.  Ook de Empiristen, die toch al meer rekening hielden met wat de zintuigen en de intuite jullie leren en minder met de rede…spraken een soort wiskundige taal in een poging de filosofen uit de oudheid te verbeteren…en eigenlijk imiteerden ze ze alleen maar een beetje, want de grote lijnen waren al uitgezet.  Kant, Locke, Berckeley, Voltaire, Hume, Burke hebben ook wel mooie citaten achtergelaten…maar hun uitleg boeit ons niet, daar viel je van in slaap.

We moesten tot na Diderot, de encyclopedist wachten om nog eens een filosoof bezig te zien die de wereld voor jullie verbeteren wou.  Hij zocht een systeem om een voor iedereen weldadig algemeen programma voor het geheel van de maatschappij als wet te doen aannemen.  Hij zag de samenleving als een kollektief wezen en godsdienst als een zaak van het hart en niet van het hoofd.  Zijn naam JJRousseau…toen waren we al in 1712 aanbeland.

Net zoals ieder van jullie Staten ooit eens op koloniaal of imperialistisch gebied dingen deed of doet en er van vele streken wetenschappelijke of filosofische bijdragen om de wereld vooruit te helpen kwamen, kwamen er vanuit Duitstalige hoek ook niet te onderschatten bijdragen.  Kant, die het rationalisme met het empirisme probeerde te vereningen (maar ging het om iets nieuws ? was het niet eerder weer de aloude Plato-Aristoteles tegenstelling in meer wiskundige taal verwoord ? ‘In hoeverre kunnen we iets weten en zijn er twee werelden of één ‘…niet aan ons zwaluwen besteed ?

Schopenhauer die de oosterse en westerse filosofie probeerde te verbinden.

Hegel met z’n absoluut idealisme maar toch al het besef dat het bewustzijn niet buiten de materie om moet gezocht worden.

Marx (1808   )die voor het eerst de dynamiek van de geschiedenis eens echt goed uitlegde. Eindelijk  geen salonfilosoof, maar een echte wereldverbeteraar…die al het objectieve heel goed begreep en de subjektieve invloed van de macht van de mens over de mens onderschatte.

Nietzche die de strijd tegen de bestaande moraal aanbond, maar daarin zo overdreef dat hij tegen z’n wil door politiek rechts misbruikt kon worden.  Zich niet van het leven afwenden zoals Schoppenhauer onder invloed van de toenmalige miserie en van de Oosterse godsdiensten wel besloot, maar ervan genieten en zichzelf durven worden.

Fichte die beweerde dat de filosofie die je kiest veraad wie je bent.

Schilling die mens als het bewustzijn van de natuur omschreef.

Die mannen hadden wel goei dingen te vertellen, maar ze deden veel te ingewikkeld, goed dat we na de zomer daar altijd konden vertrekken, want een heel jaar hadden we het niet bij ze volgehouden…behalve bij Marx dan, alhoewel dat ook soms te moeilijk voor ons was, het was in funktie van de gewone mens…en die kwam voor ’t eerst in de

geschiedenis van de mensheid mekaar in de kringen rond Marx vauit vele landen opzoeken…dat internationale, daar hielden wij als trekvogels veel van.

In’t oosten van de wereld bijvoorbeeld met Boedha, net als de oude Griekse filosofen ook zo rond zes eeuwen voor Christus met z’n uitleg begonnen, geloofde men niet zoeer in de onsterfelijke ziel, maar eerder in een na een aantal noodzakelijke levens opgaan in iets gemeenschappelijks.  Ze zagen ‘begeerten’ als oorzaak van veel ambras en verheerlijkten de liefde voor het oneindige in dit eindige leven.

De twintigste eeuw die jullie nu al een viertal jaar achter de rug hebben dan.

Zijn jullie werkelijk niet beschaamd over al die oorlog en armoede die jullie al lang hadden kunnen uitroeien ?  Nooit zijn er zoveel zwaluwen gestorven als in die eeuw, en dat wordt er door de vervuiling en jullie transportpolitiek niet beter op.   Wat deden jullie filosofen ?  Van de nobele filosofie waarvan ze al meer en meer wiskunde gemaakt hadden, maakten ze algebra.  Erger nog, een deel van de filosofen hun algebra diende en dient om de belangen van de politieke klasse die de wereld om zeep dreigden te helpen te dienen of om de filosofie in de schaduw van de godsdienst te houden.

Als ik jullie daarom een tip mag geven.  Eens hadden we in een dorp ergens een nest bij een famillie die leefden van de opbrengsten van het fruit van de streek.

De jongen die daar opgroeide en alle, maar dan ook alle soorten hard labeur leerde doen en achteraf ook nog veel leerde van het leven in andere bedrijven, besloot na zijn werkuren voor filosoof te studeren.  Hij vergeleek de theorieën altijd met de praktijken.

Hij had een mateloze interesse in al wat met het leven te maken had en deed alle soorten ervaringen op die je je maar kan indenken, politiek, sociaal, psychologisch… .

Hij probeerde zelfs z’n ervaringen allerhande in kunst om te zetten.

In z’n werken die hij uiteindelijk op het internet zette verklaarde hij alles tussen ontstaan en vergaan in de geschiedenis en in het persoonlijke en kollektieve verleden en heden van mens en mensheid.  Hij stelde een aantal konkrete oplossingen voor om met oorlog en armoede af te rekenen en de huidige mogelijkheden optimaal aan te wenden en de huidige moeilijkheden te neutraliseren en te overkomen.  Hij vond zelfs een systeem van nieuwe, internationaal te organiseren verkiezingen uit, een systeem met eerst een referendum over de  goedkeuring van een algemeen programma met de voorwaarden voor werk en welzijn van de hele wereldbevolking en daarna internationaal overgaan tot projektverkiezingen in plaats van partijverkiezingen.

De wereldbevolking zou hun vertegenwoordigers per projekt ( werk, telekommunikatie, transport, energie…) rechtstreeks kunnen verkiezen.

Om burgeroorlogen te vermijden zou er aan het eigendomsrecht niet worden geraakt, indien de grote bedrijven en Staten er voor konden zorgen dat iedereen een zinnig  werk had.(zelfde loon voor zelfde werk over heel de wereld).

Als jullie nog eens achter je komputer zitten, surf dan eens naar  http://filosofischverzet.skynetblogs.be

en laat hem weten wat je er over denkt.  Tegenwoordig onderzoekt hij ook de wereld van de dromen…en allerlei speciale verbanden rond leven en dood.  Maar die studie komt op de tweede plaats…terwijl hij wacht op tekenen dat de mensen sociaal minder passief worden.

Kom uit de ivoren torens waarin een stuk van de media jullie gevangen houdt.

De dag van vandaag maken wij alleen nog nesten bij mensen die selektief met hun TV kunnen omgaan en niet naar kitsch kijken.  Misschien tot je ons nog eens bij jullie aantreft.

oc

 

 

07-01-10

 

 

hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)

Goeiendag. Ik weet het, ’t is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht…ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste…dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz…zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft …tot en met wie we nu zijn.

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan ’t provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat ‘uw NEUTRON-evenwicht’ verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel ‘sexen’ voor het uitgevonden was.

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan…

opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens ‘waren we met z’n allen gewoon’ ‘cel’…ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

Maar die cellen waren geen stommerikken…ah nee, heel de natuur, wij dus, …hadden het beste van ons eigen daar ingestoken…gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten ‘delen’ om kunnen blijven voort te bestaan…en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen ‘delen’ om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk ‘modder’ ,modder, zoals ‘mother’ in ’t Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die ‘licht’ en die ‘lucht’ waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen ‘drukten’ als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen…het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar ’t was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie ‘biologie’ bij : de ‘sex’. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen…ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , “we zijn nu op ons gemak”.

 

Maar ja…’ t was nu éénmaal toch zover gekomen…en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in ’t water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren…van dino’s tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik…waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

Ik hoor het me nog zeggen(allé ‘zeggen’, ’t is te zeggen we waren aan ’t leren spreken) tegen dienene op die andere tak, ‘jongen, hou toch uw gemak’. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond…tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

 

En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van ‘Meer’ in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat ‘stilzitten’ ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De ‘boer’ was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van ’t werk…en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had …en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood…als we niet naar hem luisterden !

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren…en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn…dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de ‘dappersten’ der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun ‘legers’ binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben…om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen…zullen we ons nazaten er aan herinneren…pas op, zie wie jullie volgen…jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen…en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

Zal ik even de atoomkern zijn. Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken…een rechtvaardiger wereld ? Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart…je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze ‘vooruitgang’ hebben mogelijk gemaakt.

Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door ‘konkurrentiepositie’, door oplossingen als tot 67 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden. De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen …er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders…die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, ‘moeten we er iets aan doen ook’, that’s the question …en wat ?

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet…de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo’n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt.

Laatst zat ik op de stoep van m’n venster naast m’n kat. “Kat”, zei ik, “je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurt op deze aarde. Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen”. In ’t dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. “Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit”

Daarom, op tijd eens terugdenken aan de wonderlijke manieren waarop we tot stand kwamen.

De aarde was er dus.

De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven. Water lostte mineralen uit de gesteenten op…de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren. Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven…op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als ‘vulkanen’, ‘elektrische ontladingen’, ‘straling’…en dat alles werd in de oersoep gekapt. Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten…en al wat goed is. Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond. Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen. De vragen zijn niet voor na de voorstelling…jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

 

Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot. Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten. De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven. We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven. Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen. Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan…ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen. Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was…en daar zijn we nog niet vanaf. Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen. Hoera en eureka voor het werk van boeren, arbeiders,…filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken. Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen…maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen.

octo

REIS

Reis.  Reis door het leven, blij en op  je hoede, niet alleen om lichamelijk letsel te voorkomen, maar ook om niet in de val van overdreven medelijden te vallen, daar er meer achter mensen schuilgaat dan we zonder levenservaring vatten.

Tracht naar objectieve kennis.

 

Wereldgenoot

WERELDGENOOT

FILOSOFISCH VERZET/VOEDSEL VOOR DE GEEST, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & linken daarnaar met 500 eigen artikels en honderden linken, foto’s, film…,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.

Filosofisch Verzet is een speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke zingeving wordt. Over hoe graag leven mogelijk wordt.

 

WERELDGENOOT, werkloos ?Tijd om je af te vragen waarom? Teveel werk? Altijd meer op minder tijd presteren? Je wordt tot een helse concurrentie met andere collega’s, boeren of andere kleine ondernemers verplicht? Je hebt vragen naar het waarom van armoede en oorlogsverspillingen, terreur? Je vindt het maar niks dat de oorlogsmachine via 1man,1president,1premierin gang kan gestoken worden, tegen zijn congres of partij in? Je denkt, leven en werken in zo een wereld, dat kan toch niet de bedoeling zijn ?Je ziet de zin van het werk dat je doet niet meer zitten…en je vindt zo dadelijk maar niets anders.Je vindt geen partij of vakbond die een allesomvattende uitleg heeft, een globale aanpak voor de wereldproblemen voorstelt? Of de tegenkrachten die je ontmoet lijken versnipperd ? Je ondervindt dat sommige media of het onderwijs je het hoe en waarom van de geschiedenis en het hedendaagse niet genoeg duiden kunnen? Ook je sociale omstandigheden zijn niet gebaat met al die omstandigheden? Je bent een aantal uitzendingen, kranten of ongezonde leefgewoonten moe en je wil daar om te beginnen bij je eigen iets aan doen? Je beseft dat een mens niet alleen gemaakt is om te werken en je wil opkomen voor jezelf en anderen? Omdat ook bij andere mensen, andere gezinnen, werkeenheden,  landen…dezelfde vragen zich nog schrijnender en dringender lijken te stellen. Jij hebt geen drug meer nodig, je weet uit eigen en gedeelde ervaring heel goed dat op ijdelheid en zelfmedelijden gebaseerde consumptiedrang, je kritische zin en je innerlijke verdieping ( http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  )in de weg staan.

Kortom je bent je bewust van een aantal zaken die je bewustwording vernauwen.

Je realiseert je dat je medestanders nodig hebt om al dat inzicht in vernieuwende groei en daden om te zetten. Een bewuste keuze dringt zich op voor meer en meer mensen.  Je wil je best inzetten voor een betere wereld zonder armoede, oorlog, werkloosheid en allerhande vervuiling als die wereld er dan maar niet uitziet als nu:  afgejakker op het werk, te weinig interesse voor de rest van de wereld, te weinig tijd voor lezen, studeren

Het leven niet meer als zingevend kunnen ervaren. Dom amusement, sensatie voor alles. Steeds meer mensen willen diepgang en inhoud vinden. Shows over hoe men mensen elimineert, zodat het  individu dat overblijft met de poen of lotto gaat lopen. Bestudering van de psychologie om er geld mee te verdienen en ieder op zijn plaatsje te houden. HOERA? HOERA? Wat amuseren we ons rot binnen het kader van het geldimperialisme en de casinoëconomie.  Valse spanningen opbouwen om ons van onze anderskleurige of klassegenoten of andersgelovigen af te scheiden. Nog meer reclame in onze hoofden jagen om ons nog meer doen te kopen…dat proces mag niet stilvallen of het geldsysteem valt op zijn gat. Je inzetten voor een wereld waar dan geen gekken om een oorlog om afzetmarkten vragen omdat een oorlog weer voor werk ZOU zorgen. Een wereld waar men niet met halve waarheden goochelt, het beschermen van machtsposities indachtig. Men misbruikt het rijke filosofische erfgoed achter woorden zoals religie, geloof, god socialisme enz…voor de doeleinden van de zotste speculaties. ’t Kan niet de bedoeling zijn dat dat allemaal zo blijft. Alles evolueert. Misschien maken we het nog wel mee:

Een modern systeem voor toekomstige verkiezingen via het internet, een soort internetreferendum om eerst een globaal programma goed te keuren en daarna op projectlijsten de vertegenwoordigers ervan aan te duiden(een blauwdruk hiervoor, zie : http://bloggen.be/conscience2008

 

Toemaatje:

 

Je roerde alles tot diep in de kern, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, ’t einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven…zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties…blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok. OCTO

 

Platformtekst  filosofisch verzet linker kolom http://filosofischverzet.skynetblogs.be

 

 

Er was dus toch leven na de dood

Zie http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

 

 

De liefde, ach ja  http://achjadeliefde.skynetblogs.be

Enkele belangrijke notities over liefde Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men de ‘liefde’ noemt De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting…ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino’s blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuse termen zou men dit ‘erfzonde’ noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : ‘trouw’ in het klassieke liefdesspel ‘gehoorzamen’ hoe minder ‘fout’ de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,…liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk ‘vrij’ om ons eigen emotionele leven te leiden…bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-ekonomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet…alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten…net als met onze relaties trouwens. Uitleenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid. Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft…kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buitenuit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de kultus van het sexuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufaktoren, geen tijd voor bezinning…het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopsgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt…). De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkigen te beschowen. Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk kollektief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de pyramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realties rondom jezelf moet werken. Konstant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels. Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-ekonomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het ekonomische te scheiden omdat inkomen en dus ‘geld’ en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-ekonomische en politieke zin van het leven…omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onzelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven. Geliefden, getrouwd of in welke vorm van samenleven dan ook, willen mekaar op momenten soms door klagen en zuren, flirten met… bewust uit een relatie duwen en tevens de indruk wekken dat het allemaal de fout van de andere is , soms net in een periode dat de andere dacht net in een onbezorgde relatieperiode te zijn beland, slaan wie weet welk een domino’s van het verleden in het heden toe en lijkt de toekomst voor beiden ofwel een beloftevolle lat-relatie, vrienden-relatie, open relatie… of een eindpunt, met nieuwe vooruitzichten om van te leren ? Velen hebben soms vele hoogtes en laagtes van velen moeten delen vooraleer ze zelf begrijpen dat er verdriet bestaat waarover niet zo maar kan worden gepraat met woorden. Misschien houden tranen dan nog gezond…of..enz Helder zien hier in bereiken betekent eigenlijk gewoon beseffen dat wat men met het ‘goddelijke of ‘ondoorgrondelijke’ bedoeld (het leven in al zijn facetten eigenlijk), een staat is die men bereiken kan dooralgemene kennis, doorgronden van de eigen levensloop en inleving in de levens van anderen en de coordinatie ervan, niet alleen door het gesproken en geschreven woord, maar door de ontmoeting met je innerlijke evenwicht doorheen dit alles Het beleven van het bewuste wezen in jezelf, ben je zelf Dat spiegelbeeld van het wezenlijke zijn, concreet door je eigen vertaald; is ook het spiegelbeeld van de buitenwereld. Voortdurend zit je de gevoelens, gedachten, beelden daaromtrent in te schatten om de verbanden te ontrafelen, zin te zoeken en alles ten goede te proberen keren -het jaloezie- monster in vele van zijn facetten : Met een grapje beginnen : in plaats van jaloezie te hebben, gewoon de volgende beklagen. Menig één heeft er al eens last van, van miniem tot gemiddeld en veels, veels te veel. Soms klopt de intuïtie, soms zit men er helemaal naast. Het vuur van de jaloezie, eenmaal in gang, probeert alles te verorberen…met wat brandstof uit herinneringen van het verleden er op gegoten, is het soms niet te stoppen en paranoia- achtig…we hebben het natuurlijk maar niet alleenlijk over de biologische jaloezie, die soms niet moet onderdoen voor andere vormen. De biologische jaloezie heeft natuurlijk zijn redenen in de vraag welk leven nu mag en moet tot stand komen en welk niet…als of wij in onze bescheidenheid daar allemaal een volmacht voor zouden hebben om dergelijke complexe codes te begrijpen. Als men veel last heeft van jaloezie is het best niet al te zeer met het subject dat in bepaalde situaties (scheiding, ander verblijf…)niet direct ‘controleerbaar’ is, bezig te zijn. Alle soorten opwinding die dat met zich meebrengt schaadt waarschijnlijk de gezondheid…of activeert het de kwaliteit van de genen ? Niet alles moet en kan worden uitgetest. Ook al heeft men het monster al lang overwonnen, toch kan het op bepaalde momenten weer opduiken. Mensen die al enkele partners hadden, merken soms op dat ze maar bij een paar echt jaloers konden zijn, namelijk bij de vrouw van hun kinderen en iemand waarvan ze denken dat hij of zij best geen kinderen met die of die man of vrouw krijgt…in sommige gevallen pushen ze het door hun gedrag, in andere gevallen niet. Niet alleen ‘kinderen’ hebben met of willen hebben met, is een reden tot jaloezie. Het monster is op zijn best bij fantasiebeelden over de partner met iemand anders. Grappig, of helemaal niet grappig, is dat men soms duld dat de ander iemand nieuw’ heeft’ om ook iemand anders te kunnen ‘hebben’…met of zonder onderlinge afspraak. Ijs is , zoals u weet, heel glad en het komt inderdaad bij tijd en wijlen terug. Het echte belang van fysieke trouw, buiten de genetica, heeft qua menselijke goedvoelen, bij de meesten ? niet zozeer te maken dat men bij het scheiden armer wordt, maar is vooral belangrijk om jezelf niet al die zware emoties aan de hand te doen. In sommige gevallen is ‘trouw’ zijn echter een aangeleerd iets dat, indien je het echt te extreem wil volhouden, ontaard in de andere pool, de slipper…die alleen langdurig verrijkend kan zijn (soms met vallen en opstaan) indien twee mensen spiritueel meer bij mekaar horen dan twee anderen. Soms wordt er alleen maar wat geflirt omdat men de andere op het belang van de eigen ‘waarde’ wil wijzen of dat men er een melancholisch soort aandacht mee wil ervaren. Een klein beetje meer of minder van dit of dat hormoon, zal wel gezond zijn zeker ? Een brand kan je blussen, maar soms wordt hij oncontroleerbaar. Soms is jaloezie iets dat ontstaat in voor iemand ongunstige ervaringen met ouders en de daaropvolgende soorten relaties of gewoon ook dat men zodanig geduld met iemand heeft gehad in lief, maar vooral leed, dat het dan driedubbel erg is dat je wordt ingeruild voor iemand waarmee de partner minder zichzelf worden kan. Soms kan dat niet anders en moet je je er mee neerleggen. Soms is alles aan je stiergehalte gebonden, heel gewoon in het dierenrijk, al zijn vrouwen vaak jaloerser dan mannen. Vaak potsierlijk is het als het niet zozeer om een gevecht voor de beste genen gaat, maar om materiële bezittingen bijvoorbeeld. Worden onze DNA-strengen er beter van ? Je zou ook kunnen stellen dat je niet daadwerkelijk ontrouw hoeft te zijn, om aanleiding tot jaloezie te geven. Sommigen voelen zich vaak belachelijk onnodig, of zijn verplicht van in de meeste gevallen anoniem; grote dosissen porno tot zich te nemen…als of dat ook niet meetelt in het aanvoelen van waar die energie achter af dan komt. Voor diegenen waarvoor sex pijnlijk wordt, is dat waarschijnlijk minder een probleem dan voor anderen. Tot slot, indien je je partner achteraf vraagt wanneer ‘het’ dan gebeurt is en het tijdstip klopt met een soort jaloers gevoel dat je overkwam, meldt het ons en we zullen het bij onze studies rond het fenomeen telepathie, voegen. Ook het tijdstip van intieme gesprekken die men ‘aan de andere kant’ had, kan interessant voor ons zijn. Trouw, uiteindelijk, heeft zijn goeie en minder goeie redenen, maar is een heel valabel iets. Ergens vertrek je van een maagdelijke situatie die soms evolueert naar ‘hoe zou het zijn met die of die andere’…al is het soms maar een heel klein beetje, want je bent content met je partner of gezin. Toch kunnen mensen niet altijd de opgelopen trauma’s van hun partner inschatten, nog dikwijls het gestook achter hun rug van exen of schoonouders, vrienden, ouders… . Trouw heb je niet helemaal alleen in de hand, of je moet al vooraf over een soort grote wijsheid daarover beschikken. De situatie van ‘je voelt je ok, alleen omdat je trouw zo vanzelfsprekend acht’, kan danig uit de hand lopen. Tweede slot. Er is meer tussen hemel en aarde, hoe meer men tijdens zijn leven met alle mogelijke schaduwkanten afrekent, hoe sterker we als ziel in de geestelijke wereld overgaan…en…hoe minder problemen je ouders onderling en naar ons toe oplosten dus , hoe meer er op ons bord komen … ? Dat zou allemaal kunnen vermits de ziel en de geestelijke energie één zijn. We zijn immers een mix van de verlenging van onze voorouders en ook de meer en mindere hoeveelheden testosteron, dopamine (op opwinding gericht) en oxytocim (meer op kalmere ervaringen gericht), spelen mee in een spel waarvoor wij een leven tijd hebben om het te begrijpen…een leven en langer. Zoals alles is alles een test…om ons weerbaarder te maken, maar dat het leven ons maar te veel jaloezie bespaart…het is niet nodig mensen die bij mekaar horen te provoceren.

Zoveelste romanidee      http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be

Dichterlijke sferen en beelden : http://snarenenwoorden.skynetblogs.be/  :  rangschikking per categorie, soort, aard van gedichten/// http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/  beeld en woord Octaaf /// http://fotofilosofie.skynetblogs.be/  woord en beeld samen met Thea http://octosfilopoeziepaginas.skynetblogs.be/ : gedichten los en door mekaar////Kortverhalen : http://lovinglifeanart.blogspot.be/  http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be  deel 4/// http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be http://achjadeliefde.skynetblogs.be : Gevoelens ///         Bijzondere energie http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be/   ///Sociaal-Politiek-Economisch http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://voortijdigtestament.blogspot.be/   programma filosofisch verzet http://bloggen.be/philosophicalresistance/  unther construction see http://voortijdigtestament.blogspot.be/ and http://bloggen.be/conscience2008/ voteblog

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/  hoofdblog naast centrale startblog  http://filosofischverzet.skynetblogs.be

Voor de spiritueel zoekende mens, vertrekkend van vroeger tijden tot nu http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  /// Voor filosofen http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  ///Voor liefhebbers van autobiografie http://blogfilosoof.skynetblogs.be  en theatermonologen // Voor anderstaligen, zie onder meer :  http://talespoemsessays.blogspot.be  http://bloctaafblogartist.webs.com   http://closertothesoul.blogspot.com  ///Overkoepelende blog  http://blogfilosoof.skynetblogs.be

http://blogfilosoof.skynetblogs.be  overkoepelende blog voor 24tal blogs/ blogroman ‘het voortijdig testament’ / 56 filosofische essays : zin & wereldbeeld

           http://filosofischverzet.sknetblogs.be    hoofdblog uitleg wereldleed          400 columns

stemblog programma & projektverkiezingen http://bloggen.be/conscience2008

                http://snarenenwoorden.skynetblogs.be  gedichten

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  artikels & linken voor spirituele zoekers

http://fotofilosofie.skynetblogs.be  woord Octaaf en beeld Thea

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be  artikels & linken rond gevoelens

http://bloctaafblogartist.webs.com  main translations

http://talespoemsessays.blogspot.be  artblog based on writings

 

Herinneringen en zo

Laat ons Proberen

’t Leven ‘t Overleven

 

 

Octaaf Coeckelberghs

Blogfilosoof

Columns,  Essays, Gedichten, Kortverhalen,  Alternatieven, Monologen

 

Deel A   Geloven is een zoektocht

Deel B  Filosofisch Verzet

Deel C  Gedichten

Deel D  Kortverhalen

Deel E  Herinneringen en zo

Deel F   Ach ja de Liefde

Deel G  Filosofische Achtergronden

Deel H Bijzondere Energie

Deel I  English Texts

Deel J  Theatermonologen

 

 

 

Deel E : Andere Herinneningen

 

1.de blog, ontstaansgeschiedenis ‘het voortijdig testament’

http://blogfilosoof.skynetblogs.be  panorama-blog–overkoepelende blog in sommige blogs komen schrijfsels uit andere blogs terug, sommige zijn vertalingen http://users.skynet.be/octo/index.html  oldest blog after http://www.geocities.Athens/Olympus998 SOCIO http://filosofischverzet.skynetblogs.be/   about 200.OOO visits from 2006-2016 last 5 years worked less with it due to facebook  http//filosofischverzet2.skynetblogs.be  friends, hosts, gastauteurs ook en vrienden en hun artistiek werk http://blogverzet.skynetblogs.be hosts,me,   vooral gastauteurs socio politiek  http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be  facebook : Octaaf Coeckelberghs  Octo Filo Verzet (mainly French Posts)  Philosophical Resistance  English — Fotofilosofie (with Thea S) http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be   newest socio-politico blog

SOUL  http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/  filosofische essays rond wetenschap en spiritualiteit, limited visitors http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be   zieletoestanden, spiritueel-scientific interpretation of ‘religion’, pretty well visited http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be  en linken http://achjadeliefde.skynetblogs.be   visions on the role of instinct, emotion,love http://closertothespirit.blogspot.be  psychological analyses and so  http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be   special energies

ARTS http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/ 3 blogs with mainly own films, PHOTOS (like every blog) to illustrate own poetry and short stories  main poetry blog :  http://snarenenwoorden.skynetblogs.be  other alike blogs  :http://octosfilopoeziepaginas.skynetblogs.be/  http://blogkunsten.skynetblogs.be/ stories and so   artblog photo-words –‘diepzinnig letterzetten’—      :   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be          Facebook   poetry on music thanks to Frank L. and a Kido Sjorre Medium Havare Film  :    https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden http://closertothesoul.blogspot.com   old story and so http://talespoemsessays.blogspot.be  artblog  with los of wisdomhttp://bloctaafblogartist.webs.com/   main English texts http://lovinglifeanart.blogspot.be  schetsen,stories,oldest blog in this branche  filosofisch verzet and philosophical resistance op Google en Google plus & Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken—de blogfilosoof-theblogphilosopher  less used blogs, rather collection blogs, less reviewed : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be  http://voortijdigtestament.blogspot.be (oldest collection blog,more  free style)

http://voortijdigtestament.blogspot.be http://bloggen.be/philosophicalresistance

inhoudstabel dit deel, zie achteraan

2.Op weg naar innerlijke rust

Het is niet omdat we al huilend op de wereld komen en er misschien kermend van verdwijnen, dat alles daartussen geen zin heeft. Je hoeft alleen al maar de wetenschappen te bestuderen en de symboliek er van te vatten om de diepere zin van het leven op alle vlakken te begrijpen.  Je moet wel ontsnappen uit de wereld van het oppervlakkige die men de mens probeert op te dringen.  Indien je in je kleine en persoonlijke omgeving een positieve rol wil spelen of voor nog anderen tevens een positieve inbreng wil doen op het meer collectieve vlak, dan kan je best ook eerst bestuderen hoe economische, sociale en politieke gevevens  met mekaar verbonden zijn, gelinkt aan de meer subjectieve aspecten van onze leefwerelden ben je dan bezig met meer en meer bewustzijn aan te kweken.  Heb je dat allemaal op punt dan komt er ook meer ruimte niet alleen voor de gewone gedachten en dialogen maar ook voor de innerlijke communicatie met je zelf. Je komt in een mooi landschap en er overvalt je een innerlijke rust als decor waardoor je na het voorbijtrekken van de vreugden en zorgen aanbelandt bij een punt tussen vroeger nu en de volgende momenten, een zich steeds verschuivend moment van zijn waar al het negatieve op de duur uit je voelen en denken wegdeemstert en er zich een aantal andere perspectieven rond de zin achter ‘leven’ aandienen. Het leven, met zijn meest prachtige wet : van zodra de zinloosheid benaderd wordt, krijg je of wel nog meer onzin of een weg daaruit weg. Hoe minder je bij één of andere vorm van smart blijft zitten, hoe vlugger je je eigen los kan maken van veel afzien dat met het in rondjes blijven draaien te maken heeft.  Om dit te kunnen moet je wel je eigen leven snappen, kritiek en zelfkritiek aanvaarden, niet in zelfmedelijden blijven zitten of aan overdreven medelijven met anderen ten onder dreigen te gaan.  De situatie waarin je je bevindt is altijd een eerste stap naar minder of meer inzicht in de verbondenheid van mensen onderling, mensen van vroeger en mensen van nu. Indien je je teveel laat leiden door een teveel aan een verlangen dat alleen op lusten en roes of bezit is gebaseerd, ben je misschien wel af en toe niet ongelukkig, maar de innerlijke rust die je nodig hebt om anderen en jezelf aan te kunnen, komt er niet korter bij door. Het zou me niets verbazen dat die staat van innerlijke rust en tevredenheid waar naar we allen in meer of mindere mate trachten, te maken heeft met zij die er op een niet biologische manier meer zijn. Het deel negatievere erfenis van hen proberen we door onze levens zelf te milderen of te minderen en daar is levenservaring en kracht voor nodig, relativering en durven ook, leren omgaan met alles en iedereen die een invloed op ons heeft. Onze gevoelens leren verwoorden ook en vragen om kracht aan de voorbije en aanwezige energie van het goede zoals die zo simpel in de stilte van de natuur aanwezig zijn kan, in de nederigheid van herkennen en erkennen van al die tekenen in mensen dat ze gewoon gelukkig willen zijn zonder een teveel aan complexe roerselen der ziel die gewoonlijk vertrekken uit alle mogelijke vormen van angst, angst om niet voldoende bemind te worden, te kort aan van alles en iedereen te komen, ziekelijke hebberigheid, onzekerheid, op de spits gedreven concurrentie en zo veel meer. Al die in vorige zinnen opgenoemde wezenlijkheden vertalen zich dan in een aantal ideologische tegenstellingen die onze filosofische kijk op de dingen vertroebelen en die hoogstens, kunnen leiden tot een verbetering van de praktische levensomstandigheden (niets op tegen zolang deze maar ecologisch verantwoord blijven), maar ten kostte van levens die ten dienste van een enorme uitbuiting staan en met vervreemding en vaak bloedige conflicten gepaard gaan. Maar genoeg daarover in vorige essays en kunstuitingen allerhande.  Indien de samenleving volgens ethischer normen zou worden beheerd, zou de mens ook meer ruimte krijgen voor zijn mentale en spirituele evolutie, daar alles met elkaar verbonden is.  Voorwaarde tot groei is dat men de uitdagingen die het leven je op persoonlijk vlak stelt ook durft aan te pakken en niet in zelfbeklag blijft steken of je blijft ergeren zonder dat er oplossingen in zicht komen…’oplossing’ van onnodig zware negatieve emoties.

  1. FILOSOFISCHE terugblik

Ik zit op een bol/de bol is een planeet/de planeet is door duizenden evoluties geschikt gemaakt om een biologische cel tot stand te laten komen/een biologische cel haar voorgangers zijn de molecule en het atoom en de straling na de big bang/de big bang staat symbolisch voor het principe van het zijn, namelijk iets kleiner of gelijk aan nul kan niet bestaan, of anders gezegd, als het zinloze benaderd wordt, het niet-zijn, staat de zin voor de deur/een deur moet je wel willen opendoen of je blijft in een toestand zitten die onhoudbaar wordt/worden, is de code op alle levensprocessen/levensprocessen worden al van in de big bang gebeurtenissen steeds verfijnder vormen van zijn en bewustzijn/bewustzijn is het hoogste goed, van het eenvoudige, praktische, logische rationele tot en met eenieders hoogtepunten van aanvoelen van het al/het al heeft altijd al bestaan en wie weet is deze periode een herbeginnen van alle aanwezige energie van de vorige big bang cyclus, een opnieuw schudden van de kaarten met dezelfde of andere personages ?/ dat is natuurlijk dé vraag, krijgen we één keer per big bang cyclus de kans om weer onze zelfde of een gelijkaardige rol te spelen…en dat met dezelfde of een anders samengestelde wezensenergie ?/wezensenergie is de unieke samenstelling van je eigen zijn, dat niet alleen genetisch vertakt terug te vinden is in andere verwante wezens, maar misschien wel gewoon op een andere dan genetische manier na de dood blijft verder bestaan/ verder bestaan door hetgeen de levenden aan de vorige verhalen nog toe te voegen hebben/toevoegen alle vorige evoluties, verhalen, woorden en numerieke energie die eigenlijk geleid hebben tot alle bestaan/ ons bestaan reist dus onophoudelijk tussen straling (na de big bang) en de straling na de dood van de eerste cel aan het begin van de biologische evolutie, tot en met onze eigen lichamen, die ook uiteenvallen in mineralen en straling, alles is in feite min of meer verdichte vormen van straling doorheen de tijd die echter niet bestaat, een soort logisch hulpmiddel is zoals het woord God dat we kunnen vervangen door het totaal aan zijnswezen en de evolutie daarvan in functie van het individuele en collectieve bewustzijn/bewustzijn leert ons te beschouwen en onze negatieve emoties in positievere om te zetten/zich tegen dat omzetten verzetten brengt ons met zekerheid in een negatieve spiraal, alhoewel diegenen die er zich niet tegen verzetten vaak ook door een berg niet makkelijke ervaringen moeten/ervaringen zijn er zowel op beroepsmatig als relationeel persoonlijk en innerlijk vlak/het innerlijke is het meest intieme in een wezen, niet in de zin van het persoonlijke met zijn gevoelswereld en lichamelijke beleving of het zakelijke beroepsmatige, maar in de zin van de graad van innerlijk bewustzijn die allerhande gebeurtenissen en evoluties in het eigen leven en dat van anderen begrijpt/begrijpen is niet alleen verbanden kunnen leggen maar uiteindelijk ook op zeer intensieve wijze zin beleven aan de dagelijkse voortschrijding der dingen en wezenlijke evoluties waarvan de symboliek begrepen dient te worden/worden, …naar de eeuwige toekomst toe.

  1. de manier waarop zingeving werkt

Hoe voorzienigheid werkt.

Het regent. ‘Het regent. Wat is dat ‘het’ zou men kunnen denken. Waar wordt je wakker vanmorgen? In een appartement gedeeld  met familie of vrienden, in de buurt van een weg met veel verkeer of alleen in een kamer in de bush?   ‘Het’ waarom en waar’ men met die en die persoon is of alleen, waarom doet men een het werk dat men doet en welk werk men zou wensen te doen?      Probeer te begrijpen wat er gebeurt in elke dag in je leven en dat van anderen. Ben je omringd met mensen die de manier waarop je over het leven voelt begrijpen  en ondervindt je dat vanaf jonge leeftijd er reeds een soort van controverse tussen jezelf en een heleboel personages in je leven is?                  In hoeverre heeft iemand een vrije wil in het spel dat begon voor jezelf… zelfs wanneer je nog niet aanwezig was, nog niet geboren, was je er al in andere vorm . Op een bepaalde manier ben je net als alles wat er gebeurt een energie die constant op zoek is naar combinaties met een tegenovergestelde of enigszins dezelfde energie, … nog steeds een beetje zoals het basissysteem van onze structuur: proton, neutron, elektron.  Maar voordat we weer met te veel wetenschap eindigen, laten we proberen om erachter te komen hoe het deel van de voorzienigheid in ons leven werkt. (zie  filosofisch-wetenschappelijke essays op http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  )

Licht is drager van informatie van alles wat levend was en nu een soort van licht, deel uitmakend van ons leven.  We moeten meer onze eigenlijke kracht worden, in onze kracht komen om ons niet op een negatieve manier te laten beïnvloeden.

  1. Nieuwe manier van verkiezingen, eerst het programma, dan de dirigenten zie het waarom hiervoor :

http://filosofischverzet.skynetblogs.be

en breng Uw stem uit http://bloggen.be/conscience2008

-reconversie militaire industrie wereldwijd

-rechtvaardige fiscaliteit; één internationaal taxatiesysteem

-redelijke huurprijzen–ecologische energiewinning

-recht op universele sociale zekerheid Simple Social Security Systems

-recht op werk; gestandardiseerde lonen per sector wereldwijd

-naar een administratief gebruik van geld

-afschaffing van speculatie met geld, grondstoffen, schulden

  1. the 12 commandments

develop the stronger part in yourself

search for objective knowledge

overcome your negative emotions

do your part of the work

take the time for silence and nature

money was a means of, not a purpose

discover the true meaning of faith and faithfulness

don’t life only for working for money

too much consumption spoils yourself

discover the symbolism of the meaning of life

life brings you closer to the hart of life : separating sense from nonsense

  1. ‘het voortijdig testament’ a

Het begint al veel vroeger ‘het’. ‘Het’, de oorzaken van om ’t even wat of wie.  We leven nog altijd in exact hetzelfde moment, maar de inhoud is veranderd.  Bij de studie van menselijke en objectieve wetenschappen merken we dat alles en iedereen eigenlijk een klein mirakel is. Het leven als een proces van steeds meer of minder bewustzijn. Het leven is een aaneenschakeling van lichte tot moeilijke tot heel moeilijke dingen in relatie tot een aantal mensen.  Het sociale en politieke al buiten beschouwing gelaten, kan het leven op zich al een onontwarbaar kluwen lijken bij wijlen.  De antwoorden op al wat men niet begrijpt, liggen gewoonlijk in de huidige situatie naar een aantal mensen toe ingebakken.  Los van alle culturele invloeden die ons leven mede bepalen, want zo en zo moeten we zijn en zo en zo moeten we ons gedragen, is het eenvoudiger om als individu echt naar je omgeving toe te communiceren over hoe je je eigenlijk echt voelt.  Je kan een eigen idee hebben over je eigen en eenieder ziet jou in zijn perspectief als een tegenstelling,  invulling of aanvulling op een tekort in hun leven…of …als te vermijden…wat een tijd soms niet vermeden kan worden…tot wegen soms wel scheiden moeten…wanneer ofwel het zinloze benaderd wordt…of de zin begrepen wordt.

 

  1.  Alles begon met een grote knal

Stof en materie ontsnappend.

Ontploffende ruimte op zoek naar zin.

Straling werd atomen

en cellen leerden zich te delen.

De stof verschool zich niet meer alleen in stenen

Fysica werd meer en meer chemie.

Sterren gaven licht

En we gingen door met onszelf te scheppen

Voor altijd aanwezig in het verleden en altijd levend in het NU

Lerend hoe samen te leven, houdend van het leven,

onze voornaamste opdracht

Het was niet altijd makkelijk

Negatieve emoties bleven strijden met positievere

Het persoonlijke met het collectieve

Hebzucht baarde oorlogen

Soldaten werden uitgezonden, denken en voelen verboden

De beschaving probeerde zich te handhaven

Nog veel rest te doen

Octo

  1. Filosofish Verzet

WERELDGENOOT

FILOSOFISCH VERZET/VOEDSEL VOOR DE GEEST, bijna alles voor mensen met interesse in filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse & cultuur & linken daarnaar met 500 eigen artikels en honderden linken, foto’s, film…,kunsten en reisverslagen, tips, annonces, sociale strijd, actuele toestanden in de wereld, vanuit een filosofische hoek.

Filosofisch Verzet is een speurtocht via artikels, proza, poëzie, essays, pamfletten, citaat boeken-en filmtips, voornamelijk over hoe een planeet één natie  kan worden. Over hoe filosoferen ook persoonlijke zingeving wordt. Over hoe graag leven mogelijk wordt.

WERELDGENOOT, werkloos ?Tijd om je af te vragen waarom? Teveel werk? Altijd meer op minder tijd presteren? Je wordt tot een helse concurrentie met andere collega’s, boeren of andere kleine ondernemers verplicht? Je hebt vragen naar het waarom van armoede en oorlogsverspillingen, terreur? Je vindt het maar niks dat de oorlogsmachine via 1man,1president,1premierin gang kan gestoken worden, tegen zijn congres of partij in? Je denkt, leven en werken in zo een wereld, dat kan toch niet de bedoeling zijn ?Je ziet de zin van het werk dat je doet niet meer zitten…en je vindt zo dadelijk maar niets anders.Je vindt geen partij of vakbond die een allesomvattende uitleg heeft, een globale aanpak voor de wereldproblemen voorstelt? Of de tegenkrachten die je ontmoet lijken versnipperd ? Je ondervindt dat sommige media of het onderwijs je het hoe en waarom van de geschiedenis en het hedendaagse niet genoeg duiden kunnen? Ook je sociale omstandigheden zijn niet gebaat met al die omstandigheden? Je bent een aantal uitzendingen, kranten of ongezonde leefgewoonten moe en je wil daar om te beginnen bij je eigen iets aan doen? Je beseft dat een mens niet alleen gemaakt is om te werken en je wil opkomen voor jezelf en anderen? Omdat ook bij andere mensen, andere gezinnen, werkeenheden,  landen…dezelfde vragen zich nog schrijnender en dringender lijken te stellen. Jij hebt geen drug meer nodig, je weet uit eigen en gedeelde ervaring heel goed dat op ijdelheid en zelfmedelijden gebaseerde consumptiedrang, je kritische zin en je innerlijke verdieping ( http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be  )in de weg staan.

Kortom je bent je bewust van een aantal zaken die je bewustwording vernauwen.

Je realiseert je dat je medestanders nodig hebt om al dat inzicht in vernieuwende groei en daden om te zetten. Een bewuste keuze dringt zich op voor meer en meer mensen.  Je wil je best inzetten voor een betere wereld zonder armoede, oorlog, werkloosheid en allerhande vervuiling als die wereld er dan maar niet uitziet als nu:  afgejakker op het werk, te weinig interesse voor de rest van de wereld, te weinig tijd voor lezen, studeren.

Het leven niet meer als zingevend kunnen ervaren. Dom amusement, sensatie voor alles. Steeds meer mensen willen diepgang en inhoud vinden. Shows over hoe men mensen elimineert, zodat het  individu dat overblijft met de poen of lotto gaat lopen. Bestudering van de psychologie om er geld mee te verdienen en ieder op zijn plaatsje te houden. HOERA? HOERA? Wat amuseren we ons rot binnen het kader van het geldimperialisme en de casinoëconomie.  Valse spanningen opbouwen om ons van onze anderskleurige of klassegenoten of andersgelovigen af te scheiden. Nog meer reclame in onze hoofden jagen om ons nog meer doen te kopen…dat proces mag niet stilvallen of het geldsysteem valt op zijn gat. Je inzetten voor een wereld waar dan geen gekken om een oorlog om afzetmarkten vragen omdat een oorlog weer voor werk ZOU zorgen. Een wereld waar men niet met halve waarheden goochelt, het beschermen van machtsposities indachtig. Men misbruikt het rijke filosofische erfgoed achter woorden zoals religie, geloof, god socialisme enz…voor de doeleinden van de zotste speculaties. ’t Kan niet de bedoeling zijn dat dat allemaal zo blijft. Alles evolueert. Misschien maken we het nog wel mee:  Een modern systeem voor toekomstige verkiezingen via het internet, een soort internetreferendum om eerst een globaal programma goed te keuren en daarna op projectlijsten de vertegenwoordigers ervan aan te duiden(politieke analyses over de strijd tot nu en een blauwdruk zie :  http://bloggen.be/conscience2008

VOOR HET WAAROM HIERVAN zie de honderden linken van mijn columns op http://filosofischverzet.skynetblogs.be

  1. Je roerde alles tot diep in de kern

, schreef het gebald neer, de noodzaak aan geconcentreerde vertaling, raak je niet kwijt. Hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden, hoe meer geduld om alternatieven leefbaar te houden, te organiseren. Ideeën laten groeien vereist naast het spontane, discipline en inzet, gekruid met passie en zelfkritiek, anderen met bewustzijn wapenen, streefdoelen vooropzetten. Het nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening, ’t einde ervan vaak door de ouderen niet meer meegemaakt. Het totale bewustzijn van overkoepelende kennis, blijft vrijblijvend indien er geen daden op woorden volgen. De synthese van iedere ontgoocheling werpt zijn onverwachte vruchten af en de rijpheid komt met de bereidheid om nieuwe vragen te stellen. Momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben, zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven…zelfs al botst onoordeelkundigheid  voor een langere periode tegen je op. Je geeft het niet op als andermans passiviteit, onbegrip, verveling ,negatieve emoties…blijven steken in geestelijke tering. Daar waar het individualistisch snobisme de eenheidsstructuur  van het algemeen belang vergift, daar is welvaart niet ok. OCTO

  1. dichter bij de geest

Overmorgen, bijna 55 geleden, koos ik er voor, koos de resultante van toestanden die aan mij voorafgingen, er voor, om een negen maand en twee weken ouder eitje als woonst in te nemen. Je kan natuurlijk ook stellen dat ik er voor koos om twee delen van één eenheid samen te voegen of dat het andere deel van mezelf me wenkte. Je kan je natuurlijk ook afvragen in welke mate je zelf iets te willen hebt en er niet een meer dirigerende dimensie aan het roer der wezenlijke gebeurtenissen tussen mensen staat. Ik zat aan de ene kant dus nog in die andere wereld van één van de teelballenuniversums die rondliepen als levende museums van eenieder van het mannelijke kunnen en zijn vertakkingen, die ooit in de xy geschiedenis van de biologische historie een rol hadden gespeeld. Ik vertoefde dus aan de andere kant dus ook op het eiland ‘eitje’. Er moet wel enige telepathie al geweest zijn tussen het teelbaluniversum van mijn vader en het ei eiland van ons ma…op die moment in de geschiedenis die in dergelijk universum in maanden wordt verteld. Via voornamelijk de aanzet van mijn vader of én mijn eigen aanzet in beider universums, verliet ik de wereld der voorvaderlijke zaden, op zoek naar andere chromosomenparen van reeksen van 23 in de xx wereld van het vrouwelijke, ook omdat de reeksen van 46 van mijn vader, mijn oorspronkelijke 23 reeksen als vreemdelingen beschouwden…of als handlangers in het aangaan van nieuwe, toch verwante scheppingen rond 46 chromosomen bevattende cellen eigenlijk. Ook mijn moeder wilde haar eitje weg. Op zoek dus naar een eitje, zijn eigen toekomstige wederhelft, voelt men zich misschien als een man met zin in seks, de zin in seks gaat in die zin misschien ‘gepaard’ met uitstoting en zoeken naar nieuwe creaties op basis van nieuwe gegevens…zeker altijd een opwindend gegeven. Het feit dat ik een mannetje zou worden, wordt volgens de wetenschap bepaald door het spermatozïde …de xy structuur, niet het oudste geslachtelijk gegeven in de bio wereld de xx-structuuur maar het zaadje predestineert in feite al honderduizenden jaren ons’ hij’ of’ zij’ wedervaren. In school 40 jaar terug leerde mij het omgekeerde, maar intuïtief wist ik dat het zo niet was…dat het eitje wel een voorkeur kon hebben. Het xx verlangen om te worden overrompeld met duizenden aanbidders waarvan er in de meeste gevallen slechts één niet wordt afgewezen, moet wel geweldig zijn. Een heel pak sperma renners komt niet in een massaspurt gewoon bij het eitje als over een rechte lijn, nee ze omsingelen het, haar en proberen hun kop binnen te duwen; is het een soort fysieke overmachtige die het haalt, of werkt het eitje die of die keuze meer subtiel naar binnen dan het dat voor een ander rennertje zou doen ?  Vormen de renners een soort samenwerkende ploegen naargelang de geaardheden van diegenen die mededingen voor de zege of zijn het allemaal koppige artiesten die zelf hun schepping willen zien gerealiseerd ? Scheppingen, nieuwe individuen, zijn één ding; misschien gaan er achter de nieuwe personages scenario’ s schuil van voltooiingen van verhaallijnen van beide ouders en hun ouders en zo verder…of zijn scheppingen altijd een uitdrukking van de wederzijdse zielstoestanden op het moment van verwekking ? Misschien ging het in sommige gevallen ook over verhaallijnen die ergens gestopt waren, keuzen die ze niet hadden gemaakt, dingen waar ze nog mee moesten worden geconfronteerd, dat bepalen hoe iemand er uit zou zie, hoe iemand zou worden en of hij of zij zich al of niet goed in zijn of haar lichaam zou voelen in het latere leven. Welk was het verband met een tekst die ik ongeveer 48 jaar later zou schrijven ? Was er een verband ? Je kan dit nalezen na deze gedeeltelijk persoonlijke, gedeeltelijk collectieve autobiografie. http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/archive/2011/03/23/er-was-dus-toch-leven-na-de-dood.html

 

Dat zijn allemaal filosofische vragen en voorlopig was ik daar nog niet aan toe, een heleboel praktische dingen stonden me te wachten. Dingen bijvoorbeeld als gevolg van geboren worden in de jaren vijftig, nu 2011, 55 jaar geleden; een soort overgang tussen oudere en modernere tijden. Want oh ja, ik heb de kasseiwegen nog gekend in het Hageland, maar de tweede grote oorlog van de twintigste eeuw niet als mezelf meegemaakt, alhoewel mijn moeder een scherf van een vliegtuiggranaat in haar malse meisjesdij kreeg, gevaarlijk dicht bij de venuszone…die oorlog had het dus ook op mij gemunt en eitje na eitje zou ik afwachten om alle redenen van oorlogsgeweld te onderzoeken en alleszins theoretisch proberen te neutraliseren via de lange weg waarlangs mijn sociale betrokkenheid en militantisme me zou leiden. De vrouwen wilde me August, Norbert of Freddy noemen, mijn vader verkoos ‘Octaaf’ , ‘Octaaf’, zoals er ook al iemand in het door de oorlog geteisterde dorp woonde: iemand die als jongetje de massadeportatie van een tachtigtal mensen uit het dorp had meegemaakt en zijn eigen vader nooit had teruggezien. Hij en anderen lieten geen middel onverlet om de oorlog van toen aan te klagen en alles een cultureel vervolg te geven. Ik zelf zou voortdurend de huidige oorlogen aanklagen, de vraag blijven opgooien waarom er zo veel oorlog was geweest.

Mijn moeder kwam van een nuchtere familie van boeren, haar ouders, mijn grootvader, precies een oude Zweed en zijn vrouw lijk iemand met Indiaanse roots van vóór de prehistorie. Wat natuurlijk resulteerde in een dochter met grijze ogen en eentje met donkerder ogen, maar toch niet Indiaans donker meer. Ook de ouders van mijn vader hadden een boerenachtergrond, beide blauwe ogen, bompa meer een Rus van tegen China en oma meer zuidelijker Europees warm. Ik heb er ooit wat over geschreven om het één én ander te duiden. Qua levenslijnen is het opvallend hoe een meisje dat oorlogsslachtoffer werd, samenkomt met iemand uit een dorp van ontzettend veel meer burgerlijke slachtoffers. Mekaar in 1943 ontmoet, midden de oorlog die alles over hoop gooide. Rond het begin van de oorlog raakte het tussen mijn vader en zijn eerste lief uit een naburig dorp af, mijn eerste lief kwam uit de verre familielijn van het eerste lief van mijn vader. In het scenario van met mekaar scheep gaan lijken tekorten teveel aan te trekken en gelijkaardige pijnen en vreugden ook…of verhalen die niet afgemaakt werden omwille van stoorzenders zoals oorlogen en andere , te weinig begrepen dingen tussen mensen en hun hopeloze aanmodderen soms.

 

 

  1. Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens

De avond vergleed in de nacht en er was, zoals de ochtend toen vader zijn eerste ochtend dood was, geen elektriciteit, maar echt donker nu dus.  En een wandelzoektocht door het dorp, van niet dorpsgenoten zo te horen.  Ik heb een zaklantaarn zonder batterijen gewonnen vandaag, wat me doet denken aan de zoektocht die het leven eigenlijk is.  Geboren worden en sterven , alles ertussen en ervoor kunnen we achterhalen, maar beiden blijven in feite een soort half opgelost mysterie; met alleen de zekerheid dat je beiden niet kan tegenhouden, indien het lot, waar alles op geschoven wordt, het geboren worden toch niet verhinderd natuurlijk.  Zo, de eerste zinnen in mijn recent opgeruimde kamer zitten er op.  Het oude behangpapier van een jaar of twintig verwijderd en gekozen voor het blanke witte bezet van de muren; stille wijze getuigen van veel.  Ik zou naar buiten kunnen gaan naar waar ik heb gehoord dat Oost Europese gastarbeiders samen komen of in stilte weer eens kunnen genieten van de rust van zo veel momenteel in deze periode van mijn leven.   Of verder schrijven over de niet economische verbanden tussen mensen, linken en waaroms die je wel kan beschrijven, maar dan moet je te diep graven en mensen kwetsen waarschijnlijk of ook weer niet, in ’t beste geval zijn ze zelf op zoek, al kabbelen de minst bewusten vaak rustiger door het leven… .

Je kan me vragen hoe het met me gaat en het antwoord zal afhankelijk zijn van de persoon die het vraagt, niet dat ik het type ben dat zo maar iets verzint of wil voorwenden, het tegengestelde eigenlijk, maar vooral omdat niet iedereen hetzelfde aankan of verstaat of recht op heeft.  Van iedereen gaat ook een andere muze uit zo lijkt het wel, allen samen een prachtig geheel van ongelofelijke aanvullingen in een spel te samen.

Het is zo een ochtend in oktober met zacht weertje, al kan oktober wel voor verassingen zorgen, deze is er één met een beetje mist en een vroeg fluitende vogel, terwijl je je eigen vogel mineralen laat wateren aan de boom waarvan de kat zelfs weet dat het je plaatsje is. Is dit nu mijn weer zelf geschapen plaats onder het weer zelf gebouwde huis al waar ik zinnen zoals deze op hun plaats ga krijgen ? Of zal ik er weer voor moeten reizen of gewoon nog verder weg van dit dorp hier de bos aan het water intrekken, waar het veel stiller is of heb ik niet een nog veel stillere plek nodig hoog boven op een beboste berg met stromend water in de buurt en nog een uitzicht op zee als het even kan ?  Ach, het zal hier ook wel gaan zeker ?  Maar waarover schrijf je in een wereld waar er velen leven als of alles reeds is verteld en zomaar wat vervolg breien aan hun levens zonder inzicht in veel meer dan de praktische dingen en met weinig gevoel voor symboliek en verwondering ?  Veel van de stof waar van een dichter met weinig genoeg van heeft om één van de essenties van te vatten, zegt anderen weinig tot absoluut niks.  Bij elke opruimbeurt krijgt alles een nieuwe plaats en zelfs een stukje gebroken hout boven op een kast, lacht je blij en verscheurd tegelijk toe als verhaalde het over de essentie van leven.

Hoe het met me gaat, lezer in ’t algemeen, wel in ’t algemeen zoals altijd goed en als dat al minder is dan zit die gekke wereld waar ik van uit mijn perspectief nu soms overdreven veel om gaf daar wel voor veel tussen zoals in tal van geschriften die ik al schreef en in tal van literaire stijlen en vormen staat te lezen en in meer dan één taal en ook die taal die er alleen één van de eigen innerlijke communicatie is, zelden doeltreffend met iemand anders te delen.  Iedere tekst is een ander kind, want woorden zijn levende wezens.

Woorden drukken uiteindelijk niet alleen uit hoeveel ochtendkoekjes er aan welke prijs bij de bakker liggen, maar ook hoe U zich voelt.  Bent U een kettingroker of rookt U er maar een viertal per dag in zeven keren met een klein sigaartje er tussen dat ook overmorgen nog kan worden opgerookt in twee keren…en ervaar je dan dat halve of hele dagen zonder kunnen ook heerlijk kan zijn ?   Dat is nou net het probleem met velen…niet zonder die of die of dat meer kunnen…al is het natuurlijk niet altijd een probleem, het hangt van de verhalen en de bedoelingen van de persoonlijke en onderlinge levens af.

Als alles wiskunde is, inbegrepen muziek, dan zijn woorden de harmonie van de ziel, zonder harmonie, ondanks de wiskunde geen muziek, zonder gevoelens weinig woorden.  Zonder bewuste beleving, geen muze.

  1. voortijdig testament b     http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

Op velerlei gezichten staat geschreven dat men nog weinig fascinerends aan het leven vindt.  Nochtans, zelfs alle uitleg omtrent elke discipline van het denken, niet meegerekend, het leven is inderdaad fascinerend. Hoe meer fascinatie je door hebt, hoe voorspelbaarder alles af en toe wordt, maar daarom niet minder boeiend.  Tegen de tijd dat iets uitkomt ben je alweer vergeten dat je het had aangevoeld.  Ieder heeft een eigen levensverhaal met een prehistorie…het kan jaren, een leven lang duren, voor men beseft dat de tijd tussen de houten tralies van het kinderpark en de ijzeren staven van het sterfbed vervliegt als een kartonnen doos op een aantal windvlagen in een straat bij dag en nacht.  De baby die wil leren lopen wil de wereld in, de bejaarde die onder de medicijnen de pijn en de realiteit vergeet, wil de wereld uit.  Welk een verschil tussen mensjes grootbrengen  en naar de uitgang begeleiden…en toch is het één lange, kronkelige lijn.  Soms heeft het leven ons verblijd, soms sloeg, slaat het ons met verstomming.  Er is heel veel zin te vinden tussen al die onzin in het leven.  Een stuk in het leven is bepaald door voorgeschiedenissen, het zich daar van bewust worden verloopt in een aantal gelijklopende episodes die jij zelf en anderen doorlopen.  Sommige punten komen bijeen, andere nauwelijks.  In hoeverre kunnen we onze toekomst zelf bepalen

 

 

 

 

  1. Die van de pomp,de baron en de beervaten

Een 150-tal jaar eerder dan vandaag, midden negentiende eeuw, woonde Jozef met zijn pa in een klein huisje aan de dorpspomp in de buurt van het dorp van zijn latere nageslacht. Zijn vader moest weer eens met paard en beerkar naar de nabijgelegen stad om bij de stadsbewoners drek te gaan scheppen. Niet de drek van de beesten van de boerderijen, maar mensendrek. De stadsbewoners werkten in grote getale bij de plaatselijke suikerfabriek en woonden armoedig, leefden hun volgens de clerus en burgerij te dragen lot uit in huizen die eigenlijk best gesloopt zouden worden. Terug met paard en kar in het pompdorp van de baron aangekomen, begon hij de drek op een akker uit te gieten. Telkens weer met de emmer één van de vaten in, uitkappen en daarna het paard weer aanporren om een aantal meters verder te sleuren. Mesuur, zo was de bijnaam van de vader van Jef, omdat hij nogal bekend was voor de nauwgezetheid waarmee hij zijn werk en het leven opvatte, was zijn slavenarbeid ten dienste van de elite meer dan beu die dag. Zijn lijfspreuk ‘alles met mate’ (‘mesurer’, het Frans voor ‘meten’) was aan herziening of beter nog, aan ‘ijking’, bijstelling toe. Na het voorval dat ik zo dadelijk ga beschrijven, zou hij weten dat de aanleiding om dat te doen, hem luttele minuten daarna in de het gezicht zou worden geslingerd. Met dank aan de baron van het kasteel.

 

Midden de werkzaamheden kwam de baron, handen op de rug, inspekteren. “Mesuur, die mest ligt precies niet erg dik”, zei de man met zijn kasteel in het panorama achter zijn rug. Mesuur was heel dat leven van hem ineens op een zeer besliste manier beu. Geen tijd om van het goed weer te genieten, altijd dat verdomde geld dat moest worden verdiend, nooit voldoende tijd voor de eigen luttele perceeltjes grond en de paar koeibeesten, varkens en de plannen met konijnen en kiekens en fruitbomen. De pachter en loonslaaf van de baron stapte af en schreed in de richting van de baron. “Lig ‘ t hem niet dik genoeg mijnheer de baron”, vroeg hij op de man af, als ware ze volstrekt gelijken en dat was in feite zo. Vóór dat de baron kon antwoorden had Mesuur hem al bij zijn kruis beet en tilde hem bijna tot borsthoogte en met een krachtstoot waarop menig kogelstoter trots zou zijn, lanceerde hij de landheer richting akker en drek…al waar hij met een smak neerplofte. Dit had de baron niet verwacht van die brave, hardwerkende Mesuur. Hij klauterde rechtop en wist dat hij geen verhaal had tegen de kracht van zijn labeurder. Eén en al paniek probeerde hij de stinkende smurrie van zich af te wrijven, waardoor hij het nog erger maakte, want heel zijn vest werd één grote stinkende bruine brij. Mesuur onderdrukte zijn innerlijke plezier en het resultaat van zijn durf en opstand. De baron maakte zich schrijlings uit de voeten en riep Mesuur wanhopig na dat hij dit zich nog zou beklagen. “Loopt schijten en zoekt iemand anders voor die strontjob” !, keelde Mesuur hem achterna.

In gedachten verzonken keerde Messuur met paard en kar terug in de richting van het boerderijtje aan de pomp, gelukkig nog eigen goed van vader op zoon. Hij zou voortaan wel zonder de baron aan zijn geld geraken. Die dag werd ook de toekomst van zijn nageslacht beslist. Voortaan zouden zijn nakomelingen allen hun kost op hun eigen verdienen. Al zouden ze moeten zweten zoals in de bijbel aan Adam en Eva was voorspeld. Wat was er eigenlijk waar aan dat verhaal ? Was die God in dat verhaal niet ook een baron geweest die die mensen gewoon verjaagd had omdat ze eens een appeltje meer wilden van hem ?

Mesuur was niet alleen met zijn verzet. Onder de Tsaren en zijn edelen zwichten miljoenen Russische boeren en de boeren van Napoleon in Frankrijk waren nog maar juist terug thuis of gesneuveld in één of andere oorlog tegen die arme Russische boeren of ander werkmensen uit één of ander Europees land. “Miljaarde, miljaarde, wat een ellende, ’t is goed geweest”, was zijn goeiendag toen hij de bijna vermolmde deur van zijn huisje opentrok en het huis met drekwalm vulde”.

“Zoniet eeh manneke, welke wesp heeft ‘jouw’ gebeten ? (‘oech’ zegden ze toen) “Normaal gezien ga je je toch altijd eerst wassen in het houten vat onder ’t dak buiten”, zei zijn vrouw ietwat zorgelijk.

Mesuur vertelde zijn verhaal en voegde er voor vrouw Jeanneke en zoon Jozef aan toe, dat nadat de baron tussen de smurrie lag, hij de plaatselijke potentaat nog gevraagd had of “de mest nu wel dik genoeg lag”. Het gezin zat er na het verhaal over de verzetsdaad van pa en de verbouwereerdheid van de rest van het gezin bij alsof iedereen al in spannig uitkeek naar wat hierop volgen zou. “Het heeft geen zin hier nog veel drukte om te maken”, zei pa Mesuur. Er is nog werk genoeg in de hof en met de beesten. In plaats van met de strond van een ander rond te zeulen ga ik voortaan met onze eigen groenten en fruit en wat gepekeld vlees en kippen en eieren naar ’t stad met ’t paard”. Jeanneke sloot zich aan bij de plantrekkerij van haar man en tot eenieders verbazing nam ze het woord op een wel heel erg besliste overkomende toon : “dat ze hun was en strijk op ’t kasteel voortaan maar zelf doen…ik zal wel zien dat ge om de week op de marktdagen van de omtrek hier tomaten en patatten en bonen genoeg hebt om mee te nemen.” Ook Jozef had plannen : “ Als gij me dat stuk nat grond aan de Bemdbos geeft kan ik daar de klei uithalen om bakstenen te maken, ik heb dat al genoeg zien doen bij Camiel. Een paard om ze te vervoeren heb ik niet nodig, ze zullen van ver komen voor mijn bakstenen, let maar op. En daarbij, de Camiel dat is een plezante grote boer om voor te werken, die leent me zijn beste Brabants paard wel als dat nodig moest zijn. Ik kan op één van de putten die ik daar ga uithalen eenden kweken en kikkers, ’t schijnt dat het schoon volk in ’t stad die zelfs eet. Gedaan met slaven voor een ander ! Ik zal op tijd een deel stenen voor mijn eigen opzijzetten en me hoger op de Bemdbos een eigen boerderij bouwen. Die patatten dat daar staan die kunt ge op grond van Camiel zetten, hij heeft nog grond braak liggen die je kan pachten…de wurger van ’t kasteel zal je pacht toch opzeggen.”

Er werd op de deur geklopt. De veldwachter al van ’t kasteel gestuurd om te proberen Messuur schrik aan te jagen, mat zich een geweldige graad van overmoed aan om gewoon te komen zeggen dat de baron klacht indiende. Bij het tweede geneverke dat hij aangeboden kreeg liet hij zijn gestrengheid varen en omdat hij, zoals bijna iedereen in ’t dorp, Mesuur altijd al als een heel behulpzaam en wijs mens had ervaren, verklapte hij de familie onder voorbehoud ‘van te kunnen zwijgen’ dat hij gestuurd was om die ‘rebellen aan de pomp'(zo had de baron hun genoemd) eens goed schrik aan te jagen. “ Ook de adel begint schrik voor ons te krijgen”, zei Arthur de overwegend goedlachse veldwachter. “ De baron, die leest alle dagen gazettenpraat en hetgeen er allemaal in de wereld gebeurt, de dag van vandaag Mesuur jonge, ge zou er van verschieten. Een paar maand terug neep de baron ze nogal. Terwijl hij even buiten ging kijken naar zijn werkvolk en ik bij hem, ook burgemeester zijnde, op de facteur moest wachten voor een dringend stuk van de directie van ‘binnenlandse zaken’, las ik in één van zijn gazetten van 1844 begin juni, dat boze Silezische wevers hoger lonen eisten. Hun lonen werden voortdurend verlaagd door de dikke mannen ginder omdat die anders niet genoeg winst meer maakten sinds andere bedrijven met de mechanische weefstoel beginnen werken zijn. Die wevers hebben zich daar geörganiseerd en op één plaats hebben ze het huis en de fabriek van een eigenaar bezet toen die niet op hun eisen wou ingaan. Bij een andere fabrikant kregen ze wel geld en spek, maar ondertussen had die eerste fabrikant zijn contacten in het leger al verwittigd. De één of andere doorgedraaide majoor liet op den duur heelder dorpen omsingelen en het vuur openen, waarbij elf man omkwamen.                         Er zouden daar meer dan 100 mensen meegenomen zijn. Goed dat het hier in ’t dorp veelal kleine brave keuterboeren zijn of ik zou nogal gewetensproblemen krijgen als ik van hogerhand iets tegen mijn goesting moest doen.

Jaren vergingen en Jozef kreeg op zijn boerderij ook een zoon, Frans die het dorp van de pomp en de baron verliet om zich in een naburig dorp met zijn ega te gaan vestigen. Als jonge gast maakte hij het in 1914 mee dat men in Europa ter wille van de centen miljoenen mensen de dood in joeg. Net een paar jaar te jong om te worden opgeroepen, de vlucht naar Nederland meegemaakt. Daar hoorde hij voor het eerst over de arbeidersbeweging die zich vruchteloos tegen die oorlog had verzet, over de tweede internationale en zo. Als boer was je daar allemaal zo niet bij betrokken. Ook hij maakte plannen om zich zelfstandig van een inkomen te voorzien en dat lukte aardig al kwam de recessie in de jaren dertig roet in het eten gooien. Zijn kinderen groeiden vóór de tweede wereldoorlog op in de filosfie van het om den brode harde werken.  Als onafhankelijk verzetsman, gewaardeerd door de verschillende strekkingen in het verzet, slaagde hij er in van werkweigeraars en piloten te verbergen en op de duur moest hij zichzelf verbergen nadat hij tijdelijk opgepakt was en zijn vrouw Lin in troggen (voederbakken) sliep nadat ze van lieden van het uiterst rechtse misantropendom der mensheid slaag gekregen had. Ook dat deel der geschiedenis overwonnen de afstammelingen van Mesuur.

De oorlog ging voorbij. De zonen van Frans en Lin begonnen fruit te kweken en nationaal en internationaal te verhandelen en ook hun kinderen leerden werken en zich een toekomst maken. Remco, de zoon die op de ouderlijke boerderij bleef had weer ondermeer een zoon, Gust, de eerste die weer uit werken zou gaan, afhankelijk zijn van een inkomen.    Hij stelde zich vragen over de zin van de geschiedenis en nam de draad van zijn grootvader Frans in Nederland weer op om de gang van de wereld leren te interpreteren. Ook de geschiedenis van de filosofie moest hij daarvoor na zijn klassieke werkuren bestuderen. Het verband tussen praktijk en theorie leren doorgronden, op elk mogelijk terrein van het leven van mensen. Mensenkennis opdoen, gegevens leren verbinden, ‘relier’, religie…ging veel verder dan gewoon wat de godsdienst voor waar hield of wat de evangelisten vertelden.  Gust dus, de  kleinzoon van Frans begon met schrijven over alles wat hem en de wereld bezig hield, met begrijpen ook waarom de meerderheid van de medemensen aan de diepten des levens op collectief en persoonlijk vlak,totaal of weinig boodschap had.  Geen enkele literaire stijl liet hij onbenut. Simpel was hij bijwijlen niet, getuige daarvan het volgende fragmentje, een soort inleiding op het daaropvolgend filosofisch essay over het ontstaan van het leven en wat het verband met de dood zou kunnen zijn.  Waar dat de voorvaderen voor dit verhaal van daan kwamen ?  Een oom zocht het op en ik maakte er een verhaal over dat in de zestiende eeuw begint :  http://closertothesoulblogspot.com Een collectieve inleiding, een samenvatting van de collectief sociaal-politieke voorgeschiedenis van de tijd die aan hem vooraf ging, vindt de lezer op :     http://users.skynet.be/octo/index.htm onder History

De individuele  voorgeschiedenis :

 

  1. zoveelste voorwoord

Toestanden zitten over het algemeen anders in mekaar dan er oppervlakkig over wordt geschreven en verteld.  Mensen zitten over het algemeen anders in mekaar dan ze van zichzelf denken.  Alleen ervaringen opdoen en leren observeren, luisteren en praten kan ons helpen.  Onafhankelijkeid is alleen mogelijk als men het algemeen belang van de hele wereld op sociaal en ekologisch gebied vooropstelt en breekt met alle taktieken die daar tegenin gaan.  Feiten in een breder kader kunnen zetten, insinuaties ontkrachten, daar komt het op aan.  Pas dan kan krijgen een echt alternatief en de mogelijke wegen naar nieuwe, vooruitstrevende methoden om het sociale en ekologische te bevorderen een kans.  Dan krijgen ook de blauwe lijnen die onze persoonlijke relaties verbinden meer ruimte.  Als je alle kleurschakeringen van de rode lijnen die ons politieke en sociale leven verbinden onder de geschiedkundige loep neemt, merk je dat die aan een heroriëntering van hun programma en methoden toe zijn…willen ze niet nog eens terrein aan rechts en uiterst-rechts verliezen.

  1. De ontmoeting van twee toekomstige ouders op Rhode Kermis

Zoals elk ontmoeten geschiedde het kruisen hunner wegen enerzijds onder de door de wereldgeschiedenis geschapen voorwaarden én onder de begeleiding van de wetten van de aantrekkingskracht der wegen die zielen met mekaar omgaan doen.

We schrijven juni-juli 1943. Het was weer rond de tijd van de jaarlijkse kermis in het gehucht Rhode, waar, zoals in de andere gehuchten nog een meerderheid van de bevolking de kost met boeren verdiende.  De meeste boeren hadden een klein boerderijtje met een paar koeien en zo meer en verdienden, zelfs in oorlogstijd geen fortuinen, zoals al eens geschreven wordt.  Het gros van hen en hun afstammelingen zou na de wereldoorlog de rangen van de loonafhankelijken gaan vervoegen.  Een gehucht was toendertijd nog zoiets als een deelgemeente nu.  De tijd van vóór de TV, toen ieder dorp minstens twee cafees per gehucht telde.  Oorlogstijd, ook in België.  Toen reeds hadden sommige extreem rechtse Vlamingen het niet zo hoog op met twee gemeenschappen die erin slaagden één natie te vormen.  In de tweede grootste stad van Antwerpen orakelde rond die tijd een Vlaamse, toen noch ‘Vlaamsche’ priester tegen het voornamelijk als goddeloos afgeschilderde communisme.  Een man van God was hij duidelijk niet en hij moet nattigheid gevoeld hebben toen hij iets zei over “Vlaanderen sterf en verrijs weer”.  Het Vlaanderen zoals hij dat zag was aan zijn doodsreutels begonnen…geen enkel gehucht, geen enkel dorp, géén regio, géén land kan alleen bestaan.

Na de ellende die de in soldatenpakken gestopte Duitse en Russische werkmensen in Stalingrad in januari hadden uitgestaan, betekende de slag bij Koersk het einde van de plannen van de naar de buitenwereld als arbeiderspartij gepresenteerde fanclub van de toenmalige Duitse wapenproducenten.  In Italië werd er een fascist die zich voor de misleiding van het volk eerst misleidend als ‘socialist’ probeerde te vermommen… opgehangen.  Had de bewapeningsekonomie aanvankelijk de Duitse werkgelegenheid driest vooruit geholpen, nu werd de recessie van de jaren dertig er ondermeer in de USA door opgelost.  Toppunt van debiliteit van zo’n wapenekonomiesysteem ,waren die lieden die in tijden van naöorlogse werkloosheidspieken meenden iets als “ne goeien oorlog, dat hebben we vandoen” te moeten  uitkotsen.  Ze zijn wel goed bediend geweest in de jaren na de tweede wereldoorlog, met Vietnam voorop…dan zijn de zogezegde goddelozen en de zogezegde communisten veel braver geweest…maar dat wist ik als ongeboren zoon van mijn ouders op de kermis in Rode nog niet.  Het moet nogal een tijd geweest zijn, besef ik nu eens te meer in 2006, 62 jaar later als prille vijftiger.  Het oorlogsverzet kwam van gewetensvolle mensen zoals m’n grootouders die ‘onwettelijk’-verklaarde personen een schuiloord boden.  Of ze nu gewoon wilden verder boeren en niet voor de oorlogsindustrie wilden werken of als overzees piloot uit zo goed als opgejaagd wild waren…geholpen werden ze.  Het was de tijd dat je moest kunnen zwijgen als een graf en hopen in het beste van binnenin de mens…en uit je doppen kijken dat je door geen enkele strekking van het verzet gedomineerd werd…of dat de collaboratie niets in de gaten kreeg.   Nu, nu we niet meer moeten zwijgen, zwijgen er tevelen en schrijven er te weinigen over al die streken in de wereld die nog een hel op aarde zijn…en waar m’n z’n leven nog waagt als men z’n nek voor een verbetering van toestanden uitsteekt.

De toekomstige ouders hadden geen idee van de verschrikkingen die de oorlog hen nog zou brengen.  Ze zaten samen gezellig een pintje te drinken in een cafeetje.

Zij was nog maar pas hersteld van een granaatscherf die haar dijbeenvlees vanboven had doorboord.  Hij was niet in ’t leger gemoeten omdat hij, misschien ook ziek van al die oorlogsellende, dat jaar voor één van z’n longen vocht.  Met de foto’s van zijn long in de hand slaagde zijn broer er in van zich aan de opeissingen van de bezetter te onttrekken.  Mijn ouders kwamen beide uit een ander dorp.

Zijn dorp, waar een jaar later, net na de invasie van de gealliëerden in Frankrijk, iemand tegen de raad die m’n grootvader gewoonlijk aan het plaatselijk verzet gaf in, iemand uit de collaboratie van het leven benam; dit dorp zou het toneel worden van een vooraf geplande dramatische omsingeling.

Het Vlaamse brein achter die omsingeling zou later voor de CIA en nog andere buitenlandse diensten gaan werken.  Zijn uitlevering werd nooit bekomen.  Rechtse milieus zijn vaak zo verstrengeld dat ze onder een bezetting vaak én samenwerken met de bezetter én het verzet proberen orders te geven.   Alhoewel hij  nergens lid van was, leunde hij meer bij het linkse deel van het verzet aan…zoals zijn buurman waar de vergaderingen van de partizanen plaatsvonden.

Het soort fascisme dat vóór de tweede wereldoorlog ontstond, vertrok van rijke hebzuchtige mensen die een deel middenklasse en een deel armere mensen meesleurden in hun haat die ze in mensonterende houdingen tegenover vreemdelingen en meer bepaald toen ‘Joden’, propageerden.  Het was voor hun de enige manier om het systeem dat niet zonder superwinsten draaien kan, in stand te houden.  Het soort fascisme dat nu de kop opsteekt in welvarender maatschappijen dan vroeger, is veel gevaarlijker…het kijkt niet afgunstig naar de rijken maar neerbuigend naar diegenen die uit de boot vallen.  Indien we er niet in slagen het blijven in te dijken, riskeren we ingekapseld te blijven in een uitbreiding van het oorlog denken van de dag van vandaag…het op voorhand aanvallen van Staten als dat de burgerij van andere Staten goed uitkomt.

Mensen lijken soms verbonden in het lot te zijn. Diegenen die in de jaren veertig een jaar of vijftig waren en waar de vergaderingen van het verzet plaatsvonden bijvoorbeeld.  Twee van de drie verzetsmensen waarover ik het heb, ( derde ontsnapte), werden opgepakt en respektievelijk in Breendonk en in Leuven weer vrijgelaten, wat na de oorlog leidde tot spekulaties over wat zij onder foltering al of niet hadden losgelaten, terwijl zij zelf het waren die na foltering en loslippigheid  vanwege hun voortrekkersrol aangehouden werden.  De repressailles op het dorp worden soms niet als wraak voor één bepaalde moord op een collaborateur uitgelegd, maar als een plan dat maanden op voorhand al klaarlag omdat men met de opkomst van de geallieerden in zicht alle sabotageacties van het verzet tegen de mogelijke terugtrekking van de bezettende troepen vóór wou zijn.  In Normandië had dit de bezetters al vele verliezen gekost…gedynamiteerde bruggen waarover men niet meer kon terugtrekken en zo in de val zat enzoverder.  In het boek met de visie al zou de represaille dus in een militaire strategie tot terugtrekking gepast hebben, dweilt men de vloer aan met de repressaille-theorie…waarom omsingelt men dan één dorp…omdat de verzetsmensen meer en meer uit de steden trokken en zich in de dorpen verborgen, stelt men.  Mensen die hun leven op het spel hebben gezet om het verzet te steunen waaronder de drie waarvan ik sprak, mijn grootvader ook, een mens wiens vrouw van de één of andere fasco-schurk slaag kreeg  en met een kind van haar in een naburig dorp ondergedoken in koetroggen(eetbakken) slapen moest terwijl hun andere kinderen elders ingegraven waren.   Ik speelde als jeugdige gast nog tolk voor één van de twee Engelse piloten die m’n grootvader bij hem thuis en in de buurt verborg.  Ze zijn beiden kunnen ontsnappen.  M’n vaders vader…een mens die voor en na de oorlog bij burenruzies geroepen werd om te bemiddelen, een mens die men bijhaalde om doden af te leggen, iemand die kon zwijgen als een graf en om zijn filosofische zwijgzaamheid bekend stond, iemand die een café met volksspelen had en die in allerhande amoureuse en andere perikkellen om raad gevraagd werd…iemand die het belang van zwijgen kende omdat wit én zwart soms samen in z’n  café zaten, zo iemand staat dan ergens in een boek met het woordje verraad geassocieerd.  Ironisch dat de aanleiding voor het feit dat iemand hem onder foltering aangaf een liefdesaffaire van iemand die hij verstopte was…hij die mensen naar mekaar toebracht als er kinderen werden verwacht…van wie ze ook waren trouwens.  Als men geweten had dat hij ook piloten verborg dan had men die  zeker gaan zoeken.

Er waren zoveel versteekplaatsen bij hem, tot onder de prei in de hof…ook voor werkweigeraars…dus heeft hij niets over die piloten gelost…wat zou hij dan meer hebben verteld dan de bezetter al niet maanden van tevoren via zijn infiltranten wist ?  Net als vele anderen heeft hij alleen mensen in nood willen helpen en was hij uiterst sceptisch tegenover ordewoorden van om ’t even welke verzetsgroep of hun overkoepelingen.  Omdat de kennis van iemand uit zijn omgeving als hulp bij iemand van de bezetting werkte kwam hij vervroegd vrij, niet omdat hij de pagina’s met namen van inwoners uit de gemeente zou ondertekend hebben.  Het zullen bijna alle namen van de gemeentebewoners geweest zijn, vermitst sommige van veertig pagina’s spreken.

 

Daar krijg je makkellijk duizend namen op…en zovelen waren het er toen niet.  Men vroeg aan alle aangehouden of men die of die kende, natuurlijk kende iedereen iedereen.  Wie weet zette diegenen die bij Himmler en ga zo de ladder dan maar af, op een goed blaadje wilden komen niet gewoon een geweer tegen iemands hoofd als je dan niet tekende. Na de oorlog werd hij telkens weer door de dorpsbewoners in de gemeenteraad herverkozen.  Als keizer en keizerin van de volksdansgroep dansten ze nog op de wereldtentoonstelling in Brussel.  Zijn zonen zouden later bewijzen op welke manier vrede hier op aarde mogelijk is.  Ze zouden hun leven lang het in de streek geoogste en in hun frigo’s bewaarde en in de streekveilingen verzamelde fruit naar binnen-en buitenland verhandelen en voeren.

Analyses van wat er werkelijk gebeurde, mogen er niet toe leiden van al diegenen die aan het verzet deelnamen nu tegen mekaar op te zetten. Het zijn altijd diegenen aan de top die de kleine man gebruiken en doen marcheren…in de tijden van bewapening in de jaren dertig werden de vakbonden zelfs ingeschakeld om de bewapeningswedlopen mogelijk te maken, en niet alleen in Duitsland. Het volk had overal principiëel tegen zo’n dingen moeten zijn.  Net zoals men nu tegen de huidige bewapening zou moeten ageren, maar dan met een aktieplan dat door miljoenen betogers wereldwijd aan alle regeringen kan worden opgelegd.

  1. Een school anno ongeveer 1973.

In de les Frans heeft de leraar z’n dagje niet.  Hij is niet te spreken over de schriften die hij opvraagt.   Geen enkel schrift waar hij geen negatieve opmerking over maakt.  Tot hij bij de laatste bank komt.  Hij neemt men schrift en kijkt het na.  Geen wonder dat hij tevreden is, literatuur, in welke taal ook, interesseert mij en dan doe je er ook iets voor.  Zijn prijzende woorden gaan me wel iets te ver…ik begin me een beetje té voorgetrokken te voelen.  Geen nood, hier haalt m’n intuitie me wel uit.  Naast de datum moesten we in de kantlijn elke dag de initialen H.M.H. schrijven.  Waar die letters voor stonden, stondt voluit in grote letters geschreven boven het grote podium in de centrale zaal van de school :  ‘Hij moet heerschen’ stond er.  Mij deed het een beetje denken aan hoe tijdens de oorlog sommigen de heilgroet maakten…dus vroeg ik de leraar Frans doodgemoedereerd of dat nu echt nodig was dat we dat elke dag moesten schrijven.  Hij barstte in een driftbui uit : “Dan is er eens ene wiens schrift in orde is en dan dit”. Hij stuurde me kwaad de klas uit en ik moest naar de perfekt van de school.  Ik deed daar m’n verhaal en nam de gelegenheid te baat om het over de grote kollektie aan koncentratiekampboeken van de in de oorlog bijna gedeporteerde man te hebben.  Destijds waren er velen lid van het koningsgezinde verzet geweest.  Een brede beweging met zowel een deel boeren als katholieke arbeiders die zich eigenlijk meestal onbewust richtte op het  autoritaire anti-parlementaire van de houding van de oorlogskoning.  Aan de touwtjes trokken lieden die in feite na de oorlog  een autoritair conservatief regime aan de macht wilden brengen.  De dupe van hun streven waren die gewone boeren en arbeiders en mensen uit andere lagen van de bevolking die de pers van hun beweging moesten helpen verspreiden of de collaborateurs hier en daar spaken in de wielen moesten steken.  Daar mochten ze dan ook niet te ver in gaan want de top van de koningsgezinde beweging wedde eigenlijk op twee paarden.  Er was toen ook het onafhankelijkheidsfront waaronder de partizanen die heel aktief in ’t verzet waren, soms te aktief…met nodeloos uitgelokte repressailles tot gevolg.  Ze vergaderden bij m’n opa’s buurman, maar hij en zijn buurman waren er geen lid van, ze wilden echt neutraal blijven en gewoon piloten en werkweigeraars verstoppen.  Een boerderij waarvan vermoed werd dat men er via een kontakt hogerhand aan bepaalde opeissingen ontsnapt was werd daarom alleen al bijna overvallen.  Ten onrechte dachten misschien een paar mensen dat m’n opa en z’n buur er voor iets  tussen zaten.  Vandaar misschien de later verspreidde absurde beschuldigingen over de na een verhoor ondertekende pagina’s met namen van dorpsbewoners…dat later in een paar boeken over het verzet heel onterrecht overgenomen werd.

  1. Ach,wat een ellende die oorlogen.

De recentste is altijd een gevolg van de vorige. Hadden de oorlogmoede arbeiders en soldaten in Duitsland op ’t einde en na de eerste wereldoorlog hun revolutie in macht kunnen omzetten, dan hadden de paramilitairen nooit jaren later kunnen uitgroeien tot de stoottroepen waarvan het nazisme zich aanvankelijk  bedienen kon.    Als jongeman maakte m’n grootvader de eerste wereldoorlog mee, als vijftiger zat hij midden de tweede…en eigenlijk wou hij gewoon boeren en z’n produkten verhandelen, een goed mens tussen mensen zijn, iets wat de meeste onder ons toch willen.  Die ‘vrede’ heeft hij dus serieus onderuitgehaald gezien.

In ’t onderwijs dat ik genoot, werden oorlogen altijd alleen gezien als iets van ‘goeien’ en ‘slechten’, niet als het resultaat van sociale spanningen.  Een Staat die een andere aanvalt, dat deugd natuurlijk niet…maar dat heeft toch meer te maken met het ongebreideld winstbejag van de top van de bezittende klasse in die Staat dan met de zogezegde ‘slechte’ mensen die de aanvallende Staat bewonen zouden.  Als de eigen pers en het onderwijs dan nog in het teken staan van de verheerlijking van ‘het eigen volk’ in plaats van van het humanisme…kan het in een land natuurlijk vlugger mislopen.

Generatie na generatie proberen ouderen hun ervaringen rond alles wat scheef loopt en beter kan, door te geven.  Wat de niet-zakelijke relaties tussen mensen betreft, is dat al een hele dobber soms…het gaat makkelijker zodra je snapt dat we met z’n allen samen in een soort groeiproces naar onszelf leren uiten zitten.     Vaak durven we ons niet uiten en moeten we de dominantie van enkele mensen rondom ons leren doorbreken, door die dominantie eerst en vooral in vraag te stellen.  Zo is het ook met sociale en politieke relaties…ofwel zit je in een regime of een bedrijf waarvan je de hierarchie erkend omdat je er wel bij vaart, ofwel val je uit de boot en moet je daar iets aan doen…niet zoals zovelen door de rechterzijde van het politieke spektrum te versterken (hoe rechtser hoe meer pro- topklasse en ego-gerichter), maar door tot een aangepaste analyse van het linkse politieke veld te komen.  Probleem bij uitstuk is dat de wereld een eenheid is en alle toestanden mekaar op korte of lange termijn beïnvloeden.  Zo komt het dat ook diegenen die niet uit de welvaartsboot vallen zich moeten interesseren voor hen die het niet voor de wind gaat.  Hoe kan je zoiets aktief en geörganiseerd doen ?  Door wat je niet zint aan te klagen.  Je moet eerst wél weten of hetgeen je als ‘onzinnig’ aanklacht of dat  voor de meesten wel ‘onzinnig’ is.  Het kan in de jeugdbeweging, in boerenmiddens, in je straat of bedrijf of waar dan ook.  Zo raken de meest gewone, ongevaarlijke ongemakken opgelost.  Gewoonlijk is het zo dat, omdat we niet over onze eigen voordelen heen kunnen kijken we niet voldoende solidariteit met anderen ontwikkellen kunnen.  Als we de armoede wereldwijd kunnen uitschakelen door de leidende ekonomische en de politieke toplaag te dwingen van van hun ekonomisch en bijgevolg militair oorlogsdenken af te stappen…kunnen we alle toekomstige soorten oorlogen verhinderen.

 

In een op kennis en geluk gerichtte wereld waar niet naar ongebreidelde welvaart wordt gestreefd, maar waar we het met z’n allen goed hebben en niet als overstresste loonslaven door het leven moeten gaan, zal er meer tijd voor  ‘inzicht’  in onszelf en de wereld, inzicht tussen  mensen dus, komen.  Geen enkele ‘toplaag’ kan het zich veroorloven een oorlog te beginnen als hun ‘onderdanen’ als protest daartegen het werk neerleggen.  Het miljoenenprotest tegen de 21ste-eeuwse oorlog in Irak, internationaal werd er betoogd, hield de oorlog niet tegen. Van wandelingen hebben de toplagen geen schrik.   Alleen algemene stakingen tot de oorlogsplannen van het aanvallend land zouden worden ingetrokken geweest zijn, hadden die oorlog kunnen stoppen.

In hoeverre kunnen partijen en bonden achter deze stellingnamen gebracht worden ?  Door druk van hun leden zijn er openingen naar stellingnamen en aktie mogelijk. Als de toplaag niet wil plooien, zullen we ze zelf moeten vervangen. In de tijd dat ik noch bij de landelijke jeugdbeweging was, betoogden we tegen de nieuwe straaljagers van het leger, tegen de achteruitgang van de kleine boeren, tegen de aanleg van teveel snelwegen, tegen te grote gemeenten, tegen jeugwerkloosheid, tegen onderontwikkeling en tegen oorlog.  Waar we dus vóór waren, was vrij duidelijk…toch konden we het nooit in één programma naar buitenuit toe promoten.  Er waren natuurlijk toen ook al die partijen en partijtjes waarvan de inhoudelijke kwaliteit van hun werk en programma niet rechtstreeks aan  het aantal leden dat ze hadden of aan hun stemmenaantal, af te meten was.  Ofwel verzekerden ze de grootste bezitters van de ekonomie een veel te overdreven deel van de koek, ofwel eisten ze voor de producenten aan de basis zelf een deel waardoor ze niet meer ‘concurrentiëel’ zouden zijn.  Niemand eistte een wereldwijd produktiesysteem dat onder dezelfde loonsvoorwaarden produceren moest.  Het iedereen tegen mekaar opzetten bleef en blijft zolang ik al leef de stelregel. Uit schrik voor de verkiezingen bespaart men ook al heel die tijd vooral op de inkomsten van zij die het al niet te breed hebben…toch weer een groeiende minderheid, zelfs in onze welvarende kontreien dezer dagen.  Zo’n vijfentwintig jaar geleden schreef ik een tekst om naar aanleiding van een mikrogebeurtenis, namelijk gemeenteraadsverkiezingen de mensen meer bewust te maken van hun makro-omgeving. “De uitdrukking ‘vandaag is de eerste dag waarmee de toekomst begint’, geldt zeker voor dagen waarop verkiezingen, voornamelijk ‘parlementaire’ dan, gehouden worden.  Teneinde deze bewering te staven,  nodig ik U uit om met het geschreven woord als contactmiddel eens even na te denken over de maatschappij waarin we leven.  Welke zijn de algemene grondbeginselen van een goed funktionerende samenleving ?

De fundamenten die we voor een voor iedereen goed funktionerend systeem nodig hebben, zijn rechtvaardigheid en menselijkheid.  Daarom moeten we reeds op gemeentelijk vlak de juiste standpunten innemen, teneinde ze op een hoger nivo te kunnen doordrukken.  We zouden moeten komen tot een maatschappij die de ontplooiingsmogelijkheden van de mens niet beknot.  Zowel als iedereen (na een lange onvoltooide strijd) recht heeft op voeding,kleding, huisvesting,energie, communikatie, transport… zo zou ook iedereen moeten kunnen genieten van goed onderwijs, zinvol werk en creatieve ontspanning om onszelf te ontplooien.  Er moet NU iets veranderen in onze betrokkenheid tot de vraagstukken die ons hede ten dage confronteren.  Anders zullen we het in het jaar 2000 nog altijd vanzelfsprekend vinden dat 1/5 van de Westerse wereld werkloos zal zijn of nepjobs zal hebben en dat 1/3 van de wereldbevolking ondervoed of werkloos zal zijn.”  “Het politiek klimaat om hogervermelde gedachten te verwezenlijken mag  : niet nationalistisch gericht zijn : dit omdat een overdreven  Vlaamse, Waalse, Brusselse, Belgische…houding tot doelbewuste diskriminaties leidt.  Indelingen volgens taal, ras, land, streek, geloof, (of ook nog oud, jong, man, vrouw…)zijn alleen maar bedoeld om de mensen opzettelijk verdeeld te houden ten gunste van abstrakte idealen of in het voordeel van de toplaag van de politieke en ekonomische wereld.  Telkens de sociaal-demokratie verrechtst, verrechtst ook zijn kiezerspubliek.  Het politiek klimaat mag ook niet totalitair kollektivistisch zijn : omdat de individuele mens soepel de kans moet krijgen om via kleinschalige initiatieven ook zijn ekonomische inbreng te doen.”  Wat bijna drie decennia en een privatiseringsgolf later nog steeds niet uitsluit dat de grote ekonomische sektoren ten gunste van het algemeen belang zouden moeten worden beheerd…geen massaontslagen om het aandeel op één dag 10percent te zien stijgen,…de opbrengst van de grondstoffen zou ten gunste van het sociale gebruikt moeten worden, een systeem van faire belastingen zou moeten worden ingesteld…allemaal dingen waar de sociaal-demokratie zich van verwijdert terwijl ze zich aan de neo-liberale globalisatie aanpast en de linkerzijde een antwoord zoekt.  “Het politiek klimaat mag dus ook niet-liberalistisch gericht zijn : omdat een ongekontroleerde wildgroeiconcurrentie op termijn altijd tot een ekonomische en sociale puinhoop leidt, wat de wereldekonomie maar blijft bewijzen. Het politieke denken mag ok niet eenzijdig konfessioneel gericht zijn, omdat godsdienst een individuele zaak is die maar al te vaak voor politieke doeleinden misbruikt wordt”. ‘Konfessionele middens worden ook vaak door het rechtse en natioalistische denken beïnvloed. Ook via de filosofie en de wetenschap is het bestaan van hogere waarden of het eeuwigheidsbeginsel aantoonbaar, zou ik er nu, 25 jaar later kunnen aantoevoegen…wat ik door menig essay al schriftelijk proberen aantonen heb  “Daarom zou men, indien men met zichzelf en met zijn gemeenschap eerlijk wil blijven, zich best niet bewegen in partijen die zich nationalistisch en neoliberaal oriënteren”. “De meeste mensen hebben geen interesse voor politiek.  Eigenlijk wil iedereen eenvoudige en gelijkvormige regelingen.  We zitten gevangen in het steeds met minder mensen meer produceren- systeem dat uiteindelijk tot ekonomische oorlogsvoering leidt, tot steeds meer stress en naijver.  Anderen worden dan weer verplicht zich te vervelen of kunnen geen gezin starten of onderhouden.  De techniek zou ten dienste van de mensen moeten staan…dan is pas echte vrijheid en vooruitgang mogelijk”. “De werknemers, de kleine middenstander en de boeren en migranten zijn al jaren de dupe van ons falend grootkapitalistisch systeem…in of buiten ons land.  Indien men de regels van het systeem mondiaal aan het Europees sociale zekerheidssysteem zou aanpassen en overal dezelfde lonen voor hetzelfde werk zou betalen, zou een eerste belangrijke stap naar armoedebestrijding en het voorkomen van oorlogen genomen zijn.  Indien men dan ook nog wereldwijd per soort van goederen alle aandelen in één groep zou integreren, zouden er veel onnodige spekulatie en absurde concurrentieoorlogen overbodig worden.  Zo zou iedereen in een funktionele in plaats van een spekulatieve ekonomie tewerkgesteld kunnen worden…het spekulatieve aspekt van de wet van vraag en aanbod zou net als alle andere wildwassen van het liberalisme door een gepast internationaal overheidsingrijpen worden uitgeschakeld”.

 

 

  1. Zin

Ik wandel naar de Notenberg. Enorme rust. De rust zet zich op me over.  Geen onrust vanwege politieke situaties.  Geen gedoe om emotionele negativiteit.  Geen verstrikking in overreageren van anderen.  Geen lichamelijke noden.  Geen praktisch te regelen dingen.  Toch zullen ze terugkomen.  Dan pas zal ik ze weer aanpakken…weer op een rechtstreekse manier tussen mensen.  Dit is de onrechtstreekse dus.  Alleen door je soms niet teveel zorgen te maken raak je aan de meeste problemen uit.  Als je iets wil weten is het soms beter het niet te weten want je moet altijd de ervaringen door die je het doen begrijpen…en dat kan aanvankelijk serieus tegenvallen.  Oorlogen blijven maar voortduren, niet alleen omwille van ekonomische tegenstellingen en machtsverhoudingen, maar ook omwille van filosofisch achterhaalde tegenstellingen over het ontstaan en vergaan van alles.  Het woord ‘religie’ leidt nog al te vaak tot een verrechtsing van het politieke denken.  Daarom dat ik met een aantal tussenstappen via andere teksten uiteindelijk de volgende filosofische uitgangspunten ontwikkelde.

  1. Er zijn geen foto’s van.

Alleen beelden en herinneringen in onze hoofden.  Waarden waaraan we hechten.  Omdat alles een zin en een bedoeling had en heeft.  Omdat alles altijd is zoals het op een bepaald moment kan zijn.  Ongeveer 1943.  Een slanke zwartharige jongeman rijdt per zware fiets met petrollamp doorheen veldwegen van zijn dorp naar het dorp van zijn blonde lief een fietsuur verder.  Zijn dorp zou een jaar later omsingeld worden door meestal collaborateurs en nazifascisten die een dorp van weduwen zouden achterlaten.  Een verdwaald stukje van een soort bom zou haar raken. Hij had met zijn broers ook bij Cockerill in Seraing geen werk gevonden, maar wilde naar Kongo emigreren met zijn, na de werkuren op het landbouwersbedrijf van zijn vader behaalde diploma in exotische landbouw.  Zij had hem overal ter wereld willen volgen. Toch kozen ze na een zestal jaar verkering voor het fruitkweken en het verhandelen van hun produkten en die van andere boeren.  De uit Engeland overgewaaide laagstamplantages vervingen de hoogstam, de veestapel van hun ouders maakte meer plaats voor handel.  De kar met paard naar de markt in Leuven;( wie kan het zich nu nog inbeelden), werd op een dag vervangen door een automobiel waar nog een stuk hout in het chasis verwerkt was.  Dan kochten ze samen met hun broer en schoonbroer  een Magiruskamion waarmee ze een plaats op de binnenlandse markten van Mechelen veroverden.  Begin jaren zestig was het dan tijd voor de handel met het land dat door de mensen van voor hun generatie nog ‘Pruisen’ genoemd werd.  Die’ Pruisissche’ mensen hun grote politiekers hadden een deel van hun volk al tweemaal op de rest van Europa afgestuurd, maar ons pa en ma en compagnie bewezen dat het beter is met fruit naar ergens te gaan dan met wapens.  We weten het nog goed.  Ons ma vanaf juni alle dagen om vijf uur op om de meer dan honderd famillies boeren en mensen die na en voor hun werk iets wilden bijverdienen te ontvangen; hun aardbeienleveringen volgens categorieen in boekjes met carbon te noteren. Sommige leveringen met extra punten ‘sterretjes’, andere daarom niet minderwaardig.  De oogst stopte niet voor oktober door was en het leveren ging de hele winter door toen zijzelf en andere fruitkwekers hun frigo’s begonnen bouwen.  Eén kamion per dag bleek in de piekmaanden niet meer genoeg om alles naar binnen -en buitenland verscheept te krijgen.  De aardbeien waren nog niet af of de rode bessen kwamen er al aan.  Stekelbessen en kersen kondigden dan het hoogtepunt van de zomer aan.  Dan staken de eerste vroege appelsoorten hun kop steeds duidelijker op, de James Grieve, Stark, de Tydeman en dan de pruimen en de Cox Orange ; de zure Jac le Bel , de Golden; de Boscop en de Winterbanan en de tien soorten peren en de annekdotes over de oude stencilmachine voor de etiketten, waarover ik het wel een andere keer zal hebben.  Kortom, iedereen was altijd bezig, iets dat ook onze pa in zijn latere leven zo moeilijk afgeleerd kreeg; omdat , als hij niet op de baan of de veiling of thuis tussen de kisten of papieren zat; hij ook nog op allerlei mogelijke manieren tussen de bomen en zelfs tussen de ‘koei en de schapen’ van de oudjes in Stok te vinden was.  We moesten wel keihard leren werken, anders had hij het misschien niet overleefd.  Naarmate het bedrijf groeide nam hij een aantal mensen in dienst.  Mensen waar ik ooit al  eens iets over geschreven heb ; Frans en Tuur mijnwerkers die blij waren boven de grond te kunnen werken, Hagelandse plattelandsvrouwen als Clemence en Sieke en anderen, of de jongste van ‘Louis van Sisses.’ Jarenlang waren zij als famillie aan huis en de middagmaaltijden waren dan altijd een vrolijke bedoening.  Eerst maakte ons grootmoe ‘Lin’ nog het eten, toen ze vier jaar ziek was deed ons ma dat er ook nog maar weer bij.  Het was niet alleen een bedrijf waarvan de bedrijfleiders moesten zorgen driemaal per week op de binnenlandse groothandelsmarkt te staan met eigen en geleverd of op veilingen gekocht fruit; er moesten niet alleen een aantal eigen plantages worden onderhouden en in het hoogseizoen tot zesmaal per dag naar het buitenland gereden…ook de oudere generatie van de famillie werd de laatste jaren van hun leven waardig naar hun aardse einde begeleid.   Ons ma heeft zoals wij wel ver alle stielen gedaan.  Had ze zoals  haar oudste kleindochter met de auto leren leren rijden, dan hadden we het haar  misschien wel niet kwalijk genomen dat we ze nooit meer hadden weergezien.  Maar ja, iedereen moet zijn eigen uitdagingen aannemen …en iedereen maakt voor zijn eigen op tijd de balans ervan op.         ‘Waar is de tijd naartoe’ zegt men zo dikwijls, is hij niet gewoon samengebald in dit materiele en genetische heden ?  De houten onderleggers voor de honderden aardbeienkistenstapels die dagelijks met steekkarren tot bij de kamions werden gebracht en dan met de hand geladen werden.  Ik was nog jong en stak meer keren drie en vier dan twee kisten tegelijk omhoog. ‘’Ge gaat uw ‘was’ breken’’; zeiden Tuur en Frans van Schunnebroek me altijd.   Later reden we met de karren de nu tot invalidenlift omgebouwde laadbrug omhoog tot op laadbakhoogte. In Mechelen trokken we tussen de rook van de diesels om vier uur  ’s morgens al karren met twintig kisten peren van twintig kilo naar de kamions van Lemaire uit Bastogne en Hostin uit Virton en ‘diehe anti-takscontroleurs’ gezinde roodblozende dikke Marcel uit Arlon of gewoon  de Frans van Boortmeerbeek.   In Keulen bij Birkenheimer, in  Dusseldorf bij Wittenberg, in Duisburg bij frau Hoffman, in Koblenz tot in ergens een Daffabriek toen de kamion in pan viel, overal kwamen we dezelfde mensen als hier tegen…ze zeggen en doen het gewoon op een andere manier, maar het gaat om hetzelfde.  Over het enige echte theater dat het werkelijke leven is.

Ondertussen en tegelijk werden er boomgaarden gesnoeid en gerooid; snoeihout bijeengekeerd en met een soort vorkmachine zonder naam uit de rijen gestoten en opgestookt.  Na de winters wanneer het nieuwe leven op de takken weer uitbrak; moest er weer gemaaid en gesproeid worden want de klant wilde ‘mooi’ fruit zonder ‘plekken’ en maakte een onderscheid tussen dik en klein fruit.  Het was eerst in de tijd van onze jongste zus en haar man dat onze pa met Onze-Lieve-Heersbeestjes en zo begon te experimenteren; dik tegen de goesting van de chemieindustrie en onder toezicht van een juffrouw vh ministerie van tuinbouw geloof ik, maar daarvoor zal ik weer eens op ons ma haar langetermijngeheugen voor mensen en families moeten beroep doen.   Zijn broer en neef, ontlastte onze pa meer en meer als camioneur en de introduktie van clark en paletten maakte handlangers zoals ondermeer  ik of mijn neven die meereisden om alles met de hand te laden en te lossen meer en meer overbodig. Merkwaardig was wel, dat alhoewel er in de frigo’s niet meer zo met de hand moest gestapeld worden, het aantal werkuren wegens de voortdurende schaalvergroting niet daalde.  Machines om zes kisten appellen driemaal op zes andere kisten te zetten werden vervangen door de clark; waar zelf al een apart hoofdstuk over te schrijven valt; kamions werden groter, traktoren verouderd of versleten…zoals onzen eerste die we nog moesten ingangpompen.  We mogen echt dankbaar zijn, denk ik soms dat we in een tijd tussen het oude en nieuwe zijn opgebracht…omdat je alles verschillende facetten van het leven dan misschien beter naar waarde kunt schatten. Maar misschien is deze tijd dan ook weer een overgang .

Al van in de tijd dat m’n oudste zus nog naar school ging en de mensen zondagsvoormiddag’s aanschoven om het geld voor  hun fruit af te halen; sprong zij in de boekhouding bij…tot en met het behalen van een avondschooldiplom A1.   Ook haar man sprong haar zo nodig bij.  Waren wij allemaal kontent dat wij met al die paperassen niet moesten bezig zijn.  Naarmate de groothandelsdistributie meer en meer door de grootwarenhuizen zelf opgeslorpt werd en de ketens zelf hun fruit op de veilingen kochten en men in Duitsland meer eigen fruit ging telen verschoven ook de verhoudingen op de markten.  Kinderen trouwden en bouwden toen door allerlei ekonomische  en subjektieve omstandigheden  meer dan nu en gingen hun eigen weg, met of zonder mekaar doorheen het zich wijzigende landschap van de wereld met z’n oude en nieuwe opvattingen . Het is nu weer aan de  zes kleinkinderen om uit de ervaringen van de vorige generaties de te leren en hun eigen weg te gaan.  Ondermeer de samenhorigheid van de jarige bejaarden mag hier model voor staan.

Laat ons met al onze moderniteit het hoofdstuk dat aan de kleinkinderen voorafging nooit vergeten…dat kan zelfs niet denk ik, want we zullen er de rest van onze levens nog op tal van manieren aan terugdenken.    Geen wet, geen afscheid, geen afstand, geen dood kan ons scheiden.  Laat de machine de mens maar voor een stuk vervangen, hem als mens vervangen kan ‘het’, de ‘machine’, toch niet.  Laat ons het werk dat we doen, niet alleen doen voor het geld, maar omdat we het graag doen…zoals alle personen waarover ik sprak , en anderen…het graag deden.

Laat ons de mensen die we graag hebben in al hun onvolmaaktheid waarderen…want alleen in het dagelijkse leven als geheel; tesamen zijn we volmaakt. Of je nu bomasoep maakt of als oude wijze man, ondanks je lichamelijke beperkingen het zachte in jezelf nog kunt uitstralen.  Of je fruit kweekt of de jongeren laat sporten of alle soorten jobs aankan of auto’s herstelt of programma’s schrijft.  Of je mensen gezond wil leren eten  of het half land van koelte of warmte voorziet en in je vrije tijd bouwt .  Of je telefoonnummers van waar dan ook opzoekt of denkt te moeten schrijven.  Of je nu  studeert en je ouders en mensen in een kliniek of een school helpt… . Laat ons niet oordelen over anderen, maar ons verwonderen over anderen en de wegen die zij bewandelen.  De ene heeft zijn vrouw of man of werk nodig, de andere kan niet zonder filosoferen over werkelijk alles.  Zijn we niet allen moedige nakomelingen,   schepselen van de eeuwige kracht van het goede…die we op allerlei verschillende manieren proberen doorgeven tegen al het negatieve in.   Zoals de jubilarissen van vandaag dat nog altijd doen.  Gesteund, zoals ze dat verdienen door ondermeer diegenen waar we vandaaag weer te gast zijn.

Naast z’n vorig en huidige beroep ook  filosoof, advocaat vd werkende mens, kunstenaar,  maar ook zoon, broer, schoonbroer,ex, vader, vriend enz… .  Niet iedereen legt het leven in veel woorden uit.  Gelukkig maar. Het gaat om de daden,gevoelens en gedachten ,de levens die zijn en worden geleefd. Wij zijn een puzzel van iedereen die doorheen generaties heen tijdloos door werd gegeven.  Zelfs wijzelf weten niet altijd waarom.

21De Lijkstoet

Vanachter de ruiten van de kleuterklas , zag de knaap een door een paard getrokken lijkwagen voor het schooltjesspeelplein richting kerkhof voorbijtrekken.  Een groep donkergeklede volgers bengelde d’erachteraan.  Als je op de tippen van je teentjes stond ,kon je zien dat de kist open gelaten was. Die opgestreken gordijnachtige witte zoom van de zwarte kist…het leek alsof de onzichtbare dode in een rijdend bed zou liggen. Zou men de kist dichtschroeven, zodat de vijzen zich in stilte in het hout zouden eten of zou men de nagels voor de dekplaat van de kist gewoon met luidruchtig hamergeweld door het hout rammen ?  Hij probeerde zich zo’n tafereel voor te stellen.  Voorstellingsvermogen en fantasie had hij genoeg.  Hij groeide immers op temidden van alle mogelijke dingen en wezens die boeren, fruitkwekers en handelaars toen nodig hadden om uit de voeten te kunnen.  Hij had zelf immers al geprobeerd van zijn eerste nagel in hout te doen verzinken.  Hij had zelf al dode dieren  in dozen begraven.  Hij vond zijn al dan niet gevederde vrienden toch liefst nadat de wormen al hun werk al helemaal hadden gedaan…en half werk deden die in de rotstinkende wereld vretende minihyena’s niet.  Naarwaar die griezelige wriemelaars achteraf verdwenen was hem een raadsel.  Als ze uit eieren van vliegen tevoorschijn kwamen, zouden ze stukken van afgestorven levende materie door de lucht laten zoemen misschien.  Hij nam tijdens mijn éénmansuitvaarten dan kort eerbiedwaardig afscheid van iets van hen dat er toch al niet meer in was, maar alleen nog maar even in hem leek voort te bestaan om vijf minuten later ;  op enkele uitzonderingen na tot op de dag van dit schrijven ; ergens in z’n hersencelarchieven te blijven rusten. Als kind kijk je nog vanop een grote afstand naar wat er in de grote mensenwereld gebeurt,  je kent nog niet het detail van de belangen en rivaliteiten die zich achter alles en iedereen verschuilen.  Men probeert je zo vroeg mogelijk te leren werken en voed je op met allerhande gangbare spijzen voor de buik en het hoofd.

21.De ronde karamel

Beginjaren zesde decenium, einde tweede millenium, winter.  De achtjarige knaap rijdt met z’n zelfgeverfde oude kinderfiets richting kerk.  In z’n mond een ronde bol, (of was ’t een karamel ?), die hij van zijn grootmoeder kreeg.  Een warmmollige vrolijke vrouw die hem al eens spek met eieren maakte omdat hij altijd zo vroeg voor die mis opmoest. Op hoogte gekomen van het stuk weiland waar hij een vijftiental jaren later een huis zou zetten; zakte de bol zomaar in z’n keelgat, maar het verkeerde misschien.  Dapper bleef hij doormalen, het weiland waar hij vele jaren later nog in andere soorten van ademnood zou komen, liet hij achter zich, de kerk kwam in ’t zicht. Vijf minuten later zat ie de mis te dienen.  Ergens bleef die bol hangen en iets begon meer en meer te klemmen.  Hij kreeg het warmer en warmer en moest juist rinkelen met zo’n kerkelijk ringedingdinges voor d’een of d’ander mystiek gebeuren…toen hij overal sterretjes zag.  Het volgend ogenblik was men hem water aan ’t laten drinken in de aankleedruimte van de kerk.  Zo’n aankleedruimte had een aparte naam en klonk als ‘sakrestijn’…een soort in onbruik geraakt woord.  De knaap wist het nog niet; maar zou zijn leven wijden aan alles wat niet in een soort vergeetput verdwijnen mag.  Bepaald geen makkelijke taak als je geboren bent in het midden van de eeuw waarin nog nooit op zo’n korte tijd zoveel veranderde.  Dat houten sorteerbakken voor patatten of koeistallen voor vier beesten verdwenen, bleek niet tegen te houden, maar niet onoverkomelijk, want wie de grootschalige landbouw maar niks vond, kon het nog altijd kleiner proberen als hij of zij tenminste veel van al dat moderne ontberen kon.  Goeie gewoonten planten zichzelf toch voort, zelfs als daar eerst dertig jaar antibiotikakuren en hormonengespuit op dieren moet tussenliggen.  Wat was er dan uit dat verleden dat de knaap wilde redden voor de toekomst en waarmee hij het heden wilde begrijpen ?  De knaap was niet alleen geinteresseerd in wat men nu eigenlijk met ‘god’ bedoelde of waarom er in z’n geboortedorp zoveel oorlogsweduwen waren, maar ook in simpele uitspraken van grote mensen, woorden en situaties die hij niet begreep.  Bijvoorbeeld dat verhaal over die bepaalde voor hem onbekende familie waar de man z’n vrouw verbood van met blote armen rond te lopen.  Hij was nog maar een knaap, maar toch zou hij dat alles eens op een dag grondig uitgespit hebben; want als je als kind echt iets diep van binnen wenst, heb je meer kans dat zo’n wensen scheuten krijgen, dan wanneer je jezelf door omstandigheden daar te oud voor voelt.  Dat hij om pijn en dergelijke te begrijpen zelf de pijn in moest wist hij toen (spijtig genoeg?) nog niet.  In hoeverre waren dingen die gebeuren onontbeerlijk en afwendbaar ?

22.De wijsheid in pacht, zonder erover hebben nagedacht

Even terug naar de kleutertijd.  Sommige mensen kunnen liegen en bedriegen alsof ze gewoon een bijrolletje in een gangsterfilm spelen.  Onze knaap, niet.  Hij vatte het leven heel ernstig op.  Het leven was immers een geschenk.  Iets dat je van God en je ouders en zo verder gekregen had.  Iets vol geheimen en dingen die je diende te eerbiedigen.  Iets dat niet zomaar vanzelf kwam, maar waarvoor men zich op alle mogelijke manieren inzetten moest.  Ook iets dat bij gebrek aan goede wil, via een straf, naargelang het vergrijp…’bijgestuurd’ werd.  Al van toen hij de eerste keer de borst kreeg, was het voor iedereen, behalve hemzelf, duidelijk welke levensfilosofie hij aannemen zou : ‘het leven was er, het werd je aangeboden…alles wat je nog hoefde te doen…was je goede wil te laten zien…én te zuigen.  Zoals ook de vrouw het zaad van de man opzuigt om vrucht te kunnen dragen.  Zijn karakter ontwikkelde zich in de richting van teveel goede wil en te grote stoute schoenen.  Hij ontdekte  dat er naast melk  nog andere dingen in het leven waren. Al van in z’n kleutertijd werd hij door het katholieke kerkapparaat opgemerkt en uitgepikt om een belangrijke rol in allerlei rituelen te gaan spelen.  Het was een hele struisgebouwde non met sandalen; maat 45 (?), die hem ‘ontdekte’.  De dag na de nacht dat Sinterklaas was langsgeweest wou hij maar wat graag Indiaan zijn.  Dat trok hem aan.  Hij tooide zich met de verenkroon die de man met de witte baard waarschijnlijk via een inzamelingsaktie van d’een of d’andere soort paters buitgemaakt, of minder avontuurlijk gezegd, ‘opgehaald’ had; en begon in het kleuterklasje rond te hollen.  Kreten jubelend op z’n Indiaans; à la cowboyfilms van op de TV bij de overburen, de famillie Oversteens, die als eersten in het dorp een beeldhuis hadden.  Niet dat tabaksgigant Belgatabak veel betaalde, maar André had na zijn uren ook nog ‘poten aan zijn lijf’ en een thuiswerkende vrouw in die specifiek kleinschalige tuinbouw van vooral toen.  Op het platteland kan dat tellen (en telen).   Maar terug naar de knaap dus.  Door toedoen van de overgrote dosis energie die hem toen al kenmerkte, kwakte dus de mooiste vaas aan van de kleuterklas aan diggelen.

 

Hij zou geweten hebben dat het zijn fout wel weer eens was.  De non, met de mannelijk aandoende naam, die anders zo lief lachen kon, trapte verwoed in de richting van zijn kleuterkont.  Hij rende voor z’n leven.  Kon hij het helpen dat dat in ’t zwart ingekapselde mens de kleuterstoeltjes zo dicht bij de kasten met breekbare dingen erop zette ?  Ja : “vooruit gij ‘zen duvel’, kom hier kleine rappe pallieter…wanneer ga je nu eens leren stilzitten…onbeschofte zoon van ne marchanderende fruitboer”.  Had hij toen twintig jaar ouder geweest, dan had hij misschien het volgende geantwoord : “Hoe is het mogelijk dat de opvoeding van kinderen toevertrouwd wordt aan vrouwen die er geen willen krijgen”.  Of nee, dat zou hij dan alleen maar gedacht hebben, want zo’n uitspraak zou het meer verdienstelijke werk van veel van die vrouwen onrecht hebben aangedaan.  Al van toen af, lag zijn lot al vast.  Deze rebel moest misdienaar worden.  De zuster met de aartsengelachtige naam gaaf de beslissende tip aan haar platonische liefde, eerwaarde heer Norbert; pas ‘ingehaald’ priester van de nieuwe lichting in zwarte maatpakken geklede zieleoversten, die de oude lichting zwartrokken kwam vervangen.  Hun filosofie was er geen van ‘geniet maar van het leven’…alhoewel dat henzelf toch wel duidelijk lag.  Geen gezinszorgen, een vast inkomen.  Aftrekbare posten zoals wijn en werksters misschien ?  Hun ingesteldheid was er eentje die duidelijk verried dat zij dachten dat zij alles beter wisten.  Velen geloofden dat.  De knaap aanvankelijk ook.  Bezorgde de Roomse kerk onder de vleugels van de jonge dynamische managers Aartsengelnon en Norbert hem niet zijn eerste inkomen : een deeltje van het kleingeld dat bij de enkele trouwpartijen in het kerkelijke mandje viel.

De enige manier om als kinderen van plattelandsmensen die met de boerenstiel te maken hebben, aan het gedeelte ‘teveel’ van werken te ontsnappen, was ofwel te zeggen dat je teveel huiswerk had, ofwel zeggen dat je iets van de pastoor moest ronddragen of zo.  Niet dat hij en kornuiten niet graag werkten…maar de kinderen van die arbeiders die de boerenaktiviteiten financieel niet meer nodig hadden, konden de hele week sjotten, ravotten… (of zich vervelen ?) .

 

23.Het houten-bakken paradijs

Wij, de klein mannen van de boerderijtjes,, hadden weer eens een huis van houten bakken gebouwd.  Kompleet met vensters en al.  Als je bij ons binnenkeek zag je de keukentafel, ook al van bakken, en het gras en de paardenbloemen die de groenten moesten voorstellen.  De TV, die nog maar pas opgang maakte, was dan weer een houten kist zonder bodem die op een bakkenverhoog op haar kant stond.  Wij maakten onze nieuwsberichten zelf.  Als één van de jongens of meisjes dan achter de bodemloze bak kroop, kon je het wereldnieuws overlopen.  Ofwel pleegden we een stuk plagiaat op wat we op de radio hoorden : “Vandaag om 17 uur is president Kennedy aan z’n verwondingen overleden”, ofwel brachten we het plaatselijke nieuws dat we in de krant hadden gelezen : “Onze door de voorbije oorlog geteisterde gemeente heeft vanaf de recente verkiezingen de jongste burgemeester van heel Belgie”.  Op ons best waren we echter als we zelf improviseerden : “Het kalf van boer Pieeh z’n rosse koei, trekt geweldig op het ‘bakkes’ van Jeppe van de Witte…”.  Deze eerste en laatste dialect TV-uitzendingen, hadden qua klank soms veel meer weg van het Zweeds, dan van de Algemeen beschaafde, Nederlandse taal, en zullen waarschijnlijk altijd uniek blijven, daar de regionale TV-zenders van nu (eigenlijk maar best), ook in ’t ABN uitzenden.  Dialekten hebben wel een klankkleur en oerbinding en betekenis die je zomaar niet vervangt.  Maar goed dat wij dat jaar nog veel kunnen spelen hebben, want het jaar daarop konden sommigen onder ons al lichte volle bakken fruit dragen en werden we in allerlei landelijke processen ingeschakeld…wat ons veel bijbracht en tof kon zijn als het allemaal niet teveel werd, want er moest steeds meer en meer worden geproduceerd ‘om te kunnen overleven’ ‘zogezeid’.  Ach ja, …en bovendien was het wel ergens onze eigen schuld…daar we allemaal wel wat wilden bewijzen tegenover ouderen en tegenover mekaar.  Wat wisten wij eigenlijk toen van ’t leven ?  De verre voorvader van grootvader was waarschijnlijk een ‘grotvader’ daar hij in spelonken leefde. Eens om de zoveel jaren was er wel ergens een oorlog en dat zou naar ’t schijnt altijd blijven duren, want het was altijd zo geweest.  De pa van onze pa, die af en toe eens in ons bakkenhuis kwam kijken, beloofde ons dat hij zijn boomgaard met hoogstammen tot een paradijs met vijver en zo zou maken, maar voor ons was dat al.  Grootva heeft ook de tijd niet kunnen stilzetten…en ook de andere grootva’s uit de buurt niet.  De grotschaligheid rukte op en beroofde de dieren van de vrijheid om gezond te leven.  Hoogstammen werden gegeerd openhaardvoedsel, terwijl de kachelverkoop terugliep en de mijnen ‘gereorganiseerd’ werden.  Het hardfruit zou voortaan makkelijker op laagstam gewonnen worden en in steeds grotere en grotere vries-en luchtledige ruimten worden bewaard. Hetgeen onze-lieve-heersbeestjes en andere geleedpotigen al jaren deden : het neerslaan van w  itte en rode spinnenepidemies, schurft, …zou voortaan worden overgenomen door een alsmaar gigantisch wordende verdelgingsindustrie die zowel rijke verdelers als waarschijlijk hier en daar zieke boeren voortbracht.  Eigenlijk een stuk de schuld van de consument, die fruit met rare plekjes niet moest hebben…wat was de mens toch kieskeurig geworden.  Ziektes werden meer en meer door antibiotica genezen…maar ook die te bestrijden beestjes zouden jaren later versterkt uit de strijd komen.  Wat zal er van het huidig gepruts met genen te verwachten zijn ?  Waarschijnlijk alleen dat waar het hele opzet om te doen is :  hogere winstcijfers.

Paarden en kasseien zouden worden vervangen door beton en asfalt en immer zwaarder wordend vervoer.  De simpele beestenhokken werden vleesfabrieken.  De romantische boerenschuren hangaars.  De bij mekaar gespaarde centen om het boerderijtje uit te breiden werden dure bankleningen waar de meeste boeren zich krom voor werkten.  Ook in de fabrieken werd het werkritme alsmaar opgedreven…en dit probleem zou de volgende veertig jaar niet in het programma van onze meest gemediatiseerde politieke partijen aangekaart worden.  Hongersnood en vernietiging van voedsel pasten perfekt samen in de wereld die wij erfden.   De grootspekulanten en hun vazallen trekken overal aan de touwtjes.  Wij wisten echter niet beter dan dat president Kennedy een vriendelijke man was; een ‘eerlijke’, die doodgeschoten werd…de film over de moord (J.F.), zou dertig jaar later duidelijk maken dat het systeem desnoods zijn eigen slippendragers vermoord.  Wij wisten niet beter dan dat de jongste burgemeester van Belgie; onze sympathieke buur met z’n onafhankelijke lijst, na de fusies ook door de grotere lijsten zou worden opgegeten…om uiteindelijk misschien uit afkeer van de grotebelangenpolitiek terug met z’n lijst ‘gemeentebelangen’ op te komen.  Het zou niet in ons hoofd hebben opgekomen dat de mensen eerst beter voor een algemeen programma vanopenbaar nut zouden kunnen kiezen en daarna voor bekwane mensen op lijsten per projekt in plaats van per partij.  De term ‘openbaar nut’ zou veertig jaar later tot bijna helemaal synoniem met de ‘belangen van het grootkapitaal’worden.

 

  1. De inplanting van melancholische illusies

Eerst de grote God de vader, dan de zoon en vervolgens de heilige geest.  “Laat ons zeggen grootvader, zoon en kleinzoon”, dacht de knaap in de godsdienstles.  Bompa als diegene die in het slechtste geval het gevoel heeft van z’n strijd verloren te hebben.  De zoon die maar nauwelijks de frustraties van z’n vader ontworstelt is.  De kleinzoon als de nieuwe hoop die eindelijk heel zijn voorgeschiedenis op een rijtje krijgt; conclusies trekt, en een ander, gelouterd vader en grootvader zijn kan.  De objectieve levensdraden.  De strijd om ’t bestaan.  Grootvader, eind vorige eeuw geboren, teenager bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog.  De grote machthebbers slaagden erin van het werkvolk van voornamelijk Europese landen mekaar te doen afslachten en haten. Wiens ‘strijd’ om het bestaan was dat eigenlijk ?  Het was de strijd van diegenen wiens geld niet meer genoeg opbracht op de beurzen. Hun vertegenwoordigers in eigenlijk hun Staat wilden van hun Staat de leidende ekonomische macht maken.  Diegenen die melancholisch dachten dat ze hun leven voor hun vaderland gaven; stierven in feite voor de geldwaanzin van de Grootgeldheren.  Grootvaders vader werkte nog voor een grootgrondbezitter voordat hij op z’n eigen lapjes grond kon beginnen.  Het was de tijd van de 5, de 10 en de 14 kinderen per gezin.  De tijd ook dat de uitbuiting en de ‘ontwikkeling’ van de verre, meestal overzeese gebieden tot in de kleinste parochie ‘gesteund’ werd; zonder dat het merendeel van de boerkes wist welke industriele groepen ze eigenlijk steunden en in welke mate ze bezig waren met het leven van die andere, overzeese boerkes te ontwrichten.  Hoe zouden ze het ook geweten hebben, werken en voortdurend uitbreiden of verdwijnen en honger lijden , was hun deel.  Om de geschiedenis te leren interpreteren was er geen tijd : de pastoors, de baronnen, de fabrieksbazen en al hun politiek personeel hadden toch het eerste en het laatste woord;  en niet alleen omdat zij het waren die betaalden en betaald werden; maar ook omdat zij het nog altijd voor het zeggen hadden; zelfs na de invoering van het algemeen stemrecht :…de ultieme burgerlijk demokratische illusie van medezeggenschap over wie het uitbuitingsproces leiden mocht.  Vader kwam eraan…juist toen de jaren twintig al een beetje op gang gekomen waren.  De Russische revolutie werd door 14 buitenlandse machten zwaar belegerd en de  Duitse  revolutie, mede als reaktie op de slachtpartij van de eerste wereldoorlog en allerlei onbering; was nog maar net bloedig neergeslagen of de burgerij tilde het fascisme langzaamaan in een positie vanwaaruit het de rol van de in krisisjaren opgebruikte burgerlijke demokratie kon gaan verdringen.  De ene illusie als oplossing voor de andere gebruiken, bleek de remedie om te voorkomen dat de werkers de macht zouden grijpen.  De verpaupering deed weer haar werk, de arbeidersklasse, fysiek en organisatorisch verslagen , liet zich weer vangen en trok weer tegen de buurlanden ten strijde in plaats van de macht in eigen land te grijpen en de oude draken naar de ‘vuilnisbak van de geschiedenis’ te verwijzen.  Deze keer wren het niet de opstandige arbeiders-soldaten die met hun revolutionaire dreiging het einde van de oorlog hadden ingeluid.  Nee, het ene imperialistische beest had gewoon het andere verslagen; de oorlogsindustrie had haar centen binnen en er was alweer een plan klaar om geld te verdienen met de wederopbouw.  De voornaamste hoofdoorlogsmisdadigers van ’t ene beest werden bestraft of ingelijfd in de spionagediensten van het andere beest; en de plannen van sommige politieke strategen om als twee beesten tesamen door te stoten naar het oosten…VOORLOPIG OPGEBORGEN.  De vader vond geen werk in het Waalse industriebekken en, nog maar net ontsnapt aan het lot van een kleine honderd door concentratiekampen gedode dorpsgenoten, diende hij zich dooe keihard werken een plaats in de fruitteelt en de handel te veroveren.  Zijn plannen om in de Kongo te gaan werken had hij na de koloniale school in Brussel, definitief opgeborgen.  De kleinzoon kwam…midden jaren vijftig.  Zijn moeder had na een granaatinslag een eigrote krater in haar bovendijvlees overgehouden…een paar centimeter naar links…en onze knaap was nooit geboren. Een jong, zwaarbloedend meisje, nipt van een Vietnam – of Irakachtige of… oorlogsdood gered.  The ‘golden sixties’ kwamen eraan.  De bruto nationale produkten begonnen weer te stijgen, in ’t Westen meer dan in een deel van het Oosten en in schril contrast met het zuiden.  Niets zou de vooruitgang nog kunnen tegenhouden :  overproduktie ? onverkoopbare stocks ? …nooit van gehoord.  Met zo min mogelijk mensen produceren werd de nieuwe geloofsbelijdenis.  De overbuiting in de zogezegde exkolonies werd geperfektioneerd via  colaborerende elites, en methoden die men in het Westen niet meer durft te gebruiken.

De kleinzoon had aanvankelijk nog niet door dat dit alles niet met wat gewoon ‘broederlijk delen’ op te lossen was.  Politiek…wat was dat, niemand die een echte uitleg had; soms leek het op het verschil tussen een aantal kranten; soms bij de dorpsverkiezingen op het verschil tussen een aantal min of meer sympathieke figuren. Ook de kleinzoon zou een gezin stichten en moest z’n boterham gaan verdienen.  Hij had wel graag op ’t land blijven werken, maar die kapitalen daarvoor nodig en die commerce daarrond waren er teveel aan.  Zwaar werk als sjouwer van fruitkisten lag hem, maar hij wou meer tijd om het leven te bestuderen…en niet alleen op de manier die de school hem had bijgebracht.  Het leven zou hem alles leren wat hij nodig had…bijvoorbeeld het …reizen per trein.

 

 

25.Het observeerspel

Op ’t perron van d’aloude provinciestad stonden, kamen en vertrokken honderden ochtendlijke kostwinners.  Ritmisch, door tamelijk nauwkeurige tijdsintervallen gescheiden; stapten de stuk voor stuk, naamoze, boeiende, zwijgzame gezichten in en uit.  Zij die stonden en naar overal rondkeken, speelden het observeerspel…of keken hun korte of lange persorganen in.  Het observeerspel had slechts één gulden regel.  ’t Leek verboden een bepaald iemand die vooraan in ’t gezichtsveld van een ander kwam, daar langer dan twee sekonden in te houden.  Tijdens dit mikromoment diende je precies best zo snel mogelijk het hoofd af te wenden.  Indien iemand iemand anders langer dan die lilliputlimiet bekeek, kon je duidelijk zien dat één van de betrokken gezichtsvelden niet door de andere waargenomen kon worden.  De individuen die het waagden van de spelcode buitensporig te overtreden werden veelal met afkeurende blikken op hun baraars, openlijk voyeurisme gewezen.  Net ofdat je hun vrouw of man of henzelf als man of vrouw, te lang in de ogen zat te kijken.  Eenmaal in de trein, bereikte het anonieme sfeertje zijn hoogtepunt. De recht tegenover mekaar geplooide wezens sliepen, of staken hun hoofden en blikken tussen de nog door beelden en blikken te vertalen symbolen van de aan hun smaak en kunnen aangepaste opiniemakers.  Die uitgelezen afstandsdoders bevestigden waarschijnlijk wat ze over de wereld dachten of waar ze meenden zeker over te zijn.  Iedereen was zijn eigen voer zo gewoon, dat er niet één met verwondering, verbazing of verontwaardiging op de stijl of de inhoud van een bepaald artikel reageerde.  De lezers en slapers waren hopeloos verzoend met diegenen die warmtehoudende draden aan mekaar probeerden te breien door een gigantisch netwerk van knoopjes te linken.  Zo slaagde men er zo onopvallend mogelijk in om het observeerspel zo ontwijkend mogelijk te spelen.  Een tweede, zilveren gedragsregel hing als een onhoorbare klemtoon in de wagons : de ietwat te lange anonieme blikken mochten bijna nooit door uitgesproken taal bezegeld worden.  Zij die mekaar treinshalve kenden en bijna dagelijks ontmoeten, waren veelal gauw uitgepraat.  Vooral bij grote wagonstiltes viel het hen kennelijk zwaar om met twee of drie een wagonkabaret weg te geven.  Tussen mekaar bekende personen met totaal verschillende interessesferen, zag je al gauw dat één van de partijen zijn toevlucht gedeeltelijk in een kreativiteit van zijn keuze zocht.  Uit het venster staren, proberen te lezen, pogen te slapen of liefst ongemerkt observeren  wie er dan vandaag wel zat. Alleen de kaarters en de mensen die echt van een, om ’t even welk, boeiend onderwerp knabbelden kwamen bovenop een soort algemene, spontane aandacht te zitten.  Deze laatste groep én de toeristische treingebruikers scoorden qua enthoesiasme ’t hoogst.  Diegenen die niet behendig op mekaars golf zaten, of niet wilden of konden zitten; hadden dan toch nog één zichtbaar ding gemeen met de anderen.  In één wagon op twee zat het treinvolk met al zijn verwachingen, achtergronden en zorgen…in een door verbranding van verdorde plantaardigen verspreidde mist.  In het andere gedeelte van de treinboxen, kon je de lucht dan weer niet snijden.  De lieden van de met duurder meubilair uitgerustte treingedeelten, hadden wel meer ruimte dan diegenen die met vijftien of dertig in de zitloze tussenafdelinkjes opgestapeld stonden…toch straalden ze ergens een moeilijk te omschrijven beperktheid uit.  Een ingebouwde rem verhinderde sommigen onder hen waarschijnlijk om vanuit het met de tweedeklassers gemeenschappelijke, kollektieve verleden; aan een waardebepaling van het heden gaan te doen.  Verschillende kleine graadjes bezit, gezag en gedrag (of de ambities daarvoor) , scheidden de twee treiningezetenen en iedere groep op zich, onderling, vertoonde waarschijnlijk dezelfde symptonen.  Men zou zich kunnen afvragen waar de treinkonducteur ’t liefst zijn ronde deed.  Welwetend dat je het niet te veralgemenen antwoord, nietzozeer in een politiek-ideologische, dan wel in een zielsuithoek van de betrokkene zou moeten gaan zoeken. Misschien gelukkig dat  de psychologische wetten al die dingen haast automatisch voor ons koordineren en korrigeren zodat onze intuitie en verbeelding soms kunnen genieten van al die soorten van observeren.   Om kort te gaan, op het initiatief tot beginnen spreken rustte precies een hypotheek.  Een hypotheek die bij het demonstreren van contactnood, wel eens verhoogd zou kunnen worden.  Omdat je nooit wist in welke mate spreken wel eens genant zou kunnen zijn, hoefde het natuurlijk niet zo nodig.  De anonieme geluidloze schuttingen slopen, wekte wel de blikken en de geesten, maar vermocht zelden dat er eventueel een aantal kommunikatiespeelkaarten geschud…en uitgedeeld werden.  Daar zaten ze dan zo dus.  Gijdend samen.  ZE, het duizendtal, dat, op ’t eerste zicht, niets aan mekaar had, en wilde hebben.  Op één trein uit de duizend, lagen ze, veilig van mekaar afgeschermd, al dan niet wakker, …te dommelen.

Er waren er onder hen, die van de landelijke gebieden kwamen.  Er waren er die in kleine en grote steden woonden.  Er waren er die zelden zochten wat ze vonden en vonden wat ze zochten.  Er waren er die niet meer zochten.  Er waren er die niet wisten wat ze zochten.  Er waren er voor wie niet zoeken heel gemakkelijk was.  Er waren er die alle dagen in dezelfde details verloren liepen.  Er waren de ontgoochelden die, teveel ineens of te onhandig gezocht hadden.  Er waren er die, gelukkig genoeg, niet zo zeer meer hoefden te zoeken, maar vooral innerlijk genoten.

Er waren er die gelukkig nooit zouden zoeken.  Er waren er die teveel en te weinig of niet het juiste tot zich namen, vast, vloeibaar of zielsmatig. Hun groei altijd corresponderend  met alle omstandigheden in acht genomen.  Hun eigen groei en afgang versnellend of vertragend zoals het komen en gaan van ziekten.  Op weg naar werk of drank of vrouwen enz… . Voor de meesten was zoeken ergens als te moeilijk en nergens naartoeleidend ingebakken : hun motto : ‘leve het konkrete, praktische leven…en weg met abstrakties, analyses en de taal als heiligdom’.         Van hun geestdrift af te lezen, zaten velen precies levenslang aan een, hetzij zinloze of overbodige, hetzij een te veeleisende funktie vast.  Of een nuttige funktie, maar binnen een slecht georganiseerde struktuur.  Overbetaald of onderbetaald, zinloos of niet…iedereen was een funktioneel lid van de naar de 21ste eeuw opschuivende 20ste eeuw.  Alles draaide rond het funktioneel zijn.  Zich teveel afvragen waarom, voor wie en wat men eigenlijk funktioneel zat te zijn, was veel te gewaagd om met andere, misschien minder sociaal bewustzijnslozen, over te spreken.  Enfin, dan maar gezwegen.

  1. De nieuwe baronnen « tiens, hier had ik precies van gedroomd »

De grootvader van onze inmiddels volgroeide knaap had de oude baronnen nog gekend.  Ze waren met de klerus en de kleruspartij of de zogezegde ‘liberalen’ vergroeid en verwachten in die tijd nog een soort eerbetoon van hun ‘minderen’.  Een overgrootvader van de knaap had nog op een kleine hoeve gewerkt die aan ’t kasteel toebehoorde.  Op de laatste dag dat hij voor de baron werkte; zei deze hem dat de mest niet dik genoeg op de akkers gegoten was.  Hij had de baron daarop met z’n klikken en klakken in de zeik gegooid en hem gevraagd of “de mest er nu dik genoeg oplag, mijnheer de baron”.  De baron had zijn knecht en diens kruiwagen zelfs niet kunnen zien vertrekken van de stront in z’n ogen. Een paar generaties later, zijn de nieuwe baronnen de machtige partijpotentaten.  Voor het bekomen van tijdelijke of vaste jobs of om uit het sociale doolhof wegwijs te geraken, is een steeds groter deel van de maatschappij van hen afhankelijk.  De belangrijkste politieke daad die de grootste groep van nieuwe lijfeigenen stellen, is het kleurloos blijven.  Dit zolang mogelijk volhouden, heeft het voordeel dat je, naargelang de politieke omstandigheden, op om het even welk politiek paard kan wedden.  Nog anderen, de schatplichtigen, proberen het door zich in één van de klassieke partijen verdienstelijk te maken…al hebben die aktiviteiten inhoudelijk weinig met politiek in de geschiedkundige betekenis van het woord te maken (pensenkermissen; naai-en snit…).  Deze inzet is veelal meer een weloverwogen spekulatieve carrièrezet dan idealisme : veelal meer een soort ongeschreven code dat je dankbaar mag zijn dat je via één van de politieke zuilen en hun mutualiteiten, scholen of staatsjobs werk hebt.  Zelfs in de privésector heb je dikwijls ‘voorspraak’ nodig om aan werk te geraken.  Wie komt er over al die grenzen heen tegen zijn eigen broodheren in, eisen dat werk een recht zou moeten zijn ?  Velen aanvaarden de haast instinktmatig aangevoelde nepnoodzaak om het gesofistikeerde verdeel-en heersspel gaande te houden.          Je aanpassen aan de heersende machtsverhoudingen lijkt heel natuurlijk te zijn…maar de natuur zelf zit veel subtieler en menselijker in mekaar dan we denken.  Net zoals men veelal vroeger de macht van een geestelijke niet in vraag mocht stellen, zo dierf men ook nauwelijks te tornen aan de macht van vaak louter op arrivisme berekende intelektuelen.

 

De politiekers die we hebben en het politiek systeem dat we hebben zijn diegenen en is datgene die en dat we met z’n allen tesamen genomen, verdienen, omdat deze een produkt van ons gezamenlijk bewustzijn zijn.  Het werd de hoogste tijd dat onze knaap zijn politiek militantisme in redevoeringen om ging zetten.  Elke rede vertegenwoordigde een bepaalde periode in zijn eigen ontwikkelingsproces dat onlosmakelijk aan de totalteit van de wereld rondom hem verbonden leek.  Hij schreef uit noodzaak om de romdom hem heersende afvlakking en berusting en het gebrek aan enthoesiasme tegen te gaan. Uit noodzaak omdat er nog altijd te weinig symptomen van een daadwerkelijke lotsverbondenheid tussen de verschillende groepen van werkvolk bestond; omdat hij zich geen bijenkorf kon voorstellen met bijen met en zonder toelating om te werken;en met bijen die niet moesten werken en met honingpotten beloond werden…die niet tevreden waren met de kleine hoeveelheden stuifmeel achter hun poten.  Hij schreef omdat men zonder een gepaste, overkoepelend ingestelde mentaliteit, niet tot een rechtvaardige en sociale organisatie kan komen…ook niet als je toegeeft op de theorieen die je uit de praktijk hebt geput…en gezeefd en nog eens gezeefd.  Hij schreef omdat als in een maatschappij de groepen op het geheel primeren, dat je dan een soort kanker krijgt, net zoals in bepaalde cellen van organen kanker begint als het deel geen rekening meer houdt met het geheel. Hoe noemt men trouwens een beperkt gedeelte dat een groot geheel al herhaaldelijk heeft uitgeroeid : kanker of oorlogsimperialisme ?   Hij schreef omdat je door tegenstellingen aan de oppervlakte te krijgen men nog iets bijleren kan.  Hij schreef om door het kollektieve verleden versplinterde groepen een werkzaam gemeenschappelijk alternatief kunnen aan te bieden.  Verleden, heden, toekomst…een toekomst die, onopvallend een onderdeel van het verleden en het heden leek te zijn.  Word de geschiedenis immers niet bepaald door de omstandigheden waarin mensen leven en de stimulansen van hen die daarover nadenken ?

 

  1.  Aan iedereen

Die het leven hongerig liefhebben blijft.  Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen of overkomen kan.  Die zich niet door de heersende ideologie laten overwoekeren heeft.  Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.   Die weet dat het nieuwe en het oerlijke, alhoewel verschillend van uiterlijk en inhoud nog altijd één willen zijn.  Die denkt dat de dood slechts gedeeltelijke onbereikbaarheid is.  Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het intuitieve innerlijke observeren beheerst.  Die vanuit de kracht van deze innerkommunikatie probeert te kommunikeren.  Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan.  Die weet dat ook de eenvoudigen van geest je kunnen vooruitstuwen en dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is.  Die  de ‘aanraking’ en het ‘betoverende’  in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart.  Die de samenhang van de gebeurtenissen in z’n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien…en daardoor zijn individueel en kollektief bewustzijn verhoogt.  Die weet dat het denken over z’n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met het denken over de wereld en het heelal in z’n totaliteit.  Die, misschien onderbroken, maar immer konstant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

 

Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren.  Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is… een kunst die van een gezonde innercommuniatie vertrekt.  Die weet dat het individuele en kollektieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt…en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent.  Die weet dat bepaalde juridische en morele wetten naargelang de omstandigheden zowel veiligheid als bedreiging kunnen zijn.  Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkeld in de richting van wat het optimaal zijn kan. Die weet dat gedachten en strukturen die het nefaste deel va het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen.  Die met dit alles begaan wil zijn…omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil.  Die de ware inhoud van het woord vrijheid snapt.  Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil.  Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van mijn begrijpen heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met mijn huidige buur.  Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt. Die weet dat we met het woord ‘God’ eigenlijk de bovendierlijke eigenschappen in onszelf bedoelen.  Die weet dat alles wat bestaat zowel natuur en cultuur tegelijk is…en dat er niets anders kan bestaan. Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst…innerkommunikatie is de nieuwste kunst.

  1. Geachte Medemaatschappijer

ZIE DEEL I http://deblogfilosofen.skynetblogs.be

‘Kiezen voor Mensela’

  1. oeps..plaats voor een zin van U
  2. Een telekommunikatiefirma te lande

Waar zal ik mijn verhaal laten vertrekken ?  Met een oud-directeur die zowel in de eerste als tweede wereldoorlog verzetstrijder was en in januari 1944 doodgeschoten werd ?  Of vertrekkend van mijn eerste buro-ervaringen ? Hoe ik daar geraakte ?  Hopelijk komt er ooit een samenleving die iedereen werk en inkomen kan verschaffen…zonder dat je konstant moet bezig zijn met de zoektocht naar werk…als naar een schaars voedsel.  Een samenleving waar de vrije tijd ten andere belangrijker dan stresserend produceren zal zijn. Trouwens, de verhandeling waarmee ik in 1979 in Gent als 32ste op 9000 deelnemers eindigde, ging over het thema ‘vrije tijd’.  Stel je voor, al die duizenden afgestudeerden of mensen die wilden promoveren, die over een paar zittingen gespreid voor enkele schaarse honderden jobs konkureerden. Het was niet voldoende dat je op school een diploma had gehaald, nee overal, zowel in de private sector als in de publieke kwamen er nog een soort afvalllingswedstrijden aan te pas. Allen wilden ‘correspondent’ (het equivalent van ‘opsteller’bij de ministeries)  worden.  De jobs waren zeer begeerd vanwege hun vaste statuut. Zo’n statuut was een overblijfsel van de sociale strijd en de toegevingen die de Staten uit schrik voor de sociale bewegingen deed.  Zo konden de konservatieve burgerlijke partijen aan een soort politieke ‘klantenbinding’ doen.    Ik had al wel gemerkt dat het  examen voor een job bij een naburig gemeentebestuur waar ik aan meedeed alleen schriftelijk een sukses voor me was.  Er volgde geen mondeling examen.  Van zodra er echter iemand aangeduid moest worden, had je schijnbaar politieke steun nodig.  Dat ik bereid was om te verhuizen hielp zelfs niet.  Iemand die achter mij gerangschikt stond kreeg de job.  Ik bevond me in dezelfde situatie als miljarden anderen met mij.  Je bent pas getrouwd en wil een huis huren of bouwen en een gezin stichten en zoekt een inkomen.  Daar wij aan ’t bouwen waren en het familiebedrijf door makroekonomische omstandigheden niet  alle broers en zusters en neven en nichten aan een inkomen helpen kon, vond ik het raadzaam het spel van de wereld van de machtigen te ondergaan en zei ja toen een simpele militant, gemeenteraadslid van een andere gemeente me zijn ‘steun’ en die van het ‘sociaal-democratisch’apparaat aanbood.  Zo zat ik dus een tijdje erna op mijn eerste ‘mondeling’ examen.  Als eindwerk voor mijn humaniora had ik het thema ‘Japan’ genomen omdat ik er een boek over had gelezen.  Dus voor dat onderdeel van het examen wist ik meer dan de jury die uit een directeur-generaal en nog een drietal mensen bestond.  Later vernam ik dat die directeur veel rond de oorlogsmiserie van het dorp vanwaar ik kwam wist. Had hij misschien ook Waltere Dewee nog gekend ?  Toenertijd had ik nog geen ervaring met het feit dat directeurs een bepaalde kleur als politieke achtergrond hadden.  Diegenen die nu, anno 2002 beweren dat dit nu niet of veel minder het geval is, denken best eens dubbel na.  De managers die zich de dag van vandaag niet tot een politieke kleur bekennen, hangen in veel gevalen allemaal de supervrijemarktideologie aan…uiterlijk altans, ze hebben weinig keuze, en wat maakt hen dat…’neutralen’ zeker ?   Sommige vakbondsbonzen en de kleine kringen rond hen profiteerden ook van de overgang van het oude Staatsbedrijf naar het reeds halfgeprivatiseerde Belgacom.  Zo werd een roze topman grote baas op de Human Resources (de oude personeelsdienst).  Toen hij later bij een andere maatschappij nog meer wilde verdienen door daar mee aan het banensnoeien te werken, snoeide men hem uiteindelijk zelf.  Zo’n mechanisme van ‘doe niet aan een ander wat je zelf niet graag hebt’,  in een wereld van ‘wie kent wie’ zorgt soms toch al eens voor een klein beetje symbolische rechtvaardigheid.  Terug naar toen.  Ik kon dus aan  beginnen, op het hoofdbestuur, departement Public Relations.  Doch, wat bleek ?  Eerst een scholing van drie maanden en dan een schriftelijk en een mondeling examen.  Ik slaagde voor het schriftelijke examen en in afwachting van het mondelinge werkte ik na mijn dagtaak druk voort aan de bouw van ons huis.  Ik begreep eerst echt niet waarom ik voor het mondelinge examen zakte.   In de wandelgangen van de Paleizenstraat waren er al wel mensen die al eens een taboe dierven doorbreken en me vroegen of ik al bij een vakbond aangesloten was.  Bleek dat dat voor een mondeling examen wel belangrijk kon zijn. Ah zo.  Ik sloot me na het schriftelijke herkansingsexamen, waar ik weer door was,bij een  vakbond aan.  Achteraf werd me duidelijk dat van iedere, toen represantieve vakbond er één belangrijke figuur in de jury zat.  Beide grijzende heren, zowel de kameraad als de ‘broeder’ behandelden me een beetje vanuit de hoogte; zo’n beetje sadistisch, we gaan die hier eens een beetje pesten die jonge gast.  “Hoezoe…je interesses zijn de Public Relations  en de Informatica…wat weet gij daar nu over jong…zever niet.”  Bon…na die symbolische slagen slaagde ik er toch in te ‘slagen’.  Later werd me een bepaalde uitspraak van een blauwe sektiechef tijdens onze scholing duidelijk.  “Je moet niet voor die examens studeren, men zal er jullie wel doorlaten”, zie die kerel.  Later begreep ik waarom.  Zijn kleur zat niet in de toenmalige regering en de klas waar hij voor onderwees zat vol oranje en roze partijbeschermelingen.  Dus feitelijk kon het hem niks bommen dat we er zouden doorraken en amuseerde hij zich subtiel met zand in de machine van de konkurrenten te strooien.  Van zodra zijn vakbond represantief werd zou hij zich, af te meten aan zijn latere promoties, ook met  het zich specialiseren in koehandeltjes tussen partijen en bonden bezig houden.  Met als toppunt van sarcasme dat de toppen van de bonden zeer bedreven leken te zijn om ons gewone leden of afgevaardigden en anderen via bepaalde, ‘gebruikte’ delegees tegen mekaar op te zetten.  Als er al eens van boven georchestreerd gestaakt werd en er werd iets gewonnen dan was dat altijd niet dankzij de andere vakbonden…want die en die hadden bij het overleg maar dat of dat voorgesteld.  Als er al eens een algemene staking kwam was dat bijna altijd omdat de ene of de andere kleur weer in de regering wou.  Namen van individuen en partijen en gebeurtenissen…je kan ze zelf natrekken in annekdoten en geschiedenisboeken.  Hoe meer ik merkte dat iemands persoonlijke leven door een hoop stomme mechanismen bepaald werd, hoe meer ik me voor de geschiedenis intereseren ging.  Hadden wij, zelfstandigen en werkers de leidende klassen die wij door ons gebrek aan politiek bewustzijn verdienden…of waren die leidende klassen gewoon de lakeien van die bezittende klasse die niet voor een inkomen hoefde te werken ?  Wanneer ging die bezittende klasse ons en het deel van de wereld dat er pas erg aan toe was eens op een normale manier in welzijn en welvaart laten delen zonder aan het eigen groepsbelang en subgroepsbelang te denken ? Was zo’n uitgangspunt eigenlijk wel haalbaar zonder gans het systeem in vraag te stellen ? …en je eigen baan te verliezen en te ‘marginaliseren’ ?

Het was in die tijd in Brussel dat de oude wijken aan het noordstation nog maar enkele jaren na vergeefs verzet platgelegd werden om een stuk van Brussel in een meer New York-achtig landschap om te toveren.  Jaren hebben er bouwgronden die als speelterreinen konden dienen, braak bijgelegen.  De kleine rechtse kringen rond een saucissenkoning die later premier werd en wiens entourage later in veel schandalen vernoemd werd en tot op vandaag gerechtelijk beschermd wordt, besliste over hoe, wat, waar, wanneer, met wie en hoeveel.  Het was die periode in ons aller geschiedenis waar de eerste zaden voor roze balletten en Nijvelse bendes of zelfs wraakroepende kinderhandel… wortel schoten.  Mijn eerste bureauervaringen. Als je het werk in een familliebedrijf gewoon bent, weet je waar je aan toe bent.  Of je nu fruitkisten in vrachtwagens stapelde of de fruitplantage onderhield  of opruimde of de boekhouding deed of naar de groothandelsmarkten en veilingen reed of de dieren verzorgde…je had altijd werk en wist dat je als een team vanzelfsprekend op mekaar rekenen kon.  Je had genoeg aan de buitenlucht en het werk dat rechtstreeks, zonder te veel omwegen, nuttig was.   Je hoefde je niet te vervelen en de stress was nog te doen.  Zoniet in een steeds kleiner deel van de oude staatsstrukturen en in de overgestresseerde privésektor. Wijze leidingevenden in een bedrijf zijn stipt en objektief en zorgen voor discipline en geen te grote werkdruk.  De staatsstrukturen en privémanagers gunnen hun echter weinig kans daartoe.  Privémanagers bij de Staat gunnen zichzelf wel riante ontslagpremies…waar zelfs de politiekers en de supervoetballers jaloers zouden kunnen van worden.  Wij moeten dat allemaal maar aanzien en geen afkeer van de politiek krijgen.  Amaai .

 

Maar terug naar den buro. Aan de verscheidenheid van de karakters en hun positieve en negatieve eigenschappen , lag het niet dat het geheel van onze taken op een te burokratische manier aan mekaar geweven werd.  Die te logge struktuur van teveel leidinggevende tussenposten heeft het vroegere staatsbedrijf  gedeeltelijk aan het technologisch vernieuwde, maar sociaal verarmde Belgacom doorgegeven.  Op de manier waarop het management nu met de voortdurende herstruktureringen bezig is, kost hun job nog wel een dag hun kop.  De klant werd een goedkopere telecommunikatie voorgeschoteld, maar betaalt nu veel meer dan weleer.  Bedankt oh zaligmakende konkurrenten…die zich toch allemaal zo gretig bij het grootste monopolie inkopen willen.  Wat een absurde wereld…we hadden een monopolie en werken nu terug in de richting van een monopolie, maar dan één waar de winsten naar de beleggers versluisd worden.  Toppunt van absurditeit : de leiding van de bonden die al vijftien jaren om de haverklap in hun pamfletten de verdediging van de openbare diensten promoten en zich nu in woelige vergaderingen; nu alles toch bijna zo ver is; als voorstanders van de ‘onafwendbare’ liberalisering bekennen.  Zij, in onze sektor haast voor het leven benoemd, hun weddes door het bedrijf betaald.   Hun bestaansreden was en is het zich nestelen in hun door de staat en privéeigenaren toegelaten cocon van zo weinig mogelijk doen…ten koste van al de mensen die het eigenlijke werk moeten doen.  Hebben wij ons dermate aan de levensstijl van de upperclass gespiegeld, dat wij door onze politieke inaktiviteit echt zo’n leiders voortbrengen ?  Blijven wij echt stresserende werkomstandigheden en absurde toestanden en de wereldwijde onrechten aanvaarden om een geweldige materiele levensstandaard kunnen aan te houden ?  Hoe lang kan ons enig sociaal streven nog zijn van een zo goed mogelijke ontslagregeling af te dwingen voor de enen en mekaar om werk te bekonkureren voor de anderen.  Diegenen die het ritme volhouden, de ‘ sterke schakels ‘van vandaag zijn meer en meer de depressies en familiale moeilijkheden van morgen.  Een geheimzinnige kracht, de kracht van de gulzigheid ten bate van de geldmagnaten stuwt dit proces naar overproduktie naar ongekende tegenstellingen   Wachten we met z’n allen op  het overkookpunt waarvan we de nieuwe oorlogen en armoedebubbels vanuit onze welvaart al wel zien opborellen ?  Volgen we weer meer en meer het nu ‘beschaafd’ gebrachte rechtse gedachtengoed (al of niet links verpakt) of leren we van de lessen van de echt linkse mensen en groepen ?  Maar vooral : wanneer gaan we beseffen dat we ook zonder de door het kapitalisme en de staten opgelegde discipline zelf eerlijk produceren en verdelen kunnen ?  Wanneer gaan we de juiste taktieken vinden om ons eigen ‘gewonemensenprogramma’ internationaal ter stemming voor te leggen en daarna internationaal verkiezingen voor de dirigenten van onze verschillende projekten te houden.  Voorlopig is dit een utopie, maar de toestanden en gebeurtenissen die deze woelige wereld nog voor de boeg heeft, zullen diegenen die alleen nog de klassieke partijverkiezingen en vakbondswegen willen bewandelen en diegenen die de pers van de machthebbers en hun methoden napraten en navolgen ;ofwel tot een machtsgreep in hun oude strukturen of een breken met de oude strukturen dwingen.   Decennialang bestookt de moderne media ons met allerlei verschrikkelijke toestanden zonder een logische verklaring ervoor te geven.  Ze willen echt de machtigen der aarde niet choqueren of ze liggen misschien zelf buiten.  Buitengezet door hun minister of privémanager.

 

Al hebben enigszins progressieve kranten soms de verdienste om bepaalde wanpraktijken aan te tonen, veel ruimte voor een politiek alternatief  buiten dit systeem wordt nog niet ingenomen door de linksere berichtgeving van de ideologisch verdeelde uiterste linkerzijde van het apparaat. Die linkerzijde borduurt dan nog voort op al het oude dat door de rechterzijde in stand gehouden wordt.  In concreto betekent dit in ons dagelijkse leven een aantal simpele dingen.  Als je ziek bent moet je een door een papierenberg om alles in orde te krijgen. Recht op werk is er alleen voor wie flexibel en stressbestendig is.  Op uitkeringen wordt bijna altijd bespaard.  Huurprijzen zijn alles behalve sociaal. Staatsbedrijven en openbaar bezit  worden uitverkocht…het heeft zelfs geen zin er nog op te richten of in stand te houden…in een internationale context zouden ze toch niet kunnen konkureren.  Daarom moet alle grootschalige produktie en dienstverlening eerst per projekt in één organisatorische groep; internationaal worden ondergebracht. De inning van belastingen is veel te complex.  Zowel op gemeentelijk als op nationaal of internationaal vlak.  Voor elke openbare dienstverlening kan er gewoon een bepaald percentage van het loon aan de bron afgehouden worden…voor iedereen gelijk.   Zo zou eventueel iedereen in feite ‘gratis’ kunnen reizen, telefoneren, onderwijs genieten, … Je kan dit systeem uitbreiden met nog veel meer.  De staat zou dan via de lonen die door de banken betaald worden rechtstreeks aan inning en uitbetaling kunnen doen.  Het onderwijs besteed te weinig aandacht aan filosofie en psychologie en geschiedenis…en kan daarom ook geen duidelijke motivatie aan de jeugd doorgeven. De spekulatie laat enorme bedragen in rook verdwijnen en schept torenhoge inkomens voor hen die het niet meer nodig hebben. Wereldwijd zijn investeringen in landbouw, onderwijs wonigbouw, infrastruktuur en ekonomie in arme gebieden nodig en toch slagen de kapitalistische investeerders er niet in om NODEN EEN OPLOSSING TE BIEDEN.  Waarom zouden ze ?  Hun geld brengt toch genoeg op via verzekeringen en andere beleggingen.  En als niets meer opbrengt kreeren ze via de klassieke politiek maar meer markt voor de wapenekonomie, drugs  enz…

Zij die het voorbijgestreefde van het systeem doorhebben en hier en daar plaatselijk, nationaal en toch ook al internationaal initiatieven nemen; zij die dus tegenwerk bieden, worden teveel door het gebrek aan het bewustzijn en durf van anderen  gedwongen  van zich bij de macht van de geldmaatschappij neer te leggen.  Ze organiseren een fuif en betalen taks om muziek te mogen spelen.  Ze hebben een hekel aan reklame en toch zijn er geen radio of TV-zenders met alleen maar reklame voor die die er niet genoeg van kunnen krijgen.  Ze zijn levenslang op zoek naar een job en inkomen, en worden van de ware zingeving die het leven te bieden heeft afgehouden.  Vandaar de vlucht in pepmiddellen van velen. Wij hebben genoeg van overbodig werk en fake jobs. Net zoals diegenen wier emotionele problemen door het leven in dit grotegeldsysteem nog versterkt worden dreigen ook zij fatalistisch te worden.  Hoogtijd voor filosofische en politieke herbronning dus.  We nodigen  jullie allen uit om hieraan deel te nemen.  Een sein volstaat.  We zijn het aan onszelf en iedereen verplicht van een halt toe te roepen aan oorlogen en armoede; aan stresstoestanden en sluitingen à la Sabena, Renault, Fiat, Ford… . Laat ons onszelf verenigen en alle absurde toestanden afbouwen. Iedereen die werkloos of werkend, studerend of gepensioneerd, meer wil bezig zijn dan met zijn eigen totaalsituatie alleen; kan ons hiervoor kontakteren.   Via studie en dialoog willen we een nieuwe werkmenskultuur laten geboren worden.

 

Heb je een goede pen of kan je componeren of schilderen….of heb je een pak ervaringen waar je geen weg mee weet…kom maar af…dan kunnen we het samen over jouw ervaringen en deze en andere teksten en de onderwerpen in de bijlagen bovenaan hebben.  Zoals de volgende mail die ik aan Italiaanse call-center-mensen stuurde :

“From 13 CCENTERS 3 CLOSE. The operators move to other cc; farther away from home .  Only the once closing striked for 3 days. I myself on a national meeting of the red social democrat union was told that if I did continue to defend the not-closure of any callcenter he  (the national president) would phone security to have me thrown out of the unionbuilding in  Brussels place Fontainas. Six months earlier the building we worked in who was property of the State was sold…so we had to get out. The union never reacts and plays the same game as managment. The only thing they did was obtaining 7O percent from their wage when people starting from 49 YEARS OLD accepted to stay at home.

Ten years ago the Belgacom telecomcomp from belgium counted 26000 workforce First 6000 WENT Now another 4000 I’m 46 AND as a supervisor I will have to look for another job in my own company…but I think there aren’t any? So I will have to travel from one place in Belgium to another to fill the gaps like in an interimburo. Positive news is that recently the callcentermanagers hired 14 interims for two weeks, thinking of giving them another contract for some months more afterwards. These peolpe,with universitydiploma’s all refused after two weeks…they had never seen such workingconditions before.!!!!!

The whole world should refuse to work as a wage slafe…it will be the only sulotion in the end.  But the world is based on the fear of the individual to lose his job. It is this fear that I want to find a way of overcoming it on a large scale

Give our regards to the italian workers.

We understand each others misery. At Belgacom only official leaflets are allowed .  While striking they interviewed me for the radio. Next morning at the picked line the local secretary of the red union said in public to me that if I did not watched what I said the firm would throw me out and that the union would not defend me. The strikers could not believe this was really happening to me and I got their support. But the next day the national unions had signed the deal.

octaaf

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be  gedichten

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be  artikels & linken voor spirituele zoekers

http://fotofilosofie.skynetblogs.be  woord Octaaf en beeld Thea

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be  artikels & linken rond gevoelens

http://bloctaafblogartist.webs.com  main translations

http://talespoemsessays.blogspot.be  artblog based on writings

http://blogfilosoof.skynetblogs.be

 

31  ‘inlichtingen’- annekdotes

Nog een jaar en ook in Belgie komt de stemkomputer er aan.  Het heeft geen zin hem stuk te slagen zoals de textielwerkers destijds met de weefgetouwen probeerden. Hopelijk mondt de menselijke geschiedenis uit in een sociale organisatie waar zinvol en menselijk werken gepaard gaan met alles wat de cultuur ons aan intelektuele en psychologische zelfverrijking te bieden heeft.  Weer verdwijnt een stuk menselijk kontakt met het werk; waar het vroeger bij de weefgetouwen om het contact met de grondstoffen ging; ligt het verlies vandaag in het geval van de inlichtingen in andere dingen : het plezier dat je kunt doen om iemand aan een nummer te helpen en de woordspelingen en annekdotes die het werk soms meebrengt.  Over eventuele sociale implikaties gaan we het even niet hebben.          Al zou de computer 70 percent van de inlichtingen kunnen vinden; wat we betwijfelen omdat hij bijvoorbeeld geen ziel heeft om dialekten te verstaan en zich in finesses in te leven; toch zal hij volgens ons een pak foute nummers gaan afgeven.  Als wij al eens een verkeerd nummer op een dag zouden geven of iets niet vinden, kan je dat aan een stresserend moment wijten of aan de database; de toekomstige fouten van de stemkomputer zal je kunnen wijten aan het gebrek aan echte dialoog : U praat toch ook niet met uw rekenmachientje over die bakker die waarschijnlijk Rudi noemt en ofwel in die of in die straat moet wonen ?  We gaan niet het teveel aan werk; maar vooral de annekdotes missen. Het onder de mensen zijn.  Hier volgt een overzicht van het laatste half jaar aan opmerkelijke klantkontakten :

-“Kan je me het nummer geven van…onzen hond heeft een stuk van den telefoonboek opgenknabbeld”, spijtig dat je dat niet kan antwoorden met ‘geeft dat beest eten’, maar de binnenpretjes maken dat goed.

-“geef me eens het nummer van dokter Kiekens, want ik ben hier aan ’t kotsen”

-“ik heb hier een nummer in Antwerpen dat met 031 begint, welk is het nieuwe nummer ?” Al heb ik nog een boekje van voor 1975, ik heb het er zonder gevonden.

-“ik ben een oud menske van 94 jaar en ik zou graag het nummer van Radio Donna willen”

-“heeft U mij het nummer van zaadhandel Pieterpikzonen in Holland ” ?

– een Oostvlaming : “het nummer van de Gentse GGGeftrucks aub

-“ik moe dat veldrijden opnemen van menne vent en den televise es kapot menierre”

-na een tijdje zoeken “exkuses, het es ni de ezelstroate, moa de mezenstroat”

-wat niet stukkan :klant die én dronken is én in een lawaaierig café staat én met z’n gsm bel

-“ik zoek Frank Tytgat en heb geen tijd gehad om in de telefoonboek te zoeken”

-‘heeft U mij het nummer van het kantoor ‘Pycke en Leenen’ ‘Is dat een bank Mr ?’

-‘het nummer van motorclub De Ronkers’ aub’

-“Smeerebbe , ligt da bij Vuylsteke mijnheer”

-op de achtergrond achteraf ‘da was es ne vrindelijke meinsch’

-opmerkelijke famillienamen : Grietje Schoonooghe en Naaktgeboren

-minder aangenaam : “menne zoon heeft kanker en ik zou es willen babbellen”

-“Ik versta U niet, wacht, ik zal menne stofzuiger afzetten voor ik er over val”

-kinderstem : “hoe moet ik een condoom aantrekken?”

-“Ik loop op krukken en kom altijd te laat aan de telefoon””Met een twist op zak; bent U nooit meer alleen mevrouw”; had ik willen zeggen, maar formuleerde het toch maar even anders

-“spel eens even aub” “..met de E van Isidoor”

-“waar is dat mijnheer?” “waar ? ge gaat hier nie beginnen zeveren eh”

-“weet gij soms de nummer van de barbecue vd wielerbond”

-reaktie op een niet gevonden nummer “Metteko!”

-1204-oproep; eerste en laatste woord wat klant zegt “Klootzak”, ‘bijgedachte operator ‘dat kost U dan 2euro om me te beledigen idemdito’

PS 95percent vd klanten zijn fijne mensen

-“Ik zoek de Drie Biggetjes in de Zeugsteeg” Bestond nog wel

-“Het nummer van El Warda””Waar da””ehwel El Warda”,”maar waar dat” “eh wel ik zeg het toch El Warda”enz enz werd vervolgd

-Gewoonlijk belt men vanin een lawaaierig kafe voor een ander, ditmaal ‘het Hemelshuis’, niet gevonden, dacht ‘alleszins niet waar dat gij zit’

-iemand vroeg ‘de nieuwe beer’maar wist niet of het een varkenshouder of cafe..

-“het nummer van mijne vriend Gerard de Vogelaer in de Denayerstraat

-“autokerkhof autoterminus”

-“ne nummer om mijne poedel te scheren zou ik willen hebben”

-“textielwinkel Dat is tof”

“het is in de Gregoire Hartenstraat of de Gregroire Ruitenstraat, ik zou het begot niet weten”

-bruiloft:  “ik had vandaag moeten trouwen maar mijn madame is weggelopen, as ge ze kunt vinden moogt ge ze hebben”

-“Zijn ze aan ’t rondgaan voor den elektric mijnheer ?”

-“Ik heb 22 jaar geleden bij mijn trouw ‘kastrollen’ gehad en daar is nu iets aan”

-“Dokter Aers” “bijgedachte : moet ge dringend en kunt ge niet meer”?

-“ik zoek Nazzi Sylvain met dubbel Z” “bijgedachte, goed dat het dubbel Z is.”

-“ik zoek nen drinkbak voor vissen” blijkt te bestaan, da’s ’t strafste

-“de nummer van het kerkhof van…”µ

-“50 jaar geleden woonden ze daar” …In Engeland én gevonden

-terwijl hij dobbelde a volonté moest ik meeluisteren naar het weerbericht

-“hedde gij gin vettige lijn” op zijn Antwerps “Wat moet U hebben; een frituur?”

-15 JUNI 2003  25 graden, iedereen puf , oproep van een gejaagd iemand :

-“het nummer van zonnebankcenter…”

-“jullie op de inlichtingen vinden alles, heb je soms de lottocijfers niet”  “4  9  17  28  32  40  42 …en wij vragen maar 15 percent van de winst”

-“café de ‘kleine beurs'”,…uiteindelijk “ik heb geen ‘kleine beurs’…gevonden Mr”

-“de nummer van Schietgat Rita aub”  kalm blijven operatorXYXX, kalm blijven

-“het nummer van de famillie ‘CLOPTEROP’  bestaat

-“ik zoek een prostitutiehuis; mijn moeder werkt daar “welk adres”; “wacht ik zal het eens aan onze pa gaan vragen” “welke naam” “Romantika”

-een klant die zich aanmelde met ‘Piet Uytebroeck’ en aan een soort astma leek te lijden, waardoor hij…en dat was het grappige-niet opzettelijk-hijgde terwijl hij zijn gegevens opgaf (met mijn exkuses voor deze mens)

-vrouw tegen haar kinderen, terwijl ze niet weet dat ik me al aangekondigd heb “zit eens effekes stil” “Ik zit stil mevrouw” klant voor ’t zelfde geld aan’t lachen gemaakt

-“de nummer van nen ‘baar’; de ‘Philip den Tweide’; minne vent zit doar; ‘k weit het, het es ‘spittig’…

-OVARIO in de Eikelstr bestaat

-vrouw over haar toeren wil ‘zenuwdokter Gielen’ “Rustig, mevrouw”

-en dan de onvergetelijke knaller van het jaar ; een oudje zoekt een rusthuis in een straat in Malle die NOOITRUST noemt…ik had niet mogen lachen want ze begon aan haar keuze te twijfelen.  BELANGRIJK: van al deze annekdoten is er geen één uitgevonden.  Is er ergens één programmeur die een programma over het gebruik van humor in kommunikatie voor een stemkomputer schrijven kan ? Dat willen we nog es zien.  BIJ al deze , Als je er nog weet…

32 Veertien en in een zetel, mijmerend

 

Hij kan het zich nog altijd herinneren, liggend in zo een korte goedkope Louis de zoveelste rondingen zetel in de ‘voorplaats’, eigenlijk, wou hij rondtrekken, de wereld in.  Een groot deel in hem nog altijd trouwens, 44 jaar later.  Van waar dat verlangen ? Terwijl alle wijsheid die je hier kan komen opdoen toch noodzakelijkerwijze wellicht, tussen zijn geboorte en nu liep, langs de wegen die hij nam.  Niet zozeer lag alles op voorhand vast vanwege een onzichtbare kracht, maar was alles sterk afhankelijk van alle beslissingen van vorige generaties.  In wat je daar mee deed, lag voor een stuk je vrijheid.   Op alle mogelijke literaire wijzen en met alle audiovisuele middelen, door het leven met al zijn gebeurtenissen en debatten heen, had hij zich een weg gebaand tot een heel hoog inzicht in het wat en hoe en waarom van de dingen.  Zou hij de wereld gewoon zijn creaties in blog vorm doorgeven of er een literair filosofisch werk rond schrijven ?  Een soort testament, zoals het oude en het nieuwe testament, geschreven van uit de inzichten van toen, maar nu weer anders, in een poging het hele leven te verklaren aan de hand van essays, vertelsels en poëzie.  Voortijdig, omdat er wel altijd nog zal geschreven worden en de evolutie verder gaat.  Niet meer met de woorden van toen, ‘de Heer die ons geschapen heeft’, al blijft ‘in den beginne was het woord’ een echte kanjer als openingszin.  Eigenlijk zou het eerste hoofdstuk moeten gaan over de ontstaansgeschiedenis van de huidige big bang cyclus, over de symboliek die achter deze wording verborgen zit, maar daarmee gaan we wachten tot op het einde…toch even een voorproefje uit de meer dan vijftig essays ?

 

33 troosters en troosteressen der bedrukten

 

Ook al eens vermoeidheid weggerust na een gesprek om iemand terug in het innerlijke evenwicht te brengen. Wegen dreigen soms te scheiden wegens onverdraagelijkheid. Vanwege iemands rust ? Afzonderlijk, samen en voorouderlijk opgebouwde levenservaringen ? Voelen mensen zonder uitspreken van dingen, zaken van mekaar aan die hen in de richting van andere wegen dwingen ? Maar ja, als alles dan toch uitgesproken werd.Misschien kan je niet op tegen sommige vormen van ziek zijn en het ongeluk dat er uit voort komt. Waar ging het fout ? De lange rechte weg zonder ‘fouten’ bestaat niet, al zijn er nog zovele wijze regels geformuleerd.

 

Onverdragelijkheid, niet meer draagbaar zijn, het gevolg van levenslopen en levens, woorden en daden. Innerlijke conflicten van vroeger tijden en nu, leiden tot boze geesten…best zo snel los te laten. Een serene sfeer opzoeken is er goed voor als je anderen of je zelf niet meer helpen kunt.

 

’s Morgens. Ochtendlicht 5u30. De mist van een heldere augustusmorgen, hangt sierlijk mooi tussen de bomen en het al van het landschap met de kerk en de stilte en de boerderijen en huizen en zo. Zwarte vogels vliegen in paren uit en naast mekaar boven naar de kapel toe, van zuid naar noord, wat vanuit het Westen een prachtspektakel is. De kapel was open. Mensen moeten wel veel komen vragen daar, want er hing een aangename warmte van de vele tientallen vlammetjes van de novenen en de gewone kaarsjes. Of er moet een flauwe plezante ze allen aangestoken hebben. Nee, op weg naar de verlichting moet een mens soms door zware emoties, waar hij wel eens van verlicht wil worden. De natuur, een kapel, eenzaamheid én menselijke contacten zijn er al eens goed voor.

 

Bedrukt zijn vertraagt positieve evoluties van Uzelf en anderen. Er is zoveel om je over te verheugen en zoveel dat in zinniger toestanden kan worden omgezet. Overal het beste van proberen maken lijkt gecompliceerder

 

  1. 30/01/2101Ruth

 

Terwijl ze het neerschrijft, herinnert de 9Ojarige kleindochter Ruth zich nog heel goed hoe haar opa Octo op een koude januariochtend in 2044 uit een bootje op de vijver aan het Real Art-chaletje gehaald werd.   Ze was toen zelf 33 en verstoken zag ze hoe 2 gewapende agenten van de ‘staatsveiligheid’ hem aanmaanden naar de kant te varen. Waarom was een man van 88 jaar oud nog zo gevaarlijk ?  Vanuit de vleugel voor politieke gevangenen zou hij later op een dag in de lente nog willen schrijven over die bewuste dag waarop hij er toen even aan dacht van naar de oever te roepen dat ze “maar best de  boot konden lekschieten” en hem maar beter spoorloos konden laten verzuipen, want dat hij  toch niet kon zwemmen,” gelogen  in de hoop  een soort verdwijntruk toe te kunnen passen.  Uiteindelijk werd hij dan toch meegenomen.

Veel kans om nog veel te schrijven kreeg hij niet want ze hebben hem haast ongemerkt zo één van die prikpicuurtjes toegediend waarvan je na enkele dagen spoorloos ‘verdwijnt’ omdat je hartspier ervan plots na een tijd verstijft. Voor hij stierf dacht hij eraan hoe hij  het van hen met een oude verdwijntruuk uit de avonturenfilms van de 21ste eeuw nog had willen winnen…en aan zijn stukje over de Mierenetersbendes : ‘Zij’, de Miereneters, ‘Wij’, de Mieren.  Gelukkig waren er nog Mieren die zich minder vlug bewogen en die niet blindelings gehoorzaamden aan de wetten die de Miereneters na hun haast wereldwijde staatsgreep in 1999 opgelegd hadden.  Hun hoofdwet was : denk niet na over het feit waarom je vaak op de moeilijkste momenten van de dag zoveel  stresserende produktieve arbeid moet leveren terwijl op een heel groot deel van de nietwerkende  Mieren, jacht werd gemaakt , teneinde ze te kunnen betrappen op werk.  Een andere wet was dat je je ook niet moest afvragen waarom er zo’n groot verschil bleef bestaan in de verloning en behandeling van de verschillende soorten kantoor- of fabrieksmieren.  Een Mier uit Afrika bijvoorbeeld , plukte in ‘het zwart’ appelsienen voor de helft van ’t geld.  De meeste, militair best uitgerustte groepen Miereneters hadden hun tegenstellingen tijdelijk aan de kant geschoven en zich verenigd in een soort van wereldwijde brandweer die eerst alle pyromanen die graag met vuur speelden, van vuurstokjes voorzagen : pyromanen zoals daar waren : extreme nationalisten,  fanatieke religieusen die nog altijd niets van de menselijke inhoud van het woord ‘religie’ begrepen hadden, de maffia, …of bevriende regeringen en hun legers.    Van zodra dan iedereen voldoende opgehitst was  en de eerste branden een feit ;landden dan altijd de onderhandelaars van de Mierenetersbrandweer om de branden te blussen ,’lees’, aan te wakkeren.  Uiteindelijk kwamen de brandweerploegen overal zogezegd ‘humanitair’ tussen om overal ter wereld hun militaire basissen te kunnen vestigen…zeker voor ’t geval dat er nog meer brand zou te verwachten zijn.   Want er waren toen zo’n  soort imperialistische brandweeroefeningen tussen de verschillende soorten verenigingen van internationale Mierenetersbendes aan de gang.  In die tijd werden de Mierenetersbendes ingedeeld alnaargelang de plaats van afkomst van hun sponsors.  Zo waren er de $-M.-eters, de petroleum$-M.-eters uit dorre zandvlakten die vaak op de fanatiekste hunner geloofsgenoten gokten bij het besteden van hun overvloedige winsten…en nog andere op hun beurt verdeelde groepen die ook de Miereneters van hun vroegere kolonies van vuurstokken voorzagen om hun plaatselijke Mieren armoedig en onderdanig te houden en hun voor rekening  van de rijkste der oorspronkelijke Miereneterslanden blijven uit te buiten.  Nooit mocht er worden gezegd of geschreven dat het allemaal om grondstoffen en ekonomische en bijgevolg politieke machtsspelletjes ging…nee…er waren overal wel ergens branden die moesten worden geblust…overal moest ‘humanitair’ geholpen worden…wie dat tegensprak was een Mier onwaardig.  Ook al werd de toestand in de brandende bijkantoren van de Miereneters zo uitzichtloos dat de plaatselijke Mieren totaal aan de maffia  waren overgeleverd…de grote Miereneters kon je geen verwijten maken. Trouwens, ze werkten toch ook maar voor de anonieme kartels van de grote  Mierenhouders die via de Mierenmanagers het leven van miljoenen Mieren in goede, want winstgevende banen hielden.  Steeds bezorgd om markten en groei leidden de  Mierenstaten hun legers vechters, werkers en werklozen in de richting van het meeste opbrengst van het geld :  in de richting van onder andere wapenproduktie, krisis, groei en oorlog.

Een tiental jaar na de tweede grote oorlog uit de twintigste eeuw werd grootvader Octo geboren.  Ruth snuffelde in de teksten die hij had nagelaten.  Ze besloot ze in plaats van louter chronologisch eerder filosofisch te rangschikken :  eerst  die stukken die over ’t ontstaan van ’t leven gingen, over hoe het leven ‘werd’; dan die artikels en pamfletten of betogen over ’t geld en de politiek errond als één deel, de stoffelijke bestaansvoorwaarden dus(de stukken over over de kollektieve geschiedenis van het ‘hebben’  );  en tenslotte over al die energieen die met de innerlijke en intermenselijke kant van het ‘zijn’ te maken hebben.  Over ‘worden’, ‘hebben’ en ‘zijn’ daar ging het altijd over.   Pamfletten en nog veel meer, vondt ze terug.  ‘Hadden we al maar een ander systeem om de samenleving te beheren,,,,dacht ze.’  Ze vond een kaartje in z’n gedichtenbundel die openviel :

  1. gedichten, zie de gedichtenblogs onder andere :

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be

DE ECHTE KUNSTENAARS  : Wandel door onze steden en dorpen…

Wie bouwde alles wat staat en beweegt en in onze winkels ligt ?

Wie onderhoudt de akkers, de plantages en weiden ?

Het werkvolk begot.  Zelfstandig of als loonkracht

 

Andere blogs  http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

http://achjadeliefde.skynetblogs.be     http://filosofischverzet.skynetblogs.be

Zie linkenlijst plusminus 5OO artikels over wat er met de wereld mis is en hoe het anders kan

dagelijkse beleving van kennisopbouw,  inspiratie en

innerlijke communicatie

  1. De duidelijkheid der dood. DDDD. De eerste zin.

De eerste zin van een nieuw geheel van zinnen die een boodschap dragen waar weer maanden is naar toe geleefd, is niet altijd zo maar een gegeven dat zo maar plotseling zonder aanleiding binnen zoeft.  Gewoonlijk, bij het teveel trachten naar weer kunnen schrijven, komt er weinig; maar dan enkele dagen na een vreemde droom, komt er dan toch iets bovendrijven.  Zo droomde hij van drie schriften.  Het eerste was een blauw ruitjesschrift, voor hem symbool van de logica, het verstandige meetkundige denken, verbonden met wetmatigheden die  hij in een deel van zijn werken al voldoende literair had belicht.  Blauw staat ook symbool voor ‘straling’, lichtmaterie waar uit alle andere materie en de daar uit volgende rode wetmatigheden zich ontwikkelden.               Het tweede schrift was een rood lijntjesschrift, lijntjes, door hem al zo vaak gebruikt om de meer subjectieve dingen des levens op alle mogelijke literaire manieren te proberen vertalen zonder te veel in cynisme te vervallen, maar integendeel begeestering voor het leven mee te geven, verwondering ook.    Het derde schrift, merkwaardige genoeg, bestond uit geen lijntjes of ruitjes; maar uit een wit blad, waar met de regelmaat van een soort evolutionaire, geen wetmatige tijd een soort op wiskundig op een monitor voorgestelde hersengolven verschenen, continu eigenlijk, met zeer verschillende patronen soms, zoals je in van die uitzendingen ziet rond de verschillende soorten slaap en de dito activiteit in iemands brein.  Dit was het sluitstuk van de droom dus :  papier is vergankelijk, maar de geestelijke wereld, de stand van zaken qua objectieve kennis en bewustwording van wat je hier tijdens het leven met wie te leren hebt en wat dat met het doodgaan te maken heeft; dat was naast die objectieve logische kennis en al die uitdagingen om anderen en onszelf boven negatieve emoties uit te krijgen, wel nog andere koek om te begrijpen…of liever, aan te voelen.  Het gaat hier immers om het achterhalen van hele verhaallijnen van mensen die met mekaar vermengd geraakt zijn, emotionele evoluties die al generaties doorgegeven werden en nog dagelijks in ons leven een vertaling zoeken.  De droomboodschap, de ‘nachtelijke email aan je eigen’ zoals hij die al een paar dagen tot nu dit moment met zich meedroeg, was gewoon, ‘niet te zeer fixeren op nog willen schrijven’, de interpretatie van alle mogelijke observaties om je heen is belangrijker ; of is nog een tijd belangrijker dan willen te schrijven.  Bovendien er was altijd dat praktische werk dat tussen door nog moest worden gedaan.  De dagelijkse praktische beslommeringen leidde soms wel wat af van de centrale diepgang van de opdrachten die hij zich nog naar zijn leven toe gesteld had; ‘afleiden’ in positieve en negatieve betekenis eigenlijk.  Je hebt wel praktijk nodig om de theorie te begrijpen, maar je kan je er als schrijver of vorser ook in vast komen te zitten.  Niet alleen de praktisch te stellen daden maar ook, laat ons ze de Emodinges noemen in het leven, werken in twee richtingen, ze kunnen je zowel teveel belasten als verlichten.  Al dat mekaar willen bewijzen van dit of dat of mekaar willen domineren dat het niet mooi meer is of noem maar op; je krijgt er indien je boven de negatieve emoties uit blijven kan wel een beter zicht op…maar het kan je ook zo immens vermoeien, zeker als je je ook sommige collectieve sociale en politieke toestanden in de wereld aantrekt en al dat dragen niet juist hebt leren doseren.  Soms hoop je dan weleens dat er met de dood op het einde van al deze blauwe en rode en witte lijnen een toestand intreedt waar je niemand iets nog hoeft uit te leggen en waar het feit dat je overwegend van goede wil en vol positieve energie was, gewoon terechtkomt bij diegenen die dat nog niet snapten, of ze nu in een al of niet denkbeeldig hiernamaals met of zonder finale justitie zitten of niet.  Na het hier en het hiernamaals, een daarnamaals, dat zou pas mooi zijn, maar daarvoor moet je al zijn essay-kortverhaal ‘er was dus toch leven na de dood’ gelezen hebben om te begrijpen eigenlijk dat de inspiratie van de eerste cel die zich leerde delen om  niet van voren af aan te moeten beginnen met weer een cel te vormen, dat die intuitie daarvoor nodig eigenlijk van de al afgestorven cellen kwam…of van sommige of van één, wie zal het zeggen ? Energie is een nog weinig begrepen toestand, als je leest wek je ze op en zelfs als je schrijft en niet gelezen wordt, wie weet in hoeverre zelfs…en ’t is tevens mooi meegenomen dat je de dingen voor jezelf op tijd eens ordent of gewoon literaire vondsten waarvan je normaal gezien alleen in dat derde schrift van de droom van hierboven geniet, dan toch ook in de tweede schrift krijgt.  En het eerste schrift ? Af misschien of tijd voor een ander deel ooit eens.  Het eerste deel : http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

 

(Deel nul tot zeven, ruitjes en lijntjes zijn er wel verweven)

filoview pictures, ’20 years later’

37   Het houten ruimteschip in het woud van haast glazen bomen

Hier vond ik een soort onbeschrijfelijke rust in m’n eigen.  Hier kon ik de eenheid met de natuur smaken en kon het ruwe, het nog niet tot het rijpbewuste ontwikkelde, me minder raken.  Hier werd tussen hemel en aarde in gevreeën, gestudeerd en gezonnebaad.  Hier werd intens gedroomd en geanalyseerd en gewandeld. Hier kon je je eigen gedachtengolven laten smaken wat er in de wereld te observeren viel.  Deze plaats leek een paraboolantenne die dingen ontving en doorgaf.  Deze plaats laat zovele planten stralen en vogels bestaan.  Hier ontwaken is je eigen op de trilling van het draaien van de planeten zetten.  Hier slapen is weten dat de schors van de bomen in je dromen meer dan echt zal zijn.  Hier dagelijks vertrekken en dagelijks terugkomen is ondertussen weten wat die dromen voorspelden. Hier ontwaken is de groeipijnen van mensen met uitdagingen die problemen werden, gezuiverd terug de lucht insturen.  Hier zijn is weten dat er niet altijd even aanvoelbare vormen van heel sterk licht bestaan…is weten dat zogenaamd dood en zogenaamd leven één zijn; één middelpunt voor wie het voelen kan.  Hier leven is ook gewoon in een hangmat liggen zowel als vier maal per jaar de overlast van ook anderen hun riolering opruimen.  Hier leven is beseffen hoeveel meer er door  niet overvloedig eten, vrijkomen kan.  Hier leven is weten dat je voornamelijk van liefde, water, planten en bomen of struiken-extracten, fruit en kaas en af en toe wat vis en zo, leven kan.  Hier drinken is alles met mate genieten, een wijntje, een pintje…en hoe minder suiker, hoe minder je zomers puffen moet.  Hier leven is mensen met financiële en emotionele problemen tegenkomen, die ook daardoor de schoonheid hier niet meer aanvoelen kunnen…zomin als sommige mensen zonder financiële problemen dat soms kunnen.  Hier leven is de tirannie van privéeigenaars van elektriciteit en andere aardse telecommunicatiewegen ondergaan.

Hier sterven moet zijn zoals een boot die op het water brandt of een kiem waaruit nieuw leven komt.  Hier zie je wat je mist, als de mist ochtendlijk zweeft tussen de bossen.  Hier staat de zon soms buiten haar cirkel in brand als twee mensen in hun midden uit het donkere woud komen gewandeld.

Hier fluit een bepaalde vogel dag en nacht…tot de dag dat die over bronstige nationalist in de caravan naast die bepaalde boom wonen kwam.  Toen galmden hier smartlappen van ‘laat me nu toch niet in de steek, ik kan niet zonder jou’ door de eter.  Hier vibreert alles.  Hier kunnen ook de zwakke doden, genetische energie uit het  verleden, je bereiken als je niet sterk genoeg staat.

Hier is voor het sterke  in je, het verleden helder, het NU een beetje toekomst reeds.  Hier kan je verleden en toekomst doen verdwijnen in het NU…dan focust alles wat bestaat zich in jouw middelpunt.  Je wordt onbeweeglijk, vast punt, je straalt door je ogen en geeft een soort onbegrijpelijke levensenergie door.

Die momenten zijn uniek en niet voortdurend en je moet altijd weer door het aardse lijden, altijd weer een beetje sterven  om weer kiem en om weer straal te kunnen zijn.  Straal, want een plant of dier ben je niet meer.  Hier ontlast men zich met de deugd die het afscheiden van het oude, bewust geven kan.  Hier wordt adem verbinding met aura.  Hier worden organen spiegels van universele krachten, met elk een ander gezicht.  Hier gaat menig chakra open en wordt al het aardse boven gezogen, terwijl de rest van het kosmische naar beneden daalt.  Hier wordt vrijen het zien en voelen van hele dikke en hele fijne aura, die jaren jonger maakt en die de tijd voelbaar opgevreten heeft.

Hier moet je jezelf eerst een tijd uittesten voor je dit allemaal doorhebt.  Hier kan je zo gelukkig worden, dat je tenslotte weet dat je weer voor andere, moeilijke uitdagingen zult worden geplaatst.  Hier zeg je dikwijls DANK aan de natuur, voor menig mooi SEKOND…voor ieder deeltje van een uur.  Hier had je kunnen leven met de vrouwe poëzie van je leven, maar je deed het altijd maar voor even…maar dat was dan ook LEVEN.  Hier verzin je niet, hier komt altijd alles op je af.  Hier begin je niet, hier werk je af.  Hier luierik je niet…hier rust je uit.

Hier is ‘hier’ ook niét hier.  Hier gebeurt lachen veelal vanbinnen.  Hier draai jij niet rond van alles, maar ben jij vast scharnier, dat openingen maakt.

Hier hangt ’s nachts al hetgeen in de dag niet boven geraakte…morgen zal het weer worden beschenen en hoef je het maar te plukken…als je op je eigen trilling zitten blijven kan…en niet mee door anderen naar beneden wordt getrokken.  Hier worden geneesmiddelen overbodig, want het bannen van je illusies en angsten alléén…geneest.  Sommige emoties zijn soms  illusies, geldstructuren en hun legers zijn er de materiële uitwerking van.  Hier hangt niet veel jaloezie, hebzucht, egoïsme, trots, agressie en onwetendheid meer, maar hun tegengestelde, uitgezuiverde…voorlopig… altijd voorlopig ?

Wie geen rust overerft, kan ze hier zelf ontwikkelen.  Met onrust kan je op ieder wilskrachtig moment breken en handelen of niet-handelen.

Rustgolven zullen je overspoelen, als na een hoogtepunt.  Of de rustgolven blijven, hangt af van hoe vaak je al bereid was van te durven genieten en hoe vaak je lijden zonder angst op je nemen kon.  Hier is niets toeval, alles een puzzel, die soms grillend en krakend uiteindelijk de meest heldere beelden zonder puzzelgrenzen vormt.  Hier is weinig gepland, het vloeit allemaal weer in mekaar, telkens het peil in alle betrokken vaten op mekaars gemiddelde hoogte komt.

Hier is een bloem iets met een ziel, een kracht met  een ander frequentie en een andere uitwerking dan de struik ernaast.  Hier is een boom een stroom naar boven, een streling die je verstopte en kromme energiebanen rechttrekt, zin naar boven geeft.  Hier is hout iets waar je van houdt.  Hier voel je dat het groen genieten kan van dagenlang in de regen te staan.

Hier hangt niet de somberheid van op vele plaatsen elders; wanneer het weken donker en koud kan zijn.  Hier duik je dan mee en voel je vallende bladeren als een even groot raadsel als al die soorten bloesems aan.

Hier heb je een band met allerleikleurige bomenkruinen die je de aan ieder nieuw moment aangepaste krachten sturen…als jij je er maar voor openhoud…en er intensief…vanuit je vezels om vragen kunt.  Hier tintelen lichtjes vanop de bodem van verdriet, dat, wie?  … weet van waar het komt en dat je logisch soms niet meer vatten kunt. Hier moet je beseffen dat je je moet compleet leegmaken kunnen, indien je de omgeving door jouw wil laten stromen.

 

  1. Hij had een beetje krullokken van zijn eigen

Als kind van een paar jaar, was het eind jaren vijftig in de eeuw met twee wereldoorlogen, mode van een krulijzer in het midden van boven op je hoofd te laten zetten, zodanig dat je een lange ronde krul op je hoofd had, in die nog heel deftige tijd een beetje een voorloper van het latere punkgedoe.  Ik kon daar absoluut niet mee lachen met hetgeen de vrouwengemeenschap in de familie met hem wou aanrichten, vluchtte weg wanneer er weer eens sprake was van zo een vijftien centimeter lange zwarte spelt met twee rijen ijzeren tandjes na wat gedraai met een kam op zijn hoofd te instaleren.  Ik hield toen al niet van fake en veel was inderdaad niet nodig omdat het er al was.  Zoals fruitkwekers en fruithandelaars die hun fruitkisten van etiketten met de naam van de fruitsoort en de diktemaat moesten voorzien, dat fruit sorteren, ook een totaal overbodige zaak voor de verwende consument die eigenlijk zelf het besproeien van fruit in het leven riep omdat het schoonheidsideaal van het product nu eenmaal geen schoonheidsfoutjes, appelpuistjes bijvoorbeeld meer duldde; men was er vies van, schrik om ergens ziek van te worden, de over properheid stond in zijn kinderschoenen.  Inentingen voor alles en nog wat, tot in het leger toe, wat ze eigenlijk als neveneffecten aanrichten, is een onontwarbaar modern taboe.  Vijf procent van de mensen was nog boer en tuinder, in een tijd dat er geen veestapels moesten worden verbrand, maar men een ziekte in de kleine stallen rustig kon laten uitzieken. De pastoors verklaarden de zinnen van ’ t leven van uit hun enig zaligmakende hoek en boek en de aandeelhouders trokken miljoenen mensen weg van de velden en steden, om een gigantische industrie op te bouwen, die iedereen eens even op een paar decennia van een auto, een wasmachine, een koelkast, radio’s en tv’s ging voorzien.  De drie eerste kan je indien nodig missen, indien je een prima openbaar vervoer hebt en alles kleinschalige wordt georganiseerd, de twee laatsten, soms zijn er wel goeie dingen op te horen of zien, maar een pak desinformatie, voor een stuk goedgemaakt door de kwaliteit op sommige zenders, kleinere politieke bladen en later, en sommige deelnemers aan sociale media.  Uit de dorpen zijn in die tijd ondertussen de kleine theatertjes verdwenen, het tv maken van die tijd.  Komen er nieuwe mensen in een dorp wonen, is’ t ook in de meeste gevallen geworden als diegenen die zich in een stad een isolement opleggen.  Bij het mijmeren over wat nu mijn 1051-ste woord ging worden van deze roman, (het woord ‘Bij’) dus, schoten me een reeks belevenissen uit het verleden te binnen, mijn afkomst, jeugdherinneringen en zo meer, dingen die ik in een al of niet nabij verleden eens geschreven had.  Zou ik ze even nalezen om tot op de dag van vandaag door iedereen welbegrepen kunnen verder te schrijven ? Welke waren de thema’s in mijn leven geweest naast van waar alle ellende in de wereld van afkomstig was op individueel of collectief vlak, op materieel en psychologisch gebied, op spiritueel gebied ook, een domein dat nog op de godsdiensten moest worden veroverd.  Want die hadden er in ’t verleden vaak een zootje van gemaakt en waren daar weer hier en daar weer op grote schaal weer mee herbegonnen.  Over hoe het leven via de fysica en chemie is ontstaan en hoe het tot de eerste cel leidde, die dank zij de energie van de afgestorven cellen tot een eerste vrouwelijke reproductiemethode kwamen, daar had ik honderden bladzijden over geschreven in iedere literaire stijl. Voorlopig zou ik het daar niet over hebben en wie er iets moest van weten moest ook maar bovenmatig met studeren aan de slag of zou mijn linken op het einde van deze roman en de verzamellink hier onder maar moeten raadplegen.

Deze roman, in elke literaire stijl geschreven zal diegenen bereiken wiens tijd er voor gekomen is, hoopte ik stilletjes, net zoals in mijn leven alles zich ook op tijd aandiende, al leek het niet altijd zo.

Alle 24 blogs :

Google ‘het voortijdig testament’

of ‘de blogfilosoof’ of http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

39 Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water

 

Wanneer je een emmer water neerzet, zal je merken dat het spiegelbeeld daarin precies dronken ronddanst en altijd vertraagt tot dat ene moment van complete bewegingloze helderheid van zodra onder meer het evenwicht met de snelheid van de aarde rond de zon is bereikt. Op zo’n moment besef je het belang van helder denken.

Voorwaarde tot het verstaan van de essentie van helder denken is het doorheen de vaak woelige praktijk van allerhande bewegingen in het leven (zie het water in beweging), zo vaak mogelijk tot stilstand, tot rust geraken.

Vermijden van verstrikt te geraken in de over complexiteit van allerhande situatie, is ten zeerste aan te raden, maar wegens oorzaken in verleden en heden en hun bijna onvermijdelijke gevolgen in de toekomst; niet altijd even goed doenbaar.        Gelukkig volgt er op een these altijd een antithese en een synthese…wat zowel voor maatschappijen als personen in alle mogelijke relaties gelden kan. Dat allemaal met één bedoeling : dat iedereen de naar zijn omstandigheden dosis bewustzijn opdoet.  De hoeveelheid vrijheid die je in deze spirituele evoluties krijgt kan beperkt of zeer ruim zijn, naargelang de omstandigheden en het kunnen aanhouden van je innerlijke evenwicht dat je veel omleidingen kan besparen en je een waardevoller inzicht over de verhouding tussen plicht en vrijheid kan geven.    Een goed begrip van de details rond een bepaald gegeven, vertrekt altijd van innerlijk evenwicht en eenvoud…zo niet ga je worden platgewalst door de complexiteit.

 

 

40 De tekenen overleven hen.
 

Er was dat moment, onlangs; wijl ik buiten op mijn winterstoel zat. Een paar uur eerder had ik een gedicht over mijn vader ergens in een prozatekst gebruikt. Ik observeerde de natuur, de natte verkleurde eikenbladeren die in de kale boom op een ravennest waren blijven hangen. Ik streek enkele keren met mijn rechterhand over mijn linker. Een paar seconden later, realiseerde ik me dat onze ouwe dat vroeger ook deed. Zijn aanwezigheid was op zijn vroegere vorm na, net ietsje minder duidelijk present. Nu.

Net als een paar ochtenden terug, toen ik me de koffiegeur in de cabine van zijn camion op weg naar Duitsland herinnerde…zo ineens, zonder aanleiding. Gewoon maar om aan de eenheid in verscheidenheid te herinneren, aan het verhaal dat samen met het leven, toen het net boven het niets uit, aan zijn tocht begon.  Het leek net of de diversiteit van wezens voortdurend wordt uitgebreid naarmate het theaterstuk van het leven andere personages nodig heeft. En toch zijn we aan dezelfde scenarioregels gebonden.

 

41 Leren beseffen wat de geest is

Je hebt zo van die documentaires over de totstandkoming van biologisch leven. Als je dan ziet en aanvoelt hoe door het niet niets willen zijn (een ruimte groter of gelijk aan nul kan niet bestaan, en dan volgt er een explosie à la big bang) door onzichtbare straling, geest als het ware, het eerste atoom werd geschapen…dan snap je de symboliek daar wel van, het leven moet het niet van onzin en gebrek aan inhoud hebben. De reis ging verder naar de molecule, al gecompliceerder, de planeten, het tot stand komen van toestanden op planeten, waarbij het ontstaan van de cel mogelijk werd en zo verder tot ons. De kosmos boven je hoofd, dat is dus ook al duidelijk familie van ons, dat zijn wij voor een stuk ook. In feite kan je de stof ook al bezield noemen dus en de ei (eicel), kwam voor de kip. Het zou wel eens best mogelijk kunnen zijn dat de kosmos binnen afschrikwekkende tijd (gewoon weer eens?) in mekaar klapt en er op het randje van niets weer een nieuwe big bang cyclus begint…en alles van voor af aan weer begint…op basis van alle  energie die er voorafgaandelijk bestond. Heerlijke gedachte, niet, of vindt U  meer zin of troost in de klassieke vorm van reïncarnatie, waarin U of delen van U of combinaties van geaardheden van zijn, niet zo lang moeten wachten op een enigszins verwante verschijning van het wezen dat U nu bent ? Gissing natuurlijk, maar zo komen we toch een stukje korter bij de geest van het zijn.

Dichter bij de ziel komen omhelst andere dingen, figuurlijk en ook letterlijk soms. Door het leven met de anderen kom je daar de hele dag mee in contact, soms oppervlakkig, bij wijlen dieper. Misschien hebben dingen als levenslust, goedheid, blijheid, opgewektheid, solidariteit al van bij het begin van de vorming van de kosmos bestaan onder de vorm van de straling die toen vrijkwam…tegelijk met hebzucht, arrogantie, zwaarmoedigheid en nog andere om te polen wezenskenmerken. Wie weet wilden ze door het ontstaan van het biologische leven gewoon eens van kostuumpje veranderen en aan theater gaan doen. Als het zo zou zitten, zijn die symbolische wezenskenmerken er wel in geslaagd om tot op vandaag en wie weet nog hoe lang verder, voor de nodige ongelofelijke scenario’s te zorgen. Of het nu gaat om relaties tussen mensen of gemeenschappen, we komen van ver en alles lijkt wel te culmineren in het NU, naar een happy-end of nog wat meer drama toe.

Je hoeft natuurlijk niet te vertrekken van de ontstaansgeschiedenis of de ruimte indien je je meer wil bewust zijn van wat de geest is. Dichter bij de ziel van je medemensen geraken, maar eerst en vooral je eigen ‘zijn’ verstaan, gaat ook. Gebeurtenissen, gesprekken, beschouwingen, ogentaal…allemaal aanleidingen en voertuigen daarvoor.

 

 

42 Naar de kern van het wezenlijke

Geloof, modernere versie.  Een mens kan veel inzicht verwerven in zijn leven, tenminste als je daar voor openstaat. Je kan de ontstaansgeschiedenis van het biologische leven bestuderen, de geschiedenis van de politiek, de evolutie van de mens als psychologisch handelend wezen. Je kan dat in kunst omzetten als je wil. Het wezenlijke echter, leven en dood en het waarom ervan, blijft het moeilijkst om uit te drukken. We zouden eigenlijk op wetenschappelijke basis wel eens oneindig zouden kunnen zijn, binnen bepaalde limieten en tijdsintervallen die niet zozeer met de klassieke reïncarnatie te maken hebben. Je zal hier tal van essays daarover vinden, maar je hebt waarschijnlijk de tijd en de energie er niet voor om ze te lezen.

Hetgeen ik hier wil naar voorschuiven, heeft ook te maken met een stem te geven aan eenieder die niet via de klassieke religies aan geloven toekomt. ‘Relier’, het Franse woord voor ‘verbinden’, ‘religie’, wil toch ook zeggen van al die domeinen ‘filosofie’, ‘wetenschap’ ‘psychologie’…te verbinden met het spirituele denken en ook aanvoelen…want dat staat nog het dichtst bij het dagelijkse leven, maar het gaat hier soms om hele vluchtige momenten, indrukken, aanvoelen die de kern van het wezenlijke benaderen, namelijk de medemens zelf. De mensen rondom ons. De oude man of vrouw met wie je midden hun lijden al eens over vergankelijkheid durft praten. De jongeren naar wie je moet luisteren en met wie je in dialoog kan treden, om die zeldzame momenten dat we niet door de bijkomstige dagelijkse dingen opgeslorpt worden, ze voorzichtig en kordaat raad leren geven, na rijp beraad. Hun aller evolutie aanvoelen en weten waar dat jij daar ergens in staat en wat je daar staat te doen. De voorgeschiedenis van ons allen en de domino’s die we zelf in beweging brachten, maken dit makkelijker voor de één dan voor de ander, al staan de sterkste schouders vaak in de moeilijkste situaties.

Op zo een momenten midden mensen, kan je toch moeilijk afkomen met de klassieke religieuze dingen zoals ‘de Here zei dit of dat’ en al van die zaken waarvan de huidige liturgie in de kerken zich bediend en waarmee ze de meerderheid van de mensen van zich vervreemd. Wat niet wil zeggen dat ik sommige teksten van oude religieuze schrijvers niet waardeer.

Maar we moeten weer meer leren communiceren met mekaar. Zeggen wat ons in de andere stoort zowel als wat we op prijs stellen. Mekaar verhalen durven vertellen, al is het soms niet makkelijk om persoonlijke dingen aan te kaarten. Ik weet het, soms is dat niet echt nodig om te diep te graven en blijven de pijnen best onder een laagje aarde, waar ze als compost dienen, maar op sommige momenten moet je als mensen een stukje van mekaar durven prijsgeven.

Voor iedereen komt de dag dat hij of zij heengaat en dat is de kern van het wezenlijke, ‘sterft’ de graankorrel en ontkiemt er een nieuw leven…onder één van de vormen en voorwaarden die ik in eerdere essays probeerde te beschrijven ? Het is al wat te eenvoudig om te geloven in een hemel of een wedergeboorte op z’n Indisch ingeschat…allemaal aanlokkelijk…maar zijn we gewoon geen vervolg op al hetgeen waar die voor ons leefden mee bezig waren en wij ergens daardoor nog zijn ? Dat is pas realistisch karma zou ik zeggen.        We zijn voortdurend aanvulling…en hoe we dat invullen, wel soms kunnen we niet anders dan zus of zo, omdat het leven vooral niet iets individueel is, maar een samenspel…en daar moet je in leren aanvoelen, welke rol je vervult. Met vallen en opstaan. Met begrijpen, vergeven en doorgaan. Hopen en geloven in het positieve, het oneindige en veel meer. Bovenmenselijk leren liefhebben.

43 Zegen het nieuwe jaar ook zelf.

Evenwicht op een bevroren spiegel. De massa kleurrijke bladeren naar de bodem gezakt. Nog maanden en het stuifmeel zal weer drijven. Wijl vogels hun nesten weer zullen bewonen in groen. Ondertussen mijn kachel met het dode hout stoken.

Wachtend in de hut, op bezoek van ’t internet.

Wezenlijke ontmoetingen, ook in ’t niet virtuele.

’t Beste in ’t nieuwe jaar vol van weer zingeving.

In al zijn verschijningen en linken. Dankbaar en sterkte behoudend.

Elkaar, mekaar, graag blijven zien…
44.Liefhebben, in platonische zin, los van de volledige liefdesrelatie die je met iemand hebt : buren, famillie, kennissen, vrienden, mekaar een warm hart toedragen…de diepten van begrip leren doorgronden, zonder slaaf van iemands ‘loeten’ te worden…..vandaaruit naar beleving van filosofie, cultuur, politieke stellingnamen, solidariteit toe, over de regio’s en landsgrenzen….in deze wereld die georganiseerd is op economie die maar moeten blijven groeien opdat iedereen een inkomen zou hebben…een maatschappij zou moeten gestoeld zijn op het leren begrijpen waarom wij hier met z’n allen rondlopen, over de dood heen…

45. Aan onze Depressieve medemensen

Elk van jullie is een enkeling op zoek te midden van.

Niemand werpt een steen, die tijden zijn voor de meesten van ons voorbij.

Hoe iemand helpen een ritme te vinden dat bij hem haar past, terug méér in iemand te zien dan klachten, chemie en pillen ? Dat de andere ook weer kunnen laten voelen ?

Hoe het onverwerkte verleden kunnen helpen afsluiten ? Het heden niet als een ‘schuldig zijn aan’ aanvaarden, maar als een rol van jouw in het grotere spel om je heen. Tekortkomingen aan anderen niet verwijten, tekortkomingen van anderen met begrip doorzien.

Was de waarheid die je al of niet voor echt hield, verwarring, leugen of deed het echt pijn ?

Smijt die pillen toch maar beter weg ? Als ze al niet het zinnelijke onderdrukken, dan wel misschien het lied van de ziel die durven wil en niet onder het peil van de inactieve soort van berusting wegzakken wil.

Waar zitten ze ergens, de pijnen, te diep of zwaar om alleen te dragen misschien…als men daardoor jou nog verdragen kan.

Tegen dat soort pijnen, helpen geen pillen…ze doen misschien tijdelijk goed en brengen je hoofd tot rust…tijdelijk, terwijl je weet dat je je sust.

Wat is dat nu, wat je echt niet meer weten moet ?

Bang van hoe je omgeving reageert, reageer je nog nauwelijks op je omgeving, dan meer, dan minder en dan weer teveel.

Je verwaarloost het gezonde eten en de frisse lucht, het ervaren van wat stilte, toch ook al niet ?

Je hebt toch al het gene waar een mens zich voor interesseren kan, toch ook al niet opgegeven ?

Niets zegt je nog iets, maar beetje bij beetje wordt je lomp in dingen, terwijl je dat niet bent.

Maar, begrijp wel dat er nog begrip is rond je, begrip dat niet mee het zware in wil. We zagen je toch nooit bijvoorbeeld een drankflesje op de openbare kieperen, zo lomp en zo ongelovig in de zin der dingen, wil je echt niet worden.  Daarvoor heb je gelukkig nog een voorraad trots. Ontdek hem en je kan er aan beginnen.

Los van relaties waar je het moeilijk mee had…de uitdaging niet zag of onderschatte. De onbekende man of vrouw naast je, de eens bekende, ontkende of de niet voldoende gekende… . Zoek de zin en werp de onzin overboord, ook na het kwetsen van de waarheid en het moment waar je ontdekt dat je best andere lagen in je zelf aanboort…anderen op een andere manier aanhoort.

Blijf in de perioden van opklaring geloven en er naar verlangen !

En bedankt er voor ! (ps. we dragen allemaal wel een zekere depri-graad mee)

46. God zij dank, ‘god’, dat zijn de anderen

De anderen. Zoveel tegen gezegd al.

Zovelen gelinkt, zoveel te zeggen, onvoldoende gehoord.

Laat ze soms maar zelf spreken.

Vrienden, vriendinnen , zijn en haar-dimensies, kennissen, regeerders, onderdanen, jaknikkers, tegengewicht.

De anderen.

Door sommigen verwekt, anderen door jezelf. Familie.

De anderen.

Hun pijnen, frustraties, gloed en willen weten,

dan weer niet.

De anderen.

Hun kwaaltjes, hun pillen hun ouder worden.

Hoelang valt ‘dood’ eigenlijk buiten te houden bij leven ?

De anderen,

het beste in hen zelf dat zo verblijden kan.

Hun aanvullingen, nodig als brood, onuitstaanbaar soms.

De anderen.

Wij, hebben alleen ons eigen gezelschap in feite.

Reizigers doorheen al zo lang en soms teveel, telkens overwonnen.

De anderen,

wijsheid, fijngevoeligheid met onaf verweven.

De anderen,

gedomineerd door de ideologie van de productie om de winst.

De anderen,

opgedeeld in kasten die mekaar leerden mijden.

De anderen

die mekaar dan toch weer opzoeken en vinden voor iets grootser.

Solidariteit, uitwisseling van menselijke gevoelens, samen perfectie.

De anderen,

zieleroerselen, verhalen verdrongen en opduikend.

De anderen,

mekaars sadisten, masochistisch bij wijlen.

De anderen,

werktuigen der evolutie naar meer bewustzijn.

Met Mekaars geduld bergen en  ravijnen en vlakten van liefde lerend.

Inzichten, te weinig van belang,…bang ?

De anderen,

de stilte van het parcours meer of minder genegen dan het lawaai in het zijn.

Een Teveel of Te weinig, opvullen en aanvullen met niets. Het niets, de grootste duivel…telkens weer verjaagd door om het even wat van…zin. Zijn.

De anderen, kwelduivels en engelen in hun enige, menselijke gedaante.

De anderen,

geven en nemen, vergeven en van doorgaan tot stoppen, veranderen. De anderen.

octaaf 07/07/2009 dinsdag, bij  weinig zon

  1. Morgen kan ze er niet meer zijn Ze is nog van de jaren twintig vorige eeuw en deze van deze eeuw, zal ze niet meer beleven. Een geheugen dat haar zelden in de steek laat. Tal van mensen en voorvallen, lotgevallen, weet ze aan haar eigen prognose qua vooruitzichten te koppelen.  Zelf heeft ze die minder. Ieder kent zo wel iemand, hard labeur, kinderen grootbrengen en dan nog zorgen voor tal van ouderen en een eenzaam familielid.                  Nu wordt ze zelf door haar kinderen verzorgd.  Na een evolutie van alles nog zelf beredderen, komt het trager stappen, dan het ding met vier wieltjes, waar ze achter liep, ‘loopkarretje’ heet zo iets waarschijnlijk.  Uiteindelijk de rolstoel waar ze nu in zit. Vroeger kon je ze nog meenemen voor een uitstapje met pannenkoeken als kers op de taart. Ook dat is voorbij.      Nu ze meer en meer frequent vecht tegen pijnen als daar zijn, die vanuit de heupen, en steeds talrijker  andere plaatsen. Het wachten op de volgende fase moet benauwend voor haar zijn. Niet meer zelf kunnen rechtstaan, pijn hebben als ze rechtgehouden wordt bij het op de pot gaan en het wassen. Als je ze ziet indommelen van de rust die ze door pijnstillers heeft en haar hoofd de tafel niet wil raken, ja, dan vraag je je af, waarom een leven op zo’n zware manier moet eindigen.  Haar mimiek kan door de pijn heen soms terug heel alert en blij worden en dan zegt ze de leuke dingen van vroeger weer of dan wordt ze ernstiger en geeft een nuchtere, niet idealistische kijk op toestanden.  Blij kan ze zijn als je de kol van haar hemd goed schikt of als je ze overhaalt om een bonbon of een ijsje met je te delen of het alles overrompelende wereldnieuws een beetje eenvoudiger voor haar maakt en corrigeert, positieve vooruitzichten stelt, aantoont dat de wereld niet naar de bliksem hoeft te gaan. Maar dat nieuws, dat grote domme nieuws over banken en oorlogen en bommen die , door wie eigenlijk geleid, ontploffen, zogezegd omdat er vliegtuigen in torens vliegen…vervaagd gelukkig in haar geest als ze de gewone mensen op ‘man bij hond’-tv ziet. Mensen zoals zij, afhankelijk  geworden, het einde, vraag ik me af, in sommige gevallen verwelkomend.        Dat grote domme nieuws dat verdwijnt als de kinderen en kleinkinderen en buren met het gewone nieuws komen en zij er niet uitgesproken, haar ervaring met bijna zestig jaar dezelfde partner tegenover stelt.  Andere tijden andere mensen.  Oordelen doe je die dingen op de duur niet meer, alleen proberen begrijpen van waar ze komen, je afvragen wat er in welk verhaal vermeden worden kon …als dat al mogelijk zou zijn…ook nog eens. Je afvragen in hoeverre beslissingen op kruispunten niet teveel ingegeven waren door de wereld buiten en minder vanuit het ‘eigen’.  Je afvragen tot hoever iemands vrije wil eigenlijk reikt.

Ieder verhaal is een ander verhaal, onderhevig aan dezelfde wetmatigheden, maar vaak met andere voorgeschiedenissen, die zich herhalen en in de loop van hun evolutie de tegenstrijdige en gelijkgestemde personages in het leven roepen…en ja, ook die polen kunnen in de loop van verhalen wisselen.  Nee, stokoud vrouwke, de wereld is vooral gek als het om centen en bezitten gaat en ik weet het, ook mensen kunnen mekaar tot gekte drijven…als ze het zware niet overwegend licht maken kunnen. Eén van de verschillen met vroeger, is dat men het daar vroeger allemaal weinig over had.

 

48 .Het verdriet om zijn broer

Hij werkt in weer en wind tussen de fruitbomen.

Klein, breed, werkershanden aan zijn lijf.

Plant bomen op de akkers van voordien.

Zet er staken, spant er draad en snoeit.

Geniet van de bloesems, dunt om te laten dikken.

Besproeit, bemest, maait en dan de boekhouding nog.

Tussen de bedrijven rondom ’t Boeckhout.

Plukt en stockeert en koelt zijn opbrengst.

Kisten klaarmaken voor transport, sorteren.

Vervoer naar de veiling.

Familie mobiliseren als broodnodige hulp.

Hij praat op een hele zachte stille toon,

warm contrast met zijn ruwe uiterlijk.

Plots zie ik hem staan naast de open kist van zijn broer.

Met tranen in zijn ogen.

Nee, niemand verdient zo lang vechten tegen een vreselijke ziekte.

Waar zijn die ravottende jongens van vroeger ?

Naasten kunnen ze de droeve dingen van zich afzetten ?

Echt slijten doen ze niet.

Dichter bij de ziel komen doet soms té pijn.

Op andere momenten kan het heerlijk zijn.

Coeckelberghs Octaaf

 

  1. Je ziel zit ook bij wie je ze gaf,geeft,zult geven

Wie ben ik ?

Heb je er al een idee over ?

Een samenstelling van vergane zielen .

Waarin je echte eigenheid moet domineren.

Wie gaf je je ziel ?

Een deel ervan om in te werken met een doel.

Dat ook die andere als aanvulling zocht.

Van wie kreeg je ook een belangrijk stuk ?

Aan wie wil ze ook biologisch doorgeven ?

Van wie kregen we ze ?

Welke zijn , over één leven heen, de rode en blauwe draden in de levensverhalen ?

Midden het economische, dat andere verhaal.

Over wat eigenlijk die andere zinnen van ’t leven zijn ?

Menselijkheid leren beleven, doorgeven.

Niet buigen voor de pijn.

c.octaaf

 

  1. Spreken met ouderen

Het leven moet niet beleefd worden als een wachtkamer vóór de dood.  Als je het vaak met zieke ouderen over een eventueel nakend heengaan hebt en ze onder meer vertelt van die mensen die al klinisch dood zijn geweest en terug werden geanimeerd en dan met verhalen komen over hoe ze hun eigen zagen liggen en de al of niet bekenden en de lichtwereld aan de andere kant, lijken ze vaak niet te geloven dat er een andere kant zou kunnen bestaan. Ze hebben soms te veel meegemaakt of fysisch geleden en interpreteren het lijden in de wereld als iets wat ‘God’ niet zou toelaten. Voor mensen met een meer wetenschappelijk gebaseerd geloof in het onvergankelijke van energie, hoeft dit geen beletsel te zijn om de mogelijkheid van onvergankelijkheid zoals in de na de dood ervaringen (en weer terug) beschreven, open te houden.  Mensen die moeite hebben met het ontwarren van waarom hun leven hun leven was, lijken pessimistischer dan anderen in deze materie. Inderdaad, in deze ‘materie’.

 

 

 

  1. Celibaat en andere praat

Mensen, sommigen hebben al eens de nood om rond de hete bij van taboe onderwerpen heen te praten.  Seksualiteit vooral, is een ‘heet’ hangijzer. Over welke soort van lichamelijke gevoelsbeleving hebben we het dan ?  Is het niet menselijker om bij de redenen voor het homo of hetero zijn stil te staan en leren dieper in de ziel te kijken, dan louter te ‘veroordelen’ ? Moeten mensen die met de evolutie van de ziel begaan zijn, niet eerder leren ‘kijken’, ‘voelen’ naar de evolutie van de seksualiteit, van louter een instinktachtig beleefde uitlaatklep naar een extra gevoelen van aanwezig zijn met mekaar in functie van het zoeken naar jezelf en het waarom van de eenheid met een andere ? Zoiets als kunstschaatsen op het ijs…alleen is al mooi, met twee nog mooier, ingewikkelder ook.

Zouden er meer roepingen zijn in de kerken der gekende religies indien de bedienaars er van mochten trouwen ? In sommige religies mag dat en ook daar blijkt er een steeds groter wordend tekort aan priesters te zijn. Wordt het niet stillaan de hoogste tijd om geloven en religie ook onder andere invalshoeken te bekijken… psychologische, wetenschappelijke, filosofische ?  Misschien zijn er wel evenveel ‘gelovers’ in het leven zelf onder gescheiden mensen dan onder hen die het geluk of ongeluk hebben nog met mekaar te leven.  Belonen en straffen lijken we mekaar al genoeg in dit leven aan te doen, de rest is  giswerk en afwachten.        Hoe leg je dat aan moderne mensen uit : in de hemel mogen de getrouwde mensen rijstpap eten en alle ‘overspelige’ moeten de afwas doen misschien ?

 

 

 

  1. They said he would send us the holy spirit In many ways I

 

tried to approach a number of fundamental things. The creation of cosmos due to the fact that something smaller or equal to nothing cannot exist. When meaningless is approached, pressure mounts and like the big bang explodes. That’s why everything has a meaning. Nihilism is a contradiction. Sense could not be stopped.  The voyage from radiation towards the first atom and cell and from then onwards towards us, the creation of the unique circumstances where this could happen, no, no lucky coincidence. Everything serves a purpose and nothing wants to become or can become meaningless. That’s why society is in evolution, trying to move away from the decadence of the worn out, towards more fulfillment in the new end. It might be a possibility that we do not take our chance and make a happy end of it all during this big bang cycle…just like we as individual, emotional beings sometimes desire to have more than one life to get the complete picture of who we are. I contributed a lot of essays to raise enthusiasm about these things (mainly in Dutch).  All objective philosophical questions can be solved with science and history and you can find a lot of wonder and joie in it…a pity few people try.

The subjective site of it all, the psychological reasons, the making sense of it all…well, one needs more to try to understand it and bring it over…by life itself and by culture, one can succeed. But still a lot of ‘the holy spirit’ of it all becomes clear by those strange kind of special energy, of ‘intuition’-like features…which aren’t as much a mystery, but a kind of energy that can trick you, but you cannot trick it back.  This is no appeal to push logic and reason aside when one is dealing with rather sometimes irrational things as life and dead. One’s life is interconnected with others and sometimes it is not so easy to understand ‘why this is all happening to us’.  There’s a structure in everything from a cell to an apple, and you name it. A lot has been invested to make life possible. We see and hear…and so on and still we manage to feel unhappy.  We have a problem with considering all those beautiful things in nature as a unity, as seeing it as a part of us, part of the same adventure. Our sun is 5 billion years old and within another 5 billion years it will be over.  Just a little more a dark spot in the milky way.  Even the universe starts over and over again, like a day follows night…so, what are we afraid of…of death????

We often get to depressed to feel good. We cannot afford to pity ourselves or others…we must purchase our inner strength in a way that we do not bother others to much. Good will is of essence, but can put you in a lot of trouble…and in times of trouble one often must persist, alone if necessary, to be able to understand afterwards why you had to go through the whole process. Often the answer is that it was because it was necessary to play a positive role in the life of others…but often in another way, by other means. You can long for compassion, comfort in certain periods in your life. But it’s better to rest and think things over and get a hold of yourself. To try to find out what you really are good in and act. There is a lot where one can be good in : let those who know how to offer compassion, compassionate, let the writers write, let the workers work instead of putting them without a job or taking too much of their time for educating the philosophical part of themselves. Find joy.    Do not be greedy, jealous or do not be bothered with other kinds of fear. Venin starts with thinking that you are beautiful and you miss a lot…whilst ignoring true beauty…the fruit of contemplation. We were put on a wonderful stage and we still don’t understand why…how can we take real pleasure in it, not understanding the whole picture ? Insight dictates our live, but we often fail to see.  It can take quite a while before one has experienced all from every side to get the whole picture. Do good.

53 Doodsgeluiden

Kunnal beloofde me zijn finale tekst over het alfa en omega van het leven mee te brengen.  “Een tekst over steeds weerkerende big bang cyclussen, waarbij alle energie aan ’t eind van zijn evolutie na de ineenstorting van de expansie  weer vanuit de druk in het ene overgebleven punt  uiteenspat om weer een universum, een kosmische wieg voor de eerste nieuwe cellen te maken.” Hij vond dat simpel natuurlijk.

“Het leven zelf is een oproep om leren lief te hebben Kunnal maak het niet te ingewikkeld”.

Voor het slapengaan, bleef ik nog wat doorfilosoferen  aan de toog van ‘t Heelal. Onwillekeurig dacht ik aan mijn uitgangspunt over het begin van ‘zijn’, een onjuist beeld daar een begin gewoon een stap in een reeks evoluties is.  Zijn ‘is’, omdat ‘niet zijn’ gewoon niet kan. Kleiner of gelijk aan nul moet er in de natuur altijd aan…omdat het geen zin heeft.  ‘Bestaat er een energievorm die heel onze evolutie niet heeft nodig gehad om tot een vergelijkbaar bewustzijn te komen ?’, dacht ik. Zo’n energievorm zal dan wel uit dezelfde materie als het goede gemaakt zijn…wat me bij de twee laatste dagen van onze bracht.

Men weegt méér met water op de longen. Men is echt fataal moe. Het hart heeft moeite met de wil om nog verder te leven, om niet dood te gaan. Vandaar het borrelend protest van keel en neus…zoals een pomp die het water in een ondergelegen kelder probeert leeg te trekken en pruttelt omdat er teveel lucht op zit. Ook als een motor die moeilijk start…weer iets waarbij ik later aan hem denken zal. Hij die sterft is in ons…maar laat hem alleen in ongeschonden, stralende, lachende vorm toe…niet in zijn pijnkanten en moeilijk zijn. Een man sterft.         Een man lijdt. Nu niet meer wakker maken als hij dit door slapen vergeet. De overkant lijkt niet te wenken. De overkant is in ons. Nog zoveel te bespreken ?Nee. Alles is gespeeld, gezegd, gevoeld, voltrokken om in de nog levenden doorgetrokken te worden. De oude leeuw, zijn vel nog bijna jong. De laatste kwinkslag, een paar dagen geleden toen ie aan z’n schoonzuster vroeg of ze dat nog kon ‘kaastaart’ maken, zoals ze voorgesteld had.                 De eindgeluiden kabbelen intussen door als een te dikke vloeistof op een verroeste bedding.

In de nabijheid van sterven lijkt het leven soms zo onbegrijpelijk als makkelijk, zo zwaar als licht.  Niets heeft nieuwswaarde meer. Alles is. Krant ? Journaal ? Who cares…even respectvol stilstaan bij het uitbollen van dit unieke leven dat aan zovelen zoveel heeft gegeven…tot en met deze zin van hem en van m’n eigen. Wat hebben we gemeen ?      We  zijn eigenlijk zowel gelijken als tegengestelden.

’s Morgens. De lege kliniek. Zoals heel laat en heel vroeg op eender welk ander werk.

Veel minder drukte. Fijn, we zijn in de dag met teveel overbodige dingen bezig. Vliegen de jaren eigenlijk, zoals ze zeggen ? Zeker als je terugkijkt op een leven, op levens. Zeker als je het geheel van de opdrachten beseft en de oneindigheid in verbindingen tussen mensen.

Geen illusies. Nee. Dat zijn het niet. De droom vermomd als dag of nacht…als slaap of wakker verklaart zich 24 uur lang opnieuw en opnieuw tot de eerste indrukken bij ’t ontwaken echt begrepen worden, herdacht, hervoeld,  herleefd, INGEZIEN. Vandaaruit bestel je dan de bouwstenen voor de nieuwe dag.

Jaren terug. Opeens een herseninfarct, de dag na een begrafenis in de aangetrouwde familie. Niet meer, moeilijk, beter en weer niet meer kunnen stappen. Van niet meer kunnen wandelen en praten naar stappen en spreken…hij zetten een geweldige prestatie neer. Na het terug vooruitgaan, het weer achteruit gaan als men het leven op allerlei manieren leren doorleven heeft.

Vragen bij het sterven. Doodsgeluid en z’n variaties. Ineens het geluid van een bijtje in z’n neus, zacht gezoem…waarvoor is leven vandoen ? De weg naar de eerste cel is dezelfde als de weg naar de eerste natte zoen.

Het leven, zich herhalend en verrijkend.

Proces van trachten en waardigheid.

Zacht vel, oud hoofd als het niet lacht. Bijgeloof. Alles wat na de tand des tijds geen herinnering meer is.

Werken en leven. Het is niet zozeer dat werken dat we hier komen doen, maar wel de indrukken die we opdoen en nalaten…of wie weet meenemen. Alleen het positieve heeft hierin belang.

Blijft de zachte mens uiteindelijk over…bevrijd van al dat wantrouwige opgejaagd zijn door ’t systeem en door negatieve emoties ?

Men stelde ons kinderen een God voor, streng…zoals Pa’s soms met al hun angsten streng zijn…gezegend zijn dan een aantal Ma’s die niet alleen streng maar zacht kunnen zijn.

Klinisch. Alle dagen bloed pakken en tests blijven doen, moet dat wel ? Met mijn verse paardenmelk als symbool, komt hij de tunnel beter door…en ik heb de luxe van hem gewoon pa te noemen , de verplegers en dokters zeggen altijd mijnheer X. Behalve later op de palliatieve afdeling van de eindbestemming van het leven. Dames, heren zo’n infarct, komt die niet ook door al die pillenbrol ?

In de kamer met het kruisje, mee wachten op dood…een barst in het bezetsel van al die keren dat het leven hier reeds kapot barstte, de lijdenden bevrijdend ? Zijn schoenen staan nog warm aan de radiator, zal hij er nog ooit mee vertrekken ? “Ik hou het niet meer vol”, zei hij maar toch nog dankbaar om de luchtmatras die men hem gegeven had. “Trek het je niet aan. Je krijgt zeker een hoge post in de hemel”.

Er komt een moment dat men de strijd wel moet opgeven, tegen dat moment heeft hij altijd gevochten. De mens wikt…,je eigen conditie en veel iemanden beschikken.

Een neutrale filosofie en een sociaal-politiek systeem in evenwicht…en inzicht in ons gevoelsleven en dat van anderen…en er zou veel minder vermijdbare onrust zijn. Een afdeling in het hiernamaals ‘stemgedrag bij verkiezingen’ zou moeten bestaan…idee voor een roman.

In realiteit zal het wel zo zijn dat de nazaten altijd weer een tijd met dezelfde dingen gaan geconfronteerd worden…waartegen de optimistische ik al van bij het typen protesteert en hier bij een nalezing in volhard.

Als iemand zelf niet aangemoedigd wordt, ga je later de mensen meer aanmoedigen… .

Dank aan de kinesist die de fluimen zacht kon lossen en het spuitje waardoor hij weer zichtbaar van z’n slaap genoot.

“Ga je werk maar doen, ga maar weg”, tegen teveel masseren kon hij ook niet meer, nooit gewoon geweest veel lichamelijk contact te maken. Als ge vertrekt Pa, niet kwaad vertrekken…want in feite zit in U een beminnelijke mens. Niemand moet niemand iets verwijten…want hoe het komt dat je zo of zo bent, dat is een veel te lang verhaal”. Een vrouw voelt hoe het haar man en kind gaat en zal daar ook geen enorm lange uitleg aanhangen.

“Da ne beminnelijke mens zo moet afzien…betekent misschien dat de beminnelijke mens zelf al vertrokken is…terwijl de moeilijke mens zijn bevende arm probeert tot rust te brengen. Geen schrik hebben , ne mens kan ni sterven en zeker gij niet “. “Als ik je niet meer moest zien is’ t de laatste keer zeggen ze altijd…maar ik zal je blijven zien, denk daar maar eens over na.”

“Is er nog iets dat je ‘geire’ (graag) had willen doen en dat ik in jouw plaats kan doen ?”

“GEIRE is NIKS” ? antwoordt hij, waarmee mijn geduld met hem op is…altijd heeft alleen wat je MOET doen, het werk voor hem geteld…weinig plaats voor filosofie… . Hij mag z’n nuttige kijk op het leven hebben , ieder vlucht wel voor iets anders. Alle laatste dagen in de kliniek brengen een ander facet van ‘onze vader’ zijn’ zijn’ naar boven. Heeft hij zichzelf wijsgemaakt dat anderen hem door hun gedrag mede immobiel maakten…of is dat zo ?          Ik besef het en durf er aan denken…da’s toch al iets.

octo  (wordt vervolgd)

  1. Gotlev en het leven

Buiten is het stil, dacht hij, overdag en zo maar hier en daar wat wind. Een hele magere spin wacht te midden van een betrokken augustusdag op nieuwe buit; want de vette donkere mug, niet zo een schriel kleintje; hangt uitgezogen in het zijdeachtige net, vleugels open, als Christus op zijn kruis. Onder de vorm van regendruppels op het pannen dak van de houten berghut, werd als een perfect muzikale intro, wat geluid geboren. Met deze twee zinnen opende hij die dag het boek waar hij nog geen naam aan gaf. Rood bloed stroomde door zijn aderen, maar vandaag zou hij zich hij zich door de blauwe stromen in de spiegelwereld van het van het geestelijke bestaan laten inspireren. Rood en blauw, soms zuiver, soms gemengd in magische observaties over tal van dingen in de dag. Alleen over de rode of de blauwe lijnen schrijven, of over hun magische interactie, hij had het beiden gekund, gedaan.  Blauw was theorie, rood meer praktijk. Literatuur, magenta. De gele zon met haar witte licht bovenop de berg waar van boven uit gezien alles klein leek, scheen overvloedig en was al een halve dag zonder moeite druk in de weer om alles en iedereen beurtelings in de schaduw te zetten. Van tussen de huizen en winkeltjes in het dal, zag je meer detail dan van boven op de berg met zijn watervallen die zich naar de zee haasten, maar detail, dat had Gotlev meer dan genoeg mee naar boven naar de berg genomen. Net zoals je blauw en rood in het schrijven kon afwisselen en combineren, kon hij al eens panoramische, dan weer diep indringende gedachten hebben.

Vanwaar kwam al die schepping ? Waarom moest hij er zo nodig nog iets aan toevoegen ? Voor hij naar de berg trok, had hij alle mogelijke uitleg bestudeerd, niet alleen afgerekend met wat men hem had proberen opdringen, maar een heel eigen idee over het ontstaan van alles vooropgezet; één dat meer met de werkelijkheid kopte. In de bestudering van iedere wetenschap lag zo veel onbegrepen symboliek. Alles en iedereen wat en wie ooit had bestaan, bestond nog altijd, maar onder een andere vorm; alles had een invloed gehad en nog steeds werkte alles door en bestond iedereen in functie van het ontdekken van steeds meer zin in het leven bijvoorbeeld. Hoe meer de zin van dingen en mensenlevens onder druk kwam te staan, des te groter de kans dat de dingen en mensen andere kanten uit evolueerden. Alles als gevolgen van grote en kleine omwentelingen. Wat als straling en fotonen was begonnen en atomen, moleculen en cellen en wijzelf opleverden, ging een dag gewoon weer over in straling. Dat er ook straling tussen mensen onderling was, daar was Gotlev wel zeker van; hij geloofde in telepathisch contact tussen de levende mensen.     De doden waren begraven of verast, hun mineralen bleven achter en hun straling was wellicht naar heel ver in de ruimte vertrokken of heel kortbij, voor een deel onder het goede wat we vanbinnen kunnen voelen aanwezig, in de ene meer als in de andere omdat eenieder de overgeërfde strijd tussen positieve en negatieve emoties (het andere deel) nog niet gewonnen had en bijgevolg het echte sterke in henzelf nog niet aangeboord.    Vaak had men in die strijd al zoveel verwondingen opgelopen, dat men niet meer bij het eerste deel, de innerlijke rust geraakte. Mensen bestonden uit mannelijke en vrouwelijke puzzels van voorouders eigenlijk en die delen probeerden mekaar soms te verdringen, meer dan naar evenwicht te zoeken…het leek wel een proces dat zich zowel binnen de mens als tussen hem en zijn medemensen voltrok. Heel veel mensen bestonden en bestaan, maar je kon ze qua voorgeschiedenissen in typen indelen, hun psychen ook beïnvloed door een hele hoop culturele achtergronden. Ze begrepen nog niet allen ten volle dat het de bedoeling van hun collectieve en persoonlijke geschiedenis was dat ze zich zoveel mogelijk bewust moesten worden van hoe dit bestaan in mekaar zit. De strijd om het bezit van de stoffelijke bestaansvoorwaarden had hen langs vele onmenselijke omwegen voor een stuk vooruitgang gebracht, maar deden ze er veel mee.      De meesten leden een bestaan waarin ze zich in een achterhaalde concurrentie land per land en bedrijf per bedrijf, afjakkerden om te veel dingen. Een massa anderen had niet de mogelijkheid om uit een toestand met alleen nauwelijks de primaire levensbehoeften te raken. Al die toestanden volgde Gotlev dagelijks op. Hij bezag de landkaart van de wereld en zag tegelijkertijd het visuele beeld dat astronauten eens hadden genomen vanuit de ruimte. Waar woede er ergens nog oorlog en heerste er armoede, welke sociale strijden waren er overal bezig, hij volgde het dagelijks, tal van evoluties, gunstige en minder gunstige, waren zich aan het voltrekken. Hij had er jaren over geschreven, maar liet dit nu meestal aan anderen over.    Af en toe commentarieerde hij dingen op het internet of ging in discussie in forums of met mensen buiten het internetgebeuren. Hij had zelf zijn alternatieven, die hij af en toe promootte, maar de tijd, alhoewel hij er objectief rijp voor was, was dit niet, subjectief gezien…en zolang bleef het zich behelpen met de oude remedies. Zes miljard mensen en binnenkort drie miljard internetaansluitingen en nog steeds konden de mensen niet beslissen over de reconversie van de militaire industrie, het invoeren van gestandaardiseerde lonen en een wereldwijde deftige sociale zekerheid en een uniform en rechtvaardig taxatiesysteem, als overgang naar een wereld waar men geld uitsluitend op een administratieve manier zou gaan gebruiken. Het oude systeem maakt iedereen afhankelijk van het streven naar maximumwinsten die men vervolgens op beurzen verbrast en van de klassieke partijen en grote multinationals waar men moet bedelen om een job. De reactie daartegen vanuit allerhande vakbonden was en is systeem bestendigend. Ooit kwam er wel een dag waar de wereldpopulatie op een telematische manier een overkoepelend programma zou kunnen verkiezen en opleggen aan de regeringen, of nog beter, in een tweede ronde zelf de dirigenten van het programma zou kunnen verkiezen, rechtstreeks op projectlijsten in plaats van op partijlijsten. De progressieve krachten die in die richting gingen, waren in de minderheid en bedienden zich van de oude tactieken, het ijveren voor een zo goed mogelijk inkomen zonder dit op globaal vlak met een aangepast en technologisch vooruitstrevend eisenprogramma te verbinden.   Over al deze zaken had hij al overvloedig tot in detail geschreven, tientallen essays over de geschiedenis en wat de filosofische stand van zaken zou moeten zijn na dat hele, aan de ontwikkeling van de andere takken van het menselijk denken gekoppelde epos der mensheid. Soms leek alles nog zoals bij de totstandkoming van het eerste atoom, plus, min en onverschillig evenwicht…op een situatie reageren en niet reageren en hoe.  Hoe de eerste atomen reageerden en hoe bio organismen reageerden en wij in onze complexe wereld, voortdurend moest je kiezen.   En dat had ook Gotlev gedaan. Een deel van zijn tijd besteedde hij aan het antwoorden op vragen, hoe dan ook, een ander deel aan wat hij daar nu allemaal als bruikbaars kon uit distilleren, bij wijze van het kunnen door te geven. Zijn interesse ging op het einde van al dat zoek- en schrijfwerk steeds meer uit naar hoe de menselijke geest nu eigenlijk innerlijk en onderling functioneerde. Het leek wel of men soms door allerlei gebeurtenissen en de innerlijke communicatie die die met zich meebrachten met een soort verborgen raadgever of raadgevers leefde. Om dat volledig te begrijpen moest je zowel het collectieve als persoonlijke verleden begrepen hebben en zodoende in het nu te kunnen aanvoelen welke wegen je dagelijks had in te slagen… alsof een deel van die beslissingen onvermijdelijk voor een groot stuk vastlag. Zo leek ‘t of de toekomst voortdurend iets was dat voor een groot stuk werd voorbereid.

 

 

  1. Bergse overdenkingen

Een lange smalle bergtrap leidde steil van het chalet naar de parking in het dorp een driehonderd meter lager. Gotlev’s oude camper stond er geparkeerd en van op die hoogte ook, had je een prachtig zicht op de omgeving. Soms bleef hij in zijn camper overnachten als hij s avonds van het dorp kwam waar hij al eens met toeristen of lokale mensen aan het praten ging. Je had net als in de kunst tussen mensen, zij die in niks geloofden en diegenen die hele optimistische gedachtegangen hadden en iedereen daartussen…vaak was het drankgebruik en soms de luiheid van de eerste groep vele malen groter dan de matigheid van de andere. Er hing een geweldig onweer in de lucht; waarvan Gotlev voor het inslapen genoot. Striemende bliksems en donderslagen als mokers afgewisseld met vlaagjes nattigheid en stortbuien als in van die op en neer melodieën van klassieke muziek. ’s Morgens werd hij waker met zijn haar voor zijn ogen en keek de bergomgeving aan…het leek net of zijn haar een bos was dat één was met de bomen op de bergen.

Het houten interieur van de camper had iets vredevols. Een poes zocht haar weg naar wat eetbaars en een paar kippen waren aan een dorpswandeling bezig, vroeg uit de veren en vroeg slapen was het devies dat ze aan de mensen gaven, maar een aantal snapte het duidelijk niet. Zolang ze voor het slapen gaan hun geesten niet vervuilden met negatieve emotionele windmolens en niet in dezelfde tredmolens bleven lopen of zich met het pulp gedeelte van onze cultuur bezig hielden, mochten ze gerust later slapen gaan. Bij mekaar komen op de terrassen gaf een gezellig gevoel van eenheid onder de mensen, al werd er soms ook wat gezeverd.

Velen zonder werk hadden echt nood aan een bezigheid, al was het bijvoorbeeld zich weer meer voor kennis en cultuur gaan interesseren.  Gotlev bood hen die mogelijkheid via zijn uitgebreide bibliotheek en zijn uitleg over elk domein van het bestaan. Ook over dingen uit het persoonlijke leven kon worden gepraat…en bij mensen die duidelijk op zoek waren naar het méér achter de dingen ook daarover…al moest het dan bij dingen blijven die niemand in verwarring konden brengen.

Het dorpsleven in Guaechio was bijwijlen lyrisch. Een oude houten veewagen stond in een veld fruitbomen en naast wijngaarden en de bewoners er van, een paar dozijn kippen; ontsnapt aan de naburige grootschalige kippenkwekerij, omdat ze door een boer werden opgekocht, hadden een vogelvrij leven totdat ze voor hun gezegende ouderdom in de potten van de boer of anderen zouden belanden. Ze scharrelden onder de hoogstamfruitbomen en de krieken van de kriekenbomen waren ieder jaar heerlijk.  Een storm had over het land geraasd en hier en daar stonden bomen er schuin of in stukken uiteengescheurd bij. Harde tijden voor de zelfstandigen wiens plantages waren vernield. Gewoonlijk hadden ze maar een klein pensioentje samen en vanaf de jaren negentienhonderdvijftig, zestig keihard gewerkt tot ze er scheef van gingen vaak. Het leven was veranderd, welstelling in handbereik gekomen of bereikt voor het merendeel van de mensen, terwijl de andere kleine meerderheid het zonder werk of met een karig inkomen moest stellen, zich elke maand afvragend wat er na de huur of de elektriciteit nog zou overblijven. De oudjes van het dorp hadden het geluk dat ze vaak bij mekaar konden zitten in de schaduwplekjes onder de bomen, ze wisten wel wie ze er bij moesten halen als iemand zich een beetje veel terugtrok. Soms ging Gotlev naar de plaatselijke kroeg, waar hij een pizza bestelde, die hij onder de aanwezigen verdeelde, die hem dan met de plaatselijke wijn of zo trakteerden. Er werd gepraat over de kleine boeren die in hun bestaan bedreigd waren door dat de grote plantages meer steun kregen dan de kleinere of van persoon tot persoon ook al eens over de niet-stoffelijke levensvoorwaarden.  Bij wijlen ontving hij ook mensen bij zich thuis in zijn woonst en probeerde hij de dagelijkse dingen des levens in een ruimer kader te plaatsen. Hoe levenslijnen soms door anderen omgebogen worden en of waarom eigenlijk iedereen daardoor toch met zijn eigen levensopdrachten bezig is, of, én hoe door toedoen van de anderen eigenlijk iedereen op bepaalde wegen gezet wordt. Veel diepzinniger dan over het dure leven te praten, maar weinig aangeroerde onderwerpen.  Als men er voor open staat kan je veel verwerven in ’t leven, niet zozeer tastbare bezittingen, maar wijsheid, inzicht, de kunst om te observeren en zich al of niet te uiten, voor 1 mens, voor 10 of voor 100, maakt niet uit op de duur…allerlei obstakels  in het leven zijn er juist om je verder te brengen.

Het geestesleven en de onbewuste mogelijkheden er van, was tot nog toe ontoereikend uitgelegd aan de mensen, daar waar het het waarnemen zelf betrof, de innerlijke dialoog met jezelf over jezelf en je observaties. Hoefde het wel uitgelegd te worden eigenlijk  ? Je was niet alleen een embryo die de volledige cyclus van de evolutie van straling, atoom, eencellige tot lichaam had overgedaan, ook je geest ging in feite tot heel die steeds weerkerende misschien, big bang cyclus terug en je geest was in feite nauw verwant met al die sterren en toestanden daarbuiten, waar men precies niets mee te maken had. Het goede van eenieder die had geleefd, is een energie die blijft hangen en die je van binnen kunt voelen indien je niet zwaar emotioneel belast bent. Het negatieve deel van wie er niet meer was, zet zich door in de nog levende vervolgverhalen op de verhalen van de vorigen, geholpen door de positievere energie. Veel was er al neergepend in ‘new age- achtige boeken, veel verzonnen theorie die losstaat van wetenschappelijke achtergrond vaak… niet dat men met de rede alleen het geestelijke kan begrijpen, maar men heeft ze nodig. Verder moet men goed in zijn evenwicht zitten, om goed te kunnen observeren, niet overeten, variatie in het eten, niet te veel vlees, matig met alcoholische drank, sterke drank is iets voor bij zware verkoudheden vooral. Weten wie op welk moment welk deel van zijn zijn vertolkt en hoe je daar van dag tot dag kan op inspelen, voortbordurend op je ervaringen. Niet meer opnemen dan je aan kan en uit het zwaar emotionele blijven, je hebt er slechts ingezeten om te weten hoe het in mekaar zat. Eenvoudig fysieke dingen doen ook, het lichamelijke en zijn facetten beleven zonder er verslaafd aan te raken en ook door er soms afstand van te nemen als het het zwaar emotionele met zich brengt…geen kringetjes lopen en in schuldvragen verzinken en onnodig medelijden belanden indien je woorden en daden van uit het goede in jezelf vertrokken. Niets fouts toewensen aan anderen en geen negatieve gedachten uitzenden…als ze er zijn, vraag je af waar ze van komen en het waarom ervan, zal soms niet op zich laten wachten.

 

  1. Vliegen zonder vleugels

Voor diegenen die al eens vogelpik spelen is het duidelijk dat een pijltje zonder vleugels, dat je daar niet ver mee geraakt, het verliest op de duur van pure zelfontwaarding zijn punt, als ware het niet meer fier een pijltje te zijn.  Zo ook een mens die het leven maar absurd en dom en zonder reden vindt, zal zonder de tegenkwaliteiten die nodig zijn om in het leven te geloven en er zin in te vinden; zo ook riskeert die mens om ook zijn vleugels kwijt te raken en de doelen die hij zich in het leven stelt, te missen.   Tot in de kleinste dingen des dages kom je soms aanleidingen tegen om een filosofische metafoor (vergelijking) op te bouwen. Je vindt bijvoorbeeld een kaars van de één of andere communie van één van de gasten.  Heel je leven wil je al overdragen dat geloven, buiten wat godsdiensten er soms terecht of onterecht van zeggen, in heel veel kan gevonden worden en dat je dat niet alleen in daden literair, maar ook qua allerhande menslievendheid kan uitdrukken.  Een man die dit op een speciale manier probeerde was Phil Bosmans.  Vóór zijn tijd hing in vele gezinnen aan de muur “ hij die werkt voor vrouw en kind en door hen wordt bemind, ’t is vader”…de spreuken van de bond zonder naam hangen inmiddels in tienduizenden woningen.

  1. Genetische wijsheid

Genetische wijsheid zet mensen op weg naar mekaar om onafgewerkte dingen uit het verleden in het nu tot rijpheid te laten komen, zodanig dat de onvoltooide verhalen van de voorouders hun voltooiing vinden als genetische wijsheid, weer wijzer geworden.  Soms stoppen verhalen wegens volbracht of ten einde inspiratie.  Je kan veel uitleggen, maar het komt in feite voor een groot stuk neer om te weten wat het leven en de liefde inhoudt, welke schade negatieve emoties kunnen veroorzaken voor meer positieve wegen worden gevonden.  Een mens moet steeds meer capabel worden om  te leren observeren wat er in het nu gebeurd.  Eenmaal je het verleden snapt en veel kennis en wijsheid hebt opgedaan, sta je stabieler in het nu.

  1. Telepatie

Elke dag is er vol mee.  Onafgebroken lijken dingen, gebeurtenissen, woorden te worden voorbereid via het netwerk van eenieder die met mekaar is verbonden.  Als je bewustzijn op een hoog peil is, niet verstoord door negatieve emoties, maar ook niet euforisch; vallen er vele maskers en kan je mits voldoende rationaliteit in je waarnemingen en kennis en wijsheid over dingen, structuren en mensen; er op betrouwend dat je in evenwicht je subjectieve indrukken kan betrouwen, kort bij de eigenlijke aard van iemand komen.   Maskers vallen dan, niet alleen op individueel vlak, maar ook qua de mens onder zijn sociale verschijningen in groepsverband, politieke drijfveren worden duidelijker bijvoorbeeld.  Men leert de pijn en angst van anderen doorzien, hun hoop gelukkig ook.  Je moet er jezelf ook voor overwonnen hebben.  Leren kijken op een evenwichtige, strenge doch ook soms gedogende en soms genadevolle manier, goedhartig maar ook goedhardtig…kan dingen veranderen zonder dat je echt op klassieke manieren ingrijpt.

  1. Weer tussen het vorige schrijven en dat van nu

“’Binnen een exact aantal mensentijd, (seconden, minuten enz), kunnen er enorme hoeveelheden meer of mindere spirituele verschuivingen zitten; in een fractie van een seconde kan je even veel duidelijk worden als je dat op een maand kunt om het simpeler te stellen”’.  Drie aanhalingstekens, daar heb je ‘het’ weer, die nog het één en ander over de rest van de maand kwijt wil. ‘Het’ wil me absoluut steeds maar weer op het pad van het paranormale terug brengen. “’Je weet toch wel die dag dat de stichter van de Bond zonder Naam stierf en je dat nog niet wist en je te gast was bij een vriendin en het kaartje van de bond zonder naam boven de kalender ervan naar beneden viel en tussen de muur en het verwarmingselement inschoof…wat er toen opstond realiseerde je je eerst een week later “de kunst van het loslaten”, alhoewel je die namiddag zijn dood vernam.  Het kan toch niet toevallig zijn, jullie beiden die al 17 jaar reclame maken voor dergelijke spreuken, ze hangen op jullie beider kamers en eigenlijk door jullie schrijven en contacten zijn jullie ook intensief met dergelijke zinnen over levenshoudingen bezig, het kan toch geen toeval zijn dat dat allemaal gebeurde in de voormiddag van zijn sterven ? “’

°Wat doe je° sms-te iemand me.  Misschien leuk om voortaan in romans het °symbool te gebruiken voor mensen die digitaal met iets op de proppen komen.  Maar eens proberen van kort te antwoorden, wat ik ook deed, maar in het  lang kwam het hier op neer .  “Ik probeer  na  mijn reis in afwisselend mijn stenen huis en ergens onderweg te schrijven;  over waarom ik geloof, ondanks de moeilijkheden in de wereld en tussen mensen; de persoonlijke uitdagingen van vroeger en nu en dewelke er in de toekomst nog voor de deur staan.  Met om me heen een koud buiten en een leeg gevoel van te veel lichamelijk gemis in de tweede chakra …het vrouwelijke aanvoelen ontbreekt voor een stuk  als inspiratie voedend onderdeel van mijn lyrische kunnen, dus sorry voor dit soort van eerder zakelijker stijl Lotus. “’Lot dus”’.  ‘Het’ moest er zich natuurlijk weer kunnen tussen wringen. “’Weer iemand die op een bepaalde manier aan een andere man gebonden is en niet vrij is, snap je het nu nog niet, niet op antwoorden; je woorden maken haar verliefder en voor je het weet verval je in het toegeven aan lichamelijk gemis zoals met Lotus een paar keer in de lente vorig jaar en een paar keer in de zomer met Gypsy die afhaakte na wat geflirt met een vriendin van haar in de herfst  ,  in plaats van op de ware te wachten.”’  “Bestaat die ware wel ‘het’”, vroeg ik ‘het’”.  “’Die kans heb je al dikwijls laten voorbijgaan”’ repliceerde ‘het’…en ik die dacht dat de dames altijd uiteindelijk  de boot afhielden.*(loving life is the greatest art, living together as well).

Wat kunnen ‘we’ daar samen uit besluiten ‘het’ ?

Hoe wijzer men wordt en hoe meer levenservaring, des te meer kan men de positieve lijnen van de negatieve lijnen onderscheiden,  hoe ze mekaar aanvullen, maar tegelijk ook ‘zien’ of iets  te laat is of niet.  Van veel zijn mensen zich niet bewust, zowel zaten ze met een soort permanente drang om alles en iedereen te willen veranderen…zowel op sociaal als persoonlijk vlak…dus kabbelt alles verder met hier en daar een waterval of minder.  Is niet alles gewoon een heimwee naar de rust van het worden dat in de passievrucht bij uitstek begint ? Een verlangen naar eeuwige jeugd ook en de cyclus van het hele leven zelf niet begrijpen ?  Een voorbeeld op het sociale vlak, een deel van de massa verafgood de sportgoden die miljoenen verdienen…zij aanvaarden de ideologische bovenbouw van de burgerlijke samenleving.  Ter herinnering, voor de burgerij had de adel het voor het zeggen, alhoewel de proleten van nu toch al een inhaalbeweging achter de rug hebben.   Een voorbeeld op het persoonlijke vlak : sommige mensen dienen als gobetweens om verhaallijnen tussen anderen weer laten aaneen te sluiten.  Zo was ik onlangs op een letterfeest met dichters en zangers, waar vooral de enkele niet nihilisme geneigden me aanspraken.  Maar later misschien meer daarover, want er hangen te veel verhalen van het vroeger en nu van anderen aan vast… en die kan ik hier onmogelijk gaan samenvatten.  Het is misschien wel (natuurlijk is het zo) op aangeven van ‘het’ dat ik wel het daar beleefde voorbeeld van wat ‘het’ gedachtentransformatie  noemt, even schets.  Ik had afgesproken met een paar enkele kennissen om hen op het letterfeest te ontmoeten.  Op een bepaald moment hekelde ik het pessimisme van een paar nihilisten zodanig dat ik tegen een vriend zei van : “zo kan je hier ook de prijslijst uit het café van het cultureel centrum hier aflezen (wat ik wel degelijk begon te doen), en zeggen dat het poëzie is)”.  Er waren maar enkele mensen aanwezig toen in het café, (er waren continu optredens bezig in aanpalende zalen en zaaltjes).  Een uur later komt daar toch in het café als inleiding op zijn speech de drankkaart van het café aflezen zeker ! ‘Het’ informeerde me dat dat kwam omdat ik naar zijn optreden was gaan zien en horen en gewoon daardoor ergens op de punten van zijn gemis had contact gemaakt met wezenlijke dingen in hem, waardoor de gedachtenoverdracht van het beschouwen van de prijslijst als een te lezen gedicht kon doorgaan.   Weer niks om tegen andere mensen te vertellen en bovendien, het werkt allemaal veel subtieler.  Je kan wel wensen dat er van alles positiefs gebeurt (het tegendeel werkt toch in je nadeel en een groot deel van de mensen kan dit gewoon niet gelukkig); maar het is een hogere energie  die de dingen en mensen bij mekaar brengt, gebeurtenissen en woorden doet ontstaan, krachtsverhoudingen en al wat je kan bedenken.  En het is niet omdat dit blad niet gevuld is, denk ik soms als ik op een dagboekbladzijde kijk, dat het daarom geen intense dag was.  Een samenzijn bijvoorbeeld buiten mijn gebruikelijke alleen-zijn of een dag met vele praktisch te regelen dingen die ook al onderdeel zijn van de processen die ik tot nu toe kwam te beschrijven.  Maar wat echt goedgoedgoed doet, mistte ik ook gisteren, nee niet vandaag, zonder dat het opviel eigenlijk, zo ongewoon kan men het worden, zeker als men op te veel domeinen bezig is, zoals deze klavierheer.  Het was ook een stakingsdag vandaag, oh wat heb ik daar vooral tot in een niet ver verleden veel over geschreven. *.  Altijd maar over het waarom van krachtsverhoudingen en de toestand van evoluties, maar op het sociale vlak dan.  Heden ten dage interesseer ik meer voor zo van die gedachten van ‘het’ onlangs : “’Dementie is ook door genetische verhaallijnen te overwinnen, zodanig dat een bepaald stuk van het wezen uiteindelijk vreedzaam in rust en kennis overgaat”’.   En zo een gedachte van hem komt dan na een droomanalyse ’s morgens nog wat sluimerend in bed, met de blik toevallig op de lichtstralen die door de blikken trommel met rijstwafels wordt weerkaatst, licht van de zon om de hoek in het oosten, een zon nog niet voor het raam, ook aangekondigd door een eens degelijk door mij opgeblonken glas dat er voor stond.  Maar die momenten kiezen ook niet altijd een dergelijke tot het lyrische neigend ‘ogenblik’, het kan ook gewoon bij het patatten schillen.  Waarover vandaag nog schrijven ?  Over de evolutie van het geluk in driehoeken (maar dat is niet mijn idee), ben meer in voor het beleven zelf van het leven voor de moment…de buitenwereld trekt weer !  Vergat ik in de januarimaand nog belangrijke anekdoten te verhalen ? Tuurlijk.  Zal wel eens van pas komen via een flash back.  Donderdag 2 februari 2012

  1. Dennenwezens in de sneeuw

2 Grote mastodonten.  Van elk een andere soort en toch boom, mooi is dat aan ’t leven.  Mijn raam even wagenwijd open, de nacht en de eerste grote witte stilte van het jaar overvalt me.  Ik snuif alles diep binnen in mij en voel verwantschap in een oneindige stilte waar een paar uur eerder nog een uil door vloog.  In een oogwenk meen ik deze pracht te begrijpen en geniet  ten volle van het eindeloze mysterie van het zijn en alle vragen daarachter, op dit gegeven nu in een lange reeks waarbij puur bewustzijn als dit vaak vertroebeld wordt.  Nu de wit bezwangerde bomen wel in dialoog met me willen gaan, lijkt het als of ze gewoon willen zeggen wat ik zo net beschreef.  Even geen vragen of antwoorden meer, alles laten stromen, observeren; luisteren naar delen’ zijn ‘die ook nog gezuiverd willen worden, zoals bomen doen met lucht en mensen met mensen op de paden die hen scheiden en verenigen.

 

 

 

  1. Symbolische fantasiën

Je kan alle dagen luisteren naar het weerbericht en na een paar weken keihard vriezen, blij zijn dat de temperaturen zachter worden en ineens denken ‘de lente kondigt zich aan’; al is het nog maar half februari en schijnt de zon, uren later kan het weer winter zijn; alsof mens en weer en alle geest totaal onverwacht bochten kunnen maken. ..tegen de tendens van het lineaire denken in…nee, wacht het weer maar dag na dag af…het zal geen zomer zijn tot 21 december. De eigenlijke betekenis van ‘bidden’ : je eigen innerlijke analyse van dingen van de zielswereld van jezelf en anderen, gebruik makend van lichaam, ervaringen, kennis, bewustzijn, wijsheid, beelden, woorden, geuren, emoties, gevoelens, innercommunicatie.   Observaties, bijvoorbeeld van de rand van het lege glas waarmee de zon een grote nevelcirkel op het plafond tekent.  Ons heeft men geleerd te bidden tot een verkeerde voorstelling van het wezenlijke, een beeld in de kerk. In plaats van tot rust te komen, alles waar je mee bezig bent letterlijk en figuurlijk tot stilstand te laten komen, tot aan het punt ‘verlangen’ naar een punt van connectie van waaruit het goede kan worden bevordert.  Dat kan het flash backen naar het big bang punt zijn, eerst gevolgd door het aanvoelen van de evolutie van het alles naar de cel en ons toe, zodat je uiteindelijk na een herinnering aan bijvoorbeeld een familiesaga, bij jezelf terechtkomt…alle evolutie op alle domeinen even laten rusten en genieten van je innerlijke rust en vertrouwen in de verdere evolutie en de komende dingen des levens met mensen, opdrachten enz… .   Verbinden met die mensen in het nu waar je een band mee hebt, van persoonlijk tot groepsgebeuren, sociaal, cultureel, psychologisch, spiritueel.  Mogelijke oorzaken en verdere ontwikkelingen doen de revue, gekruid met weten wanneer je afzijdig te houden en automatisch het goede toe te wensen aan deze of gene (geen nare dingen, uit den boze); wel wetende dat je niet in het lineaire denken mag belanden en de hoop moet koesteren dat alles op wieltjes zal gaan .

Kritiek op de Oosterse filosofie. Het “ego” is iets individueels, maar ook vooral iets collectiefs, een puzzel die werd samengesteld door heel veel voorgangers in genetische vertakte lijnen, met communicatievormen die volledig gesnapt kunnen worden door diegenen die de code van dat alles in hun leven al hebben ontcijferd.  Later voorbeelden.  Opgeven van het ‘ego’ is ook weer zo een vorm van lineair denken, je lost er niet alles mee op, integendeel, je kan dat ‘ego’ niet opgeven, wel het deel negatieve emoties die een mens heeft; de rest moet worden gekoesterd en ontwikkeld en zo bevorder je andermans geluksgevoel en andere dingen; zonder jezelf te schaden.  Wat ben je er mee te geloven dat een hond eerst hond moet zijn geweest voor hij een paard kan worden ?  De ziel als natuurlijk opgebouwd element van bewustzijn van andere elementen; als instrument voor het ervaren en verkrijgen van meer en meer bewustzijn doorheen allerhande emoties, gevoelens…voedt de geest als analyticus van de zingeving van het geheel.  In het leven is heel dit proces heel goed te ervaren.  Als literatuur bijna niet te vatten, want er zijn niet alleen de rode, praktische levenslijnen in het leven, maar ook al die menselijke wisselwerkingen  en gevolgen die zonder de vereenvoudiging van het dagelijks aan te houden evenwicht er tussen, niet te overzien zijn, laat staan te ervaren.  Genetisch beschadigd raken of genetisch hersteld raken door het leven, maakt meer kans op de waarheid te zijn , dan de Indische reïncarnatie- gedachte; wat niet wil zeggen dat het achtvoudige pad, de juiste instelling, de juiste gedachte, de juiste woorden, handelingen… niet zeer wijs is.

 

 

 

 

  1. Kreta 2012

Een boom van een man, met roots in Afrika en Europa, vloog ons veilig tot Heraklion.  Mijn zetel was naast een paar Waals landgenoten die interesse hadden in het Griekse alfabet dat ik nog maar eens onder de knie niet maar in mijn beeldvorming van woorden probeerde te krijgen om ten minste de namen van de gemeente onderweg te begrijpen. Het werd geen KéFord maar een volkswagen Polo om het eiland van 250 km op 60 te doorkruisen richting Agio Nicolaus, Sitta en zo verder naar beneden tot Mikra Galiatos. De twee enige nachten in een bed bracht ik aldaar door in Makri Galiados op dertig meter van de steeds bruisende zee. Enkele tochten binnenland daarboven gemaakt, bergdorpen met oude en weinig nieuwe huizen zoals agios Stephanus en Agios Ioannis, namen van heiligen waarvan de datum van viering voor diegenen die de namen dragen vaak belangrijker is dan de verjaardagen van diegenen die ze dragen. In het eerste dorp een geweldige zonsondergang gezien, alleen de vermanende vinger van de godsfiguur uit de bijbel ontbrak er nog aan, in de tweede een alleen spelend kind in een piepklein gehucht waar zwaluwen in verlaten huizen woonden. Daaran richting Ierepetra waar de sneeuwtoppen opdoken, prachtige tocht naar Lentas, op een bergtop eerder hoorde ik weer de kinderstemmen van de kinderen vroeger, zo’n serene pracht en zo alleen met de natuur.     Heel dankbaar voor al het aanschouwde natuurschoon.  Dan weer het binnenland in, de provincie Rhetymon tegemoet met een prachtige sterrenhemel en de avond die eindigde met een gesprek met een cafehouder Michelangelos, van voetbal over politiek tot filosofie. Een plaatselijk biertje van één en halve euro en een glazen vaatje heerlijke noten, maar ook een in schijfjes gesneden appel en appelsien en raki’s, de rekening…anderhalve euro, ieder geeft van erkenning automatisch meer.  De enige nacht moeilijker geslapen, tot na vier keer wakker worden een vogeltje boven een tak boven de auto begon te fluiten…enorme Griekse soort odysy droom gehad over een aantal mensen waarvan de negatieve emotionele problemen onder de vorm van wiskundeformules op hun huid waren getatoeerd, ‘te mijden’ leek de ondertoon van de droom.

Verder door de Griekse lente met al zijn speciale kleuren en geuren en vormen, bergdorpen en kleine stadjes, griekse salade ’s middags en tegen de avond een variatie van het plaatselijke, elke dag wat anders…zoals in Maça dat ik uiteindelijk toch vond zonder het nog te zoeken…piepklein dorp op grote hoogte in een streek met veel bomen van hier.  De plaatselijke tavernehouder Constantininos zat er met zijn hele familie op het terras en kwam aan mijn tafel zitten, we praten over het oude huis van zijn schoonma zaliger dat hij moderniseerde, over eten en toestanden allerlei, het was weer iemand die op iemand van in het noorden geleek. In dit dorp geen lange Nederlander, maar later de twee Duitse wereldreizigers, man en vrouw die al 50 jaar met een camionette de wereld afreisden tussen reisperiodes door, ze hadden mijn tio gevolgd zo bleek toen ik er twee dagen later weer paseerde , zo zei Constantininos me. Ondertussen was ik wel in de voelhorens linksboven aan het eiland geweest Kissamos, waar de Duitsers me eerder op een strandhoek op de koffie hadden uitgenodigd.  Van Noordwesten prachtige tocht naar beneden met hoogtepunt op 8km van de zee Sarakina, kapel Aartsengel Michael… . Ongeloofelijk mooi.

Gesprekken met mensen van allerlei nationaliteit onderweg weer naar de oude kustweg richting Heraklion. Prachtige foot’s genomen en filmpje van paarden.  Veel veel meer, maar de details vallen moeilijk te beschrijven, ik bedoel hetgeen je van moment tot moment ervaart.  Je zou dat op het eind van de dag moeten doen, des te verser des te beter, maar verser dan het ogenblik van waarneming kan niet. Op het eiland moeten lang geleden ook Syriers, Indiers bijvoorbeeld zijn aangekomen, het valt aan veel in de aanblik van mensen te merken.

Ps Rik van Steenbergen is niet dood, zijn lookalike leeft ergens in ’t zuidwesten van het eiland en heeft er een hotelletje

 

  1. Paranormaal romanidee

Omdat ik niet meer altijd zo goed kan, tegen het lijden van het wezen, dat ik voor een stuk als een onderdeel van mezelf ervaar,… heb ik besloten om ‘het’ in dit schrijven gewoon ‘het’ te noemen. Ik heb al eens last van oneindig te goed te willen zijn, te begripvol, te betrokken bij het lijden van al die andere wezens die eigenlijk hetzelfde in andere vormen voor hebben. Ik en ‘het’ samen, te veel meelevendheid, inlevingsvermogen; te veel ratio, te veel analyse en te veel alternatieven en te veel fantasie ook; moeilijk om samen te houden soms. Het leven van ‘het’ daarbovenop is als een levende roman met teveel gegevens met verbanden over alle mogelijke personages en aspecten van het concrete en abstracte dat alles en eenieder omgeeft. Het is soms ook moeilijk van de ‘het’ in me en het ‘ik’ uit mekaar te houden. ‘Het’ is meer wit-zwart en academisch, zowel als overdreven paranormaal bezig en eigenlijk ben ik het die teveel last heb van te begripvol te willen zijn…eenieder heeft zijn eigen wegen uit te stippelen en te gaan en daarvoor verantwoordelijkheid op te nemen; hoe al die vertakkingen op eenieders ‘landkaart’ ook uiteenlopen.

‘Het ziet mensen, woorden, dingen, plaatsnamen, eigennamen…enz en herkent het wezenlijke en sommige niet zo evident lijkende verbanden erachter. ‘Het’ wil schrijven en realiseert zich dat dat achter bepaalde grenzen niet meer mogelijk is en niet alleen uit privémotieven, bijlange niet. ‘Het’ weet het, ‘het’ kwam voort uit het benaderen van het punt van zinloosheid na de zoveelste bigbancyclus, ‘het’ kwam voort uit straling en atomen en cellen enz…en verrijkte zich door ontwikkeling van culturen, tot wat ‘het’ nu is, een enorm bewustzijn over het totaal der dingen, gekoppeld aan de eigen specifieke emotionele leefwereld, waar het zich door inleving en analyses en volharding ook al doorgeworsteld heeft. ‘Het’ zit hier nu in dat ‘ik’ dat door generaties niet zomaar toevallig en blind doorgegeven werd om met die spirituele rijkdom iets te doen ten gunste van mensen met meer dan gewone belangstellingen en feeling .

Vermits ‘het’ geen camera heeft om al de dingen die ik tijdens mijn januarireis zie, te filmen en woorden en geluiden te linken met de dingen die ze in ‘het’ en me oproepen; zal ‘het’ het aan zijn eigen lezers verplicht zijn van in fictieve romanvorm toch iets te proberen overbrengen van wat ‘het’ bedoeld. Eerder is ‘het’ niet tevreden, alhoewel ‘het’ meer en meer ontdekt dat de innerlijke beleving van die haast paranormale dingen waarover ‘het’ het heeft, al genoeg is om dingen langs telepathische weg misschien te veranderen ? Ikzelf heb alleen wat zon, natuur, voeding en een dak boven mijn hoofd nodig, het mag mobiel zijn. Ook de liefde van een ander wezen van het andere geslacht is belangrijk, ook voor ‘het’…maar ‘het’ heeft die anderen hun gedeelte overgeërfd lijden zo goed door, dat hij er voor mensen niet gemakkelijk draagbare dingen over zegt of schrijft, ook dat valt aan te kunnen met anderen, in overleg tussen ‘ik’ en ‘het’ …en die anderen…als er nog eens een andere ‘ons’ pad kruist eigenlijk.

Het ‘het’ in een ander leren kennen, je moet er van ‘het’ maar de kans toe krijgen. Toch heeft mijn ‘het’ al heel veel geleerd van mijn inleving in de pijn van anderen en mijn weigering van weer met mensen hun pijn in te gaan. Diegenen die ‘het’ ook hebben en niet onder hun negatieve emoties bedolven zijn, zullen deze regels wel verstaan, anderen, de meer wit-zwart denkers…en ze moeten en mogen er ook zijn, ben soms zelf zo, zullen al die heisa om het ‘het’ wel gewoon catalogeren onder afwijking van de hersenen, wat in sommige gevallen ook kan en de nodige onderdrukkende medicamenten voorschrijven; wat in het geval van ernstige psychose al eens nuttig kan zijn, vooral voor de omgeving zeker dan…maar de vraag naar alternatieve behandelingen blijft…als verbetering in de zin van innerlijke rust en evenwichtig beoordelingsvermogen al mogelijk zou zijn (dergelijke momenten benaderen en er niet te ver van weg geraken is ook al goed).

Wat ook goed is voor ‘het’, is nog minder en minder vooral het gedeelte afstompende media analyseren, moderne telecommunicatie is wel heel aardig meegenomen, al was het maar als alternatieve bron van nieuwsverspreiding of om te merken, langs facebook bijvoorbeeld dat mensen meer dan normaal met mekaar in contact staan. Zelfs wanneer ik eens sterk aan een facebook contact dacht bijvoorbeeld, bleek het uur en al en hetgeen men postte te kloppen, volgens ‘het’ althans, ik sta daar eerder sceptisch tegenover.

Veel moet een mens kunnen loslaten op familiaal en liefdesgebied en al die anderen dingen, om uiteindelijk bij zichzelf kunnen thuis te komen. Ik zou weer eens een half Europareis kunnen maken, maar de eerste dagen bewezen al dat ik me tot het vinden van één streek diende te beperken. Voor ik die vond wilde ik eerst nog een plezier doen aan een heel goede, doch te cynische schrijver, die ergens in de voorlopers van het meer woeste gedeelte van Frankrijk woont. De dood wordt er extra geaccentueerd door van die kerkhoven met tonnen betonnen zware kruisen, de natuur is er prachtig, maar zwaarder, klimatologisch en letterlijk door zijn massiviteit, dan nu hier in de Aveyron streek.

Door omstandigheden moeten we mekaar hebben gemist. En als voorbereidingen om mekaar te zien al zo al niet meezitten, hoeft het op langere termijn ook vaak niet, zo blijkt achteraf; zo wil ‘het’ me maar duidelijker maken.

Ook ‘het’ weet niet of in metaal een ziel zit, die eens tijdens een andere big bang cyclus al een auto was en dat weer wilde worden, maar bij de mensen lijkt dat toch zo te zijn. We zijn uit zovele vroegere genetische samenstellingen en verhalen eigenlijk samengesteld. Zo van dié gedachten, daar is ‘het’ goed in…nog zo eentje ? ” Als je rijdt ben je een soort ridder, maar slaap je aan de kant van de weg en de ‘ridders’ razen door, dan zijn ze muggen. Het ‘het’ is goed in dergelijke relativiteitstheorieên…in studeren van de bijbel en filosofie en politiek en al wat je maar wil ook, hij leest vijf keer meer dan er staat en verbindt de dingen moeiteloos met mekaar…voorbeelden zullen nog wel volgen. Als ‘het’ droomt en minder ik, maakt ‘het’ op basis van collages van de dag of jaren terug heel helder makende zingeving over het zieleleven van anderen meestal, tot in de voorspelling toe.

Zoals de oude man aan de toog achter Reims tot me zei : “Heb je een gave ? Hoe wist je dat ik zelfstandige geweest was ?” . Hij noemde Michel Malmot en wist me te vertellen dat namen zoals Marnix in Belgie alleen voornamen zijn. Eerste indrukken zijn een enorme rijkdom. Zo kwamen ik en ‘het’ op een parking in La Chaise du Dieu een dame tegen die haar hond uitliet…het beest liep naar mijn campingcamionette en ze riep het terug…’Belga’ heette hij of zij. “‘Typisch specifiek voor jou relatie met vrouwen”‘ fluisterde ‘het’ me toe, nadat hij haar naam in de paar uur naar de volgende reishalte enkele keren had geanalyseerd,”‘…wat betekent ‘Malporte’ anders (ik had haar naam gezien toen ze haar huis inging nadat ze haar sigaret had opgerookt en ik ergens een koffie ging drinken)…brengster van zwaarte, zo zijn toch bijna alle vrouwen op het laatste van je verhouding met je geweest en ‘God’ (zal ik maar zeggen, zei ‘het’), “‘zend je er naar toe om ze op een ander been te zetten…ze smijten je zelf een been en je moet het maar terugbrengen om hen uit te leggen zonder dat ze daar zelf te veel last van hebben liefst…daarom ook dat die bazin ‘Malporte’ noemt…maar deze Belg, deze ‘Belga’ heeft soms geen zin om naar eenieders ‘nukkige’ pijpen te dansen. Je was beter naar Lavauxdieu gereden, intuîtief gezien.”‘

En zo is die ‘het’ soms tegen me bezig, hebben jullie dat ook ? ‘Het’ ziet de mens als een innerlijke strijd om samen te kunnen gaan tussen de mannelijke en vrouwelijke voorouders van het ‘het’ en hun ikken. Uit die strijd, komen dan nieuwe personages voort, via geboorten. “Ach, zeg ik dan tegen ‘het’, via die vrouw kwam ik gewoon te weten dat het in de te hoge delen van Frankrijk wel tot min 26 graden in de winter kan zijn en ik verlang in de koude en natte tijden van hier bij ons, al wel eens naar iets warmer en daarom ook , rijden we door. “‘Zie daar, zegt ‘het’ dan, die gemeentenamen die we tegenkomen, vertellen iets over jou…’Pablesse’ (niet letterlijk, maar het zit er in) , eigenlijk ben je een gekwetste gescheiden vader die zijn kinderen jarenlang alleen opvoedde, op zoek naar een nieuwe levenspartner. En daar, ziet dat gemeentebord, ‘gebroken’ in ’t Frans, met je naam er in; ben je niet al een te lang eenzame gebroken man ? dghkùfh;<b”‘ ‘Het’ is soms erger dan een gps (met natuurlijk zijn voordelen, net als ‘het’ ook heel grappig kan zijn…op een bepaald moment kan een gps je ergeren, je weet soms wel dat hij het geheel stuurt vanuit een groter kunstmatig ‘bewustzijn’, via satelliet dan; maar hij volgt niet altijd de roerselen van de ziel, de diepmenselijke beweegredenen waarom je plots een andere richting kiest. De gps is voor wit-zwartdenkers en voor hen voor wie alles altijd op voorhand helemaal moet uitgetekend zijn, ideaal. Zoals de godsdienstige wetten ook ideaal zijn voor vele mensen…doe je dit …kom je in de problemen, zelfs al hebben je beweegredenen met het hart te maken of met hogere inzichten. Trouwens, who needs a gps als je met ‘het’ reist. Zo stond ik vanmorgen qua tijd en plaats op de juiste plaats en tijd, alwaar ik ging beslissen noordelijker of zuidelijker te rijden. Ineens komt er een hele lange witte, maar nogal bemodderde kamion doorgereden en daar stond opgeschreven, in die modder, een Franse voornaam, toevallig dezelfde als die van mijn vader “die voornaam, x dus …én …maak je geen zorgen, x zorgt overal voor”. “‘Waarschijnlijk een te uitgebuite chauffeur”‘, innercommuniceerde ‘het’ me. Dat was nu eens iets waar ‘het ‘ en ‘ik ‘ het over eens waren, volgen die route…en alzo kwamen we in een gemeente in een paradijs van een streek met eindelijk goed weer (en er stond regen aangegeven in de krant die dag) en volgens ‘het’ een gemeentenaam met mijn naam en dat ik het mocht lenen, dat oord…en inderdaad ik leende, huurde er mijn eerste kamer op de reis waar ik tot dan in mijn reiscamionette sliep…wegens een paar technische nog te verbeteren euvels…en te moe …wegens teveel hooi op mijn vork, maar de reis is dan ook symbool voor m’n leven tot nu toe…eerst me ingraven in alle mogelijke sociaal, politiek onrecht en er alternatieven voor zoeken, nadat ik door had hoe het allemaal in mekaar zat (zie de trip naar de cynische schrijver, voor een stuk door voornamelijk, ons gemeenschappelijke element, de politiek zo wel geworden) en daarna, de vluchtige ontmoeting in de gemeente met de naam van de stoel van God met mevrouw met de Belgahond. Dan het spirituele pad op, via meerdere personen en gebeurtenissen en het verlangen naar reizen en mooie plaatsen en dat delen…dat me nu op deze plaats bracht. Alleen…in opdracht van hun ‘het’ en mijn ‘het’ waarschijnlijk, of om in te spelen op de ‘het’s’ van anderen…wie zal het zeggen, de nacht zal weer raad brengen, me hopelijk niet vannacht doen wakker schieten waarna alles zo helder wordt dat ik weer voor ‘het’ moet schrijven.

Welke gemeentenamen gaan ‘we ‘ nog tegenkomen ? ‘Bijna het woord ‘illusoir’ daar zat ook een goeie annecdote, ondertussen vergeten, aan vast…en daar was ik het met ‘het’ eens. Wat nog over de reis te melden tot nog toe. Enkele aantekeningen : ‘Parijs, een gigantische metaalstroom doorkruist de woonsten van die leven op het ritme van boulot, dodo, metro. Welk werk is eigenlijk strikt noodzakelijk, wat kan er worden vermeden, we moeten te over consumeren omdat iedereen een job zou hebben.’ Op de radio, die vaak niet opstaat, of ik hoor ‘het’ niet meer goed, hoorde ik dat Eugène, de oudste boom in het Zoniënwoud dood was…(“’Zowelwoud,”’, grapte ‘het’ en ik zit hier nu drie dagen later bij iemand die een hotelletje in zijn eentje openhoud en die naam Eugène heeft…als enige klant.

Eugène is een gelukzak, hij heeft gewoon een liefhebbende vrouw.

Een mens moet van alles in zijn leven meemaken om te weten hoe het allemaal in mekaar zit dit leven…zo ben ik ook een kwartiertje doof geweest op de reis…op de Puy de Dôme berg beneden, klapten mijn trommelvliezen niet uit en ik dacht dat de radio nochtans opstond en er iets met de motor van mijn auto was, zo stil klonk ie en de gps vrouwenstem met haar slechte Frans accent, waar bleef haar uitleg ? Moet raar zijn inderdaad, doof zijn…ik wist al van veel alles, maar nog niet van dat.

  1. nieuwe dag, dinsdag de 1Ode januari al

Zou ik niet beter dag na dag beschrijven,, in plaats van na een reeks dagen, weken enz… ?  Alhoewel dit lichaam van mij, (sorry ‘Het’, ik weet het, ik zou je naam met hoofdletter schrijven, maar er is nog ergens een hoger ‘het’ dan jij, ‘Het’ van ‘het’ dus ‘het’); waren de dromen niet van de minste en we hebben ze beiden samen gemaakt, denk ik, beste ‘het’…wie weet met hulp van ‘Het’ .

De droom maakte me wakker omdat ik op een bepaald moment iemand een schop gaf, het bleek de stoel naast het bed te zijn. Passeerden de revue in beelden : een drietal vroegere collega’s en de manieren waarop ze, ofwel hun eigen aard onderdrukten of die van anderen of die van anderen de hunne. Uitkomst van de droom was, dat dientengevolge de democratie van de dictatuur van het grootkapitaal nog altijd regeert. “‘Had misschien maar niet naar die stakingen op de Franse tv zenders moeten kijken voor het slapengaan, zou ‘het’ me zeggen”‘ . Hij had me verwittigd, in dit hotel BanCarel, noemde het, moest ik Marx even terzijde laten, bannen. En zeker in de hotelkamer met het nummer 4, mooie getal van het midden van de 8. Verder ook een droom over een verhouding tussen mannen, waarbij de ene zijn homoseksualiteit wou botvieren op een hetero man…vandaar dat de stoel verschoof waarschijnlijk. Soms moet je echt van je afbijten in het leven, maar vooral weten dat het lot zich op je wreekt als je anderen de verkeerde dingen wil aandoen.

Sorry, ‘het’, jij krijgt het woord weer, je wil het hebben over de theorie waarmee je na het ontbijt en mijn rusten om goed met je te kunnen innercommuniceren, op de proppen kwam :

“‘ Het probleem met alles tussen leven en dood, is dat we niet weten of de info die we over een bepaalde persoon of personen binnenkrijgen, na analyse, ofwel naar een hogere hierarchie gaat ofwel door de bewuste personen zelf als energie gebruikt wordt om uit bepaalde moeilijke situatie te geraken…ofwel gaat naar personen die eens hebben geleefd en ook al met deze moeilijkheden hadden te maken…waarschijnlijk naar een combinatie van de drie mogelijkheden…op basis van het gegeven dat het goede dat mensen ooit deden, de energie daarvan, nog kan worden aangewend door diegenen die op een bepaalde manier de verlengstukken van vorige verhaallijnen waren…op voorwaarden dat ze zichzelf niet overwegend door negatieve emoties laten overweldigen hebben en ze er niet los van raakten, bij wijze van spreken.”‘.

Dat kan wel tellen als theorie ‘het’…doe zo voort en ik promoveer je tot ‘Het’, waarmee je waarschijnlijk een geweldig sterke band hebt die generaties teruggaat en een dergelijke dewelke het pad misschien kruist van zij, die door zich op basis van het teveel medelijden hebben met de zwaarmoedigen en bedrukten .

Wat zeg je ‘het’ ?

Ja, Vi(e)cCA, een voorvader van me (zie ‘een jump van 400jaar’-verhaal *), was een Spanjaard, ja de CA van Carne (vlees) en van CAtholiek heeft misschien voor papenman Alva wel wandaden begaan vanuit het in de CArne, teveel Vie in het vlees nog te zitten, (in jouw taal spreken is echt niet makkelijk ‘het’. ‘Victory’ zit er ook in, ja, ik weet het. En in message zit massage, maar nu terug naar jou denklijn weet je wel alstublieft !  De gewone Christenen wilden van de negatieve emoties al meer van los komen en mijn voornaam en familienaam is bijna identiek als deze uit de stamboom van de vrouw , waarmee ik een diepe Carne maar ook spirituele relatie had, alhoewel de rest ook niet min was, integendeel en ik weet het, we zullen na een jaar terug platonisch omgaan met mekaar misschien wel uit mekaar groeien omdat het lichamelijke geen plaats meer krijgt, de plaats waar het zich tweemaal acht jaar in wisselende gewaarwordingen van energie en beelden in kon koesteren. Toch merkwaardig die verhaallijnen over generaties hee, de oude Dionysus Vicca liet een kapel bouwen die nog bestaat en een grootvader van Willeke werkte nog voor een afstammeling van die Vicca. Een andere afstammeling die overliep van levenslust, één met zuiderse trekken en een blauw én een donker oog kwam samen met een meer Germaanse die het leven precies wat beu was soms omwille van de hardheid van het bestaan toen en ze maakten prachtige kinderen. Ook een merkwaardige lijn was het samengaan van een tak van de familie Vicca vier eeuwen later met de familie Pasttimes, waar de mannen een eerder zachtere inborst hadden en de vrouwen overaanhankelijk. De man met het Germaanse en Romaanse oog, alhoewel levenslustig, had daardoor al niet meer de macho-karaktereigenschappen van een deel van de zuiderlingen.

Hou jij je maar met de analytische kant van het leven bezig, ‘het’, werk maar verder aan je modellen van ofwel is een mens iemand met een zeker mannelijk en vrouwelijk evenwicht van de desbetreffende krachten in hem of haar , ofwel neigt hij of zij naar het homofobe door teveel mannelijkheid of vrouwelijkheid in zijn of haar eigen toe te laten en de verbanden die je ziet met de structuren van onder andere atoommodellen en reageren en niet reageren of in een ogenschijnlijk onverschillig evenwicht blijven met de omgeving of niet. Zal ik me wel bezig houden met hoe mensen met dezelfde en verschillende familiale achtergronden en karakters met mekaar interfereerden en nog altijd interfereren en dat tenminste voor de leek begrijpelijker dan jouw schema’s dat zijn, voor te stellen, waarde ‘het’. Ik ben er toch maar in geslaagd van op deze reis te doen wat ik al lang voorvoelde, ergens een aanknopingspunt vinden om vanachter een tafel in de zon over de diepere lagen van de geest en zijn onderste met de zuiverste stoffelijke verbonden zielelagen te schrijven (ook het geestelijke is een soort stof, niet mis te verstaan, maar van een gedeeltelijk andere dimensie en samenstelling wel te verstaan, daar zijn we het eens , ‘het’. En wat die ‘Het’ met hoofdletter betreft, die tref ik bij mijn wandelingen aan in alle geuren en kleuren en temperaturen en lichtinvallen en menselijke en andere creaties, zowel in de vondst van die boer hier op de hoek om een kapotte stoel in een kippenhok als zitplaatsen voor de kippen te integreren, zowel als in de machtige watervallen hier in deze mooie streek waar je in de zijwegen van de hoofdwegen nog kan wandelen met je ogen toe, wijl de vermoeidheid van je afglijdt. Het is allemaal niet voor niets geweest, als ik zie dat ik nog vele blogbezoekers dagelijks heb bijvoorbeeld, al vul ik de blogs al maanden bijna niet meer aan en hadden ze in de tijd dat ik ze dagelijks aanvulde samen een 1000tal bezoekers per dag, nu dat ik het niet meer doe, volgens de nieuwe statistieken van mijn operator niet veel minder. Niets is nooit voor niets, altijd betekent alles iets dat naar meer zingeving en bewustzijn neigt, inbegrepen de vrouw en man en kinderen in het leven. Niemand komt zo maar zonder redenen dit leven in, net zoals men zich kan afvragen wat diegenen met bijna dood ervaringen te ‘horen’ krijgen soms : “wat kom jij hier al doen, ga maar terug”.

Men hoeft geen intelectuele of intellectuele verhouding met iemand te hebben of een diepgaande spirituele band die nooit of weinig in woorden of moeilijke of prachtige teksten is omgezet om een zeer diepgaande spirituele band te hebben…maar het helpt in het soort aan hem of haar of aan hun ‘het’s’ aangepaste vervolmakingsproces dat eenieder doorloopt.

Nog wat reisweetjes ‘het’ ? In Sousommes telde ik hoeveel stukjes didactisch materiaal dat ik voor mensen had gekocht en de avond ter voor, was de enige avond bij de lookalike van de Franse presidentskandidate die enkele verveelde klanten bediende, dat ik er eens één meer dan 0,2 dronk, maar ja ik sliep er toch op de parking.’ Soussommes’, er is meer dan alleen getallen ‘het’.

Op weg naar Sedan, ik moet er absoluut weer eens naar toe, prachtige vijvers in de vallei.

Maar de beste herinnering, (buiten de streek onder Rodez) was de rit door het centrale massief met zijn veelkleurige, altijd qua streek veranderende rotsen, en die scène uit het echte toneel dat mijn leven is, (eenieders) in het café ‘au bon laboureur’, waar, typisch voor de reis een aantal arbeiders en zo ’s middags kwamen eten. De vrouw van de baas van mijn leeftijd, was er heel aardig en haar ‘lapin aux endives met wat salade, heel lekker. Toen ik haar vroeg sinds wanneer de Fransen nu ook goed bier hebben, bleek het het eerste van zo’n minivaatje onder pression en een Jupiler nog wel te zijn. En of ik nog iets wou, vroeg ze, tuurlijk de rekening en een vrouw zoals zij, met een knipoog naar haar man. “Ah, non je ne suis pas du guide Michelin, parce que j’écris dans un carnet.”

Onderweg viel ‘het’ ook nog een doremifasollasi-theorie te binnen : do-stuit1(oerdriften) re-onderbuik2(sensueel-zorgend), mi-maag 3(verwerken-denken-emoties) fa)hart-midden4 (combinerend),

Sol5-spreken, la-6ruiken-lucht, si-7zien,scherpte. Allemaal gedurende kilometers en kilometers reizen en genieten, observeren, vergelijken… samen met ‘het’ tot stand gekomen. “’Gecombineerd met de eerste klanken van voornamen van mensen die je kent, kan je ze korter of verder bij een bepaalde klank onderbrengen”’, wou ‘het’ me nog wijsmaken.  ‘Het’ vond ook dat bij iedere geografische streek niet alleen aardrijkskundige typen, maar ook een bepaald type van mensen hoorde die zich niet alleen vanwege hun taalgebruik onderscheiden, maar ook van type van warme of koudere menselijke aard…en overal, niet alleen in Frankrijk, heb je nogal wat verschillende streken en onderverdelingen. Ook vond ‘het’ dat je ook voor filosofische denkrichtingen een soort landkaarten en waar naartoe die wegen leiden kon opstellen. En van wie, van mij of ‘het’ was de bedenking “het kan zijn dat U een menig heb over mij, maar ik ook over U, en de mijne zal wel vaker genuanceerder zijn dan die van U denk ik.”

 

  1. philosophical resistance (PR)

how to create a Collective Conscious Union movement

There are a lot of ways by which one can feel that life has a lot of meanings and that those meanings have a lot of greater sense.     Not only by watching films about our blue planet or experiencing nature in real life and living the live you lead with your colleagues, friends and family or by studying science or enjoying culture but also on this internet one can try to separate sense from nonsense, as far as the meaning of life is concerned.   All those appearances have a greater plan behind them, which becomes clearer the more intensive one really longs to understand life.  PR presents two main approaches in its explanation on the life and the world.

  1. a philosophical explanation on where we came from and who we are and how we evolve.in short it is an explanation on how radiation became an atom an cells and we at last, explaining the beauty and symbolism of it
  2. an economic, social and political approach about how societies evolve (our objective relationships)

3.what can be said about our more subjective relations, evolving from instincts, emotions, feelings towards a more spiritual integration of those three categories of the soul-life ?(see 12 commandments)

4.which kind of actions can we undertake to improve the future of mankind, starting from one’s own environment ? promoting a new universal international and telematics way of voting on a program and project elections instead of party elections and in the meanwhile supporting the currents on the left side of history as they try to acquire more influence in the traditional political system.

5.practical actions, look for people who are interested in one of those domains and come together to talk about it and get other people interested

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. citaten, tips, uit te werken hints,bijzondere energie,

droombeleving

zie ‘er was dus toch leven na de dood-essay’-axioma

Een training in inzicht en resistentie, is het leven.

Mekaar kunnen uitstaan en weten hoe met mekaar omgaan, kan je leren

Er zijn altijd speciale (vb. engels verhaal Observer) en gewone redenen waarom mensen niet met mekaar omkunnen.

De hele strenge winter, na lentewerk beschouwd, een echte prestatie achter de rug.

Geen slaaf van het geld worden en dan sterven.

Denk aan ’n personage uit je leven,’n biblioteek met boeken,hoofdstukken opent zich.

Hoe hoger de wijsheid,hoe meer intensiteit van observatie, kalmte, hoe rijper de raad.

Zo’n vreemd voorgevoel over anderen,  jezelf, waar komt dat van ?

Soms onthouden we alleen de dialogen die we verkeerd interpreteerden.

Analyseren wat er werkelijk gebeurde, gebeurdt soms op lange termijn,achteraf.

Positief leren denken heeft soms eigen conflikten nodig.

Teveel afgedreven van waarmee je meer zou moeten bezig zijn, schaadt dat niet ?

Bestaan, altijd in functie van de energie die je overal achterliet,altijd weer opwekt.

De ziel in een biologsch huis, embryo van of transformator naar een spirituele wereld ?

Ratio en Logica worden nogal een verliefd op Muze,Fantasie en baren inspiratie.

Waarom zou een eerste indruk toch vaak zo belangrijk zijn ?

Heb je soms ook dat gevoel dat iets heel grappigs staat te gebeuren ?

Blijven doen waar je een hekel aan hebt, heeft zelden voordelen.

Uit vrije wil iets beslissends en ingrijpends doen, krachtig iets.

Als je je té goed voelt, komt de polariteit daarvan al gauw om de hoek kijken.

Wat gebeurdt, gebeurdt op tijd op de schaal van evolutie.

Ineens kan er iets totaal vergeten opnieuw opduiken ,des te beter nét je dat nodig hebt.

Orienteren op eigen sterkte om de eigen koers te kunnen aanhouden.

Je kan anderen wenken geven, het stuur van hun fiets hebben ze zelf vast.

Soms verbergt men info voor je, soms verberg je best zelf een beetje.

Kennis, rode loper voor de spiritualiteit.

Gewicht loslaten door lachen, observeren,douchen, bewegen,wc….

Heerlijk als je gedachten niet stokken en alles zomaar door je vloeit.

Waanzin is soms een crash van vliegen op te grote hoogte of te lang kruipen op grond

Afstand en samen weg afleggen, beide nodig.

Interactie in hoe dingen tot stand komen door mensen, opmerkelijk fenomeen.

Beelden die uitgroeien tot symbolen van, tekens van het zijn.

Intuitie staat symbool voor waar de ziel het spirituele raakt.

Interpretatie van gebeurtenissen en emoties en gevoelens, een levensopdracht.

Je innercommunicatie op punt stellen, voorwaarde voor een spirituele visie.

Niet uitgesproken woorden en leren luisteren zijn partners.

Intuïtieve en spirituele analyses raken mekaar.

Zoals het weer veranderen ook stemmingen door allerlei factoren.

Het positieve voorbereiden van momenten en hun personen dient de dialoog.

Een goed gevoel proberen vast houden maakt veel meer mogelijk.

Vragen stellen aan jezelf, aan anderen, op het hoger bewuste gericht.

In relaties de mogelijkheden duidelijk van de moeilijkheden onderscheiden.

Een zin vol woorden kan een praktische, psychologische en spirituele waarde hebben.

Ook woorden zijn symbolen van het dagdagelijkse tot het spirituele.

Ruimte en tijd, veel relatiever dan we zouden kunnnen veronderstellen.

Een opdracht als positieve wens in de richting van een andere aanvaarden, brengt heil.

Gewoon kracht vragen helpt, wanneer ze ontbreekt.

De genezende werking van juiste beeldvorming en inzichten,er zijn geen studies over.

In elke periode van je leven verwek je in waar je dan mee bezig bent.(zijn kunt)

Gedachteöverdracht zonder woorden wordt mogelijker bij intenser bestaan.

Geheel der gebeurtenissen en toestanden,onlosmakelijk met evolutie personages.

Het DNA,waar het verleden woont en werkt

Hoog inzetten om iets te bereiken, zelfs al gaat het per stap en is de top voor anderen

Via al die personages in je leven begrijp je het totale plaatje meer en meer of minder en minder.

Een zoeker naar zin is eigenlijk een detective.

Magisch magnetisme, duiven vinden hun weg terug zonder gps.

Alles als een remix van het vorige, met steeds weer meer bewustzijn en skills.

Dood.Als je in je eindstation voor de ‘zee’ afstapt en niet verder kan,ben je nog ergens.

Straling.Fysische,chemische,bio,denk,ziele,kunst,geestesWERELD.Straling.Eenheid.

Laat ons niet mekaars vulkaan zijn die ons belet van te vliegen.

Barst maar eens goed uit dat het over is.

Begrijp wie je bent en dat je voor een stuk bent wat en wie je naar hebt gezocht.

Het zijn is kleiner en neemt toch meer plaats in dan de groffe materie.

Zekerheden kunnen zo eenvoudig zijn, elk kent zijn eigen geaardheid in feite.

Evolutie van straling tot onze ziel en weer geest,straling. Heilige drievuldigheid.

Werp het dopje van een citroen in water en je ziet de zon en kringen der planeten.

Zijn plantenzaadjes in de lucht zich bewust waar ze naar toe moeten om te aarden ?

Zin en ziek hebben meer met mekaar te maken dan men denkt.

Leven, levens, voortdurend voorbereid.

Op takken van de boom van verontwaardiging kunnen scheuten van inzicht uitschieten.

To be or not to be, but what is to be ?

Oppassen met aannemen van haast onmogelijke werken.

Ook jij bent een stuk van de oplossing.

Doen wat je voelt dat ok is, moment per moment.

Dichter bij spirituele raken is facetten van de ziel van het totale bestaan doorleven.

Verbinden van de eerste indruk met de voorlopig laatste…doorlopende analyses.

’t Meeste confronterende waarheid te verwerken,grootste kans op verdringen.

Ongemakken zijn er niet om op anderen af te wentelen.

Karma zoekt altijd evenwichten tijdens dit leven zelf,we proberen het door te geven.

Kennen alle personages de betekenis van de stukken waarin ze spelen ?

Emotioneel is dit een zowel gevaarlijke als hemelse wereld.

Produceert onze biozielspirit niet betere stoffen om kalmte te bereiken dan pillen ?

Je weet maar wie je bent als je weet waar je vandaan komt.

Van jongsafaan weten wat voor je ligt, zo werkt het niet,al kloppen vermoedens eens.

Die en die ga je tegenkomen en dat en dat ervaren,geleidelijk weten waarom.

Dood.Uiteenvallen elementen. Straling. Genetische verbondenheid.Uitwisseling ?

Leven is dagelijkse voorbereiding van verbetering van het kwalitatieve bestaan.

Niet te doen, alle inspiratie proberen te onthouden, dat zoekt zijn wegen wel.

Wijsheid komt niet alleen op een top, ook bij het dalen,stijgen,rusten,bezinnen… .

Dromen, soms surrealistische remix, kunstwerkjes mét en zonder boodschap.

Mensen, op hun best als je de stukjes onopgeloste negativiteit niet merkt.

Aarde…hiernamaal…daarnamaals…altijd een NU is een eenvoudiger voorstelling.

Bestaat ‘tijd’ alleen voor hen die zich niet goed in hun vel voelen ?

Het verleden, ‘heengeganen’, altijd één in het repeteren (NU)van de volgende show.

Zowel de geletterde als de ongeletterde snappen niet alle structuren.

Energie is ook : uiten woorden,handelen,geloof in het mooie en goede,hoop,… .

Inzicht dat tot +Energie leidt,wordt gedeeld, uitgewisseld,ervaren,niet zomaar afgetapt

Je kan en hoeft niet iedereens leed aan te kunnen.

Onnodig blijven slikken en incaseren zonder te leren…ach kom nou !

Te dit en te dat, veelal op te lossen door TEvreden.

‘Waar is de nacht alweer naartoe, ‘denk je al eens bij het morgenlicht.

Elk ontwaken is een kans op een vervolg.

Iemand aan je zijde willen en je alleen aan jezelf intereseren…is bijna leegte.

In het boek van ’t al is elke mens een hoofdstuk.

Jezelf tot leven wekken is de wortels van je angsten uittrekken en inzichten planten.

Machtig gevoel op momenten dat alles achter je waarachtig zin heeft gehad.

Vanuit de beweegredenen van velen neemt men aan het leven deel.

Je hebt het of je hebt het niet of nauwelijks,je kan het wel leren verwerven.Wat ?

De zin van het zinvolle, soms nauwelijks te achterhalen, onzin is soms duidelijker.

 

Worden is ervaren door observeren en handelen of niet handelen, door de juiste woorden of het gepaste zwijgen, door leren luisteren…heel gunstig voor alle gedachten die leiden tot juiste inzichten in functie van goede doelen tijdens het proces van interpreteren van de onevenwichten.

 

Is alles dan toch te gek voor woorden ?

‘Relier’ is zich bijvb.verbinden met het geheel van ‘zijn’,kerken maakten er ‘religion’ van.

Las al eens wat onthechting aan alles en veel in, de natuur wacht buiten op je.

Ervaren observeren, becommentariëren, los van druk der omstandigheden.Opgave !

 

Gezondheid is een onderschat geluk.

Wens op tijd wat veiligheid en goede dingen voor mensen om je heen.

To everyone, who is open for ‘it’

To those who keep on loving life.

To those who know that nothing can exist without a known or unknown form of energy.

To those who know that emptiness cannot exist, but realizes that one can create a kind of emptiness in one’ s life.

To all who did not follow the principle of ‘divide and rule’.

To all who in their existence, discover all kinds of evolutions towards more consciousness and sense.

To all those who are aware that progress must be used to make a better world.

To those who, starting from realities like the sciences and deeply analyzed feelings, discover the art of observing in another way.

To those who try to communicate this inner communication in many ways in daily life, in art and so on.

To those who in doing so, remain stable by making a difference between the real and the false.

To those who understand that also the simple minded can stimulate ones growing consciousness, not only the intellectuals can help someone understanding all the keys of the complexity of life.

To those who see the relation between the positive and negative things that happen in individual lives and in collective history, on a personal and collective base.

To those who understand that good things are trying to reach us by means of reading, pronouncing and interpretation words.

Too those who know that thinking about their own lives is interconnected with the lives of others and with thinking about the world and the universe as a totality.

To those who, maybe with interruption, but constantly work to better the quality of communication around themselves.

To those who understand that all the precedent will end in a new way of communicating with oneself and others.

To those who realize that controlling the dynamic behind the personal lives of their own, interacting with those of others, (from the smallest units to global society), is in a way a new form of art. (but loving life remains the greatest art).It is an art that starts from a healthy inner communication with oneself.

To those who know that the individual and collective consciousness lead to higher degrees of consciousness and open the way to a better world (quantitative but surely qualitative). To those who know that unsocial attitudes and behavior are a real political treat.

To those who are aware that everything and everybody evolves towards the best circumstances can offer it, him or her.

To those who know that clinging to the negative parts of all kinds of heritages can influence situations badly on a small or larger scale.

To those who understand all this, but cannot express it yet in this way, sometimes they are closer to it than the ones who do.

To those who are involved with these kind of things and matter and feelings, because they cannot do otherwise any more. To those who understand the true meaning of the word ‘freedom’.

To those who from within themselves and together with others, want to really reach matureness as a human being.

To those who in a positive and even in a negative way, have contributed to our ‘understanding’ and there for ‘consciousness’, from the early cave men to all the ones who contributed to our cultural heritage.

To all those who know that money alone does not buy happiness and understands it’s role still is one of teaching people a lot about themselves.

To put it briefly : loving life is the greatest art, inner communication and communication in a new way, the greatest art.

  1. Startdocument 1-44

religie is niet zo zeer ‘godsdienst’, maar het verbinden (relier) van wetenschappelijke, sociologische, psychologische, en alle andere culturele uitingen om de ziel aan te leren op een filosofische manier in het leven te staan en de oneindi…ge zinvolheid van al hetgeen in jezelf en anderen te ervaren is, zoveel mogelijk aan mekaar te kunnen linken in de dagdagelijkse introverte en extroverte ervaringen en zodoende het zinloze meer en meer te neutraliseren. Filosofie : shit is necessary, but keep it clean zinvolheid van al hetgeen in jezelf en anderen te ervaren is, zoveel mogelijk aan mekaar te kunnen linken in de dagdagelijkse introverte en extroverte ervaringen en zodoende het zinloze meer en meer te neutraliseren. Filosofie : shit is necessary, but keep it clean !zinvolheid van al hetgeen in jezelf en anderen te vinden is aan mekaar te linken in de dagdagelijkse introverte en extroverte ervaringen…en zodoende het zinloze meer en meer te isoleren

de essentie van verhoudingen tussen mensen is te herleiden tot de structuur van een atoom, kind van straling : neutron in kern (ladingen +en- in evenwicht)-zen positie of proton (positief geladen, al of niet reacties aangaand met de buitenwereld-elektronen, negatief geladen)-niet in morele zin…in zekere zin komt deze fysische verhouding ook tot uiting in de chemische evolutie die eerst naar de cel en in een volgend stadium naar de celdeling en de seksualiteit leidde.

Ook in de seksualiteit zijn er een aantal benaderingen, conform aan de structuur van het atoom zoals in punt 2 geschetst : je hebt neutron geaardheden, de niet homo++ of – (eigenlijk gemaskeerde -+tegenstellingen) , die ook niet tot hetero geladenheden te herleiden zijnneutron, proton, electronen, reageren of onverschillige evenwicht

Al die geladenheden kan men ook onderscheiden in de psychologische genetisch overgeërfde componenten van een individuele samenstelling, het individu is om het met een micro macro vergelijking uit te drukken, tegelijkertijd soms centrum, ster, +- als planeet+ of maan-, alnaargelang de wisselwerking in interaktieskleiner of gelijk aan nul bestaat niet, want benaderd zinloze en dan big bang

Alhoewel in eenvoudige bewoordingen, gevoelens, gedachten, …eenieder veel kennis en wijsheden doorheen het dagelijkse leven zelf kan opdoen, …is het heel diep en panoramisch en overkoepelend en verbindend ervaren van de geestelijke dimensie ervan, iets dat is weggelegd voor de meerdimensionale observatorook in relaties gaat punt vier op

Eenieder heeft een bepaalde genetische gecodeerde zielsopdracht met betrekking tot het aantrekken van anderen om de voorouderlijke verhaallijnen ergens een vervolg te geven. Een voorbeeld, het overschatten van de goede kanten van een bepaalde ziel, wat tot verliefdheid leiden kan met als doel de minder sterke kanten van één van of beide partners te versterken in een volgende generatie…omgekeerde of uit beide situaties afgeleide posities zijn ook wel mogelijk.en in maatschappelijke ontwikkelingen     enkele axioma’s :

Zeven kleuren, tonen,…uit wetenschap valt wetmatigheid af te leiden, andersom uit dingen ook

 

Mooi zo, we kunnen weer wat schrijven. We, de complexe, maar oh zo eenvoudige eenheid van geest die dit neerpent.

Alles van uit het standpunt dat ook diegenen in wiens leven je verwikkeld zit, je leven voor een stuk bepalen.

Daarom ook die we, van de eerste zin. We zijn een telepatisch geheel van verbanden en gevoelens en inzichten die aan kwaliteit werken.

Met wat we al schreven namen we reuzestappen, ik, diegene die het opschreef, heeft altijd wat voorsprong en achterstand tegelijk.

Achterstand, qua niet altijd volledig direct de zielswereld van anderen te begrijpen, voorsprong omdat, eenmaal ik die door ervaringen begrijp, ik een grote inhaalsprong maak.

Voor elke nieuwe aanzet tot analyse, lijkt het als of de droomwereld van ’s nachts niet genoeg is en de dag korte rustmomenten telt waar alles overwogen wordt.

Een soort Passing It All -PIA (een overlopen van vroegere informatie over toestanden en axioma’s met de huidige fasen en mogelijke projekties naar de toekomst toe).  Voorsprong ook vooral vanwege allerlei inzichten op alle domeinen van het leven, abstrakt of concreet en de uitingen hiervan op velerlei literair en ander gebied.

Zie alle linken op ‘voortijdig testament skynetblogs’ en vertakkingen ondermeer naar fbook plus mijn tabel ‘TOOLS’  hulpmiddelen van de menselijke geest.

Bovendien moet je qua spiritueel-psychologische dingen in je omgeving een aantal mensen kennen die symbolisch verwant zijn aan diegenen die de schrijfer kent.

Zie ook de symboliek uit het kortverhaal ‘Er was dus toch leven na de dood’

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/tag/er+was+leven+na+de+dood

Om het bovenstaande te begrijpen, zijn al die inzichten en bijvoorbeeld  professor Carl Jung zijn symboliek van de droomwereld niet voldoende.

Om een beetje te kunnen volgen moet je er van uitgaan dat materie en anti-materie één zijn en moet je de symboliek van het objectieve wetenschappelijke aanvoelen.

Spoken bestaan niet, want iets zonder vorm kan niet bestaan, wat zinloos dreigt te worden, kleiner of gelijk aan nul, neemt andere vorm aan.

(Zelfde principe van de big bang, waarna straling, fotonen, atomen, moleculen, planeten…cellen, xx, celdeling, organismen… wij.)Het ei was eerst, niet de kip.

Al deze dingen die van het microniveau vertrokken en vertrekken (en eigenlijk vanuit uitwisseling met anti-materie) hebben ook macro-vormen.

Zo heb je niet alleen het individuele bewustzijn van een cel, maar ook van een individu, groepsbewustzijn, collectief bewustzijn…op onbewust, onderbewust, bewust nivo.

Zo heb je ook op sociaal vlak de reis van clans, families, stammen, feodaliteit naar moderne maatschappijen.

Zo heb je ook de ontwikkeling van het individuele bewustzijn, niet alleen via schoolse kennis opdoen, maar ook via tal van vormen van relaties, zakelijke en andere.

Iedere soort relatie heeft dan weer een aantal schakeringen…die teruggaan naar vorige generaties en er voor een stuk verdere ontwikkelingen of reacties van zijn.

Zonder een praktisch concreet iets, bestaat geen theoretisch iets en omgekeerd is ook waar, net zowaar als er geen materie zonder antimaterie is.

De positief geladen protonen bijvoorbeeld zijn negatief geladen in de antimaterie.

Alles was straling in de beginne en eindigt bij straling…maar eindigen kan niet, omdat energie onvernietigbaar is, en andere vormen aanneemt.

‘Is er een energie die heel de evolutie niet heeft nodig gehad om eenzelfde of vergelijkbaar bewustzijn met het onze te hebben’ ?, zou men zich kunnen afvragen.

Daardoor kom je nogal vlug uit op het beperkende pad van de godsdiensten…die weigeren van de linken tussen wetenschappen en andere domeinen te zien.

Wetenschap weigert dan weer van de linken met zaken zoals telepathie te zien…terecht soms, want er bestaat veel gezweef en gezever op ’s mensen evolutietocht.

Laten we aannemen dat al het goede dat mensen ooit deden door de levenden als straling ontvangen kan worden, indien ze zich niet emotioneel bezwaren.

Materie is zwaarder dan eterie (straling) en deze laatste is één in de wisselwerking ermee.

Het emotionele zware, zou men moeten ontgroeien en dan meer in rust door het leven gaan, maar de wegen van de genetica en de uitwerking ervan zijn ondoorgrondelijk.

Het kan goed zijn dat mensen die op emotioneel vlak rust gevonden hebben, deze toch nog verlaten voor het dieper begrijpen van het spirituele via het emotionele.

Materie en anti-materie zijn één omdat stof alleen niet kan bestaan en het spirituele ook niet zonder inhoud, zonder stoffelijke vorm kan.

De kracht in citaten : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/tag/citaten

Onze lichamen stralen het al uit, alles en iedereen is beiden een beetje, zoals een man ook vrouwelijker aanvoelen en denken heeft en omgekeerd.

Alles is een zoeken naar aanvulling en uitwisseling daarom, binnen de grenzen van wat mogelijk, wenselijk en dragelijk, dus mogelijk is.

Een eicel bijvoorbeeld, heeft een automatisme waarbij er overwegend, van zodra er 1 zaadcel binnen is een aantal chemische e.a. reacties gebeuren om meerdere ‘bezoeken’ te blokeren.

Omdat het fysisch en tegelijk spiritueel zo in materie en anti-materie gepland is ?

De kracht van je middelpunt

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/tag/leefregels

In welk verhalen zit je momenteel ? Hierover moet je eens goed mediteren. Wie zijn al die mensen die je van nabij of verder kent.

68.New set of statements or axioma’s-higher level

  1. what people mean with ‘God’ in fact is the total collective awareness, the total deeper consciousness conducted by a central control unit, but with delegated powers that start with the responsibilities of the combined individual consciousness of all separated living souls in relation to the spiritual world of everything and every one that ever did exist
  2. soulworld and spiritworld are one energy, soul is also body, spirit is also soul, higher level

3.the meaning of it all is the enrichment of consciousness to create an intelligence that takes central controle unit functions after the next bigbang phase, remembering how everything is build and evaluates according to the rule ‘something that becomes meaningless is bound to disapear because smaller then or equal to zero does not exist. (see ‘there was life after all’ essay)

4.positive emotions, feelings,intuition, soul, spirit,lovemaking soul-spirit all very energetic tools to feel well an feeling well destroys negativism

  1. people tend to believe they only have one life…partly true, but it could well be that the mix they arrive in after the next bigbang cycle is very very much the same due to the central control unit on an individual base. (extended to the idea of parallel universums one could in a slightly different mix be living according to a descisions not having been taken in this earth life)…important to know because one has all the time to complete a relation premature unther the argument that one has to do do do a lot of things with a lot o people, which can become quite chaotic (ask woman or man with more then one partner)

6.in complex love situations with not enough maturity no serene 1-1 relation is possible within a mongame frame

  1. combination of complex love life mainly possible on bases of platonic relations, those who want the most freedom often have the most amount of yealousy and homo-tendencies
  2. man are less prepared to talk about love relations
  3. reward and punitionment, one rewards and punishes oneself most of the time (see essay ‘ancestral telepathy’
  4. Alfa en Omega, starting of ends in relation often in the same point of beginning where one had arrived (ex.DD-PF)

11.Life not only is carnival, oh no, one who says that has a lot of sadness to get rid of, but is that always possible considering the karam of former generations and one’s own ?

12.In how far can one change ‘destiny’ ‘faith’ a bit ? see starting from 25june unther ‘E.Bijzondere Energien.

  1. One has to be mature to understand his own life, life grows towards that maturity
  2. Not everything can be described with words.(see B. TOOLS)

15.If one talks behind one’s back, the same is probably about to happen to the one who does it…but on collective evolution terms responding to the individuality and the groups one is functioning in.

16.there is a limit to giving to much psychological credit to some people

  1. one gets the change to adapt destiny and faith a bit, but refuse that a lot
  2. one can not telepaticaly force others to do something, influence yes, but the start must come from them
  3. one has to concentrate on the viable things, not on to much on the negative from the past
  4. once has to await patiencely the events sometimes, sometimes anticipate
  5. every practical thought one can theoretice

22.past away people can influence the energy of the living one’s (good exemple : a young boy who lost his father designed a three, few years later, without thinking of it, it was as if there was a man in the three carrying another man, like giving him the other man, who in fact looked like CO, he found himself. Was it the energy of the past a way father of the boy at the moment when his son was drawing ? Or an energy of his kind present in the room or the energy of CO himself so very near the glas of the picture, CO thought it was the first cause that caused the second, but combined with the present energy of the past days, where CO got very good mates with the boy, let’s call him the BBoy.)

  1. What about the relationship between the past away and the living ? A man who had had a hart infarct near his seventies, came to talk with CO and Gran. In the beginning the dialogue was much about nothing…because the level of the energy fields were to different…but when CO began talking about passed things in the neighborhood, communication became better, with Gran adding some individual memories about people passing by in the discussion. When CO began talking about a certain man who had worked in the company of Gran and her late husband…the neighbor said that this man died two weeks ago, we did not know…who brought me on the idea of talking about that men who I knew around 1968 and then talked to no more practically…the father of CO(which was the husband of Gran) or the deceased himself)

Maybe what we call ‘logic’ is more the language of they that used to exist in a biological way and the part of feelings we got from them and build upon more the language of subjective expression, more chemical then physical, more psychological than objective.  And in between as a bridge some metaphysical inner dialogue which we must learn to master and keep in balance if we are gifted with seeing and understanding and hearing more than the objective facts. Understanding in which way words are born is a key skill in this.

 

  1. beminde gelovigen, anno 2008

Op een debatavond rond de stellingen van de schrijver van de Da Vinci -code, hoorde ik een aantal merkwaardige dingen. De avond ging uit van de plaatselijke evangelische gemeenschap. Een protestants theoloog had het over de vierde eeuw van het christendom, over een door een keizer Constantijn bijeengeroepen concillie (als dat woord toen al gebruikt werd, want men werkte alleen met bisschoppen, er was nog geen paus).

Als kritikus van de miljoenenbestseller beweerde de professionele bijbelonderzoeker dat de overgrote meerderheid van de 315 bischoppen voor de oorspronkelijke leer van de apostelen Paulus en Petrus gekozen hadden, er waren maar enkele onthoudingen en twee tegenstemmen die tegen waren, niet om de alternatieve teksten (andere dan die van Matheus, Lucas, Johannes,Marcus) een kans te geven, maar om andere redenen.  Bij de stemming voor een verlenging van de pensioenleeftijd, een 1700-tal jaar later stemden maar vier mensen in ’t parlement tegen…of dat dan de juiste benadering was ?Zie me niet als een verdediger van de ‘Da Vinci code’ of zo…als je iets beweert krijg je altijd het tegendeel of een niet-geplande uitbreiding van wat je beweert op je bord…niemand weet alles over alles op z’n eentje…bovendien als je zelf zegt dat je fiktie schrijft heb je altijd gelijk.

Elke vogel zingt zoals hij gebekt is. De gnostici, zij die naast de vier klassieke evangelie-schrijvers ook schreven, wilden door ervaring zelf achter de waarheid over de bedoeling van ’t leven komen…ook Maria Magdalena zal wel teksten geschreven hebben…wie zal het zeggen…wat er in teksten staat is belangrijker dan wie ze geschreven heeft. Waarom onderling bekvechten over het al of niet maagd zijn van de moeder van Christus of dat zij nog meerdere kinderen had of dat haar zoon de zoon van God (zonder uit te klaren wie men daarmee bedoeld) was of dat hij een vrouw had of een kind of meerdere kinderen of niet…niemand kan dat bewijzen, met geen enkele tekst. Of er zou dezelfde DNA moeten zitten in het stukje vezel-huid van Magdalena dat men in Vézelay zou bewaren, als in een opgegraven Merovinger bijvoorbeeld… .

Elke gevestigde godsienst krijgt vroeg of laat met kritiek binnen eigen rangen te maken…natuurlijk dat er vierhonderd jaar geleden kritiek op de roomskatholieken kwam en men begon te ‘protesteren’ tegen bepaalde zaken…nu krijgen ook de protestanten hun deel van kritiek langs alle kanten (new age, Da Vinci-code…) enz… Het is zo’n beetje zoals bij de socialisten…ipv zich te verenigen met het oog op bepaalde doelstellingen(afbouw armoede, militair apparaat omschakelen, wereldwijd zelfde werk, zelfde loon, kennis en mens belangrijker dan winst…verdelen sommigen zich opzettelijk omdat ze coalities met de macht van het geld willen blijven aangaan.

Ze hebben het allemaal over ‘God’ zonder dat ze dat vanuit de wetenschap onderbouwen en ze idealiseren de geschiedkundige werken waarop ze zich baseren. Alhoewel er natuurlijke prachtige dingen inzitten in die werken kan je van het oude-testament op sommige plaatsen gerust zeggen dat het een imperialistisch pamflet avant-la-lettre is. Het nieuwe testament breekt daar met die stijl. Wat voor de Bijbel waar is kan ook van andere religieuze werken gezegd worden, het zijn allemaal uitingen eigen aan de tijdsgeest…sommige uitingen hebben wel eeuwigheidswaarde (bijvb. ‘doe niet aan een ander wat ge zelf niet leuk vindt’), maar zich op basis van boeken in zijn geheel laten verdelen in godsdiensten kan tot onnodige spanningen leiden en door de politiek enz.misbruikt worden. Ook dingen die Marx beweerden zijn nu nog voor een groot stuk waar…ekonomische dominantie leidt tot oorlogen…moeten we ons daarom Marxist noemen…misschien schatte hij de rol van het sparen wel verkeerd in. Misschien wou Christus meer begrijpen over de man-vrouwverhouding en werd hij daarom op Maria Magdalena verliefd ? Wie zal het zeggen…je kan daar een heel leven over lezen en debateren…en iedereen kan er met zijn groot verstand nog naastzitten. Vooral bij zaken die met de subjektieve leefwereld te maken hebben, psychologie, leven en dood, filosofie ,heeft een mens een groot stuk van de faktor ‘geloof’ nodig…maar dan een geloof dat vanuit goedheid en innerlijk verlangen naar het goede vertrekt. Goedheid…’god’…maar één lettertje verschil. Het goede en het schone…meer moet dat niet zijn…laat ons mekaar niet onder negatieve gevoelens bedelven…alle lelijkheid heeft ergens in ’t verleden zijn oorsprong…laat ons meer vanuit het heden met goede intenties bezig zijn en samenwerken aan een betere wereld en betere verhoudingen tussen de mensen die hem bevolken.

De wetenschap op zich is ook een bijbel voor wie tussen de lijnen lezen kan. Straling (symbool voor idee) schiep materie (het eerste atoom,de eerste cel, de eerste mens) en alles keert altijd tot straling weer. Een andere wetenschappelijke oplossing voor het ‘probleem’ van de zin van het leven : iets dat kleiner of gelijk aan nul(inhoudsloos) dreigt te ontploffen : zinloosheid zelf kan niet bestaan…hoe meer ze dichterbij komt hoe meer de ‘redding’ , de ‘nieuwe schepping…de nieuwe toestand’ nabij is. Elke dag is een nieuwe toestand.

Neem nu een begrafenis. Je geniet van het gebeuren ook al ben je het filosofisch niet eens met alle zinnen die door de priester of zo uitgesproken worden. Ook het deelnemen aan dat stukje leven van de familieleden van de overledenen is een louterend iets waarbij je een stuk zin in het leven ervaart. Leven en dood, hetzelfde mysterie als ‘elektriciteit’, de ene draad mag de andere niet raken of je hebt kortsluiting…de ene draad weet hij ervan dat de andere bestaat ? Samen geven ze wel stroom, leven…ons ? Gaan we dat allemaal wel weten als we dood zijn ? Misschien is dood-zijn voor sommigen…voor iedereen ?… een toestand van energie in rust in plaats van in beweging…en weten we niet eens dat we dood zijn, maar voelen we dan alleen maar het verschil tussen energie in rust en de stromende energie van het dagelijkse leven. Misschien is het juist de kunst om al tijdens het leven zo een rust te bereiken ?Gelukkig mogen we maar gissen.

Het leven zelf dan. Waarom de ene de andere als levenspartner aangetrokken heeft…sommige originele maar een stuk dezelfde trekken die je in kinderen en kleinkinderen waarneemt, hun ontroering enz… .Het even stilstaan bij de kern van het leven. Een ziel lijkt wel een lied…daarom ook dat als er één spreekt de andere even zwijgen moet of je hebt chaos.

Iedereen moet leren zichzelf ‘scherp’ te zien. Weten waarvoor je staat.

Weten welke rol je speelt en voor wie je die spelen wil. Met het stuk pijn dat dit vaak met zich meebrengt geconfronteerd willen worden. Je bewust zijn van de spiegel van jezelf en anderen vanbinnen…al eens de tijd nemen om die spiegel te kuisen, te ontvetten van negatieve gevoelens. Soms zijn anderen ook een stukje spiegel van jezelf buiten jezelf…of een stukje omgekeerd spiegelbeeld…je kan in anderen zowel positieve als negatieve stukjes van je eigen samenstelling bekijken. Leren denken in beelden en symbolen is een soort aanleren van een nieuw alfabet.

Let geconcentreerder op gebeurtenissen, woorden, beelden, toestanden en leer de wereld met kennis van zaken interpreteren. Ook landschappen,niet alleen mensen…geven ons vaak energie…neem eens meer de tijd voor een passage en je wordt ‘sage’. Laat het licht en de lijnen en de kleuren in je dringen, voel ineens die ruimte daarvanbinnen. Zuig je longen vol goede lucht en wandel zonder zucht van het ene perspektief naar het andere. Zoveel mensen zoveel landschappen, zoveel gezichtspunten vanuit een andere hoek.

Alles kan ten goede veranderen als je je voor het goede openstelt.

Het is natuurlijk niet altijd even goed weer om te wandelen. Zoals het weer neigen wij mensen ook al eens naar depressie…wachten tot het door is en je vooral letterlijk en figuurlijk ‘warm’proberen houden…je gemoed niet laten verkillen…al kan dat ook al eens positief zijn als je meer assertiviteit ten op zichte van anderen nodig hebt. Depressiviteit is als een stuk verleden waar je niets meer kunt mee doen en waar je niet mee afrekent…niet alleen de werking van hormonen…jij zou hen moeten sturen in plaats van zij jou.

Daarmee afrekenen kan betekenen dat je leert met mensen te leven, er beter leert mee omgaan of dat je er juist minder moet mee leven…afhankelijk van wie wie het meeste onnodige schade berokkende. Onnodige schade is schade waardoor je als mens niet meer mens van wordt. Man en vrouw kunnen mekaar wel eens beschadigen en hoe langer dat duurt en hoe meer dat gebeurd en hoe meer ze op mekaars tenen trappen hoe minder ze nog voor mekaar voelen kunnen.

Als je goed leert kijken snap je beter waarom mensen bij mekaar horen.

Dat begint al van voor de geboorte…misschien vormen al die verschillende soorten genetische informatie uit het verleden wel ‘ploegen’ zoals in een wielerwedstrijd met een soort afspraken om het eerste aan de meet, de ‘eicel’ te kunnen komen…als het zoal werkt…misschien beslist de eicel wel over wie ze eerst binnenlaat…ondanks al die mannelijke afspraken van de ploegen uit de spermaploegentijdrit. Van zodra we er zijn blijven we individueel of kollektief maar koalities sluiten.

Het is belangrijk hier even NU in dit tijdvak van menselijk bestaan op in te gaan…nog een paar decennia en niemand zoekt twee generaties na mekaar een partner in het eigen of aangrenzende dorp…hetgeen daarom niet noodzakelijk te betreuren is, dat bedoel ik niet, maar een psychologisch- evolutionair breken met wat al een heel oud verhaal kan zijn, kan betekenen dat je de rode draad in je roots moeilijker terugvinden kan. In een dorp op een kerkof merk je dat bijna alle mogelijke kombinaties tussen mensen uitgeprobeerd zijn. Naarmate je ouder wordt en in voorzover je nog weet welke voorouder met welke familie is scheep gegaan en wat daar in het geval je die mensen zelf niet gekend hebt nog door overlevering werd over doorverteld …kan je beter aanvoelen welk een soorten energie je zelf meedraagt…nog allemaal stukjes van die voorouders.

Soms kan je zelfs gelijkenissen zien met dingen waar jijzelf of voorzaten het moeilijk mee hadden of hebben of dingen waarmee je eigen nazaten vlotter mee omgaan. Net als dromen blijven sommige van die observaties over jezelf en de mensen rondom je niet altijd even helder bij en is het vreemd genoeg de bedoeling niet…net als het soort dromen die je je niet meer herinnerd,maar die toch een antwoord waren op wat er zich in de dag of zo heeft afgespeeld. Je ontwaakt met rustige hersengolven en toch weet je niet waarover je nu wel gedroomd hebt. De nieuwe dag kan beginnen…altijd op zoek naar het behoud van de innerlijke rust van ’s morgens…je eigen niet laten overnemen door computervirussen die je computerscherm de hele dag bestoken met reklame waar je niks kan mee doen…en die je alleen maar hindert…een mens heeft geen behoefte aan mensen die hem willen ‘kopen’, maar aan mensen die met andere mensen in ontmoeting willen treden.

Dan wordt je gedachtengang meer als een verre reis, gedachte na gedachte, kilometer na kilometer, in plaats van dat je teveel door de consumptiemaatschappij wordt gedirigeerd.

Als je dan ’s avonds echt intens weer naar een goede nachtrust en droombeleving verlangd…komt die er meestal wel en ben je ’s anderendaags weer fris vanbinnen…je spiegeltje blinkt weer en je kan weer helderder observeren. De bas-speler die z’n partituur gehurkt op de treinwagonvloer leest, terwijl z’n handen op en neer gaan en hij de muziek hoort en af en toe corrigeert…terwijl er in die bewuste tussenruimte van de trein geen noot te horen is en z’n instrument gewoon in een andere treinhoek gekoesterd ingepakt rechtstaat en hij geen dingesspeler in z’n oren heeft.

De geest is tot veel in staat…het verleggen van dimmensies terwijl je observeert…zoals in de documentaire die ik zag…indien we met ongeveer de gemiddelde snelheid van een parachutiste door de aarde heen moesten vallen…zou dat 32 uren duren…hoe lang zou de overgang van leven naar dood en leven duren…vraag ik me dan af…een sekonde of drie…bijna nul sekonden, waardoor de dood eigenlijk gewoon niet bestaat ? Of moeten we twintig miljard jaar wachten voordat een gelijkaardige kombinatie die het stukje ‘ons’-straling van de vorige big-bang zich weer na de volgende vertaalt in een cel enz… ? Als de dood het inhoudsloze is dan bestaat hij inderdaad niet. Als het inhoudsloze benadert wordt is dat niet alleen zoiets als een bigbang…maar ook zoiets als honger krijgen…je wil het tegengaan en zoekt naar eten…onze ziel zal altijd naar zin zoeken om in leven te blijven…als ze dat al wil…misschien kan ze ook niet anders…zeker als ze ?misschien alleenlijk als geest verder zal zien te bestaan. Eigenlijk is er geen einde en geen begin maar altijd overgang van het ene in het andere, een eindeloze reis…ook als we in een andere vorm van energie zullen bestaan zal die ook wel in een nog andere vorm overgaan…maar dan wordt het wel wat ingewikkelder dan de vergelijking van de rode draad van het leven en de blauwe draad van de dood die niet tegen mekaar mogen komen omdat je anders kortsluiting hebt…dergelijke vergelijkingen zouden ons te ver leiden.

Laten we het maar rustig bij het leven zelf houden en daar onze vergelijkingen zoeken.

Sommige mensen hebben meer van chimpansees weg die al eens andere apen doden en andere mensen zijn meer met de vredlievender en rustiger bonobo’s verwant. Bij niet-mensen heeft dat verschil (bonobos doen het misschien meer) misschien meer met de frequentie van hun sexleven te maken…bij de mens zit dat verschil meer bij z’n innerlijke rust…of zou daar moeten zitten.

Ook de opvoeding speelt een rol…als je nog niet zolang geleden ‘linkshandig’ was kreeg je een tik van de lat in de school of bond men je hand vast. Alles er doctrinair indrammen in plaats van wat ruimte aan de eigen levensweg en manier van doen te laten…was niet alleen vroeger de boodschap.

Zoals soldaten in ’t leger in de rij staan voor een dokter die met een soort pistool inentingen toedient, zo slikken wij alle dagen opinies en meningen die er enkel moeten voor zorgen dat de wereld door overheersing en uitbuiting verder kan blijven bestaan.

Daarom aan alle fundamentalisten in spe : alles is tegelijk veel ingewikkelder en simpelder dan jullie je ook maar kunnen voorstellen. De zelfvernietigingsdrang van sommige mensen, doordat ze het zachte in hun geest en lichaam niet volgen en het eigen gelijk fanatiek verdedigen… dreigt soms anderen voor een stuk of totaal mee te slepen. Als je hen liefhebt wordt liefde een soort zelfkwelling Elke dag van niet liefhebben van het leven in al zijn aspekten ondermijnt en takelt af.

Wat is liefde, wat is haat, wat is rijk en wat is arm ? Te weinig solidariteit en te weinig kansen. Leer allen samen groeps-te dansen. Breek de cirkel van wraak en weerwraak.

Totaal herbeginnen op basis van een menswaardig leven voor iedereen.

Ogenschijnlijk zitten we materiëel goed in ’t Westen…we trekken ons voor ’t merendeel van politiek weinig aan. Honger en armoede…ver weg…allée kom aan, niks aan te doen zeg !

Maar let op, de wereld is één…de ‘problemen’ komen toch naar de overkant…en let maar op dat ze ons niet verrechtsen …vroeger het lachen met de rijke jood…nu de angst voor de vreemdeling ! Goed, die oorlogen dan…zo ver weg. Tot de auto’s niet meer rijden…hoe komt dat nou zeg ! Todat de banken failliet gaan, waarom nou toch ? Ai beleggingen, oei spaargeld.

Ach mens, laat ons hopen dat het wel goed komt met de wereld en dat we meer bewust ontdekken wat ons daarvoor te doen staat.

70.liefdesrecept

Bovenal leer de liefde die in je zit voelen en leer ook aan wie ze te geven. Onderzoek de wegen die de filosofie en de geschiedenis bewandelden. Bemin de kunsten. Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Laat zo weinig mogelijk negatieve emoties toe.Verzorg je lichaam, dwing het niet tot overmaat. Deel zowel de vriendschap als de liefde, de kennis en het zoeken als je lichaam met je uitverkorene…kruidt het geheel met relativiteitszin en humor en je bekomt …passie.

Als je dan niet dadelijk voor mekaar kiest…moet het niet zo zijn.

Als geest en materie ‘1’ zijn en eeuwig bestaan en de rode, wetenschappelijk aantoonbare wetten van de materie, altijd aan een verfijning van de geest gewerkt hebben; …hoe komt het dan dat voor het begrijpen van allerlei soorten verhoudingen tussen mensen, zeker die, die met het intieme zijn te maken hebben, je met die rode wetten alleen niet ver komt ? Mensen zijn niet alleen bij mekaar omdat ze geografisch gezien in mekaars buurt woonden of elkaar toevallig tegenkwamen…of mekaar ekonomisch nodig hebben…ze trekken de moeilijkheden en aangename dingen die ze nodig hebben om te groeien vaak zelf aan…vooral diegenen die mensen die eigenlijk niet veel groei nodig hebben, lijken soms nog het meeste moeilijkheden aan te trekken. De liefde gebruikt ons om ons het onderscheid tussen mensen en wat hen in ons aantrekt en afstoot duidelijk te maken…zodat we er alle dagen wat wijzer zouden uitkomen.

Aantrekken en afstoten, ebbe en vloed, het universum dat uitdeint weer in mekaar stuikt…de liefde kent er ook wat van. Die filosofische speurtocht naar de zin van het leven, sommige theorieën die men rond de praktijk van de mens en zijn menselijke relaties kan uitwerken, blijken in de praktijk rondom ons veelal te kloppen…al kan je een mens en zijn relaties niet in om ’t even welke theorie gieten.

Zo hebben vele alleenwonenden hun boezemvrienden wel een aantal redenen om niet bij mekaar te wonen…wellicht omdat ze te openhartig over hun al of niet platonische verhoudingen zijn…en ook omwille van de verplichtingen die ze, terrecht of onterrecht nog bij de voorgeschiedenis van hun leven terrecht of onterrecht, menen te hebben.

Vanuit de subjektiviteit van een situatie lijkt iedereen tijdens konflikten wel gelijk te willen hebben…het is hoe men zich op korte of lange termijn voelt dat bepalend voor iemands beslissingen is. Misschien is het iemand zijn lot van bijvoorbeeld te blijven schrijven en daarvoor veel alleen te moeten zijn. Misschien is het iemands lot van verder in de omgeving van je kinderen te blijven. Alles is op een bepaald punt altijd het resultaat van wat eraan voorafging. Schrijven over de veiligste manier om emotionele windhozen met vrouwen en mannen en kinderen te vermijden, is nog niet zo simpel. Er monogaam mee samenwonen is, afhankelijk van iemands karakter en opdracht in ’t leven een heel goed recept ter voorkoming van onrust…maar in iedereens rode draad van ’t leven niet ingeschreven, zo blijkt meer en meer. Ook in gemengde gezinnen met kinderen is samen leren omgaan met mekaar een opdracht. Het zou zo simpel kunnen zijn. ‘Indien gij niet wordt als deze kinderen’…1meisje, 1 jongen. Zo simpel blijft het voor velen echter niet…en dat kan soms ook niet anders lopen.

In de tijd van onze grootouders en ouders, het eerste grote stuk van vorige eeuw, bleef men bij mekaar wonen tot 1 van de twee sneuvelde of vredig doodging. Dit feit wil natuurlijk niet zeggen dat het toen allemaal beter tussen man en vrouw was. Nu valt het door de meeste mensen niet te verdragen als de partner iets met iemand anders heeft, hoe geestelijker het nieuwe paar bij mekaar staat, hoe erger meestal voor de vorige partner. Dit ‘dicht bij mekaar staan’ heeft soms ondoorgrondelijke redenen en soms is het zoeken naar een andere partner alleen maar zin in avontuur of gebeurdt het uit revanche…of om de partner te vlug af te zijn…zo diep kan jaloersheid gaan.

Het lijkt wel dat hoe meer je elkaars gedachten kunt vertolken zonder dat de andere ze uitspreekt, hoe dichter geliefden naar mekaar toegroeien en hoe intenser ook hun innerlijke band wordt. Het waarom van zowel verliefdheden als scheidingen kan generaties terug te vinden zijn…we vertegenwoordigen en zijn vele stukjes van zij die voor ons kwamen.

Het leven stuurt de ene vele paden in, een ander krijgt er minder te begaan… om te genieten, te boeten, wraak te nemen, te domineren of te leren…of alles bijeen ? Aan alles alleen op ons eentje te doen, hebben we niet veel, we zoeken gezeldschap. We beseffen het niet altijd, maar toch willen we gewoon in onszelf tot rust komen, via de invloed van anderen. Dat tot rust komen heeft ook, maar niet zozeer met de lichamelijke kant van de liefde te maken. Buiten de al eens overhoop gegooide gevoelswereld in ons eigen gaan we werken of verplaatsen ons met onze auto’s of met de zeldzame bussen. Als we door  een van onze dorpen stapen, lijken we wel  rare snuiters , want voetgangers kom je op de buiten nog zelden tegen in de dagen van tegenwoordig. Ook in de steden vereenzamen mensen soms.

Het is niet alleen mensellijk kontakt en innerlijke rust dat we zoeken…we willen weten hoe ons leven in mekaar zit. Niet zozeer op filosofisch gebied, want daar zijn er velen onder ons te materialistisch voor geworden, maar gewoon ons liefdesleven, dat willen we toch wel begrijpen. Alhoewel we het leven van zij die er niet meer zijn onrechtstreeks verderzetten, spreken de graven niet meer, op de voetpaden kom je zelden iemand tegen voor een meer dan gewoon gesprek.

De visuele media houden iedereen soms op een oppervlakkige manier in hun ban. Als je naar de beeldbuis kijkt moet je altijd veel selekteren, zappend op zoek naar een goede documentaire of een film met menselijke inhoud.

Boeken over relaties zijn er in overvloed…toch zullen we in de praktijk de konfrontatie met de voor ons nuttige dingen daarin moeten aangaan. Wordt vervolgd.

71.Het grappige aan onze evolutie

Eerst was ik supersnel…straling weet je wel. Toen begon ik te vertragen…atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te prullen…en dra zaten we met molekullen. We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam was…zo ver van mekaar afstaan…maar dat deden we toch ook al als atomen…maar nu was ’t gedaan…want er zaten celletjes aan te komen.

Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes…ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met seks begonnen experimenteren. Van die celletjesseks kwam het eerste orgaan en lichaam…en nog was ’t niet gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in ’t begin in de buurt van z’n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen. Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen. Van zodra ’t ergens te koud werd zijn we dan van d’ene gordel naar de andere getrokken…altijd maar van ’t goeie leven blijven dromen. Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit kontent waren met zomaar genoeg of een beetje…ze wilden stamhoofd, koning, beursspeculant en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe…ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen. Zo werd dus het geld, de duiten, geboren…en hoe meer er werd gevochten om die duiten…hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten. Toen vonden de nooit-contenten dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden misschien wel goed voor…maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan…de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald. Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been. ’t Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-kontenten; maar was het al niet te laat…ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot kollaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren. Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam…dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam. De ene keer riepen ze “’t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan”. Dan weer “pak ze”want ze lezen de Koran. Nu durven ze wel niet meer te roepen “pak de olie”…maar we zijn nog altijd de dupe verdorie. octo

 

73.Het boek dat leven noemt

Niets is ‘echter’dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is. We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is. Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer. Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten. Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is.

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door. Het kwade ook. Positief en negatief vullen mekaar aan in interacties. De zin ervan, een allesomvattend, machtig iets. Je kan pas observeren en reageren vanuit een evenwicht waar je dagelijks aan werken moet. Enkele tips.  Wetenschappen kunnen ons logische verklaringen voor het leven geven. Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logica der dingen. Objectieve wetenschappers hebben te veel oog en te weinig tijd voor hun vak alleen.  Filosofie, psychologie en geschiedenis, moeten als menswetenschappen de overige logica één maken en verbinden met de subjectiviteit van het dagelijkse leven… Theorie verschilt nu eenmaal met praktijk. Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden. Religie, dingen ‘reliëren’,’ verbinden’ wat was dat dan? Het omgaan met hoe het leven in z’n geheel ineenzat, was nog ver af. Marxisten probeerden de objectieve wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.  De subjectieve faktoren hadden ook zij niet altijd onder controle. Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt. Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten. Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan. Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons. Wij zouden allen veel meer ‘zinzoekers’ kunnen zijn. Een zin die het leven verbindt met het begin, het verloop en het einde(?) ervan.We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en ‘pijn’.

72 titels van http://filosofischverzet.skynetblogs.be

periode 2006-2010 vervolgd op facebook tot nu 2016 lopend (maar met artikelen van andere bronnen nu met mijn commentaren soms)

Octo

Calixte, het diamantendelvertje

De krant, de plezantste thuis

Jef Russel huilt

Vrouw, Trouw, Rouw

Tegen het floppen van Toppen.

Een blog van 1936.

Google + paus=onfeilbaarheid ?

Leidt ze niet in bekoring !

Geen Genetisch Gepruts ! GGG.

Gedichten Filosofisch Verzet

Populistische Populaire Partijen PPP

Blogvrienden,Belangrijke Buurtwerkers

Tegenwoordige & Toekomstige Testament.TTT

Negatieve Emotionele Energie. N.E.E.-tips !

Onverwachte Vormen van Crisisverzet

Oude gedachten blijven opdringerig bezig

Jan Decleir in Slumdog 2 !!

Droomgesprek bij keukentafel. Voor Jaap

Heil de ‘economische’ oorlog ??!

Partnerkeuzen, adviseren de leuze ?

Het zoekend wezen achter de sluier

Schrootpremies en andere tekens des tijds

Filosoferen over hoofdwaarden van geld

De mens en z’n blote angsten

de vader en het einde

Israëlische kiezers niet goed bezig.

de duizendjarige eik

Fabel van mieren en miereneters

Nieuwe verboden in crisistijd

Vertelsels uit oude geschriften

Dementie, oorzaken ?

Uw buur de andere cultuur

Leven liefhebben, grootste kunst

Ontwaakt gehypnotiseerden der aarde !

Familiebedrijfsaga zonder foto’s

Bewondering en Afkeer voor…

Oud en Nieuw in Politiek.

Wereld Economisch versus Wereld Sociaal Forum

Geschiedenis via jaartallen 718-1984

Hagelandland en de wereld

We leerden huizen bouwen,schrijven, boeren(2)

Van Grot tot mobilhome(1)

Gevaarlijke zever die U betaalt.

Gevaarlijke,ideale &werkelijke wereld

Een liedje voor de andersglobalisten

Boekentips voor Obama

Toespraak tot wereldgenoten, plus gastauteurs

 

Archief
Google + paus=onfeilbaarheid ?

Leidt ze niet in bekoring !

Geen Genetisch Gepruts ! GGG.

Gedichten Filosofisch Verzet

Populistische Populaire Partijen PPP

Blogvrienden,Belangrijke Buurtwerkers

Tegenwoordige & Toekomstige Testament.TTT

Negatieve Emotionele Energie. N.E.E.-tips !

Onverwachte Vormen van Crisisverzet

Oude gedachten blijven opdringerig bezig

Jan Decleir in Slumdog 2 !!

Droomgesprek bij keukentafel. Voor Jaap

Heil de ‘economische’ oorlog ??!

Partnerkeuzen, adviseren de leuze ?

Het zoekend wezen achter de sluier

Schrootpremies en andere tekens des tijds

Filosoferen over hoofdwaarden van geld

De mens en z’n blote angsten

de vader en het einde

Israëlische kiezers niet goed bezig.

de duizendjarige eik

Fabel van mieren en miereneters

Nieuwe verboden in crisistijd

Vertelsels uit oude geschriften

Dementie, oorzaken ?

Uw buur de andere cultuur

Leven liefhebben, grootste kunst

Ontwaakt gehypnotiseerden der aarde !

Familiebedrijfsaga zonder foto’s

Bewondering en Afkeer voor…

Oud en Nieuw in Politiek.

Wereld Economisch versus Wereld Sociaal Forum

Geschiedenis via jaartallen 718-1984

Hagelandland en de wereld

We leerden huizen bouwen,schrijven, boeren(2)

Van Grot tot mobilhome(1)

Gevaarlijke zever die U betaalt.

Gevaarlijke,ideale &werkelijke wereld

Een liedje voor de andersglobalisten

Boekentips voor Obama

Toespraak tot wereldgenoten, plus gastauteurs

 

 

Sociale kinderen in actie !

Zalig ‘de’ progressieven want… !

De intenties van mevr.Clinton

Belemmering inzichten & inspraak

Het leven is een totaalcompositie

De toekomst van betogingen

Té dicht voor dichter

Mail van Bush in mijn mailbus

Lot & Tol & kinderen

Meer oorlogsonheil op til ?

Tips voor neoliberale economen

Oorlogsverzet beschoten in Israël !

Krijgt SPA-rood verkiesbare plaatsen in Juni ?

Paramilitair extreemrechts Tsjechië Hongarije

why voting to let madness survive ?

2009 Vieren :Wat Waar met Wie ?

Nu reeds jaarverslag 2009 bij filosofisch verzet!

evaluatie familie&vrienden bijeenkomsten

gastauteurs ivm Bombardementen Palestina : vrede vzw,l.e.f. en andere

Soappersonages geen politieke mening?

Andere soort bezinnig

Kan iemand drie vaders hebben ?

de 2de dag na Stille nacht

Waar is bestuurlijke elite mee bezig ?

Tijd, relativiteit en liefde

Mijn verderste verserste vers

Oorzaken kruisweg vdheer Leterme Y

for englisch readers

Laatste kerstboodschap koning Albert

Democratie : gevaren en kansen

Even opa mailen !

Genoeg stof om even bij stil te staan

Toespraakje voor de parochianen

Mag ik U om uitleg vragen ?

2gedichten op weg naar mooiere wereld

Bloggers versus krantenlezers. Meer uitwisseling

Koop een krant lees geen walgblad!

Terreur stoppen KAN. Yes we must !

gastauteur :Michael Moore’s visie op carmaking

Internetles in tussen de regels lezen.

Filosofisch tegengewicht voor geknoei en rotzooi

Alternatieve aanpak vluchtelingenbeleid

Lotgevallen van Luchtmachtpiloten

Brandstichters gaan weer blussen !

Infostand De Crem misstond op herdenking

Licht op ons Leven, Licht ons leven op.

Tijd voor filosofische bezinning

afscheid van een goed man

Chantagepraktijken in de bankwereld

Doodsgeluiden (afle4romanblog)

Eén been in ’t graf, een ander in de ‘hemel’?

Herberg ’t Heelal(Romanblog aflev.2)

ROMAN : MEER dan het OPPERVLAKKIGE (1)

Hoe effektief zijn stakingen nog ?

Film die men laat durfde vertonen!

Hun hebzucht tast onze vruchtbaarheid aan !

staat er iets je niet aan?doe er dan wat aan!

Vorm je een eigen mening !

Meer sociale mensen aan de top !

vele problemen hangen samen

Door de ogen van een nieuwgeborene :

gastauteurs aktiegroep STOP CASINO

Spiritualiteit is …***

Zijn er al wapenfabrikanten failliet ?

Ren voor je leven boertjes,ze vergaderen weer

Ongewone vragen voor de gewone man.

Eerst deze film bekijken Barack!

Homo Sapiens Politico

de nieuwe presidenten

gastauteur : actie zwarte parachutes

Beschouwende Citaten Octo

LISTEN TO YOUR INNER VOICE

Voor de oorlogsdoden na Allerheiligen.Congo.

drie dichterlijke definities

drie allerzielengedichten

toekomstig verkiezingsprogramma

ode aan een punt

rechtvaardige belastingen(gastauteurs)L.E.F.

2008 wereldwijde stroomversnelling history

Even terug naar de oorsprong

Hoe we de verrechtsing betalen.

“Ben ik links of rechts mijnheer”?

Beton.Goud.Schulden.Holywood.Wij.Toekomst

Hebben we ’t ditmaal goed begrepen?

Het leven heeft ons in zijn greep

Orissa, godsdienstrellen of klassenstrijd ?

Houdingen die prijzen goedkoper maken

Arme anti-progressieve politiekers

Blijft failliete Ijsland een unicum ?

Vergaderen om revolutie te voorkomen

Nog meer verarming te verwachten ?

Beursspekulatie leidt tot fascisme

moeilijkste berekening ever:NU-moment

Ook U kan de wereld verbeteren.

Kabaret:’eeuwig oud en jong.’

Liefdesrecept

Beminde gelovigen anno2008

Woorden en andere aanrakingen

Het objektieve bewijs van eeuwig leven

Tijd bestaat niet, de bus missen kan wel

Lied van de zwaluwen

Tussen leven en dood:goed voelen

het verhaal achter het denken

het verhaal achter het denken

Filosofie in het dagelijkse leven

Toeristen aller landen, vertrek op tijd eens

inderdaad,tijden veranderen mr president

Wat deden USpresidenten na1929?

eerste radio in ’t dorp en nu

Bush-kruit kan er weer niks aan doen

Hé hallo, hoe is ’t ginder ?

Wreedaardige spelletjes

inzichten in liefde

Piraten regeren wereld,meer en meer

geld waardeloos? Stamkroegvergadering !

Profetisch Artikel over Crash (januari08)van IKS

’t einde van alle soorten terroristen

intern.dag vd Vrede vandaag(16/09/08)

gastauteur :Michael Moore’s Free Movie

NVA Dewever Gezever,ça suffit maintenant

België tart atoommachten met kop in ’t zand

ZuidAmerika,herkolonisatie?n.500j uitzuigerij?

meer internationale afspraken=minder oorlog

KIP & EI en WIJ

de échte 2012-uitdagingen

Aan Iedereen

Stop gefop! China?koopt onze?luchtvaart niet.

Geweten. Wereldbeeld. Ideologie.

mogelijke VRT-boodschap voor de kosmos

gastblog voor culturele uren

Knettergekke hutsepot van belangen.

Militaire strategen tegen sociale mensen

de nieuwe baronnen en Obama

Inplanting van patriotische gevoelens

m’n theatermonoloog, een ode aan de mens

Het grappige aan onze evolutie

Het denken daagt U uit !

Echt gebeurde callcenter humor 1207!

ONBEKEND GASTAUTEUR UIT 1692

OPGEPAST VOOR INTERNETFABELS

Michael Moore’s waarschuwingen !

Het boek dat ‘Leven’ noemt.

Liefde en verzet in oorlogstijd

FILOSOFIE KAN POLITIEK REDDEN !

Dichter wreekt oorlogsslachtoffers !

Verdomde pretbedervers der wereldvrede !

Wall Street 1929-crash bis ? Nee toch !

vier f-eetjes op culinaire trektocht

gastauteur willeke : religieus ochtendgloren

TERRORISME IN OPDRACHT VAN ??????

Barack’s Berlijnse Beloften

hoe ziek zijn sommige midden-oosten leiders?

2008,jaar van de stroomversnelling van de geschiedenis

wat aan de bigbangreeksen voorafgaat

KAMPEREN IN BRUSSEL

verbonden levens

er valt zoveel te vertellen

hypokriete solidariteit

LICHT OP ONS LEVEN. LICHT ONS LEVEN OP

wereldfeest 08 leuven

james petras en chloorkippen

heeft er daar iemand honger ?

belang standpunten buitenland

antwoord op -welvaartwatcher-

poltical theory number one

parlementen die dwaze oorlogskredieten stemmen

drie gedichten

some important notions about love

the more you look for sucre…the more …

realistische pooweezie

poging tot inzicht in liefde

handleiding werkelijkheid

reisroutes

2008 verw8tingen

big brother-berichten

mekaar graag blijven zien

investeringen en openbare werken

pour lecteurs français

for english readers

multicultuur

relativeren ‘belgische’ problemen

rand-burgemeester-kwestie en vlaams blok

priester françois

the twelve commandments

about direct democracy

belangrijk ivm Iran-hetze anno 2007/09

octo’s poetry

octo’s politieke observaties

octo’s filosofische essays

alternatieve media

belgie voorbeeldland ?

hoe dom gaan we deze keer reageren ?

wapenaankopen

het kiezen in de politiek

één procent-demokratie

deelname aan klassieke verkiezingen

uitmonding evoluties op lange termijn

een verjaardagsgedicht en andere

een andere soort bezinning

social poetry

de zin vh leven :uit alle mogelijke onzin geraken

a new (international) voting system

verhoging energieprijzen ondanks liberalisering

dorpsfeest

tips om te lezen

de details en de grote lijnen

schetsen uit de spreekkamer van ’t dagelijkse

leren van mensen

poezie en wetenschap tegen waanzin

cacaobonen

‘wij en de toendra”

voedsel

wereldgenoot

17-01-2009

Sociale kinderen in actie !

Sociale Kinderen in aktie

Ze verkochten hele degelijke stiften ten voordele van de Damiaanactie en één van de twee legde heel goed uit voor wat het geld ging worden gebruikt.  Een warm gevoel overviel me.  Ze bestaan dus toch, kinderen met interesse voor  wat er in de wereld gebeurt.  Mits aanmoediging van ons volwassenen kunnen we dan toch een generatie lanceren die het internet niet alleen voor entertainment gebruikt.

Ik legde hen uit hoe ze via sommige van m’n links al hun potentiële doelgroepen en de mensen die hen daar wereldwijd begeleiden konden bereiken. De tijd ontbrak hen en mezelf om hen uit te leggen hoe die oorlog in Gaza in mekaar zat en waarom alle regeringen en partijen in het conflict er niet in slaagden om de mensen aldaar degelijk werk en inkomen te verschaffen, maar er integendeel wel in slaagden van bevolkingsgroepen tegen mekaar blijven op te zetten.  Het had ook geen zin om de ‘naamsverandering’ bij de SPA toe te lichten of uit te leggen dat de ‘groenen’ momenteel roder programmapunten hadden dan diegenen die het nog bij de SPA voor het zeggen hadden.

Kinderen hebben die eigenlijk geen 35urenweek de dag van vandaag ?  Misschien zou ik hun jeugdige geestdrift alleen maar ontmoedigen door het over een belasting op de fortuinen van meer dan 1 miljoen euro te hebben…ze zullen met het ouder worden wel zelf hun besluiten trekken uit het reilen en zeilen in de wereld zeker. Ik vergat hun foto te nemen, maar die is toch al gesafed in mijn eigen ‘waves’. ‘Indien gij niet wordt als deze kinderen’, herinner ik me van mijn opvoeding …en inderdaad, ze hebben nog die gewone spontane reflex van op te komen voor iets wat hen onrechtvaardig lijkt. Ze brachten weer wat verfrissende contacten in onze wijk teweeg.  Dat noem ik pas ‘de boer op gaan’, dat waar onze grote politiekers de mond van vol hebben, maar waarmee ze in de praktijk in het algemeen alleen maar bereiken dat de gewone kiezer tijdens hun verkiezingstochten het verschil tussen al die mekaar bekladdende partijen niet meer ziet.

Tussen de verkiezingen door mogen we op onze schermen en in onze kranten proberen uitvissen waar nu eigenlijk nog de wezenlijke verschillen tussen al die bekende politieke Vlamingen zitten.  Wat zouden deze kinderen later willen worden, vroeg ik me af.  Maatschappelijk werker misschien ? Mensen proberen helpen uit het doolhof aan sociaal veel te ingewikkelde wetten ?  Hopelijk worden ze later geen werkloze ingenieurs in de alternatieve energiesector, want al beloofd de hele politieke wereld vooruitgang op allerlei vlak, in hoeverre gaat de graaicultuur van de maximumwinsten geen spaken in de wielen van die en andere toekomstdromen steken ?

Ik gaf hen alvast een link mee   .     octo 17/01/09 http://www.mo.be/index.php?id=49&tx_ttnews[cat]=70&cHash=1b0c03a747

17-01-2009, 17:55:26 octo sociale kinderen in actie    politiek Reacties (0)

 

Vorige pagina Home
  1. Eindelijk er acht-er gekomen !

De drijfveren van het menselijk bestaan !

Hoe kunst ontstaat.

Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

Dat speelt met alle emoties, een spel.

Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.

Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

Waarom er sterke schouders bestaan.

Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.  Octo 5/08/2009 woensdag

74,75,76! (plaats voor 3 artikels van U)

  1. Schoolse herinneringen

De eerste prof waaraan je, oh soms bizar of soms guitig spel van toevalligheden, terugdenkt, is de heer Steels van Engels.  Van bepaalde mensen die je pad zelfs zoveel uur per week kruisten, onthoudt je, merkwaardig genoeg de ene of de andere uitspraak, ook al is het iemand waarmee je maar een paar uur geconfronteerd geweest bent, zoals die Algerijnse ingenieur die je je friet mayonaise betaalde toen je vijftien of zo was en die je over je leven in België en zo vroeg.  Je had het dan over de drietaligheid van het land en zo en hij zei in ’t Frans “une langue c’est comme un fil de téléphone, ça aide à communiquer”, “ een taal is als een telefoondraad, het helpt gewoon de communicatie”.  Zo zaten wij dus aldaar in Tienen, Tir-le-Mont(monde) op bijna de taalgrens…’tirer’ ‘trekke’…hoe hard ik aan die wereld zou gaan trekken, ik had er nog weinig benul van.  Maar om dus op die leraar Engels terug te komen, hij was wel altijd in voor een lach, maar meestal zeer ernstig tot bezorgd kijkend.  Van hem onthoudt je dus dat hij teenagers de raad gaf om voor een meisje te kiezen dat zowat toch met de eigen intellectuele vermogens overeenkwam. Daar waren wij natuurlijk over verontwaardigd, al begrepen we er wel een deel logica van.  In teveel intellect bijeen, zat daar niet het risico in, dat indien je er té objectief en wiskundig mee omging, dat er dan teveel een zekere saaiheid om het hoekje te wachten lag…ach ja, maar dan aan de andere kant humor is van alle lagen van de bevolking en is een aparte afdeling van het IQ, dat daarvoor niet altijd hoog hoeft te zijn, zelfs honden zijn grappig, zonder het volledig te beseffen.  Lachen, voelen, de contrasten, de subjectiviteit, de tegenstellingen van de invalshoeken, konden ook immers voor creatieve situaties zorgen. Maar wat wist je al van het spel van aantrekking en afstoting ?  Feit is dat al die dingen die je blijft onthouden meestal een cruciale betekenis in je leven hebben.         In het geval van de Algerijnse ingenieur,  in de latere telematica (het woord bestond in 1970 nog niet) voorzag je in je carrière bij de telefoonmaatschappij al een hulpmiddel om de samenleving op een andere manier te beheren…want aan oorlog en het hebben van een inkomen had en heeft de wereldbevolking nog niks te zeggen eigenlijk ( zie http://bloggen.be/conscience2008  ).  In het geval van de leraar Engels, het belang van zich niet door het zware emotionele te laten leiden in de partnerkeuze bijvoorbeeld.   Herinneringen die daar filosofisch nauw bij aansluiten zijn die van de heer Stels, de biologie leraar en de heer V, fysica. Beide leraren hadden gemeen dat ze ons alleen de objectieve kant achter de schepping probeerden over brengen, zoals wanneer je een fiets uit mekaar zou vijzen en de onderdelen er van uitleggen, zonder je beschouwend af te vragen hoe iemand nu op het ontdekken van een wiel komt of wat nu eigenlijk de bedoeling van al die geologische tijdperken was, de planeet klaarmaken voor de biologie natuurlijk.  Vandaar dat ik strafstudie kreeg om een onnozel steentje tegen een groevewand te gooien, wat een klein watervalletje aan keitjes voor gevolg had.  Dan die leraars die probeerden wat zin aan het geheel te geven, die mens van psychologie bijvoorbeeld, met zijn goede vragen op het mondelinge examen “zijn we diegenen die we denken te zijn” en zo meer.  Alle antwoorden wist hij zelf al evenmin vermoedde ik toen al en ging zelf op zoek naar oplossingen en verbanden waarvan ook de pastoor leraars godsdienst geen antwoorden op wisten…ook de dappere leek R. Degeest niet , een leraar die het aandurfde het over Theilard de Chardin te hebben, een eerste aanzet om tot een toenadering tussen wetenschap en spirituele zaken te komen.  Ook daar was ik mijn verder leven mee bezig http://deblogfilosofen.skynet.be  of http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be     Aan een rechtsleer in dienst van het grootkapitaal en aan boekhouden in die zin, had ik heel weinig, wiskunde was ook niks voor mij…en dat op de duur, alhoewel je in talen heel goed was, kon je soms verplichten van een jaar over te doen…wat een slavernij.

  1. mijn buitenlandse gasten  Chinezen, Koerden, Algerijnen, Marokanen…

Jianfeng Is een Chinees.  Kwam in de jaren 1990 ongeveer, naar Leuven studeren.  Op een kamer van vier op vier in de ’s Meyersstraat, waar ook het studentenblad Veto zijn hoofdkwartier had.  Ik ontmoette hem op de fruitplantage van mijn vader zaliger, waar hij zich ingeschreven had om er een paar maand aan de fruitpluk mee te werken, samen met een tiental mensen uit de streek hier.  Elke dag reed hij met zijn fiets van Leuven, zeventien kilometer verder naar de verschillende laagstamboomgaarden.  Een echt Brabants werkpaard was hij, één en al ijver met zijn groot stevig hoofd en altijd die beminnelijke of zeer brede lach.  Niemand kon hem volgen. In het naar de nieuwe, steeds opschuivende normen, kleinschalig fruitbedrijf; diende de kar nog te worden getrokken; met tien bakken Schone van Boskoop van elk twintig kilo of met zware kisten Doyené, hij vloog de Hagelandse heuvels op en af.  Chen, eigenlijk zijn achternaam, maar voor ons was het korter;  studeerde voor architect in het Engels, maar dat was nog voor veel verbetering vatbaar; dus  ’s avonds soms zocht ik hem op om hem wat meer vloeiends van die taal bij te brengen.  Hij had een vrouw en dochter in China, Caixa en Dylis.  Toen hij ze liet afkomen  deelden ze zijn 4X4 kamer, later vroeg ik hen in mijn relatief kleine eenmans rijhuisje te komen wonen,  aparte huishoudens.        Caixa ging in een Chinees restaurant werken en Delice leerde op één jaar tijd als zesjarige Nederlands.  Om nog wat bij te verdienen ontwierp Jianfeng Chinese  interieurs voor Chinese restaurants tot in Nederland en de Walen…niet alleen op papier, maar ook volledig uitgewerkt en met mijn hulp, geleverd en al.  Hoe hij zijn eindwerk over de Chinese  Bouwkunst klaarkreeg was mij een raadsel.  Uit China stuurde men hem honderden foto’s en op mijn allereerste primitieve Brother computer schreef hij er levendige commentaren bij (in ondertussen vloeiend Engels).  Binnen een korte tijdspanne, kende ik 27 Chinezen in Leuven, en als ze hun Nieuwjaar vierde en er moest worden gegeten, amaai, die kleine schoteltjes bleven maar komen en wat ik nooit voor mogelijk had gehouden, ik leerde met stokjes eten.  Buiten in de kleine smalle tuin hadden we een geïmproviseerde pingpongtafel gemaakt, grootse spannende tornooien zijn daar gespeeld, terwijl Caixa de resten van de zwaardvis van waar ze werkte, geel lachend klaarmaakte en Dylis zong, wat klonk als “woo thei an, an tei woo” enz…toen ik Chen vroeg wat het betekende, zei hij dat het een loflied op de partij was, maar toen ik het een keertje aan Dylis vroeg, zei die dat het ‘God is groot’ wou zeggen.  Op een dag was er een aardbeving en ik werd gewekt door de vele glazen die op de kamer boven op een  houten karretje van hun begonnen trillen.  Mensen kwamen buiten in de smalle Rondestraat om te zien wat er aan de hand was.  In de straat stond mijn Fiat Uno klaar om een  viertal weken een 9000km lange reis door het Oostblok, Griekenland, Italië en zo langs de Zwitsers en Fransen terug naar Leuven te maken.  Chen Jianfeng haalde zijn diploma en vertrok terug naar Ningbo, nadat hij op het punt had gestaan in Hongarije een Chinees restaurant te openen.  Jianfeng en Caixa kregen een tweede kindje, een zoon en vertrokken dus naar China, waar hij voor een bouwfirma ging werken en later zou hij een zaak in bouwmaterialen beginnen.  Caixa kon geen woord Nederlands, maar we hebben mekaar altijd al glimlachend en met gebaren begrepen.  Hoe zou het met hun allen ondertussen zijn en met al die gezamenlijke kennissen ?

Wat een periode, na de Chinezen kwamen er Koerdische vluchtelingen van de eerste  Irakoorlog te verblijven bij mi